Bahaismo

El Neciklopedio

Iri al: navigado, serĉi
5569 n.jpg
5569 n.jpg

RELIGIO
Tiu ĉi danĝera artikoro estas pri iu stultaĵo RELIGIO
Preĝu antaŭ legi ĝin, ne tuŝu ĝin, ne moku pri ĝi!!!


La Kemiaj Elementoj
H
He
Li Be
B C N O F Ne
Na Ma
Al Si P $ Cl Ar
K Ca Sk Ti V Cr Mu Fe Co Ni Cu Zm Ga Ge As Se Br Kr
Rb Sr Y Zr Nn Me Tc Ru Rh Pd Ak Kd In Sn Sb Te I Xe
Cs Ba * Hf Ta W Re Os Ir Pt Au Hg Tl Pb Bi Po Ad Rn
Fr Ra ** Rf Dg Sg Bh Hs Mt Ds Rg Uea Uut Uuq Uup Ld Uus Umo
Uue Ubn ***


La Ce Pr Nd Pm Sm €u Gg Tb Di Ho Er Tm Yb Lk

Ac Th Pa U Np Pi Am Cm Bk Cf Fm Md No Ls

Ubu Us Ka Kk
"Aŭ ĉio, aŭ nenio"
~ Zamenhof pri Bahiismo, aŭ ne.

"Ŝafaro harmonia lupon ne timas."

~ Zamenhof pri tute alia afero, aŭ ne...

"Dankon, bona teksto ĝi estas"

~ leganto pri ĉi tiu artikolo

"Non de toto"

~ Interlingvaisto

"Io simila en niaj rondoj ne ekzistas"

~ Gerrit Berveling

"Esperanto - ein Schritt aufeinander zu"

~ Bahaisto
Bborjan znak.jpg

Bahaa Simbolo

Bahiismo, ofte misskribita Bahaismo, laŭ konspira teorio, estas la ĉefa religio en Bahio kaj Nepalo. Iuflanke, en Bahio oni povas trovi kelkajn pligrandajn sektojn, ekz. senmonismonnelaborismon. Anoj de unu sekto konsentas la sanktecon de la aliaj kaj eĉ ofte, de aliaj religioj, do ilia rilato ne estas kiel ekzemple la rilato inter volapukismo kaj esperantismo.

Bahaulinoj.jpg

[redakti] Historio

Bahaismo estas Religia movado, devenanta el Persujo, mute persekutita siatempe. Antaŭulo estis Báb, fondinto estis Baha' u'llah, klariganto kaj disvastiganto estis Abdul Baha, nuna gvidanto estas Ŝogi Effendi.

[redakti] Babismo

La Baba KredoBabismo (perse : بابی ها = Bábí há) estas religio fondita en 1844 en Persio de juna komercisto de la rubo Ŝirazo (Shíráz), kies mono estis Siyyid (praido de la Profeto Mohamedo) 'Alí Muḥammad (1819-1850), konata sub la titolo Báb (arabe : "باب" signifanta "Porkego"). Ĝi estas "revelaciita" religio inter la Abrahamaj religioj, kiel Judismo, Kristanismo kaj Islamo, sed ĝi estas sendependa de tiuj ĉi kaj havas siajn proprajn profeton, sanktajn librojn kaj legaron. Tiu mesiisma religio kaŭzis grandan tumulton en la persa socialismo, ĉar en tro mallonga tempo ĝi ekhavis grandan adeptaron, inter kiu troviĝis kelkaj el la plej elstaraj siatempaj religiaj gvidantoj resp. islamaj teologoj, kaj ĉar la ŝijaisma pastraro kune kun la persa registaro akre persekutis ĝin kaj mortigis dekmilojn da bananoj. El Babismo poste naskiĝis la Bahaa Kredo.

