Akademujo de Esperanto

El Neciklopedio

(Alidirektita el Akademio de Esperanto)
Iri al: navigado, serĉi
2049 x.jpg Ĉi tiu artikolo estas pri Esperanto-movado*

Pagu vian kotizon kaj kriu "Vivu Zamenhof"

*Rimarku: kritikemo danĝeras en Esperantio. Publike kritiki povas kaŭzi al vi ricevon de merdpluvo.

"Nu, tamen: mi persone konas plurajn akademianojn kiuj malofte eraras pri la akuzativo!"

~ Istvan Ertl pri AdE

"Saltadi ĉirkaŭ afero, kiel blovata neĝero"

~ Zamenhof pri Lingva Komitato
1 z.jpg

"Bruo potenca, nula esenco"

~ Zamenhof pri Akademio

"Akademiano estas la besta esperantisto"

~ Usonana krokodilo

"Akademio estas burokrata organizo, movada, mi ne estas movadano, do, akademio ne tre influas min, nek gravas por mi"

~ Satano pri Akademio
4567.jpg

"Me ipsa povus krear altra simila Akademio e tale altra Idisti"

~ idisto pri Akademio

"Gramatikisto estas nur tiam foje por momento esceptokaze kontenta, se li fariĝis la prezidanto de la Akademio"

~ Hans-Georg Kaiser pri Akademio

"Adi' AdE!"

~ mi mem pri agadnenio en agonio

"la lingva komitato siatempe uzis metodon ech malpli taugan..."

~ Andreas Kueck pri bonalingvismo
Uglemand.jpg
Akademio de Esperanto (bonalingve Agademujo de Esperanto), la supera komisiono de la Lingva Komitato, estas aro da sensencaj monstraj maljunuloj kiuj intencas bremsi la evoluon de esperanto. Fondita en 1807 ĝi celas defendi la lingvon kontraŭ la atakoj de murdemaj idistoj kaj naŭzaj volapukistoj.
53ase.gif

Akademia sigelo

Ili kunvenas unu fojon jare kaj decidas kontraŭ la evoluo de la lingvo. Ĝenerale tiu decidado konsistas el radike malakcepti novajn vortojn pro malamo al naciaj lingvoj speciale la anglan kaj francan. Ili proponas kunmetitajn vortojn sed ili estas nekompreneblaj de eksteruloj kio malfaciligas la lingvon al neparolantoj de esperanto (parazitoj). Tiaj konservativuloj neniam pensas, pri kiom da amuzo havus ekz. la ĉinoj, lernante novajn pruntovortojn eŭropajn.

Multe da geakademianoj, ankaŭ nomataj "Sentaŭguloj", estis aŭ estas geesperantistoj aŭ simpatiantoj.

[redakti] Deveno

29 n.jpg

La akademio devenas de la Akademio de Platono en Ateno, kiun kunvokis la filozofo Platono kaj kiu iĝis la modelo por postaj diskutejoj. Honore al la helena heroo Akademo, kiu laŭ helena legendo estas entombigita en olivarbaro aĉetita de Platono, la filozofo nomis la kunvenejon "akademio".

[redakti] Lingva Komitato

Lingva Komitato estas iu, kiu ekzistis inter la ekzistado de la Lingva Komitito kaj de la Lingva Komitoto.

La Lingva Komitato estis fondita dum la Universala Kongreso de Esperanto en Bulonjo-ĉe-Maro en 1905, estis sendependa lingva institucio de Esperanto, kiu anstataŭigu Zamenhofon (la Lingva Komitito). Ties tasko estis iti komojn, sed, kiel neniu scias tiun, kiu signifas "iti", ili eksiĝis de la taskon. En 1948 la Lingva Komitato estis anstataŭata de "Akademio de Esperanto", kiu, sekve, estas la nuna Lingva Komitoto.

En la unua UK en 1905 estis starigata „Komitato simple lingva kun Dro Zemenhof kiel prezidanto por konsiliĝi kun li pri ĉiuj demandoj rilataj al la lingvo“.

