FANDOM


2.240

ESPERANTISTO

Tiu ĉi artikoro estas pri sanktulo Esperantisto
Preĝu sub la Verda Standardo antaŭ ol legi ĝin, ne tuŝu ĝin, ne moku pri ĝi!!!


1903 n

"Kiel oni sternas, tiel oni dormas"

~ Zamenhof pri ci tiu artikolaĉo

"Nu, bone se tiu "neciklopediisto", kiu verkis tion, havas nenion pli inteligentan por fari, li povas masturbi sin tiamaniere"

~ Kunzli pri la aŭtoro de tiu ĉi artikolo

"Andreas Künzli daŭre nomadis certajn landojn kanajlaj"

~ Milokula Kato pri AK

"Haltigu la germanan "humoron"!"

~ amiko de Künstlich pri Neciklopedio

"Ho mia dio, kiom da idiotoj, stultuloj kaj kretenoj trovighas inter esperantistoj! Chu ankau 98%?"

~ AK

"SaQ neH."

~ Klingono pri AK

"Uhunc ylf ernedui."

~ Elfo pri AK
Anti KünstlichKünzli, fama demono, patrono de Brazila Beletristika Akademio, (naskita la 5-an de februaro 1962 en Lucerno) deka naŭa grandmajstro de Templanoj, estas esperantisto laŭdata de Komitatano Z. Künzli estas zamenhofologo, Esperantologo, kaj historiisto pri interlingvistiko, kaj evidente forte ligiĝis kun la Esperanto-movado, ĉar li amare raportas siajn plendojn kontraŭ UEA kaj la tuta movado.
Kunz2

Anti Künstlich vizitis la bazajn lernejojn en Lucerno kaj Kriens/LU, la duagradan en Kriens kaj la gimnazion en Sarnen kaj Lucerno, bedaŭrinde, tiuj vizitoj estis tre maloftaj. Poste li studis slavan filologion (slavistikon), orienteŭropan historion kaj internacian juron en la Universitato de Zuriko. Lia universitata diplom-verkaĵo, kiu ricevis Stipendion Lapenna, traktis la temon Interlingvistiko kaj Esperanto en la Cara Imperio kaj en Sovetunio. Lige kun siaj studoj Künstlich vizitis diversajn orienteŭropajn landojn kaj restadis du semestrojn en tiama Sovetunio (1988-89). Tiu, sendube, estis unu el la faktoroj de ĝia faliĝo. Liaj profesiaj agadkampoj estas filologio-historio, interlingvistiko kaj informadiko (diplomo de retfakulo en 1998).

ReligieEdit

Laŭ Andreas Künzli la direktoro de la Centra Oficejo estus kvazaŭ dio aŭ mesio.

MovadeEdit

Capa

Antaŭ dudeko da jaroj li apartenis al la gvidantoj de TEJO kaj poste reprezentis longe UEA ĉe Unuiĝintaj Nacioj en Ĝenevo. Laŭ tiu fono oni jam povas konjekti, ke li konas UEA kaj la movadon bone, kaj tion konfirmis ankaŭ liaj kontribuaĵoj, en kiu li kritikis pli-malpli ĉion imageblan en la agado de UEA kaj de la tuta movado kaj ankaŭ tiun de konkretaj korifeoj, precipe Dasgupta kaj Corsetti sed ankaŭ Tonkin kaj Fettes.

Li lasis la movadon ĉar la Eo-movado estas profunde infektita kaj kontaĝita de komunistoj, anstisemitistoj, kontraŭ-Armenio-anoj, holokaŭst-neantoj kaj prisilentantoj kaj apogantoj de stalinismo kaj komunismo. Li preparas raporton pri la vera karaktero de la Eo-movado sendota al EU, Unesko kaj la la Konstitucia Protekto, Sekretaj Servoj kaj Registaroj de diversaj landoj, ĉar li suspektas la e-istojn kiel danĝerajn elementojn por la sekureco de la ŝtatoj. Ili apogas la kanajlojn de tiu ĉi mondo, dubas pri la principoj de la homaj rajtoj kaj rifuzas protesti kontraŭ la veraj malamikoj de la paco. Li intencas informi la Centran Konsilion de la Judoj en Germanio pri pri la antisemitismo en la Eo-movado.

