Atismo (aŭ Ateismo)

El Neciklopedio

Iri al: navigado, serĉi
5569 n.jpg
5569 n.jpg

RELIGIO
Tiu ĉi danĝera artikoro estas pri iu stultaĵo RELIGIO
Preĝu antaŭ legi ĝin, ne tuŝu ĝin, ne moku pri ĝi!!!



Verdastelo2.png Verdastelo2.png Verdastelo2.png Verdastelo2.png

Atismo
Ateismo
Tempismo

Simbolo-ateismo.png
Simbolo
Devizo: "GlorATA estu la Eternulo, la Dio de Ŝem!"
Dio Neniu
Sanktuloj Neniu;
Sankta Lingvo Esperanto
Nuna Papo Rikardo Ŝulco
Profetoj Olav Reiersøl; Teo Jung;
Herezuloj Itistoj;
Sankta libro Aspektismaj reguloj pri la uzo de verbaj formoj en Esperanto; Participoj kaj konjugaciaj formoj en Esperanto; La Sesa regulo; Pledo por unueca lingvo
Kredantoj 2 aŭ 3 bilionoj, kiu kalkulas plu?

"Mi kabeis!"

~ Kabe pri Atismo
Esperanto-shildoj-059-eta.jpg

"Ĉiu vulpo sian voston laŭdas."

~ Zamenhof pri eksreligiuloj
Kris.jpg

"La participa formo estas stulte laŭ mi, kaj Z nur designis tiel por sekvi eŭropajn lingvojn"

~ reviziisto pri participa sistemo de Esperanto

"Aranĝite, ordigite"

~ Zamenhof kontraŭ atismo

"Kio estas "atisto" (vorto ne staras en la RetaVortaro), kaj kio estas la plenlongigo de LD? "

~ Lucifero

"Atismo estas tute stulta"

~ Usona akademiano

"Ni malrekomendas tiun vorton, kaj proponas ke oni anstataŭe uzu dineismo"

~ bonalingvano pri ateismo

"Ico ne esas facila punto linguala"

~ idisto pri ata/ita kverelo

"Kutime ateistoj pli bone konas la historion de religioj ol la kredantoj mem"

~ ateisto pri supra diraĵo

"Mi es kristano ateist u ateisto kristan."

~ Reformemulo

"Mi estas ateisto"

~ Blogisto pri mi

"En ĉi tiu momento, mi sentas min eŭforia. Ne pro la beno de iu falsa Dio. Sed ĉar, mi estas iluminita de mia inteligenteco."

~ Richard Dawkins

AtismoAteismo estas maldekstrisma movado, forte influita de evoluismo, kies anoj senhonte uzas la malpermesitan finaĵon -- xx ata xx. Ateismo estas religio aŭ mondkoncepto.

La ismo estas ĝuste priskribita kiel kontraŭ-fundamenta, ĉar ĝi malakceptas unu el la fundamentaj rivelitaj veroj de la Sankta Biblio.

Aateisto estas duoble ateisto.. :)

Morfem-Disigo.PNG

[redakti] Historio

1528.jpg

Historie ekde la praaaaaaaaaatempoj la homoj kultis al dioj kaj/aŭ sanktigis aferojn, ĉi tio estas fakto kaj ateismo en la historio naskiĝis sur tia grundo do normale estas ke la difino entenas la vorton "dieco" kaj "sankteco".

Tia estas la naskiĝo de la ĉielo kaj la tero, kiam ili ESTIS KREITAJ, kiam Dio la Eternulo faris la teron kaj la ĉielon.

Ne reformemuloj sed eminentaj samideanoj sincere batalis pri la ĝustaj pasivaj verbformoj. Itismo venkis atismon simile, kiel katolikismo siatempe venkis arejismon. La itismanoj ĝuste argumentis, ke la zamenhofa lingvaĵo estas itisma. Tamen la problemo estas reala kaj la solvo estas simplega: oni ne penu difini uzi la pasivon.

[redakti] La debato ekscitITa

Kompreneble la eseo estis salutITa kun granda favoro fare de la sampensuloj aŭ simile, kiuj vidis en tiu verko la ĝustan respondon al la kreskantaj surfaciĝoj kaj entrudiĝoj de la sinteno favora al renaskiĝo de la religio, kvankam kun refleksoj malsamaj ol tiuj de la pasinto, eĉ en la mondo sekuralizITa.

Kompreneble, la religia mondo, precipe katolika ĉar aparte atakITa, rifuzis la tezojn de la eseo de Onfray rimarkigante ke je originaleco ĝi havas nur la brilecon de la stilo kaj ordan elĉerpitecon de la multfaceta objekto traktITa. Ĝi kritikas, kun aliaj diverskulturaj intelektuloj, pro tio ke la aŭtoro abundas en la parto detrua sed difektas en parto konstrua. Fakte ne estas montrATa la ebleco de la konstruo de la sendia etiko, ĉar ne tiom facile eblas ĝin apogi sur io deviganta. Moralo fakte reirigas al devosento kaj devosento ne povas esti libera decido laŭ religiuloj: libera decido rilATas nur al la ebleco obei aŭ malobei al deviga normo.

Oni observas ke la aŭtoro miskomprenis la sencon de laikeco kia akceptATa de kelkaj sektoroj de kristanismo aparte katolikismo: plispecife li konceptas la laikecon ne nur kiel juran principon de neŭtraleco de la Ŝtato, sed ankaŭ kiel filozofian koncepton pri la mondo pri kiu la Ŝtato devas taskiĝi.