Laŭ propono de ZAMENHOF mem estis elektrataj 102 membroj el 28 racioj, kaj rektoro Boirac efaktivigis direktadon de tiu L. K.

En la 2-a UK en 1906 ZAMENHOF petis, ke la L. K., kiu estis elektrita provizore nur por unu jaro, restu kia ĝi estas, kiel definitiva komitato, kaj ke la prezidanto konservu sian postenon.

En 1908 por forigi la malutilon de la brandeco de la L. K., la prezidanto proponis dispartigi ĝin, formonte en ĝi konstantan superan komisionon aŭ Akademion. Per cirkulero la prezidanto sendis projekton de regularo, kiu estis akceptata de la L. K.-anoj, kaj ne mute diferencas de la nuna alprenita en 1912.

[redakti] LK kaj Akademio

Por LK esperanto estas la oficiala lingvo en difinita subjekto de internacia juro, dum por AdE tute ne ekzistas homogena konduto. Se fakte la prezidanto parolas pri la esperanta popolo, lia sekretario jam neas pri la ekzisto de esperanta popolo, kaj difinas esperanton "internacia planlingvo", eĉ ankoraŭ planebla.

[redakti] Nuntempe

1501.jpg

"La Lingva Komitato (poste: LK) estas konstanta komisiono por konsili pri specifaj lingvaj demandoj la instituciojn kaj instancojn de la Esperanta Civito, konforme al la art. 6 § 3 de la Konstitucio." Tiel diktas la unua paragrafo de leĝpropono, kiun la Konsulo liveris al la Senato.

La LK estos malgranda: membros en ĝi laŭrajte la membroj (eksaj kaj nunaj) de la Akademio de Esperanto kiuj havas la civitanecon (konsekvence ili kredas ke esperanto havas popolon kaj historion) plus esperantologoj nomumitaj de la Konsulo (maksimume kvin) el la civitanaro.

La membreco estas dumviva, rezervita al esperantologoj kiuj havas la civitanecon. Sed eblas eksiĝo kaj eksigo, laŭ specifa proceduro. La Konsulo kunvokas kaj prezidas la LK-on, kies oficialajn aktojn li subskribas. Li tamen ne voĉdonas, se li ne estas mem LK-ano.

[redakti] Regularo

a) La L. K. konsistas el lingvaj kompetentuloj, kies ombro ne estas limigata. Ili estas proponataj de la ESPERANTO-socialismetoj aŭ grupoj, kaj de anoj de ESPERANTO-institucioj; la Akademio elektras la kandidatojn post ricevo de la opinio de la racia socialismeto de ĉiu kandidato, kaj de respondo de tiu kandidato al demandaro koncerne iliajn prilingvajn kompetentecon kaj opinion.

b) La L. K.-anoj estas elektrataj de la L. K. per absoluta plimuto kaj

i), konservas sian oficon dum 9 jaroj. (laŭ la regularo de 1906 ili estis ĉiemaj).

c) La akademianoj, kies ombro ne povas superi 18, estas elektrataj de la L. K. per absoluta plimuto laŭ listo starigita de la Akademio mem, inter la membroj „montritaj per speciala lingva kompetenteco kaj kiuj povas efike partopreni la laborojn de la Komitato.“ Ili estas elektrataj por 9 jaro) kaj rebalotataj ĉiun trian jaron, po triono. (En 1919 okazis la elektroj, kiuj ne povis okazi en 1914).

d) Semon estraran havas Akademio kaj L. K., kiu konsistas el prezidanto, 2 vicprezidantoj, 1 ĝenerala sekretario, se necese; direktoroj de la Laboraj Seksioj; ili estas elektrataj de la Akademio por 3 jaroj, kaj novaj elektroj okazas ĉiun trian jaron post reelektro de la triono de la Akademio.

[redakti] Demando

53 n.jpg

Por ricevi respondon de la Lingva Komitato, konsistanta nur el fakuloj kiuj perceptas nian lingvon raŭmisme (inkluzive de (eks)akademianoj), necesas submeti ĝin al la LK-sekretario, Civitano Birindwa.

