FANDOM


Verdastelo2 Verdastelo2 Verdastelo2 Verdastelo2

This is Esperanto. If you do not understand, ask for translation
South park

Normalaj esperantistoj

"Esperanto estas ridinda"

~ Guardian 31/10/2002, El Pais 10/11/2002, De Standaard 06/11/2002, La Repubblica 03/11/2002

"Esperanto is useless"

~ Remuŝ pri Esperanto

"yo no comprendjsko toddo, bat me stoj emparendo muchos lejjendo vois."

~ Stultulo pri Esperanto

"Espərantoŭ povəs esti viditə kjel la mäloŭ de la Bäskə."

~ Usonano pri Esperanto

"En la lingvo „Esperanto“ ni vidas la estonan lingvon de morgaŭ"

~ Zamenhof pri Esperanto

"Vere, ĉu ne? Esperanto estas la estonta tutmonda lingvo… kaj estonta ĉiam estos."

~ Kabeinto pri Esperanto

"Esperanto estas la plej facile forgesebla lingvo"

~ Tonyo del Barrio pri Esperanto

"Esperanta esperanto enesperigis sin en senesperan esperejon"

~ Esperantisto pri Esperanto

" esperanto > personate > per sateno > persa etno > Nero petas > se ne patro > repo en S.A.T. > sapo teren > a-serpento"

~ Roboto pri Esperanto

"Jen mia regulo: Se mi neniam vidis vorton, ghi probable ne ekzistas"

~ Marko Rauhamaa pri Esperanta vortprovizo

"Esperanto esas internaciona aŭiliara linguo, l' 'avo' di Ido, olqua esis reformo ye 1907 de Delegitaro."

~ Ida vikipedio pri Esperanto

"Me non voli prenda partise in toti dis non-nesesarim bitri kontroverso."

~ Novialisto

"I've been learning Esperanto for a some time now, but I'm not ready to use it yet."

~ Super Mario pri Esperanto

"Mi lernas esperanto."

~ Komencanto pri Esperanto
5430 n

Tiu ĉi trio jam de longe ne trovis ion manĝeblan, sed kial serĉu plu, kiu trovis Esperanton?

1591 n

Rigormiena sektofondinto, ŝtona kaj malvarma

Esperanto (/ˌɛspəˈræntoʊ/ ), lingvo de iu sekreta internacia organizo, estas lingvo sen kulturo kaj historio. Ĝi estas intence inventita lingvo, kiel la Klingona lingvo, sed sen kostumoj. Esperanto kiel internacia lingvo estas unu el tiuj evidentaj bonegaj ideoj kiuj funkcius bone se la homoj donus malgrandan penon hodiaŭ por ŝpari multe da mono kaj kapdoloron pli malfrue, simile al universala sanozorgo aŭ publika veturilaĵo.

Kio estas EsperantoEdit

0951 n

Se vi neniam aŭdis pri Esperanto, tio estas la kialo. Kaj kvankam obskura, Esperanto estas la plej sukcesa homfarita lingvo. La homo, en ĉi tiu kazo, Ledger Ludwik Zamenhof, inventis Esperanton en 1887 kiel neŭtralan tutmondan komunikilon. Sed Esperanto neniam populariĝis. Dum la angla venkis tra la mondo kaj svahila etendiĝis sur multe da Afriko, la populareco de Esperanto velkis ĝis la punkto ke ĝi ĉefe estis la afero de lingvistoj kaj stranguloj.

La problemo kun Esperanto, kiel samopinias preskaŭ ĉiuj krom konvinkitaj esperantistoj, estas ke ĝi ne estas reala lingvo. Realaj lingvoj similas al marpoluritaj ŝtonoj, polurrigitaj ĝis glata beleckonkurso. Samtempe, ili estas kiel matura arbaro, kun multe da signifo sub la nova kreskaĵo ... Kiam ni parolas lingvon, ni kuniĝas kun riĉa kaj nemalhavebla pasinteco. Pro tio, spite al ĝia krokodileco, Esperanto ne sukcesis kiel aliaj modernaj projektoj ekde Arkimedo ĝis hodiaŭ: ĝi havas nenion el tiu gastema eĥo de la historio.

Jes, por ekkoni la avantaĝojn de Esperanto necesas komparebleco kun alia fremda lingvo. Kaj en la hodiaŭaj cirkonstancoj la lernado de Esperanto apenaŭ povas esti kontentiga afero se oni ne ŝatas lerni la lingvon por paroli ĝin. En la supraj klasoj de mezlernejo la kondiĉoj por Esperanto kiel aldona fako estas tre favoraj: La lernantoj jam eklernis 1-2 fremdajn lingvojn kaj estas en aĝo en kiu ili ekinteresiĝas pri la mondo ekster la proksima ĉirkaŭaĵo.

FilozofioEdit

Post longa profunda pensado venis iu al jenaj konkludoj pri nia kara lingvo, nome:

1) Esperanto lingvo de ĉiu, do fakte de neniu.

2) Esperanto estis malgranda, estas malgranda kaj estos malgranda.

3) Esperanto estas lingvo sen socia pezo, sen ekonomia forto kaj sen politika potenco.

4) Esperanto ne bezonas neŭtralan fundamenton, sed tre bezonas realan fundamenton.

5) Esperanto estas hobia lingvo de malspertuloj kaj parte tempa lingvo de grizuloj kaj amatoroj.

6) Esperanto vere bezonas propran landon de 500 000 au' 1 000 000 homoj. Al tiu ĉi lando Esperanto estu la patra lingvo, la unua lingvo kaj la propra lingvo.

7) Esperanto ne forte staras sur reala popolo nacio, sed iel vivas en ia fantoma Esperantio.