Se Onfray pro la kreo de la vorto ateologio (jam proponita de Georges Bataille) kiu indikus la diskurson pri la ideoj de tiu kiu “estas vere libera, ĝispunkte negi la dian ekziston”, dum ATeismo (termino enirigita en 1532) esprimus similan neagon, rivelas sian celon haltadi sur la nivelo de la ideoj, fakte poste ne distingas la nivelon de la ideoj el la nivelo de la libera konduto. Alio estas la vera instruo de la religo, alio estas la konduto de la dikredantoj, kiuj povas konduti kohere aŭ nekohere kaj miskompreni la historiajn cirkonstancojn ene de kiuj ili travivas.

Se, diras intelektuloj el religia flanko, Onfray laŭdindas pro tio ke li metodologie sin servas je argumentadoj de klerismo kaj psikoanalizo, arkeologio, mitologio kaj de la komparaj sciencoj por krei ŝajnon de raciaj konkludoj, tamen li ne bone distingas la instrumentan uzon de mitologiaĵoj el ĝiaj sugestantaj enhavoj: ekzemple la mito koncernanta Adamon kaj Evan instruas pri la kondiĉo de la ekzistadisma homo bezonanta je Dio kaj ne pri la aspektecoj de la scenejo.

Michel Onfray amuziĝas ripetade rimarkigi: ”La religioj laŭlonge de la jarcentoj disvastigis malamon al racio, al la virino, al la inteligento, al la seksumado. Entute, malamo al la vivo mem... tial ateismo ne estas terapio sed mensa sano reaĉetita”. Kristanaj intelektuloj rimarkigas ke Onfray ne veas, bonŝance, pro kristana subprema arto ĉiuspeca; kaj pridemandas kial la elaĉeto de la virino okazis, ekskluzive, en kristanaj medioj, kvankam hodiaŭ vaste celATa en la tuta mondo? Kial scienco, ĉiuspecaj sciencoj, trovis sian naskiĝon ene de la kristanaj popoloj kaj universitAToj de ili kreITaj, por poste fariĝi heredaĵo de la tuta homaro, eĉ ĉe popoloj de alta teknologio? Rilate malŝaton al la korpo, oni memoras ke la kreinto de kristanismo enkarniĝis en vera korpo kaj partoprenis en la nuptoj de Kana kaj kooperis al la sanigo de multaj korpoj malsanaj kaj, lin imitante, kristanoj elpensis asistadon al ĉiuspecaj bezonuloj kuntrenante ke la ŝtATaj regantoj sentu tion sia tasko... Kaj nur per la superregado de la racio kaj volo eblas akordigi la seksan instinkton kun la amo, la responso, la alies rajtoj kaj de la neplenkreskuloj... Kaj nur la distingo inter la rajtoj de Dio el tiuj de Cezaro originis la evoluon al la politikaj liberoj meze de la kristana civilizo: el kio demokrATio.

Sume la reago estas preskaŭ apologio de kristanismo, apologio, tamen, foje embarasITa almenaŭ kiam ĝi devas rekoni ke religianoj kaŭzis ankaŭ misfarojn pro kiuj, en la kristanaj medioj, necesas penti kaj pardonpeti laŭ tiu purigo de la memoro entreprenita de Johano Paŭlo la 2-a (12 marto 2000)[1] [2]

[redakti] Ateismo

38 o.jpg

LaVeja Satanismo estas religia filozofio fondita en 1966 de Anton LaVey, enkorpigita de La Satana Biblio kaj estrita de la Kirko de Satano. Ĝiaj ĉefaj kredoj kaj filozofioj estas bazitaj sur individuismo, egoismo, epikurismo, mem-diigo kaj mem-konservo. Ĝi disvastigas mondan perspektivon de jurnaturalismo, materialismo, Darvinismo, Lex Talionis kaj homaro kiel bestoj en senmorala universo.

Kontraŭ la populara kredo, LaVeja Satanismo ne enhavas "adoron de diabloj" aŭ adoron de ajnaj dioj. Ĝi estas ateisma filozofio kiu asertas ke "ĉiu individuo estas sia propra dio [kaj ke] estas neniom da spaco por iu ajn alia dio". Sekvantoj vidas la karakteron de Satano kiel metaforo de fiero, libido, libereco, klerismo, pura saĝeco kaj de kosmo kiun Satanistoj perceptas kiel instigitan de "malluma evolua forto de entropio kiu traestas ĉiom da naturo kaj provizas la deziron por supervivo kaj mem-duoblado ĉeestante ĉiujn vivajn aferojn". Li ankaŭ servas kiel koncepta kadro kaj ekstera metafora enkorpigo de la plej alta potencialo [de la Satanisto]. Satano (hebreo: שָּׂטָן satan, signifanta "kontraŭulo") estas vidita kiel simbolo de spito kontraŭ la konservativismo de ĉefaj filozofiaj kaj religiaj fluoj, plejparte la Abrahamaj religioj, kiuj konsideras ĉi tiun karakteron kiel antipodon.

La prefikso "LaVeja" (angle: LaVeyan) estis neniam uzita de Anton LaVey aŭ de la Kirko de Satano, nek aperas la termino ie ajn en de ĝia literaturo. La kirko asertas ke ili estas la unua formale organizita religio kiu adoptis la terminon "Satanismo." Ili asertas ke Satanismo kaj la "adoro de Satano" ne povas egaliĝi. La termino "Teisma Satanismo" estis priskribita kiel "oksimora" de la kirko kaj ĝia Alta Pastro. La Kirko de Satano rifuzas la pravecon de aliaj ajn organizoj kiuj nomas sin Satanaj; ĝi finomas ilin inversaj kristanoj, kvazaŭaj Satanistoj, aŭ Diablon adorantoj. Hodiaŭ, la Kirko de Satano famigas sin kiel la nura aŭtentika reprezentado de Satanismo kaj ĝi rutine eldonas materialojn emfazantajn ĉi tiun disputon.