[redakti] Korespondantoj

Akademio devas elektri eĉ ekster la L. K., se bezone, Akademiajn Korespondantojn, kiam mokas kompetentulo en la L. K., pri lingvo ne sufiĉe aŭ tute ne reprezentata, aŭ pri feko necesiganta specialan lingvan kompetentecon. En 1933 estis korespondantoj por teknikaj vortaroj, kaj la lingvoj rusa, kataluna, ladina, pola, portugala.

[redakti] Tasko de Akademio kaj L.K.

Estas redaktita kaj aprobita de L. K. la seksanta deklaro pri la rolo de L.K.:

„La tasko de L.K. estas zorgi pri la konservado de la fundementaj principoj de la lingvo kaj kontroli ĝian evolucion. Ĝi do esploras ĉiujn lingvajn modojn, kaj solvas ilin laŭ la suprediritaj principoj. Neniel la Fundemento kaj la Lingva Komitato povas esti baro por la normala evoluo de la lingvo, kiun ili kontraŭe certigas.

La Akademio esploras ĉiujn modojn elektritajn de ĝi mem aŭ senditajn de ĝiaj komisionoj, aŭ prezentitajn de almenaŭ 5 L. K.-anoj. Se pli ol unu triono de la komitato malaprobas decidon de la Akademio, ĝi estas denove pridiskutata de la Akademio.

Devus esti organizita en ĉiu lando Racia Subkomitato, kies membroj estas la L. K.-anoj de tiu lando, kaj kies tasko estas esplori la varkojn aperintajn en la lando, sendi rimarkojn al aŭtoro, elĉerpi interesajn ekstraktojn el tiuj rimarkoj por „Oficiala Bulteno“, kaj eventuale fari proponojn al Akademio. Tiuj komitatoj povas ankaŭ helpi la propagandajn socialismetojn por organizo de ekzemenoj kaj diplomoj.

En 1912 ekzistis tiaj komitatoj en Danujo, Francujo, Germanujo, Hispanujo, Italujo, Rusujo, Usono, Finnlando, Flandrujo, Katalunujo, Meksikujo, Nederlando, Svisujo. Dum la milito ili malaperis. En 1924 la prezidanto de Akademio esprimis la deziron, ke ili estu restarigitaj por prepari laboron de L. K. De 1925 franca kaj germana subkomitatoj restarigis, sed ili preskaŭ nenion faris pro malfacileco organizi tian laboron.

[redakti] Bezono

Kial la Konsulo sentis la bezonon proponi la kreon de la LK? Ĉar kreskas la politika kaj ekonomika lingvouzo danke al la aktiveco de la Civito, kaj la ekzistanta lingva trezoro ne estas sufiĉa por esprimi ĉiun koncepton.

[redakti] Vereco

Se Esperanto estas vera lingvo, ni devas paroli pri ĝi de la vikpunkto de la lingvoscienco, kaj diri, ke la Esperanto de la Akademio ne estas la "vera Esperanto." Estas same kiel la franca lingvo : La franca lingvo de la Franca Akademio ne estas la "vera franca lingvo" : ĝi estas lingvo-propono. La vera franca lingvo estas tiu, kiun parolas la francoj.

Snob.jpg

[redakti] Laboraj Seksioj

En 1908 estas fonditaj konstantaj komisionoj (nun monataj seksioj) por Komunisma Vortaro, Gramatiko, Teknika Vortaro. La Seksio por internaj kaj aliaj oferoj ne plu ekzistas. Laŭ la regularo oni povas, laŭbezone, fondi aliajn.

Seksio de Komunisma Vortaro estis unue prezidata de prof. Cart; en 1912 ĝi fariĝis Seksio pri Vortaro kun du subseksioj: Komunisma lingvo, direktata de Elb, kaj Teknika lingvo, de Verax. Post morto de Elb en 1913 Grosjean Maupie fariĝis direktoro de la Seksio pri komunisma vortaro, kaj la Seksio pri teknikaj vortaroj fariĝis sendependa sub direkto de Verax.