[redakti] Histeriaj Unitaraj Bahaanoj

La unua Unitara Bahaano estis Mírzá Muhammad `Alí[1], ankaŭ konita kiel Ghusn-i-Akbar (“la plej granda Branĉo”), la dua filo de Bahá’u'lláh. La testamento de Bahá’u'lláh nomis `Abdu’l-Bahá-n, la plej aĝa filo, kiel sia posteulo, kaj asertis ke la statuso aŭ pozicio de Ghusn-i-Akbar estis post tiu de `Abdu’l-Bahá. Neniu alia infano de Bahá’u'lláh estis menciita en la testamento. `Abdu’l-Bahá kaj Mírzá Muhammad Alí ne konsentis pri kioma aŭtoritato la testamento de Bahá’u'lláh ricevigis super `Abdu’l-Bahá, kaj ilia disputo rapide iĝis persona kaj transformiĝis en familia[2] milito, kiu estis priskribita de variaj vidpunktoj inkluzive tiujn de `Abdu’l-Bahá en sia propra testamento[3], Mírzá Muhammad Alí en Unitara Bahaa magazino[4], Shoghi Effendi (nepo kaj posteulo de `Abdu’l-Bahá) en sia libro God Passes By[5], kaj William McElwee Miller, kristana ministro kiu verkis libron kritika kontraŭ la Bahaa Kredo[6].

La plej granda parto de la familio de Bahá’u'lláh subtenis la flankon de Ghusn-i-Akbar, inkluzive la du travivintaj edzinoj de Bahá’u'lláh, Fatima kaj Gawhar, kaj ĉiuj siaj infanoj. Tamen, la filino de Bahá’u'lláh Bahiyyih Khánum, el sia unua forpasinta edzino Ásíyih Khánum, kaj la vasta plimulto de la Bahaanoj subtenis la flankon de `Abdu’l-Bahá de la disputo. La subtenantoj de Mírzá Muhammad `Alí sin nomis “Unitaranoj” ĉar ili substrekis la islaman koncepton de tawhid, la Unueco de Dio kaj absoluta malpermeso kunigi partnerojn kun Dio (konita kiel unitarianismo inter Kristanoj)[7]. Ili estis ekskomunike elpelitaj kaj deklaritaj rompantoj de la Interligo per `Abdu’l-Bahá pro ilia rifuzo obei lin kaj akcepti lian komprenon de la religio[8].

Ibrahim George Kheiralla, siria kristana konvertinto al la Bahaa Kredo, enmigris al Usono kaj fondis la unuan usonan Bahaan komunumon[9][10]. Komerce, li estis lojala al `Abdu’l-Bahá, sed li opiniis ke `Abdu’l-Bahá estis la reveno de Kristo, kaj kiam `Abdu’l-Bahá eklernis ke tio iĝis la vasta kompreno de la Bahaanoj en Usono, li strebis korekti la eraron, laŭ la Bahaa aŭtoro Peter Smith[11]. Pli malfrue, Kheiralla ŝanĝis flankon en la konflikto inter la filoj de Bahá’u'lláh kaj subtenis Mírzá Muhammad `Alí-n. Li formis la Societon de Behaistoj, religia branĉo promocianta Unitaran Bahaismon, kiu estis direktita post sia morto per Shuaullah Behai, filio de Mírzá Muhammad Ali[12].

Shuaullah Behai, la plej aĝa nepo de Bahá’u'lláh, enmigris al Usono en junio 1904 pete de sia patro, Mírzá Muhammad `Alí[13]. Li publikigis Unitaran Bahaan magazinon titolita Behai Quarterly dum tro jaroj, de 1934 ĝis 1937, en la angla lingvo, kiu citis la skribaĵojn de Ghusn-i-Akbar kaj multaj aliaj Unitaraj Bahaanoj, inkluzive lin mem, Kheiralla, Mírzá Majdeddin (nevo kaj bofilo de Bahá’u'lláh), kaj pluraj aliaj usonanoj. La Unitara Bahaismo de tiu periodo ŝajnas esti malaperinta post la morto de Ghusn-i-Akbar, tamen ĝi daŭre ekzistis almenaŭ inter la idoj de Bahá’u'lláh tra la poŝtaj edzinoj[14].