La bazoj de la kredaro de la religio estas sintezitaj en La Naŭ Satanaj Eldiroj , La Naŭ Satanaj Pekoj kaj La Dek unu Satanaj Reguloj de la Tero.

[redakti] Stultuloj

Estas absolute evidente, ke atistoj estas duonscipovantoj de la gramatiko de Eo. Ne indas doni atenton al ili. Oni nur tion povas indulgi al ili, ke eble ne disponis pri taŭgaj lernolibroj.

[redakti] Kristana ateismo

Kristana ateismo en politika publika eldonaĵaro indikas la ideologian pozician de iuj intelektuloj, kiuj opinias nepra la defendon de la tradicio kristana por gardi la politikajn principojn de libereco kaj demokratio de la okcidenta civilizo, sendepende de sia kristana kredo. Tiu ideologia pozicio havas iujn afinecojn kun la pozicio de teokonuloj.

Por referenci al la sekvuloj de tiu politiko-ideologia pensfluo, kiu, spite de sia ateismo, emas defendi la ideojn kaj poziciojn de la Katolika Eklezio, en la ĵurnalistaj medioj oni uzas ankaŭ la sintagmon ateistoj devotaj aŭ ankaŭ kristanistoj.

[redakti] Tezoj de la kristana ateismo

"Kristanistoj" kaj "devotaj ateistoj" subtenas la neprecon de reaserto de la kristanaj valoroj kiel fundamento de Okcidento, en la nuna scenejo de ekspansio de Islamo. Rimarkindas ke malsame ol katolikoj, kiuj subtenas politikajn poziciojn proksimajn al konservismo, tiuj personoj foje ne disdegnas konfesi kaj vastigi ateismon. Aliaj vidas ilian foran originon en la penso de Thomas J. J. Altizer kiu verkis pri “morto de Dio”,[3], Paul van Buren kaj aliaj samtempuloj.

La sekvantaro de la graveco de kristanismo kiel radiko de la okcidenta civiizo opinias ke la eventuala dekadenco de la kristanaj valoroj sendube kondukus ankaŭ al la malapero de la kultura eŭropa kaj okcidenta modelo, bazita sur la demokratio kaj libereco kaj aliaj valoroj validaj ankaŭ sen la kristana kredo.

En tiu koncepto oni vidas analogiojn kun la politika filozofio de Leo Strauss: laŭ tiu germana filozofo, eblas ke malplimultoj de la homaj estuloj estus deponprenantoj de supera vero, unika fundamento de tiuj kulturo kaj moralo kiuj la amasoj ne estus kapablaj atingi kaj protekti. Sed en tiu analogio diversaj distanciĝas.

Laŭ iuj, la politika antaŭulo de kristanistoj estas Charles Maurras, fondinto de la konservema movado Action Française (Franca Aktiveco),kaj kiu sin difinis athée catholique (ateisto katolika). Sed tiu politika movado estis komdamnita de la franca episkoparo kaj Maurras suferis ekskomunikon iniciate de Pio la 11-a. [4].

Kutime ili ekzaltas Jesuon kiel kaŭzanton de la ideoj je kiuj forĝiĝis la sociaj-politikaj-kulturaj ideoj kiuj nun estas la bazoj de Okcidento, sed tiu Jesuo havas neniun dian aŭ transcendan, kaj, do, okazas, laŭ kritikistoj, de la kristanaj ateistoj, ke ankaŭ la okcidenta civilizo perdas sian fundamenton, kiu forĝiĝis deduktante el la ideo de Jesuo-Dio. [5]

Katolikaj intelektuloj sen kutime malkonsenti kun la defendo de kristanaj valoroj – kiujn tamen ili ne limigas al tiuj protektitaj de “kristanaj ateistoj” – foje ankaŭ kritikis. Akrajn kritikojn, ekzemple, movis historiisto, proksima eble al konservismo, Franco Cardini, en eseo "La paura e l'arroganza" (Timo kaj aroganteco), verkita responde al la "La rabbia e l'orgoglio" (Rabio kaj orgojlo de Oriana Fallaci.

Kutime tiuj intelektuloj adheras al koncepto konstantina pri la rilatoj de politiko kaj religio kaj rifuzas la teodosian vidpunkton. Nome la religio ne rajtas peti helpon de la ŝtato kaj la ŝtato profiti de la religio, pliscience: politiko kaj teologio devas observi rigoran separon.

[redakti] Anteismo

En publikaĵo de 1931 koncerne la Union de Aktivaj Ateistoj (vere aNteistoj) en USSR kaj Ilia Laboro la Internacio de la Proletoj de la Liberpenso kvaran fojon kuniĝis. Ni rimarku ke la esperantistaj liberpensuloj same membris la movadon de la Internacia Liberpenso situanta en Bruselo kiel la Internacion de la Proletoj de la Liberpenso ligITan al Moskvo. La agado de la esperantistoj fariĝis je internacia nivelo por ke Esperanto estu agnoskATa en ĉiuj niveloj de la movadoj de la Liberpenso. Ĉirilate, deklaroj favore al la Internacia Lingvo estis prezentitaj en la jaroj 1920a kaj 1930a.

[redakti] Bedaŭro

Bedaŭrinde paroli pri pasivaj participoj estas konfuze, ĉar ili estas konstrupartoj de la itismaj pasivoformoj.

Konsideru:

La laboro estis finita nur en la sekvinta tago = Oni finis la laboron nur en la sekvinta tago.