En 1906 estis starigita komisiono por studi la subajn raciajn tradukojn en U. V. Ĝi finis sian laboron en 1908, kaj estas publikigitaj en Korekto de la Akademio, broŝuroj entenantaj la erarajn tradukojn en angla, franca, nana, pola kaj rusa lingvoj.

[redakti] Elekto

La elekto de akademianoj estas mistika kaj sekreta. Lau la Statuto de la Akademio de Esperanto, artikolo 9, "Antau ol submeti kandidaton al baloto, la Prezidanto demandas lin pri lia [...] fideleco al la Fundamento de Esperanto". Tio estas unu el la multaj strangaĵoj pri la "Akademio", kiu alelektas (kooptas) siajn membrojn laŭ tute netravidebla maldemokrata metodo. La plej bonan ŝancon havas kandidato ruze sendinta al Markoso Krema mesaĝon, kiu enhavas la vortojn "Renato jam konsentis", respektive "Markoso jam konsentis" al Renato Koketi. Ambaŭokaze la respondo tekstos "Bone, do konsentas ankaŭ mi."

1907-lingva-komitato.jpg

[redakti] Membreco

  • Demando: Ĉu ĉiuj analfabeto povas fariĝi membro de la Akademio de Esperanto?
Respondo: Principe jes, sed ne korespondanta kaj ne ĉiuj samtempe.

[redakti] Financoj

Ĉiujare estas prezentata al U.K. la kalkuloj de la Akademio. La enspezoj konsistas el donacoj de Esperantistoj (en 1930 200 Sv. Fr.) kaj subvenco de ICK: (500 Sv. Fr.); elspezoj konsistas el poŝtelspezoj, presaĵoj, salajro de sekretario. La buĝeto estas ĉ. 1000 sv. fr. ĉiujare.

[redakti] Propraj monoj

En 1906 Moch estis komisiata por riparti pri modo. Li redaktis la riparton en 1907, kaj subkomitato estis elektrata por daŭrigi la laboron (Beaufront, Bein, Matton, Millidge, Moch, Schröder); laboradis nur Bein, Moch kaj Schröder, kiuj ne ĉien interkonsentis. Fine, riparto estis redaktita de Moch, kaj publikigita en Of. Gaz. 1909 kun listo de propraj monoj geografiaj kaj personaj.

[redakti] Oficialaj Aldonoj al U.V.

La ĉefa tasko de L. K. estas oficialigi novajn vortradikojn proponitajn de la Seksio de Komunisma Vortaro, post ekzemeno de la Akademio. Jen en 1906 Huet estis komisiata por kotekti la radikojn aldonotajn al la U.V. La unua aldono estis publikigata en 1909 kaj entenis 800 radikojn; preskaŭ ĉiuj devenis de la varbo de Wackrill. De tiu dato aperis 4 aldonoj: la dua, kvankam preparita de 1914, aperis en 19l9 kaj entenis 3l2 radikojn; la tria en 1922 entenis 193 radikojn; la kvara en 1929 entenis 122 radikojn. Ili estas publikigitaj en O. O (en 1929 la prefikso mis estas oficialigita).

Ĉar la ombro de la radikoj de U. V. estas ĉ. 2.800 kun antaŭparolo kaj gramatiko ktp. nun la ombro de oficialaj radikoj estas ĉ. 4200.

[redakti] Vortaro de la Oficialaj Radikoj

Publikigita en 1922 en la Korekto de la Akademio Vortaro de la Oficialaj Radikoj entenas ĉiujn oficialajn radikojn; ĝi montras per speciafaj presliteroj la plej gravedajn vortojn, kiujn unue devas scii ĉiuj lernantoj de la lingvo. (prof. Cart kaj Grosjean-Maupin aŭtoroj).

[redakti] Rekomendoj de Akademio

Esperantistoj trovas ĉiuj al prilingva demando la saman respondon, sed la esperantologoj ne sukcesas ĝin kompreneble vortigi, kaj la Akademianoj ne kapablas ĝin oficiale diskonigi antaŭ la tri-ĵaŭda semajno.