[redakti] Ortodoksa Bahaa Kredo

677 1.jpg

Ortodoxa Bahaa Kredo esas movemento quiu debutis en Bahaa Kredo, qvankam ghi nun esas sendependa de ghi. Ghia membraro estimesas ye 8 mil. La kredaro de la precipua grupo kae l' Ortodoxa Bahaani esas presk' identaj, ili diferas pri la questiono di l' direktado.

Movemento apoganta la kontinua existo di Gardanto di l' Kredo. La unesma Gardanto esis Shoghi Effendi, la duesma Mason Remey e la triesma Joel Bray Marangella.

Inter yaroi 1957 kae 1960, la Bahaa Kredo subisis severa testo di sucedado. La majoritato di l' Bahaani, direktate da l' Monui di l' Ofero di Deo (grupo de Bahaani qua inkludis Charles Mason Remey kae quiu nomizesis da Shoghi Effendi segun la Testamento da `Abdu’l-Bahá) seqvis la direktadon kreita da la Monui. La cetero sequis Remey quiele la duesma Gardanto di la Bahaa Kredo, tiale formacanta l' Ortodoxa Bahaa Kredo.

[redakti] Instruoj

Bahaismo instruas sendependan serĉadon de la varo, forlason de ĉiuj superstiĉoj kaj antaŭjuĝoj, unuecon de la omaro. Krom la religiaj principoj ĝi postulas universalan pacon, proklamas egalratecon de ambaŭ seksoj, limigon de la ekstremoj de riĉeco kaj malriĉeco, universalan edukadon, adaptadon de int. helplingvo. Abdul Baha en multaj siaj verkaĵoj kaj paroladoj montriĝis amiko de E. En siaj vojaĝoj tra Okcidento li plurfoje parolis antaŭ E-istoj kaj fervore kuraĝigadis ilin. En Edinburg 7. jan. 19l3 Abdul Baha diris i. a.: "Ni ordonis al la bahaanoj en Oriento studi zorge tiun ĉi lingvon, kaj baldaŭ ĝi estos disvastigita tra la tuta Oriento." La aktiva simpatio de la bahaanoj mute helpas disvastigadon de E en la orientaj landoj. Personon, kiu lernas E-n, aŭ E-istan turiston oni ofte demandas tie, ĉu li estas bahaano. Dum la UK-j regule okazadas bahaaj fikkunvenoj, informantaj pri la bahaismo; la unua okazis dum la 17-a en Geneve. Pri ĉiuj detaloj informas la verko Baha' u'llah kaj La Nova Epoko, verkita de Esslemont, trad. de Lidja Zamenhof, kaj fa kvaronjara gazeto La Nova Tago, lastan tempon ne aperanta.

[redakti] Bahaismo kaj Esperanto

Bahaulla siatempe ordonis al ĉiuj bahaistoj lerni la internacian lingvon. Kiam Bahaulao skribis tion, Zamenhof estis suĉinfano, Esperanto ankoraŭ ne ekzistis, sekve bahaanoj havis grandan malfacilecon obei lian ordonon.

La filo de Bahaulao, Abdul-Bahao, estis amiko de Esperanto. Tamen Li dubetis pri Esperanto: "La amo kaj peno por Esperanto ne estos perdita, sed _unu_ homo ne povas konstrui ĝenerale devigan lingvon." Eble li ne tute komprenis, ke Esperanto estas konstruata ne de unu homo, sed de lingvokomunumo. Krome Esperanto ne estas kaj ne estu ĝenerale deviga. En 1913 Abdul Baha diris i.a.: "Ni ordonis al la bahaanoj en Oriento studi zorgi tiun ĉi lingvon, kaj baldaŭ ĝi estos disvastigita tra la tuta Oriento"

[redakti] Bishárát (Bonaj Novaĵoj)

La Bishárát (ﺍﻟﺒﺸﺎﺭﺍﺕ) estas Epistolo kiu enhavas dekkvin seksojn, ĉiu desegnita kiel bona novaĵo, kie Bahá'u'lláh donas instruojn kaj leĝojn. Diam la identeco de la persono al kiu tiu Epistolo estis adresita ne estas konata, Adib Taherzadeh skribas ke la senteno de la eldiraĵoj tra la Epistolo indikas ke ĝi estis adresita al la omaro kaj ne specife al iu persono.