La frazo enhavas itisman pasivan predikaton ("estis finita"), kaj Neciklopedio forte malrekomendas tian uzon. Anstataŭe oni uzu ekvivalentan aktivan esprimon.

Tamen:

La laboro estis finita, do mi povis iri hejmen.

Tiu frazo havas aktivan predikaton kaj participan predikativon. Ĝi estas tute baza apliko de pasiva participo kaj neniel evitinda.

[redakti] Rezolucio de la Akademio

La Kemiaj Elementoj
H
He
Li Be
B C N O F Ne
Na Ma
Al Si P $ Cl Ar
K Ca Sk Ti V Cr Mu Fe Co Ni Cu Zm Ga Ge As Se Br Kr
Rb Sr Y Zr Nn Me Tc Ru Rh Pd Ak Kd In Sl Sb Te I Xe
Cs Ba * Hf Ta W Re Os Ir Pt Au Hg Tl Pb Bi Pr Ad Rn
Fr Ra ** Rf Dg Sg Bh Hs Mt Ds Rg Uea Uut Uuq Uup Ld Uus Umo
Uue Ubn ***


La Ce Pr Nd Pm Sm €u Gg Tb Di Ho Er Tm Yb Lk

Ac Th Pa U Np Pi Am Cm Bk Cf Fm Md No Ls

Ubu Us Ka Kk

En 1989 la Akademio, post konsultado kun la Vatikano, faris rezolucion por la teismo kaj kontraŭ la ateismo.

La rezolucio citis el Genezo ĉapitro 2...

"16 Kaj Dio la Eternulo ordonis al la homo, dirante: De ĉiu arbo de la ĝardeno vi manĝu; 17 sed de la arbo de sciado pri bono kaj malbono vi ne manĝu, ĉar en la tago, en kiu vi manĝos de ĝi, vi mortos."

La signifo estis klarigita de la Papo, kiel sekvas…

"La arboj de la ĝardeno estas ĉiuj vortoj kaj gramatikaj formoj de nia lingvo. La malpermesita arbo estas la malpermesita finaĵo. Ĝi ja estas parto de nia lingvo, sed ni devas neniam uzi ĝin."

Tuj poste, la advokato de la diablo pie diris: "Roma locuta est." Kaj tiel inventis utismon.

[redakti] Tezoj apogITaj

Objekto de la pritraktita kritiko ne estas la dikredantoj (“mi ilin taksas nek ridindaj nek mizeraj, sed mi timas ke ili preferas trankviligajn infanecajn ŝajnigojn al la kruelaj certecoj de la plenkreskuloj”), sed prefere la personoj kaj institucioj reprezentantaj kaj disvadtigantaj la religion (“Kiu kuraĝus malŝATi la viktimojn? Sed kiel rezigni batali la torturistojn?”). La celo de la aŭtoro koncentriĝas en la “bagateligo” de la bazoj etikaj kaj filozofiaj de la teologio (= de la fundamentoj kaj rezultoj de la kredo) por rekonstrui konceptan vidpunkton pri mondo kaj vivo kun etiko apogITa nur sur la racio kaj emancipigITaj el ĉiuj kondiĉoj fidaj.

Sub tia profilo Onfray enkalkulas inter la pioniroj de aŭtente moderna ateismo Jean Meslier (v. “Testamento” de 1729), Paul Henri Thiry d'Holbach (v. La contagion sacrée de 1768), Ludwig Feuerbach (v. La esenco de kristanismo 1841).

La negado pri Dio ne estas, laŭ la aŭtoro, celo sed perilo por atingi etikon postkristanan. Fakte, laŭ Onfray, ekzistas iu jud-kristana episteme (sistemo de scioj certaj ĉar opiniATaj science-sperte fundITaj) kiu sature trapenetris la profundecojn ankaŭ kulturajn kaj sociajn ŝajne sekularigITajn. Tiel estas – ekzemple – per la ideo ke de materio kaj realaĵoj kun la tuta mondo ne oni elĉerpas la totalecon, ke la korpo reprezentas la eron “malaltan”, malpuran kaj malnoblan de la homo, ktp. La aŭtoro renversas la birdon pri ateisto senetika, sena je morala leĝo, kaj renversas la ideon ke “se Dio ne ekzistas, tiam ĉio estas permesITa”[6]), subtenante, kontraŭe, ke ĝuste “ĉar Dio ekzistas, ĉio estas permesITa”. Kaj, fakte, la ekzisto de Dio estis la teoria premiso por ke en la historio plenumiĝu “en lia nomo eĉ pli bataloj kaj masakroj, konfliktoj kaj milIToj ol pacoj, sereneco, amo al proksimulo, pardono de la pekoj aŭ tolero”.

Krome la religio, laŭ li, abomenus la inteligenton: en la tri monoteismoj - nome Judismo kaj Kristanismo (Genezo) kaj Islamismo (Korano) - elstaras la historio pri Adamo kaj Eva en tera paradizo kaj pri la arbo de la scio pri la bono kaj malbono. El tiu historio, Onfray deduktas la postinfluojn kiuj estus alvenintaj sur la civilizo, disde la malamo al la virino kaj al la korpo ĝis kulpigo eĉ de la deziro, ĝis la ŝATo pri la doloro, ĝis la superregado de la obeo sur la inteligento. Kaj plue en tiu historio de Adamo kaj Eva pululas la impulso al morto kiu estas la bazo de la religio. Fakte “la tri monoteismaj religioj instigas rezigni vivi ĉi tie kaj nun pro la preteksto ke iun tagon necesos rezigni pri tio: ili ekzaltas la transmondon (imagITan) por malhelpi la plenan ĝuon de la ĉi-teran (realan). Kaj jen tiam “la litanio de la malpermesoj” kaj “la obsedo de la pureco (ĉasteco)”: sed estas malbonega kalkulo rezigni vivi por ne trafi en la morton, ĉar tiamaniere oni al la morto pagas dufojojn la tributon kiun sufiĉas pagi unufojon!”.