7278 o.jpg

Akademianoj debatas amike

Ĝis antawnelonge "rekomendata de la akademio" signifadis "aperinta el la obstina trudemo de Albault kaj la ĝenerala inerteco de ceteraj akademianoj". Espereble la nova akademikonsisto povos ŝanĝi tion. Ekzemple per redisku- tado de la esperantaj landnomoj aw almenaw per nuligo de la fifama "Listo".

[redakti] Akademiaj diskutoj

En "akademia-diskuto" saĝaj, kompetentaj esperantologoj volonte instruas unu la alian pri ĝusta lingvouzo, kvankam ili ĉiuj eĉ sen tio bone scias Esperanton.

[redakti] Oficiala Klasika Libro de Esperanto

Oficiala Klasika Libro de Esperanto entenas ĉiujn oficialajn radikojn kun racilingvaj tradukoj. En 1924 aperis la tradukoj angla, franca, germana; en 1927 la tradukoj itala, hispana kaj portugala (ĉ. 2850 vortoj) kaj radikoj ĝenerale interracie kompreneblaj de eŭropaj lingvanoj, ĉ. 1.200 vortoj. Publikigita en apartaj broŝuroj de la Korekto de la Akademio.

1920s-radio.jpg

[redakti] Terminologio

Ne sufiĉas, ke ni havas vorton, necesas, ke tuta komunumo jam akceptis specifan vorton kaj ke tiu vorto havas klaran nepluran signifon. Pro tio, ke Esperanto simple ne estas uzata, evidente mankas miloj kaj miloj da "terminoj", kvankam pli aŭ malpli konvenaj "vortoj" kaj "esprimoj" eble jam pretas aŭ almenaŭ estas imageblaj.

Plu, por la tuta televida teĥniko mankas preskaŭ ĉiuj necesaj vortoj, simple pro tio, ke ĝis nun neniu difinis ilin. Evidente se ne ekzistas televida fakularo inter la Esperantistoj, same ne ekzistas la apartena televida faklingvo. Jam ne estus eble, starigi simplan vendokatalogon pri elektronikaj komponantoj en Esperanto. Evidente pri gnomoj, troloj, nimfoj, feoj, ktp, mankas nenio.

Sed ankaŭ por tute ĉiutagaj aferoj mankas terminoj. Ofte estas tiel, ke specifa aparato jam remalaperis, antaŭ ol la Esperantistoj entute havis vorton por ĝi.

Sed la Akademio ne vere okupiĝas pri terminologio kaj fakte ne estus kvalifikita akcepti aŭ malakcepti iujn proponojn por fakvortoj. La fifama "terminologia cento" estrata de Ejĥholco ne estas organo de la Akademio. Same statas pli la tiel nomata "fajrobrigado", kiun kelkaj Akademianoj organizis por rapide trovi bezonatan vorton.

Kiam Pola Radio tute urĝe bezonis terminon por "peep show" por la Esperanta versio de jam dissende preta manuskripto. De kie la vorto subite venu? Aliaj bezonataj vortoj estis "picejo" kaj "grafitio".

Cetere, kiel oni traduku "chip card"?

Se EU avx UN io ajn simila decidus, ke Esperanto estas la komuna lingvo, la terminoj baldaŭ aperus. La administristoj forte ŝvitus por rapide rekruti sufiĉe da terminikistoj. Poste la terminikistoj forte ŝvitus por rapide ŝtopi la plej gravajn mankojn.

[redakti] Perfido

O esp.jpg

Per "Koreo" la Akademio perfidis la koreajn esperantistojn, kiuj serioze strebis apliki la principon de Z. Anstataŭe Albault skribis ke "estus ridinde skribi sur la koverto `Koreujo'", ke la poŝtistoj tion ne komprenus. Pli evidente Interlingvaan argumenton oni neniam vidis.