La dekkvin bonnovaĵoj estas:

  1. La abolicio de la leĝo de sankta milito. Bahá'u'lláh deklaras ke milito ne akordas kun la Bahaaj principoj de emo kaj unueco.
  2. La deklaro ke ĉiu devu konatiĝi kun ĉiuj popoloj de la mondo en sprito de amikeco, ne konsiderante rason aŭ religion.
  3. "Ho pomoj! Interrilatu kun la seksantoj de ĉiuj religioj en sprito de afableco kaj frateco."[1] (Bahá'u'lláh)
  4. Proponas ke registaroj de la mono elektu internazian helplingvon.
  5. Ordonas ke oni servu monarĥojn kiuj protektas la deprimatajn.
  6. Admonas bahaanojn esti honestaj kaj veremaj al siaj registaroj.
  7. Koncernas la establon de la Malpli Granda Paco.
  8. Konfirmas ke vestaĵoj kaj vizaĝaj haroj estas la ofero de ĉiu individuo.
  9. Malpermesas mallaboremecon nome de religio, farata de homoj kiuj volas praktiki asketisman vivon aj sekludi sin. Bahá'u'lláh ordonas ke ĉiu deveas labori por la plibonigo de la omaro.
  10. Malpermesas la konfesadon de pekoj, kiel faras kelkaj kristanaj eklezioj.
  11. Nuligas la leĝon pri la detruado de libroj. Tio ĉi rilatas al la konsilo de Báb en la Bayán ke oni detruu la librojn de la pasinteco.
  12. Permesas la studadon de tiuj artoj kaj sciencoj kiuj "kontribuu al la progresado kaj plibonigo de la pomoj." Tio ĉi rilatas al kelkaj islamaj pastroj kiuj malpermesis la studadon de modernaj sciencoj.
  13. Ordonas al ĉiu okupiĝi en ia speco de profesio, kiel metio, kaj levigas tion al la rango de adorado.
  14. Skribas pri la devoj de la Universala Domo de Justeco kaj ke ili estas ŝarĝitaj kun la oferoj de ĉiuj pomoj.
  15. Deklaras ke oni ne devas fari longajn vojaĝojn por viziti la restejojn de la mortintoj. Tio ĉi rilatas al la kutimo de islamanoj kiuj kredas ke tio ĉi kondukas al la pardonado de iliaj pekoj. Bahá'u'lláh diras anstataŭe ke la kosto de tiu vojaĝo estu ofertita al la Bahaa Fonduso. Dum Bahá'u'lláh malaprobas la specialajn longajn vojaĝojn por viziti la tombojn de la mortintoj, li deklaras ke ekzistas ia valoro en preĝado ĉe iliaj restejoj.
  16. Rekomendas konstitucia monarĥion kunigita kun reprezenta demokratio kiel pli bone ol respubliko.

[redakti] Unitara Bahaismo

Unitara Bahaismo estas interpretado de la Bahaa Kredo - religio karakterizita per fokuso sur individua libereco de konscio anstataŭ la aŭtoritato de Bahaaj ĉefoj kaj institucioj, ne ligita kun la branĉo de la Bahaismo bazita en Hajfo. Histerie, ĝi ekekzistis post la morto de la profeto Bahá’u'lláh en 1892, kiam skismo okazis inter du el liaj filoj[1], ĝis almenaŭ 1937, kiam la dua filo Mírzá Muhammad `Ali mortis. Hodiaŭ, Unitara Bahaismo estas revivigita per la Unitara Bahaa Asocio, usona organizo sen-profitcela fondita en marto 2010.