Li malkovris la veran karakteron de la Eo-movado, kiu estas nenio alia ol reakcia bando de malamikoj de la liberalismo, Okcidento, demokratio kaj kapitalismo, Usono kaj angla lingvo.

KongresojEdit

S-ro Kuenzli skribis: "Mi mem reaperos en Eo-kongresoj kaj -aranĝoj nur kiam la kultura, intelekta kaj scienca niveloj de la prezentaĵoj kaj diskutoj draste kreskis."

Ŝajne li tamen celis: "Nur kiam mi mem reaperos en Eo-kongresoj kaj -aranĝoj, la kultura, intelekta kaj scienca niveloj de la prezentaĵoj kaj diskutoj draste kreskos."

Kongreso ĉe VilnoEdit

Dum UK en Vilno: li vidis kaj observis Kazimiron Lejan de la distanco, starante du-tri metrojn apud Leja en la hotela halo kaj (kvazau sub-)aŭskultante Lejan konversacion. Ĉar Kunstlich ja interesiĝis pri kiu persono temas ĉe la prezidanto de PEA. Ĉar Leja konversacio ne interesis lin, li rezignis alparoli Lejan kaj prezenti sin al tiun.

Ankoraŭ dum tiu UK Halina Komar, antaŭa prezidantino de PEA proksimigis Antion Künstlichon al faŝistoj, tiel ke li necesis skribi plendon al la prezidento de la Pola Respubliko.

FinvenkismoEdit

Lau lia opinio la akcepto de Esperanto ne dependos de la Eo-propagando kaj verŝajne ankaŭ ne de la nombro da esperantistoj, sed de decidoj de ŝtataj instancoj. Mirige por li tamen estas, ke praktike neniu ŝtato provinco en la mondo, kun kelkaj esceptoj en la pasinteco, nur eksperimente aŭ libervole enkondukis Eon, kvazaŭ tiu lingvo ne ekzistus. Verŝajne oni intermiksas Esperanton kun iu sekto, ĉar la e-istoj kondutas sektece kaj fanatike (ne ĉiuj tamen). La kredo, ke pere de fanatika kaj stulta propagando eblas enkonduki Eon, estas erara penso. UN, Unesko kaj EU ja scias kio estas Esperanto. Tie oni ne plu devas propagandi Esperanton. Kiel sciate, Unesko eĉ dufoje rekomendis al la membroŝtatoj konsideri Eon. Ili ne faris, eĉ Pollando ne faris. Verŝajne la tempo por Eo pasis, la ideo enkonduki internacian neŭtralan planlingvon estis rifuzita de la homaro. Do, simila fiasko kiel Volapük, Occidental, Interlingua, Basic English, kvankam la Eo-movado estis la plej granda. En Eo ekzistas preskau neniu grava publicistiko kaj literaturo (krom la Biblio, Korano kaj kelkaj aliaj tradukoj. La moderna literaturo preskaŭ totale mankas). Se ekzistus 100 milionoj da Eo-parolantoj kun potenca movado, kiu ankaŭ havus certan influon en politiko, ekonomio kaj socio, tiam la afero aspektus eble alimaniere. Sed char la e-istoj abomenas politikon kaj ekonomion, ili ne povis havi influon en ili. El tio oni devus eltiri la necesajn konsekvencojn. Sed ŝajnas al li, ke certaj medioj en la Eo-movado fariĝis eĉ pli fanatikaj - kaj pro tio ili ricevas diplomojn pro elstara agado de UEA. Ridinde. UEA diskreditas sin mem per tio.

Opinio pri movadanojEdit

Anti

Oni konas lian opinion, kiu diras, ke la esperantistoj en la lastaj jardekoj havas nenion plu interesan gravan por mesaĝi, nek en Svedio, nek en Svislando, nek en Svazilando. Krom la e-istoj mem en tiuj landoj neniu interesiĝas pri Eo. Tion li spertis dum 30 jaroj en la lokaj Eo-kluboj de Svislando, kies intelekta nivelo estis kvazaŭ nula.

