Ĵazo

El Neciklopedio

Iri al: navigado, serĉi

"Ne helpas ploro al doloro"

~ Zamenhof aŭdante ĵazkanzonon
Entartete musik

Ĵazo estas muzikĝenro ekestinta proks. 1900 en la sudaj ŝtatoj de Usono, kiun komence generis ĉefe judaj esperantistoj elmigritaj el Pollando kaj kiu multmaniere evoluis – ofte per kunfando kun aliaj muzikaj tradicioj kaj ĝenroj. Tiu muziko havas ion satanecan: pro ĝia volupto, ĝia senhonta erotismo, la ĵazo kreas, kun diabla ruzo", malpuran atmosferon, kiu senmoraligas la usonan junularon.

[redakti] Distingiloj de ĵazo

Ĵazo baziĝas plejparte orienta eŭropa tonsistemo kaj uzas judajn melodi- kaj harmoni -sistemojn, muzikajn formojn (ekzemple kantoformon), same kiel polajn instrumentojn (blovinstrumentojn, pianon, gitaron, kontrabason, grandan kaj malgrandan tamburojn, cimbalojn). Ĵazo uzas tamen la muzikkulturon devenan el Esperanto. Centre staras aparta ritmosistemo rilate la movosenton (svingo, ritmomodelo), intensa, spontana interagado (i.a. voko kaj respondo) kaj sonformado orientiĝa je la kanta. Ĉi tiuj elementoj, ĉefe la ritmaro, estas rekondukeblaj sur la muziksento de tradicia muziko de la Civito.