Laŭ Onfray, fine, post la senmaskigo pri la religio, necesas “engaĝiĝi ĉirkaŭ nova prietika projekto por krei en Okcidento la kondiĉojn de vera moralo postkristana en kiu la korpo ĉesu esti puno, la tero larmovalo, la vivo katastrofo, la plezuro peko, la virinA malbeno, la inteligento aroganteco, la volo damniĝo”. Kaj, politikaspekte, la “aliulo” ne pli estus vidita “kiel malamiko, kontraŭulo, malsamaĵo elimininda, subpreminda kaj obeiginda, sed okazo de intersubjektiveco konstruenda ĉi tie kaj nun”.

[redakti] Ho ve!

Zamenhof, la Akademio kaj PMEG samopinias, ke "estis kovrita" estas *ne* pluskvamperfekto sed simpla preterito. Do la aktiva respondaĵo de "estis kovrita" estas ne "estis kovrinta" sed "kovris". Tiun sistemon oni nomas itismo.

Neciklopedio kondamnas itismon, sed atismo ne estas pli bona. La ĉefa problemo estas, ke en esperanto maleblas konstrui pasivsistemon simetrian kun la aktiva. Nia solvo estas tute neniam uzi pasivajn finitivojn.

[redakti] Seksimo kaj atismo

Eĉ ateisto adoras virinon, al kiu li povas kredi.

[redakti] La aspektoj de la verbo por virinoj

5838 n.jpg

Dum kongreso filino de fama akademiano babilas kun amikino:

— Ĉu vi vidas tiun ĉarman delegiton? Hieraŭ vespere li invitis min en sian ĉambron, por diskuti pri la ata-ita problemo, kaj poste mi estis amorita de li.

— Vi devus diri «amorata», por montri la agrablan daŭron de la ago.

— Ha! — vespiras la akademianidino, mi esperas, ke «amori» apartenas al la verbo-kategorio «daŭro sen rezulto».

[redakti] La aspektoj de la verbo por viroj

En tiu sama tago ESTIS CIRKUMCIDITAJ Abraham kaj lia filo Iŝmael; kaj ĉiuj liaj domanoj, kiuj naskiĝis en la domo au ESTIS AĈETITAJ per mono ĉe aligentulo, ESTIS CIRKUMCIDITAJ kune kun li.

[redakti] Dogmoj

GlorATA estu la Eternulo, la Dio de Ŝem!

Surbaze de la jena difino de religio:


Aro da kredoj, da dogmoj, da kulturaj sintenoj el kiuj konsistas la homaj rilATOj al dieco aŭ al sankteco.


  • Kredi je neniu dio estas kredo el kiu konsistas la rilAToj de ateistoj al dieco.
  • "neniu dio ekzistas" estas ateista dogmo.
  • En la vivo sinteni ateiste estas sinteno kiu kompreneblas rilAte al kredoj ke neniu dio ekzistas.

[redakti] Demando

En Esperanto tre gravas la diferenco inter ita/ata. En multaj lingvoj tia koncepto ne ekzistas, kaj homoj tamen bone interkompreniĝas. Ĉu do laŭ vi oni en Esperanto rezignu pri tiu diferenco?

Foto-001253-eta.jpg

[redakti] Neekzistado de Dio

Argumentadoj kontraŭ la ekzisto de Dio referencas sendistinge al pruvoj kaj al provoj sendepende, do, de juĝo pri ilia scienca - nome respekto de la postuloj de la racio - valoro. Argumentoj por pruvi la neekziston de Dio paralelas al alia artikoloj kiu prezentas la favorajn argumentojn, kaj ĉi tie, oni tion rebatu, ne estas diskutATaj iliaj pruvaj valoroj. Kiel sciite, la fenomeno de ateismo interesas precipe la du lastajn jarcentojn kaj precipe la regionojn kie disvastiĝis kristanismo. Raris la voĉoj kontraŭ la dia ekzisto en mezepokaj kaj antikvaj tempoj: raris, sed ne mankis ĉar ankaŭ la Biblio aludas al tio per alfronta sinteno dirante: "diras la stultulo: "Ne estas Dio" (Psalmo 14 aŭ 13), dum la elpensITa epizodo de la malobeo de Adamo, en Edenujo, manĝinta la malpermesITan frukton estas juĝebla pli kiel provo elimini Dion ol ekpruvo ke li ne ekzistas.

[redakti] Argumentado el la kontraŭdiraj karakterizoj de la ideo de Dio

Laŭ tiuj karakterizoj troviĝas ĉiopoveco aŭ ĉiopotenco kaj fundamenta eterneco. Sed estante ĉiopotenca, Dio posedas povon detrui ankaŭ sin mem: se tia, li do povas ne plu esti, kaj povi ne plu esti signifas ke Dio ne estas eterna. Kaj se ne eterna, ankaŭ ne ĉiopova, do iu kiel ni... povra dio!

La ĉiopotenco en Dio, diras teistoj kaj kredasertantoj, koincidas kun ĉioboneco kiu siavice koincidas kun amo al ĉiobono: esti estas bono, malesti (sindetruado) ne estas bono dezirebla, do ne ebla.

