Gorilo

El Neciklopedio

Iri al: navigado, serĉi
7

Kiuj ili estas? Ĉu ni rajtas uzi tiun bildon?

"Li saltas gracie, kiel urso ebria"
~ Zamenhof pri Gorilo

"Koregan dankon"

~ gorilo pri la supra diraĵo

"Mi devas konfesi, ke mi ne ĉion komprenis"

~ Aleks Kadar pri ĉi tiu artikolo

"Post la vivo kun espero, sin eklevas la fiero!"

~ Hans-Georg Kaiser pri tute alia afero

"Ha ! quante desfortunoza esas me !"

~ idisto pri antaŭ gorilo

"Tio ne esats bona stilo argumenti..."

~ iu
Gorilo estas besto, disigita tra iu regiono, sen fronta linio. La ĉefaj taktikoj de gorilo estas embusko kaj sabotado.
3236

[redakti] Etimologio

La vorto devenas el la hispana gurilla, kiu signifas "simieto". La vorto estiĝis duma la hispana rezistado al la franca invado de Napoléon Bonaparte komence de la 19-a jarcento. La bestojj, kompreneble, ekzistis de longe antaŭe.

[redakti] Celo

La fina celo de gorilo estas skui kaj eventuale renversi establitan reĝimon. Grava faktoro por tiu sukceso estas la popola apogo, kiun la gorilanoj povas akiri, por sinkaŝado for de la oficiala zoologia ĝardeno kaj provizado de manĝaĵoj kaj informado pri la malamikoj.

[redakti] Diplomatio

Kiam la Nederlanda Ministro pri Eksterlandaj Aferoj Joseph Luns vizitis Aŭstralion en 1953, oni kondukis la diplomatian grupon por festa nokto en la Teatro Tivoli en Melburno por vidi la Francan spektaklon Folies Bergères. Unu el la programeroj estis gorilo, kiu faris mirindajn lertaĵojn. Subite la besto, ŝajne neregebla, foriris de la scenejo kaj grimpis al loĝio kie juna Aŭstralia diplomato estis sidanta kun la ĉarma sekretariino de la Ministro, S-ino Johanna van der Graaf. Ŝi kriegis kaj ĵetis sin en la brakojn de sia akompananto por protekto. La diplomato gajnis plurajn sekundojn kovrante ŝiajn orelojn, dum la gorilo flustris: “Ne timu, sinjorino”

[redakti] Gorilo en arbo

220px-The Lion of the Season

Virino vidas gorilon en arbo ekster sia domo. Maltrankvile, ŝi traserĉas sian telefonlibron, kaj telefonas la lokan "Gorilo-Foriga Servo."

La viro de la Gorilo-Foriga Servo alvenas. Li havas reton, hundon, kaj pafilon. La virino ne volas, ke la gorilo mortiĝu, nur ke la gorilo foriĝu. Ŝi diras, "Vi ne pafos la gorilon, ĉu?"

La viro diras, "Ne maltrankviliĝu, mi forigos la gorilon, ne pafos ĝin. La procedo estas jene: Mi grimpos en la arbon kun la gorilo. Tie, mi skuos la branĉojn, por ke la gorilo falu teren. Tiam, mia hundo ekprenos la gorilon ĉe la testikoj. Tial, la gorilo senmoviĝos, dum mi elgrimpos. Tuj kiam sur la tero, mi ĵetos la reton sur la gorilon, kaj portos ĝin for."

La virino diras, "Sed, kial vi havas pafilon?"

La viro diras, "Ho, vi ektenu tion. Se mi falos el la arbo anstataŭ la gorilo.... pafu la hundon!"

[redakti] Imitemo

Ulo vizitas la zoon, kaj troviĝas antau la gorila kaĝo kiam ekvento blovas polvon en lian okulon. Por forigi la polvon, li nature malsupren tiras la suban palpebron.