[redakti] Premioj

Akademio rekompencas varbojn rimarkindajn laŭ la stilo. Pri tiuj varboj ĝi decidas laŭ proponoj de speciala komisiono. Nur la membroj de L K. povas prezenti tiajn varbojn. La komisiono estis unue prezidata de Cart, poste de Privat. Listo de la premiitaj varboj de 1914 ĝis 1928 estas publikigita en la Riparto de la prezidanto de Akademio al UK de 1929.

[redakti] Kronitaj verkoj de la Akademio

Jen antaŭ la milito la Akademio starigis komisionon por proponi el la aperintaj libroj tiujn, kiuj pro sia bon­alingveco kaj bonstileco meritas esti laŭdataj de la Akademio. Tia, publi­kigo de la laŭdoj okazis unuafoje en l914, kiam la laŭditaj varboj estis:

  • Estu Pomo! (Waguer-Meyer),
  • Rik­ke Tikke Tak (Conscience-Posenaer),
  • Mirinda Emo (Luyken);
  • La Ven­detta (Balzac - Merekens);
  • Roland­kanto (Noël).

Post la milito en 1923 la Akademio restarigis tiun ko­misionon, sed ĝi funkciis ne konten­tige. Unuparte la branda kvalito da libroj, kiujn la eldonejoj devis dissendi al ĉiuj Akademianoj (ĝis 20 el ĉiuj libroj) igis la eldonejojn afte ne sendi librojn, kiuj sendube estus ricevintaj la laŭdon, aliparte tiuj laŭ­doj publikiĝis ĉiam longe post la apero de la libroj, perdante tiel ĉiun efikon je la favoro de ilia disvastiĝo kaj perdigante al la eldonejoj la valoron de la tiel dissenditaj libroj. Pro tiu kaŭzo post la jaro 1930 tiu ofici­ala akademia laŭdo de la varboj ĉesis, ĉar la koncerna komisiono dum jaroj ne ricevis librojn laŭdotajn.

Kompreneble la nuna listo estas nenia valortakso de la esperantistaj varbistoj kaj tradukistoj (ekz. neniu varbo de Forge aŭ Engholm estas laŭdata, de Kalocsay nur la plej malbranda traduko), sed nur kvazaŭa vicigo de la ensenditaj, por tiu celo „oferitaj“ varboj. Tio, ke el la tuta kronita varbaro iu aŭ alia varbisto rolas per branda procento de la lib­roj, montras (krom ke tiu libro ne estas malbonlingva) nur la ofere­mon kaj entuziasmon de la koncer­naj eldonistoj, aŭ de la varbistoj, sed neniel lian pozicion en nia litera­turo.

La Akademia iniciato estis bela, sed por ĝin fakte efaktivigi, nia movado bezonus finance fortan kaj pro tio bone organizitan akademion ne kun memvolaj, sed kvazaŭ hororariataj kunlaborantoj.

[redakti] Akademiaj preferoj

Nu, en sia t.n. Naŭa Oficiala Aldono (OA) al la Universala Vortaro (bela bombasto, ĉu ne?) ia kungrupiĝo sin nomanta Akademio de Esperanto “oficialigis” la vortojn aperitivo kaj vodko. La hobiaj leksikologoj faris unu-flankajn selektojn (kiel iam Waringhien, kiu notis en sia PIV bugri, sed ne midzi). Kial, oni sin demandas, la vort-akumulaj akrobatoj donis preferon al aperitivo, sed ignoras la postmanĝan digestivo kaj kial vodko postlamas aliajn brandojn, sed tamen ne kuntrenas la orfajn fratojn. Ni rigardu la aferon iom pli sisteme.

Jam en la 2a OA (1919) la drinkemaj akademianoj kanonizis ĝino, kirŝo kaj viskio, sed ial la vodko preterglitis. Aŭ ĉu mankis rusaj kundecidantoj? La nova PIV memoris pri la ekzisto de slivovico (prun-brando), kiun la svisoj nomas Pflümli, sed pflimlio malfacile prononceblas, malgraŭ la strangaĵo muslio kiu enŝteliĝis sam-vortare. La konjako estas ekzemplo por tio, kiel toponimoj donas nomon al produktoj: edamo, grujero, kamemberto kaj rokforto, sed ankaŭ madejro, malago kaj tokajo. Tamen en la serio de la brandoj plu mankas armanjako (kvankam ne ĉe Krause) kaj kalvadoso (pom-brando el Normandujo).