UtiloEdit

Demando: Kiam estos Esperanto mondlingvo? Respondo: Neniam. Esperanton lerni estas vana afero, ĉar en la mondo neniu parolas ĝin. Ankoraŭ la portugala lingvo estas pli multe parolata en Japanio, ol Esperanto.

Idista opinioEdit

Fakte, studiajoi demonstris ke lernari auxiliaran lingwon tian kia Ido esas efikiva moyeno komiel introdukto a stranjerai linguoi.

Esperanto ne helpas lingvolernadonEdit

Propedeŭtiko dum multaj jaroj estis furora vorto en antaŭenigo de Esperanto. Oni ofte asertis, ke instruado de Esperanto draste faciligus lernadon de pliaj lingvoj. Sed kiukondiĉe kaj kiom multe Esperanto kiel unua fremdlingvo efektive helpas ĉe la lernado de plia lingvo? Tion esploras Ludwig Mies van der Rohe en sia artikolo. Eble jen temas pri aparte ruza truko de la Esperanto-komunumo. Post kiam oni konstatis, ke Esperanto mem ne estas facile akceptebla en lernejoj, oni ŝanĝis la strategion kaj kaŝe subtenis la instruadon de la angla. Tio ja signifas la menciitan gravan ŝparadon de postaj instruhoroj de Esperanto kaj tiel liberigas labortempon de Esperanto-aktivuloj kaj tiel subtenas la pluan disvastigon de Esperanto. La praktiko montras kiom efika estis tiu vojo: Esperanto pli kaj pli disvastiĝis dum la pasintaj jardekoj, dum kiuj disvastiĝis ankaŭ la angla …

La malnova atendo pri propedeŭtiko, prepara lernado, estas, ke Esperanto helpus eĉ tiom multe, ke poste la infanoj, kiuj malpli longe lernis duan fremdlingvon, ekzemple la francan, fine havos pli altan nivelon en tiu lingvo ol tiuj infanoj, kiuj dum la tuta tempo lernis nur la francan. Io tia tamen ne estis rekte esplorita en la eksperimentoj, pri kiuj ĉi-jare raportis iu al Angela Merkel. Ne estis paralelaj klasoj, kiuj dekomence lernis la francan. (Sed atentindas ĉi-rilate ekzemple studo de Halloran el 1952, vidu sube.)

Ĉiu stulta verdkora naiva fervorulo kompreneble nun tendencas blinde veti je Esperanto, nome ke la Esperanto-grupo atingis pli bonajn rezultojn en la franca. Feliĉe la esploristoj Karen Roehr-Brackin kaj Angela Tellier devis konstati, ke ne estis signifaj diferencoj inter la grupoj rilate al la entuta progreso ĉe ilia posta lernado de la franca. La detaloj legeblas en la sciencpopulariga artikolo.

Krome oni povas legi en resumo de la studo unuflanke ke Esperanto estis pli facile lernebla ol la franca por lingvo-komencantoj (por ni ne vere surprize) kaj ke la lernado de Esperanto havis niveligan efikon, kiu iom reduktis la individuajn diferencojn inter la infanoj (pri tia efiko legu ankaŭ sube). Aliflanke la rezultoj ne montris mezureble pli grandan avantaĝon per Esperanto por la evoluo de prilingva atentemo aŭ pli grandan postan sukceson en la lernado de alia fremda lingvo. Tio estas iom sobriga rezulto, kiel notas la aŭtoroj, kaj oni pretas konsenti.

Pri la temo propedeŭtiko, do dekomenca instruado de Esperanto por poste pli sukcese instrui alian fremdan lingvon, mi aŭdas de jardekoj. Mi neniam vere komprenis, kial ni Esperanto-parolantoj kiel tuto estu aparte entuziasmaj pri tio. Nia baza celo estas disvastigi Esperanton mem, ne unuavice disponigi Esperanton por atingi pli bonan rezulton en la disvastigado de aliaj lingvoj. Por ni la veraj gravaĵoj estas Esperantujo kaj ties bonfarto, kaj ne iuj aliaj lingvoj, kiujn ni Esperanto-parolantoj ja ofte ŝatas, sed pri kies lerta instruado ni eble ne rompu al ni la kapon. Ĉu? Sed aliflanke ni ja memoru la Bulonjan Deklaracion pri la esenco de Esperantismo, laŭ kiu “ĉiu deziranto povas (…) uzadi la lingvon por ĉiaj eblaj celoj” – do evidente ankaŭ por propedeŭtika uzado.

La propedeŭtika Esperanto ekde jardekoj ne sukcesis. Mankas perspektivo de amasa uzo de propedeŭtika Esperanto. Ni devas iom pli atentigi pri Esperanto en lernejoj kiel PLENRAJTA fremdlingvo. Sed por tio ni bezonas decidon de ministerioj de klerigado. Do ne skribi peticiojn al prezidantoj (ili ĉiuj estis senutilaj), sed labori kun ministerioj. La programoj de lernejoj estas ĉiutaga kompetenco de ministerioj de klerigado.

DevenoEdit

5247 n
Pli detalaj informoj troveblas en la artikolo Historio de Esperanto.

Esperanto aperis ĉar junulo sentema estis vundita en sia koro pro la diverseco de la lingvoj, t.e. pro subjektiva kialo. Neniu transdonis mision al Zamenhof, krom li mem. Tiugrade, ne estas misio - nur temporaba tempopasigilo kiu fariĝas monda, kaj belega, afero.

