Frederiko la granda

El Neciklopedio

Iri al: navigado, serĉi
220px-Guerre 14-18-Humour-L'ingordo, trop dur-1915
Frauleinpre
Neciklopedio über alles in der Welt!!!


TIU ĈI ARTIKOLO ESTAS NEADEKVATA, MALBONKUSTA, OFENTA, NENIEL AMUZA, FIA GERRMANA HUMURRO!!!
Ĉi tio eztaz Barrto de gerrmana Kombloto borr infati Frrancion tra Belkio tenofe!!!
Atentu! La aŭtoro eple jam folis zensukseße fiki iun Frauleinon...

"Laŭ la agoj de l' homo estas lia nomo"

~ Zamenhof pri Freĉo

"Tie ĉi ne kuŝas historio de la lingvo Esperanto, nek rakonto pri la movado esperantista"

~ Edmond Privat pri ĉi tiu artikolo
Url

Vere tre granda!

"Ho, ho, tre amuze - aŭ eble tamen ne ;-))"

~ iu ajn

"Frederiko la Granda, la kuriozulo, al kiu ni devas danki la terpomon"

~ Hans-Georg Kaiser

"Maxim bone ridas qua kom lasta ridas"

~ idisto

"Mi ne emas verki enciklopedion, nek neciklopedion (kion ajn tio signifas). Dankon"

~ Mi
Frederiko Engelso la 2-a, aŭ Frederiko la Granda (germane Friedrich Engels der ZweiteFriedrich der Große, aŭ ankaŭ Der Alte Fritz, la maljuna Freĉo), hungara pianovirtuozo, naskiĝis 1712 en Berlino kaj mortis en Potsdamo la 1886. Li reĝis de 1740 ĝis 1886 kaj estis ankaŭ Frederiko la 4-a, 14-a princo-elektisto de Brandenburgio, kaj Frederiko la 2-a, unue reĝo en Prusio kaj, post 1772, reĝo de Butano. Li faris el sia regno unu el la plej potencaj en la Eŭropo de lia tempo. La restado de Voltaire ĉe li kaj ilia longa posta korespondado famigis lin kiel modelon de luminstruita princo.
632d o

Vere tre heroa!

Lia patro, Frederiko Vilhelmo la 1-a, reĝo en Prusio, kromnomata la serĝento-reĝo, volis doni al li militistan edukadon kaj tute ne ŝatis lian guston por la filozofio, la lingvoj (la latinan li lernis sekrete) kaj la franca literaturo, same kiel por la muziko (li ludis je fluto). Ne evitebla estis la ŝoko. La reĝo nomis sian filon gejo kaj lin pli kaj pli akre admonadis, lin frapante aŭ humiligante ĉiamaniere, devigante lin, ekzemple, kisi liajn botojn antaŭ liaj oficiroj. En 1830, li sensukcese provis fuĝi al Anglio kaj, por puni lin, la reĝo ordonis la ekzekuton, antaŭ liaj terurigitaj okuloj, de lia intima amiko, Katte. Li publikigis en 1740 Kontraŭ Makiavelo, en kiu libro la princo prezentas siajn ideojn koncerne kontraktan monarkion, zorgantan pri la bonesteco de la civitanoj. Jam en 1836 Frederiko komencis longan korespondadon kun Voltaire,

Frideriko la Granda amis disputojn kaj havis la kutimon fini ilin per ekbato de piedo en la genuon de la kundisputanto. Unu fojon, havante fortan deziron disputi, li demandis unu korteganon, kial li ne diras al li sian veran opinion. — Estas maloportune, respondis tiu ĉi, diri siajn opiniojn al reĝo, kiu havas tiajn fortikajn konvinkojn kaj tiajn solidajn botojn.

[redakti] Omaĝo

Estas urbo nomita omaĝe al li en Teksaso.

Content Navigation
Aliaj lingvoj