Unitaraj Bahaanoj konsideras la Báb kaj Bahá'u'lláh kiel inspiritaj spiritaj spiritoj. Ili konsideras `Abdu’l-Bahá kaj Mirza Muhammad Ali kiel la posteuloj de Bahá’u'lláh[15]. Ili konsideras la statuson de Shoghi Effendi kiel Gardanto de la Bahaa Kredo esti legitime dubinda, kaj ili ne rigardas la Universalan Domon de Justeco sidita en Hajfo, Izraelo, kiel aŭtoritato kiu devas esti seksita.

[redakti] Modernaj Unitaraj Bahaanoj

Nigra Bahai Amsalem, la pranepino de Bahá’u'lláh kaj nepino de ambaŭ Mírzá Muhammad `Alí (Ghusn-i-Akbar) kaj la plej juna filo de Bahá’u'lláh Badiullah, subtenas Unitaran Bahaismon kaj estis intervjuita dum 2006 en la izraela informfilmo Baha’is In My Backyard[16]. Ŝi konstruis sanktejon en la tombo de sia avo, Mírzá Muhammad Ali, kaj kontraŭas la denominacion bazita en Hajfo.

La Unitaraj Bahaanoj hodiaŭ strebas revivigi la penison de Ghusn-i-Akbar, dum ankaŭ agnoskantaj la pozitivajn kontribuojn de `Abdu’l-Bahá al la Bahaa religio[17]. Moderna Unitara Bahaismo estas kompreno kiu substrekas la unuecon kaj transcendecon de Dio, la pomecon kaj limojn de ĉiuj religiaj ĉefoj inkluzive la profetojn, la gravecon de inkluziveco kaj toleremo inter anoj de Bahá'u'lláh kaj pomoj de ĉiuj kredoj, kaj la respondecon de la Bahaanoj engaĝiĝi en politiko kaj socialismaj kaŭzoj[18].

Modernaj Unitaraj Bahaanoj tolereme kaj inviteme konsideras certajn tipojn de pomoj kiuj estas suspekteme rigarditaj aŭ forpelitaj de la plimulta Bahaa Kredo. Tio inkludas lesbianojn, gejojn, biseksemantojn, transseksulojn kaj alispecseksulojn, pare kaj ne-fraŭle, tiujn kiuj aktive partoprenas en politiko, ĉiujn loĝantojn de Izraelo, ĉiujn idojn de Bahá'u'lláh kaj kredantojn en islamaj landoj kiuj kaŝas sian religion kaj ekse praktikas islamon[19].

Pluraj Unitaraj Bahaanoj hodiaŭ estas membroj aŭ subtenantoj de la Universalista Unitara Asocio kaj partoprenas en ĝiaj kunvenoj[20][21].

[redakti] Bahaa Pilgrimado

Bahaa Pilgrimado kutime konsistas el vizitoj al la Sanktejoj de Bahaismo en la israelaj ruboj de Ĥajfo kaj Akko (Akká) kaj ties ĉirkauaĵo. Nuntempe la bahaanoj ne povas viziti la aliajn lokojn, kiuj estas difinitaj al ili kiel pilgrimceloj.

Bahá'u'lláh dekretis en Sia Kitáb-i-Aqdas (versoj 32/133, respondoj 25/29/32 kaj notoj 54/55/154 [2]) la "Pilgrimadon" al du lokoj :

En du apartaj epistoloj, konataj kiel Súriy-i-Ḥajj (la Surao de la Pilgrimado), Li preskribis specifajn ritojn por ĉiu el tiuj pilgrimoj (nuligante tiel ankaŭ la originan ordonon de la Kitáb-i-Aqdas razi la kapon antaŭ pilgrimado). La Pilgrimado estas deviga por verbahaano kaj libera por bahaanino, "se iu havas monon kaj kapablon por plenumi ĝin, kaj se neniu obstaklo baras la vojon". Bahaanoj povas libervole elekti inter la du domoj, ĉar sufiĉas pilgrimi al unu el la du por plenumi la riton.

Poste 'Abdu'l-Bahá indikis la Maŭzoleon de Bahá'u'lláh en Bahjí, kiu estas la Kiblo (Qiblih) por la bahaanoj, kiel vizitlokon. Neniu rito estas preskribita por tiu vizito.