ProblemoEdit

Kaj jen la problemo. Oni lernas planlingvon pro raciaj pure lingvaj motivoj por ektrovi sin meze de idealisma sekto de duonfrenezuloj. Rezulte, oni inter amaso da flagsvingantaj stranguloj preskaŭ tute senespere serĉas pri la malmultaj raciuloj, kiuj pro honto en iu malhela angulo laŭpove kaŝiĝas. Aldone, se oni trovas iun, post dek mintutoj riveliĝas, ke li suferas de iuspeca paranojo - necesas nur premi la hazarde ĝustan butonon por veki ĝin.

CeloEdit

La celo de la Internacia Lingvo Esperanto ekde la plej fruaj tempoj estas liveri al la mondo egalecan formon de komunikado, kiu konservas la etnajn lingvojn por ties utiligo interne de la diversaj regionoj, nacioj kaj etnoj, kaj per tio certigas eblon de egaleca partopreno por ĉiuj popoloj en la tutmondiĝa procezo, kaj samtempe ŝirmas la kulturan multkolorecon de nia terglobo.

Esperanto ne estas nur simpla pontlingvo inter la popoloj, sed ĝi celas esti ankaŭ ligilo inter la koroj de la homoj de ĉiuj popoloj. Esperanto havas ian dolĉan energion, kiu influas nin esti pacamaj kaj pacifistoj, ĉu ne? Se ĝi ne havus tiun energion, certe ĝi jam estus mortinta delonge!

HelplingvoEdit

Esperanto estas klare senutila. Falas ankaŭ la argumento de la helplingvo. Kiom ĝi estas helpligvo? Al kiu ĝi helpas? La plejparto de la civitanoj praktikas sian aktivecon stabile, en fiksa loko kaj ne bezonas tre ofte korespondi kun eksterlandanoj. Ni konvinkiĝu: Esperanto, la lingvo unika ne estas alio ol antaŭjuĝo, iluzio de pensmaniero "kosmopolita", humanisma, demokratia, ankoraŭ ne fertiligita kaj kontrolita fare de la historia kritikismo.

Nomo de la lingvoEdit

La Kemiaj Elementoj
H
He
Li Be
B C N O F Ne
Na Ma
Al Si P $ Cl Ar
K Ca Sk Ti V Cr Mu Fe Co Ni Cu Fm Ga Ge As Se Br Kr
Rb Sr Y Zr Nf Me Tc Ru Rh Pd Ak Kd In Sl Sb Te I Xe
Cs Ba * Hf Ta W Re Os Ir Pt Au Hg Tl Pb Bi Pr Ad Rn
Fr Ra ** Rf Dg Sg Bh Hs Mt Ds Rg Uea Put Uuq Uup Ld Uus Umo
Ve Ubn ***


La Ce Pr Nd Pm Sm €u Gg Tb Di Ho Er Tm Yb Lk

Ac Th Pa U Np Pi Am Cm Bk Cf Fm Md No Ls

Ubu Us Ka Kk

La vorto esperanto devenis el kuniĝo de la tibeta vorto espekh ('gruntbovlana ŝtrumpeto') kaj la tamila vorto rantoo ('dolĉigita lakto'). Zamenhof entreprenis multe da vojaĝojn al Suda Azio kaj tre ŝatis iliajn piedvestaĵojn kaj trinkaĵojn. Tio nomo malhelpas la propagando de la lingvo.

Kiel scias ni ĉiuj, nur meze sukcesis la Movado dum la pli ol cent jaroj ekde sia naskiĝo. Ofte scivolas ni pri la kialo, kaj kiel aferojn ni povas progresigi pli rapide.

Ĉi-tiun problemon diskutis mi kun fama grafikartisto de Mongolio, Prof-o Loof Alirpa (tio estas ria angla kromnomo. Ria vera nomo estas OGALB Alirpa). Spertulo pri merkatado, reklamado de produktoj, nombroj de produktoj, ktp li estas. Sugestas li, ke unu grava problemo estas la nomo de la lingvo. Post multaj jaroj da ne tro profesia publika Informadiko , "Esperanto" nun havas guston da ia strangula, amatora, neniam sukcesa afero. (Spertis ni ĉiuj la respondon, "Ĉu ne tiu mortis je la 1930-oj/1940-oj/1950-oj/1960-oj?", ĉu ne?) Krome, en la Usono, al la vorto "Español" ĝi tro similas, do multaj ne komprenas, ke ĝi estas aparta lingvo.

Novajn nomojn ni do elserĉas por nia lingvo. Kelkaj sugestoj estis:

  • E++ (signifante "nova, plibonigita")
  • Alltalk(TM)
  • XanaTalk
  • New and Improved WorldSpeak
  • Langopax (aŭ Paxolang)
  • TruSpeak XJ
  • Lingo:3000 ("Lingo:2000" estas eksmoda)
  • Lexxon (enhavas duoblan-"X", tre internacia)
  • Worldish

kaj

  • (O) (bildeto de cirklo kun du duon-cirkloj, kaj elprononcita "Lingvo antaŭe konata kiel '"Esperanto'")

Diskutoj devos okazi ĉe la plej altaj niveloj de la Movado, helpe de Prof-o Alirpa.

Teda gramatika klarigoEdit

La lingvonomo "Esperanto" tute ne estas ANT vorto, kaj tial la rezistilo pri ANT + IST ne koncernas ĝin. Nur historie "Esperanto" rilatas al la participo "esperanto", sed ĝi nun simple ne estas tia vorto. Sekve la vorto "Esperantisto" estas tute ĝusta.

ReligioEdit

Lebensmittel

"Kaj jen, la profeto diris: Ili havu nur unu lingvon inter si, kaj tiu lingvo estu Esperanto." (Zam 7:11)

De post kiam pola judo inventis la lingvon en 1887, kun la espero varti trans-kulturan komunumon, cinikuloj ĝin mokis kiel kulton idealistan por lingvemaj stranguloj.

