Bosnio

"Kie timo, tie honto"

~ Zamenhof pri Bosnio

"Brave kaj prave!"

~ Jorge Camacho pri ĉi tiu artikolo

Bosnio eble estas lando, parto de lando aŭ eks-lando. Tio dependas de la dato. Ĝi batalas en la oriento kontraŭ Serbio, en la sudoriento kontraŭ Montenegro, en la sudokcidento, okcidento kaj nordo kontraŭ Kroatio kaj laŭ malmultaj kilometroj apud Neŭmo kontraŭ la Adriatika Maro.

Ĉiuj civitanoj de la lando nomiĝis bosnoj, tamen bosniakoj estas ekde 1993 la pli kutima nomo por la bosnaj islamanoj, kaj multaj el ili estas simple "bosnianoj".

Blazono

La blazono enhavas verdajn stelojn (pro Esperanto). La konstitucia kortumo de Bosnio deklaris tiun emblemon kontraŭkonstitucia.

Lampoj

Kiom da bosnoj oni bezonas por ŝanĝi ampollampon?
Kvin. Unu stariĝas sur seĝo kaj ŝanĝas la ampollampon, kaj kvar turnas la seĝon.

Helikoj

Novriĉa bosnia s-ino organizas festenon ĉe si, kaj invitas ĉiujn geamikojn. Ĉar ŝi estas gastronomiema, kaj tre ŝatas la francan kuirarton, ŝi decidas servi helikojn laŭ la franca maniero. Ŝi do sendas sian edzon por ke li aĉetu freŝajn helikojn.

Edzo ekiras por akiri la gasteropodojn, sed li trovas nek ĉe la stratbazaro, nek ĉe la supervendejo. Sed oni donas al li la adreson de helikkultivejo iom ekster la urbo.

Do, li prenas sian aŭton kaj veturas en la kamparon, kaj ĉe la helikfarmon oni vendas al li dek dekduojn da helikoj.

Reveturante urben, li vidas junan kaj belan virinon kies aŭto staras vojflanke kun krevita pneŭo. La virino nur staras tie, rigardante la pasantajn aŭtojn kun senhelpeco "skribita" sur la vizaĝo - ĉar ŝi neniam ŝanĝis pneŭon en la vivo, kaj eĉ ne havas krikon en la aŭto. Novriĉo, bonkorulo ĉiam, haltas por helpi ŝin.

Ek, ek, de unu ĝis dek! Kaj viro ŝanĝas por ŝi la pneŭon. Tre danka, ŝi proponas ke li trinku glaseton ĉe shi. Kaj ĉar ŝi estas tre plaĉaspekta, li ne povas rifuzi. Kaj, ĉar tia estas la vivo, unu afero sekvas alian, kaj li pasigas la tutan nokton ĉe ŝi, komplete forgesinte la helikojn kaj la festenon.

Je la sepa matene, li katastrofe vekiĝas kriante: "La helikojn! La festenon! Ahh, ahh! La 'festo' estos mia!"

Li rapidegas ĉe sin, kaj alvenante antaŭ sian pordon, li metas la sakon da helikoj planken, kaj tiam li sonorigas.

S-rino malfermas la pordon, kaj kolerege krias: "Kaj kie vi do pasigis la tutan posttagmezon kaj la tutan nokton!?"

Kaj edzo rigardas la helikojn, kiuj eskapas el la sako kaj rampas sur la pordotapiŝo, tiam rigardas sian edzinon, rerigardas la helikojn, kaj krias al ili: "Ek, ek, knaboj! Ni estas preskaŭ tie!"