[redakti] Argumento di ne-konciliebla reveladi

La argumento di ne-konciliebla reveladi dicas ke Deo probable ne existas. Multaj religioi, kiel Esperanto, fondesas sur reveladoi. La problemo esas ke tiaj reveladoi inter-kontre-dicas. Oni mustas sive aceptari oŭ refuzari adminime unun de la reveladoi por esari parto di grupo religiala. Tale, aceptari unun signifikas refuzari kelkan (se ne omnajn) di l' altroi. Ecepte ke la revelo esas personala, la seqvero mustas fidari la judikon oŭ la rakontoi di altroi. Mem se la revelo esas personala, la seqvero ja ignoras la reveladojn di tiu, quiu iris ante lu.

Esperantistoj kredas ke Zamenhof esas la salvero di la mondo kae la filio di Deo; la Idistoj kredas tam forte kam ili ke lo esas ne-vera. Simile, la Interlingvaistoj kredas ke kompetentegaj lingvistoj esas la autoroj di interlingvao, dum ke la Idistoj kae Esperantistoj ne kredas tale. Esas multaj exemploi di tala kontrastanta vid-puntoi. Oni trovas ordinare ke opinionoi di l' seqvanti di un religio kontre-dicas tia di altroi, oŭ un grupo kontre-dicas altra. Anke esas multa Kristanaj komunionoj qui ne konkordas pri multaj kozoi.

[redakti] Argumento di ne-kredo

La argumento di ne-kredo esas filozofiala argumento segune quia Deo probable ne existas. Se Deo existas, kae lu volis homojn savari lo, lu revelus sun, oŭ igas klara ad omnoi ke lu existas. Nam lu ne ja agis tale, Deo (probable) ne existas.

  • Racionala argumento di ne-kredo

Formal argumento seqvas:

  1. Se Deo existas, lu esas perfekte amanta.
  2. Se perfekte amanta Deo existas, racionala ne-kredo ne eventas.
  3. Racionala ne-kredo eventas.
  4. Nula perfekte amanta Deo existas(de 2 e 3).
  5. Do, Deo ne existas (de 1 e 4).

[redakti] Revo

Ateistoj povas nur revi: ne eblas ke ĉiuj homoj iĝus ateistoj simple ĉar "homo" ne estas kiel kredas la ateistoj nur "tera homo" kiu hazarde estis kreITA sur nia tero, konscie vivas en societo kaj finfine mortas same kiel la folio aŭtune. Ateistoj limigas la homon al la tera aspekto dum religiuloj (la veraj) konsideras la homon en pli vasta dimensio kaj laŭ sia religio rilATAs la homon al "io superhoma": kompreneble la "io" dependas de la religio?

[redakti] UEA

En 1990 aperis sine de Universala Esperanta Asocio (U.E.A.) nova asocio de ateistoj kaj pensiuloj. U.E.A. estas la plej granda tutmonda asocio de la neŭtrala movado kaj organizas la Universalajn Kongresojn de Esperanto. Ĝi estis fondITa en 1909 de Hector Hodler, svisa anarkiisto. Kiel jam dirite en la jaroj 1920-aj, ĝi estis konsiderATa kiel « burĝa » asocio. Ĝi havas reprezentantojn laŭ nacioj kaj provas esti la « estraro » de la movado kiu ligas la Akademion de Esperanto, la esploradajn Institutojn same kiel aliajn asociojn kaj responsas la evoluon de la lingvo kaj certigon pri respekto de ĝiaj reguloj. U.E.A. ĉeestas internaciajn instancojn, interalie U.N.E.S.K.O.

[redakti] Traktaĵo pri ateologio

Traktaĵo pri ateologio estas fama eseo publikigita en 2005 de la franca Michel Onfray laŭ la origina titolo “Traité d'athéologie” kaj tradukita al Esperanto en 2010 (vidu sube Bibliografion).

La verko ekscitis enorman intereson – kaj samideanajn polemikojn – ne nur inter la intelektuloj, sed ankaŭ, danke al ĝia stilo, inter la plej vasta publiko.

[redakti] Problemo

Tio estas la problemo kun rabiaj ateistoj: ke ili ne komprenas la diferencon inter la rekta mesaĝo de Dio kaj propagando por tute negravaj aferoj, kiel ekz-e tiu projekto de misnaskita artefarita "mondlingvo", kiun oni nomas Esperanto. Ĝin parolu tiuj, kiuj ŝatas. Sed postuli, ke Esperanto estas necesa por la individua saviĝo de ĉiu homo, estas ridinde.

[redakti] Tapiŝo

1922.png
La planko estis kovrata de tapiŝo = La plankon kovris tapiŝo. [= Sur la planko estis tapiŝo.]

Tio ne signifas, ke "La planko estis kovrita de tapiŝo" estas malĝusta [= La plankon estis (ek-)kovrinta tapiŝo.]. Simile oni povas diri "permesata" aŭ "permesita", "okupata" aŭ "okupita" depende de la nuanco.

PMEG tre fidele (kvankam iom tro simplige) prezentas la zamenhofan pasivon. Ke eĉ spertaj esperantistoj ne lernas ĝin, montras, ke oni prefere tute ne uzu ĝin. Do diru simple: "La plankon kovris tapiŝo", kaj ĉesu dolorigi vian cerbon.

[redakti] ATEO

ATEO ( Atista Tutmonda Esperanto-Organizo) celas arigi la atistojn kaj la reformistojn. Ĝia bulteno titoliĝas Atismo kaj aperas ĉiujare. Tiu asocio kunvenas dum la Universalaj Kongresoj de Esperanto kaj agas kadre de U.E.A., kaj inter la esperantistoj de la tuta mondo. De sia fondo, la asocio sindemandas pri ligo inter propra agado al tiu de la I.H.E.U.(International Humanist and Ethical Union-Internacia Humanista kaj Etika Unio).