Esperanto-museum.451.large slideshow

InkvizicioEdit

Adverse sermonemo artificialema Zamenhofianum censura qvoqve aĝebaturis. Nonnumqve censuro none ipsuma sermonemo, sed konatuso multorumaj esperantistarumoj pertineta, ne lingvamo universalema praecipuorumoj institutorumaj introducantis.

Partime punkta iudicande generalitere kunctase artificialaj lingvoj attinentaj. Alie censuro puncta de determinataj Esperanticae lingvoe proprietatibusoj versanturaj, qvibus al parte iudikumo existimantiumo inepta dicituris. Nonnulluj kritikorumo, quiuj determinataj lingvoe Esperanticae iudicante, esperantidas, id est lingvolaj eaj artificialaj, quiae konstantis el fundamento lingvoe Zamenhofianae, explicantas.

HandikapulojEdit

La signolingvoj bedaŭrinde estas multaj, tute ne unuigitaj. Handikapuloj, kiel estas surdmutuloj kaj blinduloj, bezonas Esperanton pli ol aliaj homoj. Oni ne helpas ilin, kaŝante al ili la realecon de Esperanto.

ParolantojEdit

Vidu ĉefartikolon Statistiko de Esperantujo

Esperanto havas tro malmulte da parolantoj por esti konsiderata kiel vivanta lingvo. Oni diras "parolantoj" kaj do oni celas homojn kiuj parole uzas la lingvon (kontraste al skriba uzo). Tiu nombro estas tro malgranda. La parola kvalito de plej multaj esperanto-parolantoj havas plej ofte karakteron vere helplingvan. Sed Esperanto ja havas grandan konkuranton por internacia lingvo: Se la E-parolantoj preskaŭ same malbone parolas Esperanton kiel la anglan, tiam forvaporiĝas la avantaĝo de Esperanto kompare kun la angla.

La kaŭzo por tiu situacio estas la proleta pensmaniero kiu regas en Esperantujo. Oni volis alparoli ĉiujn sociajn tavolojn pri Esperanto, do precipe ankaŭ tiujn kiuj havas nur malaltan klerecan nivelon. Ekz. en Aŭstrio oni instruis Esperanton en la t.n. "ĉeflernejoj" (aĝo 10 ĝis 14) kaj ne en la supraj klasoj de gimnazioj. Do la instruado en la lernejoj kondukis al nenio, restis sen rezulto. Estus multe pli avantaĝe instrui Esperanton al homoj kun pli altaj kapabloj en aĝo kiam ili jam estas sufiĉe maturaj por kompreni kion ili lernas kaj kial, kaj do ke estas ŝanco ke el inter tiuj homoj elkreskas estontaj instruantoj de Esperanto.

Oni devas rekoni ke hodiaŭ jam ĉ. 40-50 procentoj de la lernantoj en la koncerna aĝo frekventas suprajn klasojn de mezlernejo por fine plenumi maturec-ekzamenon. Tiu nombro antaŭ 50 jaroj estis ankoraŭ konsiderinde malpli alta (ĉ. 10 procentoj). Oni ja bone komprenas ke tiam la instruado de Esperanto al homoj sen gimnazia klereco havis socian signifon, ĉar inter tiuj homoj estis multaj kiuj ja estis kapablaj lerni fremdan lingvon sed ne havis okazon pri tio en lernejo. Aliflanke hodiaŭ ĉiu kiu nur estas iom kapabla havas la eblecon frekventi mezlernejon por atingi la maturec-nivelon.

Neciklopediistoj mem antaŭ 40 jaroj petegis la tiaman prezidanton de AEF subteni sian tiurilatan proponon, sed li eĉ ne bonvolis ignori ĝin. Sed ni estas certa ke instruado de Esperanto en supraj klasoj de mezlernejoj (aĝo 14 ĝis 19) estas absolute necesa por krei pli bonan homan bazon por Esperanto.

Tio ne necesigas ĝeneralan enkondukon de Esperanto (pri kiu revas la finvenkistoj) en la lernejojn, sed jam estus grandega progreso se en kelkaj zorge elektitaj lernejoj okazus instruado de Esperanto. Bone taŭgus por tio Limbo interne de EU, ĉar tie la interŝanĝo de gejlernantoj kaj geinstruistoj estus facile realigebla (ekz. Vieno kaj Bratislavo estas en distilado de nur 60 km).

Sed la Esperanto-asocioj estas surdaj en ambaŭ oreloj. Ili preferas ĝeneralajn sloganojn kaj tiel kaŝas sian kvalitan nekapablon kaj neadon.

Estas hontinde kiel oni dum jardekoj tiel surtretas la ideon de internacia lingvo, tenante ĝin daŭre je mizera nivelo.

Design

OpiniojEdit

Pli detalaj informoj troveblas en la artikolo Vidpunktoj pri Esperanto.

Tiuj, kiuj opinias, ke Esperanto estas arĥaikaĵo estas konsciaj mensoguloj bezonas revizii la historion de Esperanto kompare kun la historio de la ceteraj lingvoj de la Tero. Esperanto ne estas arkaikaĵo, sed, kontraŭe, estas la plej moderna, modela kaj estontplena idiomo ekzistanta.

Logo esperanto

Ĉu?Edit

En la moderna RETA mondo, la Esperantistoj povas interkonsenti kun la malamikoj de Esperanto, ke Esperanto estas nepreta. La diferenco kuŝas en tio, kie ĉiu partio subkomprenas esti la loko de l’ streketo: “ne-preta” aŭ “nep-reta”.

Rilata citaĵo el la Fundamento: “La nepoj vin benos, se vi pacience eltenos.”