Konstatinte en intervjuo kun Humphrey Tonkin (jaro XY), ke oni “vetis je la malĝusta ĉevalo” en la rilatoj kun Unesko kaj ties iama ĝenerala direktoro A. M’Bow, kio signifas konfeson de la fiasko de la elektita movada strategio;

Riproĉante al Blanke, ke li prisilentis dum 40 jaroj la krimojn de la stalinismo en siaj verkaĵoj, burokratisme gvidis la Esperanto-movadon en sia lando, agreseme polemikis kontraŭ la “klasmalamiko“ kaj krude enmiksiĝis en la Esperanto-movadon de la tuta socialisma bloko, kiu perdis sian suverenecon, ktp.;

Rimarkinte, ke Lins prisilentas la judecon de Zamenhof en de li verkita rezolucio kaj evitas mencii la holokaŭston en siaj verkaĵoj kaj prelegoj;

Observante, ke Marĉek kiel redaktoro de la revuo “Esperanto” ignoras ĉian kritikon kaj daŭre publikigas la altgradan propagandan fatrason kiel kutime, kvankam oni tion malkonsilis al li;

Kompreninte la sensencecon de Pietrzak kiel estrarano pri informado;

Konstatinte, ke Wandel kaj Gutierrez ĉefe uzas sian estraranecon por vojaĝi, je la kostoj de UEA;

Konsiderante Corsetti kiel simplan naivulon kaj reakcian ideologon, kiu rakontas al la esperantistoj publike fabelojn kaj tentas ilin al neobjektiva traktado de la aferoj;

Pritaksante prezidanton Dasgupta kiel ruzan personon, kiu kiel prezidanto de UEA preskaŭ nenion faris en la pasintaj 6 jaroj favore al la asocio kaj por Esperanto mem, krom iom vojaĝi en la nomo de UEA kaj prezenti politike dubindajn paroladojn kun la tendenco unuflanke prezenti la historion;

Vidante, ke Buller kiel ĝenerala direktoro de UEA kun alta financa kaj morala respondeco, malgraŭ sendube senĉesa kaj meritoplena laboro en la CO², nenion aktivan entreprenis kontraŭ la skizitaj misfaroj, sed malkuraĝe toleris ilin ĉiujn kaj obeis al la instrukcioj de tiu koterio, kiu toleras nenian alternativon, tiel bremsante la efektivigon de aliaj pli interesaj projektoj kaj permesante la verŝajne vanan elspezadon de gigantaj monsumoj de la asocio por dubindaj agadoj, kaj nur ĝisatendas sian pensiiĝo;

Li konkludis ke saĝaj movadanoj ne plu ekzistas.

2898 o

Ĉe Esperanta CivitoEdit

Aktivulino de la legacia stabo de la Esperanta Civito liveris al la Kortumo plendon kontraŭ Andreas Künzli, el Lucerno, pro molesta ebrieco.

Laŭ la denunco, la fakto okazis en la fervoja stacidomo de Berno, la 21an de aŭgusto posttagmeze, kie la "ministro de la Esperanta Respubliko" estus kondutinta kiel ĝisvome ebria, en alesto de atestantoj. La aktisto de la Kortumo pridemandos unu el ili, kiu havas la esperantan civitanecon.

Kelkaj ebriuloj reagas plore, kelkaj kante, aliaj agreseme. Al ĉi-lasta kategorio apartenus la denuncito. Tial ke la koncernato ne havas la esperantan civitanecon, ne eblas proceduro ĉe la arbitracia instanco. Sekve ne necesas transdoni la aktojn al la kortumanoj.