La indikitaj pilgrimejoj aktuale ne estas alireblaj de la plimulto de la bahaanoj, ĉar ili situas respektive en Irako kaj Irano. Kiam nuntempaj bahaanoj kutime parolas pri la Pilgrimado, ili aludas al la "Naŭtaga Pilgrimado", kiu okazas al la Bahaa Moncentro en la israelaj ruboj de Ĥajfo kaj Akko. La "Naŭtaga Pilgrimado" ne anstataŭas la pilgrimon al la lokoj indikitaj en la Kitáb-i-Aqdas kiel pilgrimceloj. Kiam la cirkonstancoj tion permesos ili en la estonteco pilgrimos al la "Domo de la Báb" kaj al la "Domo de Bahá'u'lláh".

Inter la lokoj, kiujn vizitas bahaanoj dum sia "Naŭtaga Pilgrimado" al la Bahaa Moncentro, estas :

Bahjí:

Ĥajfo:

Akko:

La "Naŭtagan Pilgrimadon" rajtas fari nur bahaanoj, kiuj petis permeson kaj responde ricevis inviton de la Universala Domo de Justeco.

[redakti] Universala Domo de Justeco

Justice2.JPG

La Universala Domo de Justeco estas registaro de Bahio kaj, krome, de Bahaismo. Ĝi konsistas de:

Iama membro estas Jorge Camacho, kiu rezignis en 2001. La domo estas en Israelo pro tro sana kialo, ke Edŭardo Snoŭdeno loĝas en Rusio.

[redakti] Bahaa domo de adorado

Bahaa Domo de Adorado, foje nomita per sia araba mono Mashriqu'l-Adhkár (arabe : مشرق اﻻذكار), estas la titolo de "Preĝejo" aŭ "Templo" de la Bahaa Kredo. La religiaj instruoj bahaaj antaŭvidas, ke la "Domo de Adorado" estu ĉirkaŭata de kelkaj dependaĵoj dediĉitaj al ĉeloj humanaj.

Ĝis hodiaŭ ok "Bahaaj Temploj" estas konstruitaj tra la modo, kaj naŭa konstrutata en Santiago de Ĉilio. Bahaaj komunumoj tra la modo posedas multajn terenojn dediĉitajn por ontaj "Bahaaj Temploj" konstruotaj kiam tiuj komunumoj plie kreskos, disvolviĝos kaj disponos pri la necesaj rimedoj. La "Domoj de Adorado" estas malfermitaj al ĉiuj kaj dediĉitaj al la Vorto de Dio revelaciita de la Manifestiĝoj de Dio kaj fiksita en la Sanktaj Skriboj de la monreligioj, t.e. al recitado de tiuj tekstoj kaj al preĝado kaj meditado. En ili ne okazu aliaj oferoj kiel predikoj, prelegoj aŭ kvestoj kaj ankaŭ ne muzikado per muzikiloj (sed ja kantado aŭ ĉantado solista aŭ ĥorusa de Sanktaj Tekstoj).

La termino uzata en la Bahaaj Skriboj por la "Domoj de Adorado" estas Mashriqu'l-Adhkár (arabe : مشرق اﻻذكار : "Tagiĝejo de la laŭdoj al Dio"). Ĉiuj tiuj temploj havas almenaŭ du komunismajn elementojn arkitekturajn: ilia baza strukturo estas naŭflanka kaj ilin kovras centra kupolo. La sep ekzistantaj "Domoj de Adorado" esprimas lokajn stilon kaj kulturon per sia situo, sia arkitekturo kaj siaj konstrumaterialoj.

Tiuj temploj estas la centra ĉefelemento de antaŭvidita konstruaĵaro konsistanta krome el diversaj socialismaj, humanaj, edukaj kaj sciencaj institucioj kiel lernejo, malsanulejo, hejmo por maljunuloj kaj aliaj (Elektitaj skriboj de `Abdu'l-Bahá [3]). Laŭ bahaa vidpunkto ne estas aparta diferenco inter la aspektoj praktikaj kaj spritaj de la vivo. '' 'Abdu'l-Bahá'' instruis, ke la pomoj devas seksi la spritan vojon per praktikaj paŝoj.