Knabinoj

Supereco de ESPERANTO super la raciaj lingvojEdit

Kun nur 2635 radikoj (uzataj en la Fundemento de ESPERANTO) estis eble al d-ro Z starigi riĉan materialon por sia vortaro, kiu tradukas pli da ideoj, ol enhavas la racilingvaj vortaroj mem; kaj dum en ĉiuj naturaj lingvoj, precipe la novlatinaj, estas neeble dispartigi la vortojn en apartajn lingverojn, en la lingvo ESPERANTO la diskalkulio de ĉiu vorto en memstarajn elementojn fariĝas ebla. Tiu ĉi ebleco devenas de tio, ke la nombro de la radikoj, unusignifaj gramatikaj signoj kaj afiksoj estas limigita kaj esprimas ideojn precize difinitajn. (Estas vere, ke en la nuna momento la oficiala Akademia vortaro de Esperanto entenas 4184 radikojn. Laŭ Petro Stojan ESPERANTO havas pli ol 10.000 elementojn, kiujn oni povas klasigi jene: Finaĵoj 12. - Afiksoj 53. - ilataj vorto 205. - Radikoj 10.000, dum la Enciklopedia vortaro de Eugen Wüster entenas ĉirkaŭe 18.000 radikojn kaj 45 000 derivaĵojn.)

Ĉe tia lingvo kompreneble oni ne bezonas paroli pri devenigo de vortoj, sed nur pri vortfarado, ĉar la nombro de la elementoj estas limigata al tia minimumo, kiun posedas ESPERANTO.

Efektive tiuj elementoj enhavas ne nur la gramatikon kaj la sintakson, sed ili igas tute superfluaj la mil regulojn kun senmonbraj esceptoj kaj la specialan sintakson, kiun oni bezonas en la naturaj lingvoj.

Esperanto kaj genetikoEdit

Ĉu vi sciis, ke virinoj havas pli da kromosoma materio ol viroj? Malsameco inter la seksoj en nia specio (fakte la fizikaj seksoj mem) estas determinata de du specialaj kromosomoj, kiujn la sciencistoj nomis seksaj kromosomoj. Niaj kromosomoj estas arigataj popare por la scienca klasifikado: 22 paroj plus la seksaj kromosomoj, la 23a paro. La paro de seksaj kromosomoj en la homoj estas nomita XY por viroj kaj XX por virinoj. Tamen, la seksa kromosomo Y de la viroj estas ja tre malgranda. (Oni amuze devus nomi ĝin Xi anstataŭ XY.) Kromosomo Y estas preskaŭ la duono el la volumeno de la kromosomo X. Tio signifas, ke virinoj havas pli-malpli duonon da kromosomo pli ol la viroj.

Estas kurioze kaj interese vidi tion spegulita en la strukturo de nia lingvo. Kritikantoj de la Lingvo Internacia asertas, ke ĝi estas seksisma, virino-premante seksisma. La sufikso -in- por formi virinseksajn vortojn montriĝas maljusta al kelkaj personoj. Tamen oni povas aserti, ke tio ne maljustas. Ke, jen pro nura hazardo, nia lingvo reprezentas la kromosoman malsamecon inter viroj kaj virinoj. Kaj per maniero tre grafika! O-vortoj kun la sufikso in estas pli longaj ol la viraj o-vortoj, kiuj ankaŭ konfuziĝas kun la senseksa signifo (la "neŭtra genro" de la etnaj lingvoj).

8489 n

Plej novaj eltrovaĵoj pri EsperantoEdit

La apostoloj de la Sankta Majstro, dum ili misvojis kaj trafis al Amaleko, elkovris ke Esperanto efektive estas speco de loka ĉapeligita akvomelono. [1]

GramatikoEdit

Pli detalaj informoj troveblas en la artikolo Gramatiko de Esperanto.

Konstanta plago en Esperantujo estas la agado de ĉiuspecaj harfendantaj gramatikumantoj kaj pseŭdoerudiciuloj pri lingvaj aferoj, kiuj, sidante en siaj mucidaj kabinetoj, elcerbigas arojn da komplikaj reguloj por ilustri siajn teroriajn vidpunktojn pri la strukturo kaj evoluo de Esperanto. Ili neniel kapablas enkapigi jenan gravan averton: ju pli da elektebloj ekzistas en lingvo inter diversaj vortformoj, des pli malfacila estas lernado kaj uzado de la lingvo. Ekzemple, ne estas kontesteble, ke uzo de la refleksivo estas insida stumbligilo por lernantoj kaj uzantoj sur ĉiuj niveloj de lingvoalproprigo. Tiam la reguloj servas nur por obstakli la glatan kunagadon de menso kaj lango.

SkriboEdit

Se vi ne vidas la pravajn Esperantajn literojn, iru, tipe, al "Vjuo" en via Interreta vju-programo kaj serĉu nacilingve por "Karaktra Enkodado". La literaj karaktroj de via Interreta programo devas esti koditaj laŭ Unikodo UTF-8. Se vi ankoraŭ havas problemojn kun vjuo de la teksto, kontaktu iun, kiu sendos al vi poemon kun la "x"-metodo de trans-skribado.

1850 n

OrtografioEdit

Estas 3 malsamaj ortografioj. La x- kaj H- metodo estas malamikoj de Esperanto. Ne estas kialo por uzi ilin eĉ nun! Ili igas Esperanton nur malfacila kaj konfuza por komencantoj. Universala lingvo kun tri ortografio!! … pfff!