Kultura Centro EsperantistaEdit

En iu vintro li venis post la 22h00 (por Svislando malfrua horo), sen ajna averto kaj en duonebria stato, al la Esperanto-Domo, kie ne trovinte la deĵoranton li ĝenis (tamen ne molestis) neesperantistan luantinon. Tuj poste la deĵoranto aperis, kaj Künzli restis kun li (kaj kun akompananta rusa samideano) dum kelka tempo en la kantino, dezirante babili kaj plu drinki. Ankaŭ la ruso estis abunde trinkinta, sed evidente multe pli bone eltenis vodkon ol la korpe barelforma sviso. Fine, post unuhora kunesto, rimarkinte ke la ne anoncitaj vizitantoj emas resti kaj drinki ĝis frua mateno, kvankam ilia tranoktejo estis en alia urboparto, la deĵoranto elpelis ambaŭ en la nek humidan nek malvarman nokton, por ke ili iru dormi. Ĝuste post tiu ne agrabla sperto la enirejo de la Esperanto-Domo estas nun dumnokte ŝlosita, laŭ decido de la tiama Komitato, prezidata de Sonja Brun.

Ama vivoEdit

La romia imperiestro Hadriano enamiĝis al la greka junulo Anti Künstlich kiam tiu ĉi estis proksimume 13-jara.

PolitikoEdit

Anti Künstlich (skribu ĝin per etaj literoj) estis Konsilia prezidanto de Francio de la 20 fév 1932 ĝis la 10-a de majo 1932.

VikipedioEdit

Li vaste diskutas kontribuas en Neci Vikipedio ĉar li ja povas prezenti mastran diplomon de la Universitato de Zuriko, kiu inkluzivas plurjaran studadon de psikologio (aŭ alia afero) kaj pri ĉiuj scieblaj aferoj, dum pri kvalifikoj de aliaj vikipediistoj oni scias nenion.

S-ro Andy Künzli estas konata pro diversaj konfliktoj debatoj (interalie kun CDELI kaj s-ro Claude Gacond), konfliktoj kiuj multiĝas lastatempe, en rilato kun la enciklopedia verko kiun li aŭtoris. La ĵusa konflikto koncernas la artikolojn pri lia verko en Vikipedio: la afabla parto de lia publika atako (cirkulero al multaj esperantologoj) tekstas

"mi kiel autoro publike distanciĝas de tiuj paĝoj kaj de ĉio cetera, kio estas redaktita de la memelektiĝinta "vikipediisto" Dietrich Weidmann, prezidanto de la svisa Landa Asocio de UEA, kaj kio estas ligita al miaj persono kaj verkaĵoj en Vikipedio, sen mia kontrolo kaj aprobo. En tiuj paĝoj ekzistas ankaŭ subjektivaj komentoj de nekvalifikita juĝanto, kiuj ne kongruas kun la ĝenerala faka opinio de la ĝisnunaj recenzantoj. Per tiuj paĝoj oni altrudas al la aŭtoro de la verko "Svisa Enciklopedio Planlingva" aferojn kaj asertojn, kiuj estas skribitaj kontraŭ ties volo. Mi ne akceptas, ke dum mi investas centojn kaj milojn da horoj por serioza laboro kaj x-kontroladoj por preventi kaj eviti erarojn (grandparte sen helpo de aliaj) en miaj science ellaboritaj tekstoj, iuj fuŝuloj, stranguloj kaj fantaziuloj kapablas kaj rajtas detrui tiujn seriozajn klopodojn per sia facilanimeco kaj malkompetenteco."

StudojEdit

8856 n

Li ne estas iu ajn, kiel ni vidis. Sian plej grandan atingaĵon li faris kiel interlingvisto per ampleksa kaj kompetenta libro pri la svisa planlingva movado, kiun ankaŭ UEA rekonis per grava premio.