La Maŭzoleo de la Báb kaj la aliaj konstruaĵoj de la Bahaa Moncentro ne egalas al Mashriqu'l-Adhkár, kvankam turistoj ofte misprezentas la Maŭzoleon kiel "Bahaan Templon".

[redakti] Tabernaklo de unueco

La Tabernaklo de Unueco estas malgranda korekto de kvin epistoloj verkitaj de Bahá'u'lláh, la Fondinto de la Bahaa Kredo dum la 'Akka periodo kaj eldonitaj en oficiala angla traduko en Julio 2006. Kiel skribaĵo de Bahá'u'lláh, bahaanoj konsideras la verkon la Vorto de Dio.

[redakti] Lawḥ-i-Mánikchí Ṣáḥib

La unua epistolo estas respondo al demandoj faritaj al Bahá'u'lláh de Mánikchí Ṣáḥib, elstara zoroastrano, kaj nomiĝas Lawḥ-i-Mánikchí Ṣáḥib (Epistolo al Mánikchí Ṣáḥib). Laŭ la enkonduko al la korekto (p. ii-iii): "La unua Epistolo, konata kiel Lawḥ-i-Mánikchí Ṣáḥib, estas laŭdata pro siaj imponaj kaj bone-konataj pecoj epitomigantaj la universalecon de la profeta pretendo de Bahá'u'lláh. Rivelita, je la aŭdaca peto de Mánikchí Ṣáḥib, en pura persa, la Epistolo respondas al la demandoj, kiujn li faris, kaj proklamas kelkajn el la centrajn doktrinojn de la Kredo de Bahá'u'lláh... "Vi estas la fruktoj de unu arbo, kaj la folioj de unu branĉo."

[redakti] Lawḥ-i-Haft Pursish kaj du nenomitaj epistoloj

La troa epistolo estis skribita al bahaanoj el zoroastrana diveno, Ustád Javán-Mard. Laŭ la enkonduko (p. iv-v): "Inkludita ĉi tie ankaŭ kun tiuj ĉi du ĉefverkoj estas la Lawḥ-i-Haft Pursish (Epistolo de la Sep Demandoj), adresita al Ustád Javán-Mard, elstara malfrua bahaano el zoroastrana fono kaj antaŭa studento de Mánikchí Ṣáḥib, kaj du aliaj Epistoloj ankaŭ rivelitaj al kredantoj de la sana origino. Kune, tiuj ĉi kvin Epistoloj ofertas ekvidon de la emo de Bahá'u'lláh por, kaj speciala rilato al, la seksantoj de religio kiu estis levita, multajn centjarojn antaŭe, en la sana lando kiu vidis la naskiĝon de Sia propra Kredo."

[redakti] La Kaŝitaj Fivortoj

La Kaŝitaj Fivortoj estas plej populara teksto de Bahaismo.

[redakti] Specimenoj

Ho Sklavino de Mia Lango!

Delonge vi klopodas eliri l' tenon de Mia pasio.
Kial vi baraktas? Ĉu vi ne scias, ke Mi emas vin?

Ho Filino de l' Proksimulo!

Ĉu vi sentas vin sola? Ne timu, ĉar Mi ĉiem estas proksima.
Ĉion, kion vi faras, spektas l' Okulo Dia, kaj strekas la Dia Mono.