[redakti] Ateistedziĝo

Ateismanoj povas edziĝi kvankam oni dirus ke ĝi estas religia ceremonio.

[redakti] Pieco

Piulo loĝis apud ateisto. La piulo estis surgenua multfoje dum la tago, preĝanta kaj konfesanta siajn pekojn al sia Sinjoro. Li obeis ĉiujn regulojn de sia eklezio. Tute kontraue, la ateisto rifuzis eĉ mencii la nomon de Dio. Li havis allogan, volupteman edzinon, bonegan postenon kun alta salajro, bonan domon kaj tri bonkondutajn kaj sanajn infanojn. Li estis kontenta viro. Tamen, la posteno de la piulo estis malplaĉa kun mizera salajro, lia edzino estis plendema, maldika, severa virino, lia domo estis spacomanka kaj liaj ses infanoj neniam diris ĝentilan vorton al sia patro.

Unu tagon, la piulo, preĝante surgenue kiel kutime, rigardis la ĉielon kaj alparolis Dion,

"Ho, mia Dio, ĉiutage mi honoras vin, mi petas vian konsilon pri ĉiu problemo, mi konfesas al vi ĉiun el miaj pekoj: Rigardu min - mi posedas preskaŭ nenion, mi havas tiun aĉan edzinon, mi laboras ĉe mia teda posteno, mi suferas multe: Tamen dume mia najboro, kiu ne kredas pri Vi, certe neniam preĝas al Vi, estas benata kun kontento kaj riĉoj - Ho, mia Dio, kial lia vivo estas tiel?"

Resonance granda voĉo tondris, "ĈAR LI NE ĜENAS MIN KONSTANTE!"


[redakti] Ateismo vola, ateismo intelekta

Ne mankas nune, kaj en la kultura historio, homoj kiuj honeste serĉas kaj konkludas ke Dio ne troveblas aŭ dubas pri lia ekzisto, sed ankaŭ ne mankas homoj kiuj volas ke Dio ne estu ĉar se li estus, la homo perdus aŭtonomion kaj dignon, kaj tial alstrebas lin nei sendepende de la konkludoj de la eventuala intelekta esploro. Tiun aprioraĵon rimarkigas esplorantoj pri la soci-kultura fenomeno "ateismo".

Laŭ Lorenzo Fazzini, ekzemple, [1] [2] Giacomo Leopardi kaj Ugo Foscolo estas ekzemploj de veraj ateistoj kiuj "puŝis la raciecon al la transcendo": nome ili obeis al sia racio sen ĝin perforti por atingi deziratan celon.

[redakti] Voĉo de serpento

Cicuta2.jpg

Unufoje senkulpa blondulino renkontis serpenton parolantan.

Ĝi mallaŭte sugestis, ke la blondulino pensu pri la tri sekvantaj frazoj...

1. Je la tria horo, mi venis al la fermita pordo.
2. Je la tria horo, mi venis al la pordo, kiu estis fermita.
3. Je la tria horo, la pordo estis fermita.

Laŭ la reguloj de la Akademio, (ĉu ne?) la tria frazo devas signifi, ke oni eke fermis la pordon je la tria horo. Sed kion ili dirus pri la unua frazo? Kaj kion pri la dua?

La blondulino pensis pri kion faru al tiu serpento... Ĉu kaptu per fermata pordo?

[redakti] Ateisto, urso kaj Dio

Ateisto promenas en la arbaro. Iumomente, terura ursego malsata aperas antaŭ li. Li tuj fuĝas plejeble rapide, sed li stumblas kaj la ursego estas super li. Tiam li ekkrias:

- Mia Diooo!!!

Tuj la ursego haltas, la arbaro silentas kaj voĉo tondras:

- Kiel! vi ĉiam neis mian ekziston, kaj nun vi alvokas min!

- Mi ne povas esti tiel hipokrita! sed vi povus igi la urson kristana!

- Bone, tiel estu!

La urso levas kaj kunigas la antaŭajn krurojn kaj diras:

- Sinjoro, benu la manĝaĵon, kiun mi estas prenonta.

[redakti] Religio

1031.jpg

Nek atiismo, nek ataismo estas religioj. Atiismo, same kiel ataismo, povas esti parto de religio, (Budhismo, ekzemple), sed ili mem ne estas religio.

[redakti] PMEGa klarigo

Diras PMEG

<La elekto de participo en pasivo dependas simple de tio, kion oni volas esprimi. Oni elektu AT-participon, se oni interesiĝas pri la iom-post-ioma daŭrado de la ago, aŭ se temas pri ripetado de la ago. Oni elektu IT-participon, se plenumiĝo aŭ rezulto estas pli grava. Oni elektu OT-participon, se temas pri stato antaŭ la ago.

[redakti] Persekuto

Ateistoj travivis persekuton dum historio. Persekuto povas rilati al nepravigebla aresto, malliberigo, batado, torturo, aŭ ekzekuto. Ĝi ankaŭ povas rilati al la konfisko aŭ detruo de posedaĵo.

[redakti] Monda Tago de Konscio pri Ateismo

Ateismo.png

La Monda Tago de Konscio pri Ateismo, establita de la UN, estas tago por plivastigi konscion pri la miliardoj da homoj, kiuj ĉiutage suferas pro ateismo.

La UN-a Rezolucio pri la Monda Tago de Konscio pri Ateismo (MTKA) havis kvar precipajn komponojn:

  • oni establu la 2-an de Aprilo kiel MTKA;
  • participu UN organizoj kaj membraj ŝtatoj en MTKA
  • oni plivastigu konscion pri ateismo en ĉiuj niveloj de la socio
  • la Ĝenerala Sekretario de la UN liveru la mesaĝon al ĉiuj membraj ŝtatoj kaj UN organoj.