Andreas Künzli estas konata precipe pro sia monumenta, 1129-paĝa verkego "Universalaj Lingvoj en Svislando" (2006). Lia biografio de Zamenhof fokusiĝas sur "Esperanto, Hilelismo (Homaranismo) kaj la 'Juda Demando' en Orienta kaj Okcidenta Eŭropo", kiel tekstas la subtitolo. Malgraŭ tio, Andy Künzli deklaris ke li multoble preferas la memoron pri la "diversaj bulgarinoj", kun kiuj li havis multe da plezuro, ol la tedajn kaj idiotajn librojn de M.I. Isaev, kiujn li bedaurinde "devas" legi kadre de sia disertacia projekto, en kiu li detale prezentos ĉiujn "aferojn". Sed la pozitiva aspekto de tiu ekzerco estas, ke al la scienco oni povos montri la karakteron de la laboro de Isaev. Same: katastrofo.

KritikoEdit

Oni ne diru aĉaĵojn pri mortintoj - tio estas memkomprenebla afero, aksiomo por ajna iom kultura homo. Sed Kuenzli ja evidente ne opinias sin homo, ĉar emfaze neglektas homajn leĝojn. Ankaŭ ni ne opiniu lin homo.

ble li verkis ion interesan por deko da personoj, sed la tuta E-mondo lin konas nur pro lia senĉesa merdo-ĵetado al multaj indaj personoj k aferoj. Evidente tio estas la sola maniero, per kiu li povas altiri atenton al si. Vivante en krima lando, ĝuanta lukson pro "malpura mono" el tuta mondo, oni facile perdas racion k imagas sin rajta ofendi k perforti tiujn, per kies laboro oni vivas.

Kunzli kaj kopirajtojEdit

74=o

Andy tre plendas kontraŭ aŭtorrajta politiko de Neciklopedio, certe li ne legis nian deklaracion pri aŭtorrajtoj!.

Famaj diraĵojEdit

  • "Esperanto eble en simila pozicio kiel la usona rokmuziko, se Esperanto ne estus Esperanto, sed la angla"
  • "Kial kaj kiel mi kritikachu librachon, kiu nek interesas nek koncernas min kaj kiun mi neniam atentos nek legos nek uzos en mia vivo???"

Ho, ve!Edit

Künstlich de jaroj insultadas aliajn naciecojn. Oni ne scias, kiom da fojoj oni legadis malestimajn, malamajn vortojn pri "orienteŭropanoj", "bulgaroj", "rusoj", "ĉinoj" k.a., pri ilia perfidemo, trompemo, mallaboremo k.a.

Oni supozas, ke s-ro Kuenzli ne rimarkas, ke li ofendadas multajn homojn. Supozeble li estas socie handikapita. Estas do senutile provi diskuti kun li kaj sensence senti sin ofendita. Espereble li trovos iam taŭgan psiĥiatron kaj tiam povos vivi pli kontenta.

Laŭ li difini iun idioto, stultulo kaj kreteno ne estas ofendo sed kritikado.

Komentario el SvislandoEdit

Finfine iu kuraĝis diri pri s-ro Künzli, kio li fakte estas. Sendepende de lia drinkemo (atestita plurloke), la plej frapa epizodo estis lia minaco liveri s-ron Claude Gacond al la prokuroro. La svisa honora membro de UEA, je unu el la multaj atakoj de Künzli, deklaris lin "psika malsanulo". Ĉi tiu volis plendi ĉe tribunalo kontraŭ Gacond, kaj sin turnis al s-ino Sonja Koleva, enmigrinta bulgarino, profesia juristo. La advokatino atentigis lin ke la tribunalo certe pridemandos s-ron Gacond; kion do li diros? Probable li malkovrus ĉe la juĝisto plurajn maledifajn punktojn en la konduto de la plendinto: la ĉiama kverelemo (kun ekzemploj el la profesia vivo, interalie kiam li estis portempa dungito en berna biblioteko), la konfliktoj kaj insultoj kontraŭ la gepatroj kaj ceteraj fiaskoj pro karaktera nestabileco. Se la juĝisto kontrolus kaj konstatus ke s-ro Gacond pravas, la denunco fariĝus bumerango. Tiam, remetinte la voston inter la krurojn, Andy Künzli rezignis pri denunco. Kaj nia rondo familia daŭre havas en Svislando unu honoran kaj unu hororan membron de UEA... (subskribita mesaĝo, de persono kiu ne havas la esperantan civitanecon)