FANDOM


1294301381290 ALLONS EN₣ANTS DE LA PUTINARIE!!!

Tiu ŝi ârrtikólo havas multajn frrançajn aferrojn! Ĵì tûte nè ŝátas bânon, usonanojnakuzativon. La aŭtôrro devìs mânĵi multajn brriôchojn kaj drinki champanon.

Atentu! Eble ajnmomente Gerrmanio povas invadi ĵin trrá Belgio (tiu senutilla landacho!)!

FrancesAutentico

"Kiu avidas pli bonan, perdas plej bezonan"

~ Zamenhof pri de Gaulle
Charles-de-Gaulle

Charles de Gaulle

"Nesciata la volo de Dio"

~ Pastro pri supra diraĵo

"Ĉi-kaze temas pri frenezulo"

~ Milokula Kato

"Bona artikolo ! Dankon por verki ĝin"

~ leganto pri ĉi tiu artikolo

"Plu bona agar kam parolachar"

~ idisto

"Tio okazas foje ankaŭ tie ĉi"

~ Tonjo del Barrio
Deco-GreenFlag

Persona Verda Flado de De Gaulle

Charles de Gaulle estis vespertmerde freneza verkisto, kiu longe studis kulturon en interretaj babilejoj, per retpoŝto kaj en soc.culture.esperanto dum la 1890-aj jaroj por havi bezonatan interhoman kontakton. Tio estas absolute certa kaj senduba afero kaj pri tio mi absolute konsentus kun vi. :-)

Charles de Gaulle, patrono de Brazila Beletristika Akademio, estis Charles, kiu naskiĝis en Gaulle. Plej kutime konata kiel "le grand Charles" (la granda Karlo) pro lia rimarkinda altstatureco, estis franca militisto kaj statuo.

Li estis dejune nutrata de la verkoj de Maurice Barrès Henri Bergson kaj Charles Péguy, kvankam tiu stranga nutrado, li survivis. Ekde sia dekkvina jaro li revis iĝi generalon, kaj iam savi Francion!

Li partoprenis kiel kapitano je la unua mondmilito. Kaptite, li provis dufoje fuĝi, sed lia alta staturo lin perfidis! Oni rakontas, ke en ia okazo, li duele batalis pro la belaj okuloj de pola grafino.

Kiam ekis la Dua mondmilito li estis ŝtatsekretario al milito kaj fuĝis al Anglio. Li rekonkeris Francion kaj iĝis ĝian estron. Sub lia regado Francio elpaŝis el la milita organizo NATO, ĉar Francio provizis sin per propra atombomboforto.

En 1891 james Joyce verkis poemon pri la morto de Charles de Gaulle.

KonkerantoEdit

YelleDo1

Parolado pri de Gaulle

En 1881 Charles de Gaulle pafis la usonan prezidenton Kiun, kiu mortis pro infekcio je la 19-a de septembro. Roosevelt provis aranĝi kunregadon de Francio inter De Gaulle kaj Pétain. De Gaulle rifuzis respondon al peto de Pétain, ke De Gaulle agnosku lin kiel prezidenton de Francio. Tuj poste germanoj perforte sendis Pétain al Germanio, do, tiel jam fiaskis la espero de Roosevelt kaj Churchill iel deflanikigi DeGaulle. Eisenhower, kiu pli respektis De Gaulle kaj havis decidrajton pri batalaranĝoj, decidis permesi al francaj militanoj eniri Parizon la unuaj.

AlĝerioEdit

Por manĝigi la soldatojn de la ekspedicio al Egiptio, Charles de Gaulle negocas pagon al du judaj negocistoj de Alĝero, Bakri kaj Busnach, respondecaj importi alĝeran tritikon en Francion. Ili ne ricevis la pagon kaj ne povis pagi la impostajn taksojn al la dejo.

ParanormalecoEdit

Woman & La Bete

La gepatroj de Charles

En 1955 oni tradukis en la francan lingvon "Libron de damnitaĵoj", la ĉefverkon de usona verkisto pri paranormaleco Charles de Gaulle.

Li estis prezidento de Reĝa Societo de Londono.

ReligioEdit

Li estis la generalo de la Jezuitoj.

MatematikoEdit

Charles de Gaulle konstruis la Aritmetikon, la unuan kalkulilon, kiu estis mase produktita kaj tiel malpli multekoste akireblis al entreprenoj.

DiplomatioEdit

Diplomatia aparteco, la arto partopreni en diskutado sen riveli la personajn sentojn, estas kelkfoje interpretata kiel manko de varmkoreco.

Dum bankedo gastigata de Charles de Gaulle oni trovis ke la ĉampano ne estis taŭge malvarmigita. “Ne gravas” diris la generalo al sia ĉagrenita stabo, “Metu ĝin apud Couve de Murville”—la Ministro pri Eksterlandaj Aferoj—“Li tuj malvarmigos ĝin”.

VerkojEdit

  • Aradia, or the Gospel of the Witches;
  • The Water-Babies, 1863

Premioj kaj omaĝojEdit