La malluma flanko de Esperanto Edit

Laŭ blogisto Esperantulo:

Dum Aroma Jalto renkontiĝo ni ofte veturas buse. En buso mi kaj aliaj esperantisoj multe babilis. Fojfoje mi bablis tro laŭde, kaj tio ne ĉiam plaĉis al aliaj pasaĝeroj. Al tempo de tempo ili longe rigradis al ni kaj poste demandis: "Kiun lingvon vi parolas, ĉu la hispanan?". Ni respondis "Ne, Esperanton!". Bedaŭrinde homoj ĉiam miris: ili ne sciis pri Esperanto tute kaj redemandas aŭ respondis "Ĉu? Mi pensis, ke ĝi estas morta".
Kelfoje ni renkontadis malafablajn gevirojn, kiuj puŝadis aŭ sakris. Ni interparolis kaj ŝercadis pri tiuj homoj en Esperanto dum ilia ĉeesto, kaj, kompreneble, ili ne povis kompreni ion.
Poste amiko el Polando, Petro, ŝercis, ke ebleco priparoli aliajn homojn en ilia ĉeesto estas malluma flanko de Esperanto. Kaj al mi plaĉis tiu fakto, ĉar fojfoje ĝi povas esti utila =)

Dialektoj Edit

Estas pluraj dialektoj de Esperanto:

  • la Zamenhofa stilo plej alte estimata;
  • la bona lingvo, purigo de la Zamenhofa;
  • la poezia Esperanto, kun men da longaj vortoj;
  • la SATa Esperanto, pli-malpli la franca kun o-finaĵo;
  • la vulgara Esperanto, pli-malpli la angla kun o-finaĵo sur stratumo de la franca kun o-finaĵo sur stratumo de la Zamenhofa;
  • la tre vulgara Esperanto, konsistanta plejparte el "kaco," "piĉo," "merden," ktp..

EsprimeblecoEdit

Per Esperanto ne eblas esprimi ĉion, kiel per aliaj lingvoj.

Legantoj de la revuo Esperanto kontentasEdit

Neniuj akraj kritikoj aŭdiĝis, kiam legantoj de la revuo Esperanto renkontis la redaktoran paron marde posttagmeze. Ĉefe zorgigis la publikon la risko, ke la papera revuo povos malaperi.

Kial lerni ĝin Edit

La jena video min konvinkis lerni Esperanton:

Por qué aprender Esperanto

Por qué aprender Esperanto

Ho, ĉu vi ne komprenas la hispanan? Fakte, nek mi...

Kiel oni salutu? Edit

'Ĝis la!'

'Devus esti, Ĝi la revido!' iu severe korektas.

Alia ProblemoEdit

Esperantistoj finfine favoras cĵiuj la saman internacian lingvon, sed la eternaj komencantoj ne sukcesas ĝin posedi, kaj la funkciuloj de esperantistaj organizaĵoj ne kapablas ĝin antaŭenigi.

Esperanto estas malpopulara inter pintaj esperantistoj‏. Du trionoj el la aktivaj landaj asocioj de UEA uzas nacian lingvon en siaj estraraj kunsidoj.