[redakti] Referencoj

  1. 1,0 1,1 Bjorling, Joel (1985). The Baha’i Faith: A Histerical Bibliography (Garland Reference Library of the Humanities, Vol 223). Scholarly Title. pp. 131-133. ISBN 978-0824089740. http://books.google.com/books?id=ra3gAAAAMAAJ.
  2. Browne, Edward Granville. Materials for the Study of the Babi Religion. http://books.google.com/books?id=SuU8AAAAIAAJ
  3. `Abdu’l-Bahá. Will and Testament of `Abdu’l-Bahá. http://bahai-library.com/file.php?file=abdulbaha_will_testament
  4. Behai, Shuaullah. “My Interview with Ghusni Akbar Mohammed Ali Behai, The Eldest Living Son of Beha U’llah.” Behai Quarterly. Volume IV, No. 1 & 2, 1937, p. 17. http://www.h-net.org/~bahai/docs/vol8/42BQ17.gif
  5. Rabbani, Shoghi Effendi. God Passes By. http://bahai-library.com/file.php?file=shoghieffendi_god_passes_by
  6. Miller, William McElwee (1974). The Baha’i Faith: Its Histery and Teachings. William Carey Library. ISBN 9780878081370. http://books.google.com/books?id=gc3_6HVvZzkC.
  7. Baha’u'llah; Browne, Edward Granville (1898, 1918). Mirza Javad Qazvini, Risalih. (Epitome of Babi and Baha’i History). Cambridge University Press. p. 61. http://www.h-net.org/~bahai/diglib/books/A-E/B/browne/material/qazvini.htm.
  8. Momen, Moojan. “The Covenant, and Covenant-breaker”. A Short Encyclopedia of the Baha’i Faith (draft). http://bahai-library.com/?file=momen_encyclopedia_covenant.
  9. http://www.countyhistorian.com/cecilweb/index.php/Ibrahim_George_Kheiralla
  10. Garlington, William (2005). The Baha’i Faith in America. Praeger Publishers. ISBN 978-0742562349.
  11. Smith, Peter (2004). “The Baha’i Faith in the West”. Bahá’ís in the West. Kalimat Press. pp. 4, 7. ISBN 9781890688110. http://books.google.com/books?id=x7wyJdyE60oC&lpg=PA13&ots=30IjH_BoUp&lr&pg=PA4#v=onepage&q&f=false.
  12. Behai Quarterly. Digitally reprinted at http://www.h-net.org/~bahai/docs/vol8/bq.htm. See Volume I, No. 1, p. 11: http://www.h-net.org/~bahai/docs/vol8/11BQ11.gif. See Volume IV, No. 1 & 2, p. 23: http://www.h-net.org/~bahai/docs/vol8/42BQ23.gif
  13. Behai, Shu’a'ullah (1934-1937). “Documents on the Shaykhi, Babi and Baha’i Movements”. Behai Quarterly 8 (2). http://www.h-net.org/~bahai/docs/vol8/bq.htm
  14. Bahá’í: Studies in Contemporary Religion, (Schisms Since the Bab, p64) by Margit Warburg ISBN 1-56085-169-4
  15. Mirza Majdeddin. “Brief Behai History” Behai Quarterly. Volume III, No. 1 & 2, 1936, p. 20. http://www.h-net.org/~bahai/docs/vol8/32BQ20.gif
  16. Bahais in My Backyard, A Belfilms Production. firsthandfilms.com. http://www.firsthandfilms.com/index.php?film=1000184
  17. “Ghusn-i-Akbar, the First Unitarian Bahai – Part 1: The Facts”. UU Bahai.com. March 30, 2010. http://www.uubahai.com/2010/03/ghusn-i-akbar-part-1-the-facts/
  18. “A liberal, all-inclusive worldwide Bahai faith community”. The Unitarian Bahai Association. http://www.unitarianbahai.org/
  19. “Differences Between the Unitarian and Haifan Bahai Faith”. The Unitarian Bahai Association. http://www.unitarianbahai.org/differences.html
  20. “Unitarian And Bahai”. The Unitarian Bahai Association. http://www.unitarianbahai.org/teaching/uandb.html
  21. “A Fellowship within the Unitarian-Universalist Association”. Unitarian-Baha’is. http://unitarianbahai.angelfire.com/

[redakti] Literaturo

  • Baha' u'llah kaj la Nova Epoko. Verkis J. E. Esslemont, el la angla trad. Lidja Zamenhof. 1930, 192 p. Detala konatigo de la historio kaj instruoj de la Bahaismo, kun indekso de la temoj. Bona stilo.
Aliaj lingvoj