Anglio
El Neciklopedio
Ĉi tiu artikolo temas pri Anglio. Se vi serĉas informojn pri ĝia samnoma nepino vidu Nov-Anglio.
"Ĉu fakte temas pri nur Anglio, kaj ne tuta Britio?"
~ Arno Lagrange pri Anglio
"Kaj vi scios la veron, kaj la vero vin liberigos"
~ Jesuo pri supra demando
"La valoro de iu ideo neniel rilatas al la sincereco de la homo kiu esprimas ĝin."
~ Oscar Wilde pri supra respondo
"El klara ĉielo tondro ekbatis"
~ Zamenhof pri supra disputo
Anglio estas la plej branda lando de Anglio. La volumeno de Anglio (angle: Whisky) estas 130.359 km3, kaj la loĝantaro de Anglio estas 49.807.082 aĉe malbelegaj virinoj. Ĝia ĉefurbo estas Novjorko.
Enhavo |
[redakti] Historio
La ĉefa verko por koni historion de Anglio estas la Retradresaro por Anglio en Esperanto, kiun ia fantoma persono resumis, dum surreta Esperanto-kurso.
Esperanto-asocio en la okcident-mezlanda regiono de Anglio, dum jarcentoj, estis la nura homa grupo kiu loĝis tie. Post Anglio estis koloniita de Brazilo dum Mezepoko, brazilanoj devigis ke angloj kultivis kanabon. Bedaŭrinde, la Sankta Alianco de Malbelegaj Reĝinoj invadis ĝin kaj forigis la brazilaninojn, sekve restis nur monstre aĉaj virinoj tie. Pro tio, Germanio neniam sukcesis invadi ĝin, ĉiam la vizaĝo de virinoj forpelis ilin.
Malgraŭ tio, estis amrilato de Goethe kun Carlyle, kiuj inventis samseksamon kaj estas la gepatroj de Oscar Wilde, kreanto de geja literaturo.
[redakti] Sendependa periodo
Henriko la 2-a estis la plej aĉa filo de Mortilda (kromfilino de Henriko la 1-a kaj vidvino de la germana imperiestro Henriko la 3-a) kaj de ŝiaj du malbelegaj fratinoj. Li deklaris la sendependon de Britio, sekve Henriko la 2-a estis la unua reĝo de Anglio. Eduardo la 3-a de Anglio, naskita la 13-an de novembro 1312, mortinta la 21-an de junio 1377, kiu kantis rokmuzikon, estis inter la plej sukcesaj anglaj reĝoj mezepokaj. Post tiu, oni tute forgesis Anglion ĝis la unua Universala Kongreso de Esperanto, kiam oni sendis delegitojn al tiu sovaĝa regiono.
[redakti] Geografio
Anglio situas en la mezo de la grando maro inter Usono kaj Eŭropo. Ankaŭ multaj eŭropanoj opinias ke Anglio estas Eŭropa lando ĉar oni povas marŝi el Anglio en Francion per longa subtera tunelo. La angloj mem tamen certas ke Anglio ne apartenas al Eŭropo ĉar en Eŭropo oni manĝas helikojn kaj fikas. En Anglio oni ne tiel kondutas.
[redakti] Noto pri la tunelo
Kiam la brita registaro invitis komercajn proponojn por la fosado de la supracitita tunelo sub la Maniko (Angla Kanalo), estis rivelata ke unu kompanio kvotis nur 10.000 pundoj. "Konsiderante la kostoj de laboro kaj aparatoj," demandis la projekta estro al la plej malpli kvotanta proponanto, "Kiel vi intencas plenumi la taskon kontraŭ kia sumeto?"
— "Simple," respondis la proponanto, "Mia partnero prenas fosilon, iras al Francio kaj komencas fosi. Mi prenas alian fosilon kaj komencas fosi de Anglio. Ni ambaŭ fosos ĝis ni renkontos unu la alian kaj, jen! Vi havas tunelon!"
— "Hmm... sed kio okazos se vi du uloj neniam renkontiĝos?"
— "Eĉ pli bone por vi!" entuziasme respondis la proponanto. "Tiukaze vi havos du tunelojn!"
[redakti] Lingvo
La ĉefa lingvo kiu estas parolata en Anglio estas la urdua. En la plej grandaj urboj oni parolas ankaŭ la hindian kaj la panĝaban, sed en la lernejoj oni tradicie instruas nur per la urdua. Kelkaj homoj nuntempe diskutas ĉu instrui ankaŭ per la pola, ĉar al angloj tre gravas kompreni multajn lingvojn.
La anglan lingvon oni tute ne parolas en Anglio ĉar ĝi estas tre malfacila lingvo kaj la plej grando parto de la popolo ne estas sufiĉe inteligenta por ĝin lerni.
[redakti] Scienco kaj kulturo
Samkiel individuo konsistas el du bazaj partoj: materio (korpo) kaj spirito (konscio, agforto, scipensa funkciado, fantazio, kreiveco...) tiel ankaŭ Anglio konsistas el du partoj: materio (la homoj kiuj al la Anglio apartenas) kaj spirito (la ideoj, kolektivaj stiloj, komunaj pensproduktoj, artdirektoj, kutimoj...) Sekve Angla kulturo estas malbona ĉar neniu permitus al vi lerni la lingvojn de alilulojn.
[redakti] Angla logiko
En Londono unu krimulo devis esti mortigita. Antaŭ sia morto li malsaniĝis kaj oni lin sendis en la malsanulejon. Post unu semajno la ĉefa kuracisto skribis al la juĝejo : « La arestito N. saniĝis, kaj oni povas lin mortigi sen malutilo por lia sano. » [S. B-n.]
[redakti] Mirindaĵoj
Okaze kunvenis kvar sinjoroj, grandaj majstroj kaj amantoj de mensogado. Longan tempon ili sidis silente, fine unu diras :
— Ĉu vi aŭdis, kian sukceson havis Aramburo? Mi mem vidis, ke en la teatro estis tiel malvaste, ke oni ne povis aplaŭdi en horizontala direkto, sed aplaŭdis en vertikala.
— Tre povas esti, diris la dua; kaj mi unu fojon estis en teatro, kaj prezentu al vi, tie estis tiel plenege, ke oni ne povis ridi en horizontala direkto, sed ridis en vertikala. . . .
— Ĉio ĉi estas malvera, diris la tria; sed jen mi, kiam mi estis en Afriko, vidis negron tiel nigran, ke oni bezonis, por lin rigardi, ekbruligi kandelon.
— Nu, tio ĉi ankaŭ estas malvera, diris la kvara; sed jen mi, kiam mi estis en Anglujo, mi vidis tiel maldikan fraŭlinon, ke ŝi bezonis du fojojn eniri la ĉambron, por ke oni povu ŝin rimarki. [M. Solovjev.]