[redakti] Interlingvao

Le apatheismo (un kontraktion de apatio kae teismo/ateismo), cognoscite tambene como ATheismo pragmatika oŭ kritikamente como ateismo praktika, esas agero kon apathio, indifferentio oŭ manko de interesse verso un kredentio, oŭ manko de kredentio, in un deitato. Le apatheismo describe le maniera de ageri verso un kredentio oŭ manko de kredentio in un deitate, dunque esas applikabile equalmente al theismo como al atheismo. Un apatheo esas tambene un persona sin interesso in akceptari oŭ negari assertiojn que deos existas oŭ non existas. In alteraj paroloj, un apatheo esas un persono quiu konsideras le question de l' existentio de deo kome ni significativa ni relevanta al sua vito.

Le atheismo praktika potas assumeri variajn formojn:

  • Le absentio de motivatio religiosa: le kredentio in deo non motivas aktion moralan, religiosan, oŭ alteran formon de aktio;
  • Exclusio aktiva de l' questio de deo kae religio de l' exercitio intellectuala kae de l' aktio practika; oŭ
  • Indifferentio: le absentio de omna interesso in le problemoj de deo kae religio.

Historicamente, le atheismo praktika essevis al vicoj konsiderATa kome esseri associATa al fallimento morala, ignorantio intentionala kae impietATo. De l' personoj konsiderATaj kome atheistaj praktikaj essevis dicITa que illi se komportavis kome si Deo, ethiko kae responsabilitATo sociala non existevis; que illi abandonavas le deberon kae imbraciavas le hedonismon. Sekunde le philosopho katholika francesa Étienne Borne, "Le atheismo praktika non esas le negatio de l' existentio de Deo, sed le atheismo kompleta de aktio; esas un malo morala, implikante non le negatio de l' validitATo absoluta de l' lego morala sed simplemente rebellio kontraŭ ista lego."[7]

Le philosopho francesa de l' dece-oktava seculo, Denis Diderot, quande akusATa de esseri un atheista, respondevis que illi simplemente non se interessavas de si Deo existevas oŭ non. In responso al Voltaire, illi scribeva:[8]

Esas multo importanta non konfunderi konion kae petrosilion; sed non de l' toto krederi oŭ non in Deo.

Jonathan Rauch describevis le apatheismo kome "un disinclinatio de interessari se multo de su propria religio kae un disinklinatio mesme plus forta de interessari se de illi de alteraj personoj".[9]

[redakti] Naziismo

Multaj kristanoj volas kondamni ateismon, ĉar naziismo estis ateisma. Multaj ateismanoj volas kondamni kristismon, ĉar naziismo estis kristisma.

[redakti] Ŝvaismo

2051 n.jpg

Per Ŝvaismo oni fine provas solvi la ata/ita-problemon. Ĉar litero ŝvao ne estas, oni evidente prenu ĉi-cele la literon "x", kiun multaj tie ĉi tiel aŭ tiel ege amas. Aldone ŝvaismo tre plaĉos al kiuj volas sentempigi Esperanton.

Do anstataŭ ol cerbumi pri tio, ĉu oni skribu "okupata" aŭ "okupita", oni simple skribu kaj prononcu:

"okupxta".

Sed jen ne ĉio. Ŝvaismo taŭgas nur ne por pasivaj participoj. Ne, ankaŭ indikative ĝi belu. Ekzemple por la tiel nomata ĉiama prezenco - nia tempo sentempa. Jen -

"Ŝvaismo estxs la ŝlosilo al la Fina Venko".

Tamen ĝi havys manketon, kiu kvankam bagatela tamen bezonys nepran korekton, sen kiu mi ne povys akcepti ĝin: ĝi provokys kolizion kun la supersigna "x" kaj ĝi skribys vokalon per konsonynto, kio estys neakceptebla. En la nekripla vera latina alfabeto restys krom "x" tri aliaj maljustege ekskluzivytaj literoj, inter kiuj estys la vokalo "y", kiun oni proponys por plibonigi geniajhon.

[redakti] Listo de ateistoj

Multe da notindaj individuoj estas aŭ estis ateistoj. Bonvole notu ke ĉi tiuj personoj estis elektitaj por la listo ĉar ilia famo iel rilatas al ilia ateismo.

Parta listo de personoj kredataj esti ateistoj:

[redakti] Vidu ankaŭ


La Vikipedio havas artikolon sen bibliaj citaĵoj pri atismo.

[redakti] Notoj

  1. Tio estas bona teorio sed ĝi praktike ne veras.
  2. Tre mojosa!
  3. The Gospel of Christian Atheism.
  4. Ege mojosa ĝi nun estas!
  5. La kultura fenomeno de kristanaj ateistoj radikas precipe en la katolikaj landoj. En Italio kutime svarmas la nomoj de ĵurnalisto Giuliano Ferrara, kiu sin difinas kulture, sed ne krede, kristana; katedristo Maecello Pera, eksa prezidento de itala Senato, kaj aliaj... Iuj el tiuj renkontis kaj dialogis kun papo Benedikto la 16-a.
  6. Rilate tion jam la itala verkisto Cesare Pavese skribis en sia taglibro: “Stulta Kantio, se Dio ne ekzistas, ĉio licas!”
  7. Jes, amuza historieto!
  8. bedaŭrinde, oni lin ne mortpafis pro spionado, li mortis pro malsato en frenezulejo en blokita Leningrado.
  9. ŝajnas bone
Content Navigation
Aliaj lingvoj