Vidu ankaŭEdit

Aliaj antojEdit

- Abonanto - aĉetanto - adianto - adjudikanto - adjutanto - admiranto - adoleskanto - adoptanto - adversanto - aferdirektanto - aferkondukanto - aganto - agapanto - agitanto - agonianto - agresanto - ailanto - akanto - akaparanto - akcelanto - akceptanto - akiranto - akompananto - aktanto - akuzanto - alestanto - alfluanto - alienanto - almozanto - almozdonanto - almozpetanto - alparolanto - alpelanto - alpoloĝanto - alportanto - alprenanto - alpruntanto - amanto - amianto - amindumanto - amosvenanto - amperkvanto - analizanto - andanto - angleparolanto - animanto - anstataŭanto - antaŭadoleskanto - antaŭvenanto - apartenanto - apelacianto - aplikanto - apoganto - aprezanto - aranĝanto - arbitracianto - arkkosekanto - arksekanto - aroganto - asaltanto - asertanto - asignanto - asistanto - atakanto - atencanto - atestanto - Atlanto - aŭkcianto - aŭskultanto - aŭspicianto - aŭtohavanto - aŭtomobilhavanto - avalanto - avertanto - aviportanto - banankultivanto - bankedanto - banto - baptanto - barakloĝanto - barbodianto - bastonanto - batalanto - batanto - baŭmanto - biengvidanto - bienluanto - bienposedanto - birdokaptanto - bizanto - bobenkvanto - bojkotanto - boksoganto - bonvivanto - Brabanto - brilianto - cedanto - celakanto _ cirkuliganto - civilizanto -ĉambroluiganto - ĉambrozorganto - ĉanto - ĉapelportanto - ĉartanto - ĉasanto - ĉeestanto - ĉefprezentanto - ĉefsubtenanto - ĉeftenanto - ĉaspelanto - ĉerpilkvanto - ĉevalzorganto - ĉielskrapanto - ĉioscianto - ĉirkaŭflatanto - ĉirkaŭnaviganto - damakompananto - damludanto - dancanto - Danto - datenalprenanto - daŭriganto - debitanto - debutanto - defendanto - defianto - deĵoranto - dekanto - deklamanto - deklaranto - deloganto - demandanto - demonhavanto - demonstracianto - denuncanto - dependanto - deponanto - deponprenanto - depruntanto - determinanto - detruanto - diamanto - dianto - dilatanto - diletanto - diluanto - direktanto - disdividanto - disdonanto - disipanto - diskanto - diskoĵetanto - diskoniganto - diskontanto - diskriminanto - dispartiganto - dissemanto - distribuanto - distrumpetanto - disvastiganto - disvendanto - dividanto - dogmumanto - domhelpanto - dominanto - donacanto - donacricevanto - donanto - dormanto - dormiranto - dormoparolanto - dormvaganto - dorsonaĝanto - dosierportanto - drinkanto - dublanto - duelanto - dunganto - duonkonduktanto - duonkonsonanto - dusekcanto - edziĝanto - edzinmurdanto - ekscitanto - ekskursanto - eksperimentanto - ekspluatanto - eksponanto - eksportanto - ekspozicianto - ekstensanto - ekstermanto - ekzaltanto - ekzamenanto - eldonkvanto - elefanto - eleganto - elektanto - elfluanto - elkursiganto - elmetanto - elplanto - elradikiganto - elraŭtiganto - elsendanto - elvokanto - emisianto - enfluanto - enketanto - enkondukanto - enloĝanto - enpaganto - ensaltanto - entenanto - entombiganto - entrudiĝanto - envultanto - erarvaganto - eskapanto - establanto - estimanto - estinganto - evangelizanto - fabrikanto - fanto - farmanto - fascinanto - fastanto - favoriganto - ferganto - ferianto - festanto - festaranĝanto - festenanto - financanto - fingrokvanto - flatanto - fluokvanto - flutludanto - folianto - fondanto - fordonanto - forloganto - formanto - fortokvanto - fosanto - frajtanto - franceparolanto - frekventanto - fritbanto - fronta loĝanto - fruktuzanto - fuĝanto - funkciiganto - fuŝparolanto - fuŝprononcanto - ganto - garantianto - gardanto - gastiganto - ĝenanto - giganto - glorkanto - glosanto - grandfikanto - grimpanto - grimpoplanto - gvidanto - ĝuanto - havanto - helianto - helpanto - heredanto - heredrajtanto - hierofanto - himenkanto - himnanto - hundamanto - hundogvidanto - hundoŝatanto - imaganto - imitanto - impostevitanto - impostopaganto - incensanto - incitanto - infanto - informanto - inloganto - inspiranto - instiganto - insultanto - intendanto - interparolanto - interpelacianto - interpretanto - intertraktanto - intervjuanto - intriganto - invadanto - invarianto - investanto - italeparolanto - ĵetanto - jodlanto - juĝanto - ĵurrompanto - kaĵolanto - kalikanto - kalumnianto - kandelportanto - kanonservanto - kanto - kaptanto - karganto - kariofildianto - kartodistribuanto - kartodonanto - kaŝinstiganto - kaŝobservanto - katekizanto - kinodiletanto - klasanto - klasifikanto - knabinloganto - koagulanto - kodanto - kodiganto - kojonrompanto - kolektanto - kolonianto - komandanto - kombinanto - komencanto - komisianto - kompendiiganto - komplotanto - komponanto - komuniiĝanto - komunikiĝanto - konanto - koncesianto - kondukanto - konduktanto - konfesanto - konfesprenanto - konfirmacianto - konfliktanto - konkeranto - konkuranto - konkurencanto - konkursanto - konsekranto - konsentanto - konsilanto - konsolanto - konsonanto - konspiranto - Konstanto - konstituanto - konstitucianto - konsumanto - kontemplanto - kontestanto - kontraktanto - kontraŭanto - kontraŭbatalanto - kontraŭkanto - kontraŭparolanto - kontribuanto - kontrolanto - konvaleskanto - konversacianto - konversanto - konvertanto - kopianto - korespondanto - koribanto - korŝtelanto - koruptanto - kosekanto - kredanto - kredatestanto - kredkonfesanto - krianto - kritikanto - krucumanto - kuirhelpanto - kunatestanto - kunbatalanto - kundancanto - kuneldonanto - kunfluanto - kungarantianto - kunhelpanto - kunheredanto - kunlernanto - kunluanto - kunludanto - kunmanĝanto - kunmilitanto - kunordiganto - kunpartoprenanto - kunposedanto - kunprotektanto - kunservanto - kunsubskribanto - kunŝuldanto - kunuzanto - kunvenanto - kunvivanto - kunvokanto - kuracoplanto - kvanto - kverelanto - laborhelpanto - laŭdanto - laŭdokanto - lavganto - leganto - leĝdonanto - leĝfaranto - legvarianto - lekanto - lernanto - leŭtenanto - liberiganto - libervivanto - libroamanto - likvidanto - linĉanto - liveranto - loĝanto - loĝiabonanto - loĝiposedanto - lokanto - luanto - ludanto - ludfuŝanto - ludonanto - luiganto - lulkanto - lunloĝanto - luprenanto - magnetizanto - majkanto - malamanto - malestimanto - malfruanto - malfruiganto - malgajnanto - malkonsentanto - malkonstruanto - mallaŭdanto - malobeanto - malobservanto - malpolarizanto - malsanktiganto - malsatanto - malŝatanto - malsatiganto - malsimpatianto - malvenkanto - malvirgiganto - malvirtiganto - manifestacianto - manipulanto - manto - manuzanto - marŝamanto - marŝanto - masakranto - maŝbanto - mastrumanto - medalkolektanto - medianto - memlernanto- mendanto - mesoservanto - metilernanto - mezanto- miksanto - militanto - militrifuzanto- minsemanto -- miskanto - miskredanto - misprononcanto - mistifikanto - mitralservanto - moderiganto - modifanto - mokanto - momanto - mondvaganto - mondvojaĝanto - monopoliganto - montetloĝanto - montloĝanto - morbokvanto - mordanto - mortanto - mortokvanto - movanto - muelokvanto - mufganto - multiplikanto - murmuranto - mutacianto - muzikanto - naĝanto - narkotlanĉanto - narkotvendanto - naskanto - naskokvanto - naviganto - neaŭdanto - neĉeestanto - nefumanto - neganto - neĝokvanto - nekonsentanto - nekredanto - nenionhavanto - nenioscianto - nerezidanto - nevidanto - noviganto - nuliganto - nuptatestanto - obĵetanto - observanto - ofendanto - oferkanto - ofertanto - oficanto - oficirlernanto - oficlernanto - oktanto - okupanto - operacianto - opinigvidanto - opinikreanto - oponanto - opozicianto - opresanto - ordiganto - organizanto - orkvanto - ortanto - ovometanto - pacamanto - paciganto - paganto - parolanto - partoprenanto - pasanto - pasia admiranto - pasumanto - patronanto - paŭsanto - pedanto - pekanto - pelanto - pentanto - perfektiĝanto - perianto - persekutanto - persvadanto - perturbanto - perversiganto - pestodistribuanto - petadanto - petanto - peteganto -pilgrimanto - pilotlernanto - plantejposedanto - planto - pledanto - plektanto - plendanto - plenumanto - ploraĉanto - pluvokvanto - poentoplenumanto - pokerludanto - polianto - populariganto - portanto - posedanto - poŝtfakuzanto - postulanto - postvivanto - praktiklernanto - praloĝanto - precipitanto - predikaĉanto - predikanto - preĝanto - preĝpetanto - preleganto - prenanto - pretendanto - preterpasanto - prevarikanto - prezentanto - prezidanto - prijuĝanto - primokanto - pripledanto - prirabanto - pristudanto - probatalanto - procesanto - produktanto - produktokvanto - profananto - profetanto - profitanto - prognozanto - proklamanto - promenŝatanto - promesanto - promesrompanto - proparolanto - propetanto - propledanto - proponanto - protektanto - protestanto - protokolanto - provianto - provizanto - provizora anstataŭanto - provokanto - pruntanto - pruntedonanto - pruntricevanto - psalmoĉanto - punanto - rabanto - radioabonanto - radioaŭskultanto - rajdanto - rakontanto - raportanto - realiganto - rebatanto - recenzanto - recitanto - reduktanto - reformacianto - reformanto - refutanto - reganto - renoviganto - renversanto - replikanto - reprezentanto - reproduktanto - resaniĝanto - restariganto - revanto - revizianto - rezistanto - rezonanto - rezultanto - ribelanto - ricelanto - ricevanto - rifuzanto - rigardanto - ripetanto - rivelanto - rokgrimpanto - rolanto - rondokanto - sabotanto - sabrobatalanto - saĝumanto - sangosuĉanto - saniganto - savanto - sekanto - sekcanto - sekcizorganto - sekestrogardanto - sekestropetanto - sekstanto - sektorzorganto - sekundanto - sekvanto - sekvestranto - sekvestrogardanto - sekvestropetanto - selektanto - semanto - sendanto - senmaskiganto - servanto - serviranto - sieĝanto - signifanto - simpatianto - simulanto - sinbananto - sinteziganto - sistemludanto - skandalamanto - sketanto - skleranto - skrutinianto - skurĝanto - sodomianto - soifanto - soldatrifuzanto - solfeĝanto - solicitanto - solvanto - somerumanto - sonanto - sonhelpanto - sorbiganto specialiĝanto - spektanto - spekulanto - spikumanto - spionraportanto - spiranto - stalservanto - stariganto - startanto - sterkanto - stimulanto - ŝtonĵetanto - ŝtonumanto - strangolanto - strikanto - strikrompanto - strofanto - studanto - stumpokolektanto - sturmanto - subaĉetanto - subdominanto - subintendanto - subleŭtenanto - subpremanto - subskribanto - subtenanto - subvencianto - sufokanto - ŝuldanto - superatestanto - superekspluatanto - superfluganto - supergiganto - superintendanto - superkonduktanto - superrigardanto - ŝutrenanto - svatiĝanto - taburompanto - taksanto - talanto - tanĝanto - tenanto - tentanto - tomboserĉanto - torĉoportanto - tradukanto - traganto - transfluganto - transiganto - transplanto - tratanto - trenanto - tretanto - trinkanto - triumfanto - trompanto - trompohelpanto - turisma aganto - turmentanto - umanto - urĝanto - utiliganto - uzanto - vaganto - varianto - varkvanto - venenanto - venĝanto - ventroparolanto - verkanto - vestozorganto - vetanto - vicanto - vicintendanto - vicleŭtenanto - vicluanto - vicluiganto - vicogvidanto - vicprezidanto - vidanto - virinkonkeranto - virusportanto - vivanto - vivĝuanto - vizaĝrememoranto - vizitanto - voĉdonanto - voĉkonsonanto - vojaĝanto - vortoŝutanto - vostoskuanto - vulgariganto.

LiteraturoEdit

  • Dokumentoj de Esperanto. Kunmetita de A. Mobusz, 1921, 200 p. informilo pri la historio kaj organizo de la E-a movado. Enhavo: Historio de L. I de Leibniz ĝis la nuna tempo; Biografio de Z; La unua tempo de E en Germ.; Einstein; La unua E-ista gazeto; Hachette kaj E; La UK-j; Kongresparoladoj de Z; regularoj, leteroj ktp., kiuj havas dokumentan karakteron.
  • Skizoj pri Teorio de Esperanto. Verkis E. Drezen. Libro dulingva (E kaj rusa). Ekrelo 1931, 84 p. „La libro prezentas al ni skize ĉiujn lingvajn demodojn de E, ĝi traktas el ĝenerala vidpunkto grematikon, fonetikon, morfologion, sintakson, semontikon, etimologion, parolas pri la evoluo kaj sango de lingvoformoj, konsideras la diversajn vojojn de la lingvoprogreso. Ĝi enhavas mutajn interesajn kaj aprobindajn opiniojn pri ĉi tiuj punktoj.“ (Kopar, „L. M.“, 1932 p: 111.)

Romanoj Edit

Neniu iam ajn verkis romanon rekte en Esperanto.