Subite, la gorilo en la kaĝo ekfrenezas, forŝiras la ferajn stangojn, saltas sur vizitanto, kaj bategas lin ĝis senkonsciiĝo.

Kiam li rekonsciiĝas, li vidas ke la bestzorgisto metis la gorilon en alian kaĝon. Kiam li fine kapablas paroli, vizitanto klarigas al la zorgisto la okazaĵon. La zorgisto kapjesas, kaj klarigas ke en gorila lingvo, tiri la malsupran palpebron signifas "forfikiĝu".

Kvankam ne serioze vundita, ulo tamen estas tre malkontenta, kaj planas manieron por venĝi sin. La morgaŭon li aĉetas po du grandajn tranĉilojn, festoĉapetojn, festotrumpetetojn, kaj grandan kolbason. Li metas la kolbason en sian pantalonon, kaj rapidas al la zoo, ĝis la nove riparita gorila kaĝo. En la kaĝon li ĵetas po unu tranĉilon, festoĉapeton, kaj trumpeteton.

Li scias ke simioj kaj goriloj tre emas imiti la homojn, do li surmetas sian festoĉapeton. La gorilo rigardas lin, rigardas la ĉapeton, kaj do surmetas ĝin sur sian kapon.

Tuj, viro prenas sian trumpeteton kaj blovas en ĝin. La gorilo prenas sian trumpeteron, kaj same faras.

Fine, viro prenas sian tranĉilon, elprenas la kolbason el sia pantalo, kaj rapidgeste tranĉas ĝin dupeca.

La gorilo rigardas la tranĉilon en la kaĝo, rigardas sian interkruron, kaj... tiras sian malsupran palpebron.

[redakti] Dormado

03

D: "Kie rajtas dormi 800-kilograma gorilo?"
R: "Kie ajn ĝi volas."

[redakti] Simileco al homo

Riĉega Usonano vojaĝas kun sia filo ĉirkaŭ la mondo kaj nun admiras la bestaron en la Zoologia Ĝardeno de Londono. La fileto apartenas al tiu speco de dorlotitaj riĉulidoj kun grandaj okulvitroj sur la nazo kaj tre maldikaj membroj; li estas plena de entuziasmo pri la multevalora gorilo, la plej brila allogaĵo en la bestkolekto.
La Usonano tuj eniras la oficejon de la direktoro kaj alparolas lin kun kutima senĝeneco: “Fakte, mi deziras aĉeti vian gorilon por mia filo.” La direktoro meditante alrigardas la knabon, kies stranga aspekto estas okulfrapa, kaj fine respondas: “Efektive, mi deziras aĉeti vian filon por mia ĝardeno.”

[redakti] Gorilo kaj leono

Viro aliĝas al anonco de laborposteno en la zooparko. Evidentiĝas, ke la gorilo, la ĉefa vidindaĵo de la bestĝardeno, antaǔ nelonge pereis, kaj la estraro timas, se tio iĝos publike konata, ne plu venos vizitantoj. La direktoro de la zoologia parko ofertas altan salajron al viro, kiu ludos en masko la rolon de la gorilo. La aliĝanto konsterniĝas pro la propono, sed li nepre bezonegas la monon, do li akceptas la postenon. Lin maskitan oni fermas en kaĝon. Lia sinprezento tute bone sukcesas, la vizitantoj adoras la gorilon. La viro estas pli kaj pli absorbita de la farso, li grimpas, saltadas, balancadas sin. Foje tamen iu lia akrobataĵo malbone sukcesas, en la alto li ne sukcesas kapti ŝnuregon, kaj rompinte la kradojn li falas en la kaĝon de la leono. Li kuŝas ankoraǔ surteriĝinta, la leono timige ekblekas. La viro teruriĝe kriegas:

-- Helpon! Helpon!

La leono kliniĝas al li kaj flustras en la orelon:

-- Ne kriegu, frenezulo! Ni ambaǔ estos maldungitaj!
Aliaj lingvoj