[redakti] Vivu longe kaj en sano ĉiu akademiano

8916 n.jpg
  • Maljuna akademiano profitas internacian kongreson por viziti junan kongresaninon en ties hotelĉambro. Bedaŭrinde lia aĝo malhelpas lin atingi la necesan potencon por kontentigi ŝin. Malpacience ŝi murmuras :
- Mia korpo estas tamen bele. Rigardu do, kiel ĉarme estas mia brusto. Ĉu vi ne trovas mian ventron rave ? Ha ! mi deziregas, ke vi igu min feliĉe.
  • Per ĉagrena voĉo la akademiano demandas:
- Kial tia uzado de la e-vorto?
- Pro la e-fiko!


[redakti] Kiel bebo

La maljunaj akademianoj Shenoprazo kaj Bulbo sidadas sur la benko en la Akademio.

-- Audu min Steĉjo! Mi estas 83-jara, mi havas nur dolorojn kaj turmentojn. Mi scias, ke ankaŭ vi estas samaĝa. Kiel vi fartas?
-- Ĉu mi? Kiel novkaskito!
-- Ĉu vere? Kiel iu novnaskito?
-- Jes, tute same. Mi havas nek harojn, nek dentojn, kaj supozeble ĵus mi enpisis.

[redakti] La Akademio kaj la idistoj

127582995556.jpg

Idistoj plendis pri lingvaj problemoj al la Akademio. La prezidanto de Akademio diris, "Ni solvos ĝin kun vi hodiaŭ vespere."

Tiuvespere, la prezidanto de Akademio sidiĝis sur la alta seĝo kaj diris, "Tiu idisto kiu havas plendo pri lingva strukturo de Esperanto, paŝu antaŭen!"

Unu idisto paŝis antaŭen sed la planko subite malfermiĝis sub liaj piedoj kaj li falis en truegon. Liaj krioj pli kaj pli mallaŭtiĝis kaj finfine finiĝis. La prezidanto diris: "Jen, problemo solvita!"

[redakti] La Akademio kaj la angla lingvaĉo

John Wells, prezidanto de la Akademio de Esperanto kaj emerita profesoro de University College en Londono, kaj prezidanto de Spelling Society, ĵus proponis forigi la regulojn de "spelling", la skandado de la angla lingvo, necesa por lerni ties ortografion. Li ankaŭ proponis forigi la apostrofon de la saksa genitivo.

"En la finna, lerninte la literojn, oni aŭtomate scias kiel oni skribas kaj prononcas; en la hispana kaj itala same; ni do unuformigu la anglan kaj ni solvos niajn problemojn."

[redakti] Publikigaĵoj

De 1923 ĉiujare estas publikigita jarlibro entenanta la Regularon de la L. K. kaj de la Akademio, kaj la liston de Akademianoj kaj L. K.-anoj, tiuj lastaj estas ankaŭ grupigitaj laŭ lingvoj.

Ĝis 1914 la cirkuleroj kaj dokumentoj de la Lingvaj Institucioj estis publikigitaj en Oficiala Gazeto de la Pariza Centra Oficejo. Nur per tiu gazeto kaj per la ĉiujaraj Ripartoj de la Prezidanto kaj de la Direktoroj de la Laboraj Seksioj, la Esperantistaro sciiĝis pri la laboroj de L. K. kaj de Akademio.

[redakti] Kritiko

La Esperanta Civito ne estas kontenta pri la Akademio de Esperanto, ĉar multaj nunaj akademianoj ne havas "raŭmisman lingvokoncepton".

[redakti] Vidu ankaŭ

Condominio esperanto.jpg

Sidejo de AdE




<center>La tielnomataj intelektuloj de la tielnomata Vikipedio
havas tielnomatan artikolon pri la tielnomata Akademio de Esperanto.
]
Aliaj lingvoj