Goo
El Neciklopedio
"Por havi interplanedan ludon, ne sufiĉas nomi ĝin tiel."
~ Zamenhof pri ŝako
"Gne?"
~ Prahomo pri Goo
"Kia ludo estas tio?"
~ Usonano pri Goo
Tiu ludo estas ludata sur kruce striita tabulo - de 2 ĝis 25 (kaj fakte kiom ajn vi sukcesos disegni) da strioj, en kiu oni strebas ĉirkaŭi ŝtonojn de kontraŭuloj kaj poste devas manĝi ilin (la kaptitajn ŝtonojn, la kontraŭulojn manĝi ne rekomendindis, ili utilas por sekvaj partioj).
Ekzistas krome, pliaj regulversioj por turniroj, ekz, laŭ kiu post grandaj kaptoj, endas akompani la glutaton per konvena altrinkaĵo, ĉu alkohola, ĉ alia, pri tio la regularo de lando al lando diferencas.
Goo estas ĉefe ludata en monaĥejoj de monaĥoj por spertiĝi antaŭ religiaj bataloj. Kelkaj kredas, ke oni devas serĉi la dian meton por povi eniri la ĉielon. La plej altaj niveloj de la ludo tamen entenas multe da religiaj sekretoj, tial kelkaj kritikas la ludon kiel kulton.
[redakti] Liturgio
Post gooludado, la venkinto devas respekteplene diri al venkanto:
- "vi, prastultulo — vi naŭzas kiel cent malnovaj sakoj da abomenaĵoj kromkatolikaj — mi bone agu: mi ŝiru vin al tre-tre malgrandaj pecoj post deca bastonado.
La venkanto elegante respondu:
- " vi, kota neologisto malkapabla kalkuli kiom estas du plus du! vi estas nenio alia ol cent malnovaj sakoj da putraĵoj — mi bone agu: mi vin mortigaĉu por ke mi ĝuu."
Finfine la dommastro devas akompani la vizitanton al la pordo kaj beni lin (certe virinoj ne perdas tempon per tia ludo) per tiuj ĉi vortoj:
- " hoj, putinido sencerbigita! via odoraĉo memorigas pri granda grego da hundofekoj el polistireno! la infero ŝiru vin al tre-tre malgrandaj pecoj en keĉapo!"
