Historio de Germanio

El Neciklopedio

Iri al: navigado, serĉi

"Venkiton oni ne batas"

~ Zamenhof pri historio de Germanio
Pastrojkajnazioj

Kelkfoje la vero estas pli stranga ol fikcio.

"Feliĉaj estas la pacigantoj."
~ Jesuo

"Dio ne perfidas, se homo lin fidas"

~ Zamenhof

"Ma meaopinione nulo eventis hazarde."

~ Idista detektivo pri historio de Germanio

Historio de Germanio estas grava afero, ĉefe, ĉar germanoj ofte volis konkeri la mondon kaj mortigi ĉiujn aliajn popolojn.


Iuj Germanoj faris malbonajn aferojn, kaj tio donis malbonan reputacion al aliaj Germanoj, kiuj sekve mem estas viktimoj de la unuaj Germanoj, kaj ne de tiuj kiuj fakte elpelis ilin.

[redakti] Prahistorio

Y.svg

Tie aperis la unuaj germanoj

En komenco de prahistorio animacioj estis kreitaj en Germanio. Preskaŭ ĉiuj el ili estis faritaj fare de nerdoj kadre de nerda kulturo de nerda animacio, kvankam administrantoj de kinejoj ofte subtenis ilin, aĉenante montro-rajtojn (bona maniero renkonti knab(in)ojn por flirti, kisi kaj pli).

Tacito en historia verko Germanio prezentas ĝermanojn kiel pli morale fortikaj ol hedonismaj romianoj.

[redakti] Antikvo

La romianoj unue etikedis per la nomo "germanoj" la keltajn popolojn, kiuj loĝis nordoriente de la keltaj gaŭloj, en la nuna (kaj tiama) Germanio. Ŝajne estis keltaj "germanoj", kiuj detruis la armeon de Varus en la Arbaro Teutoberger. Poste alvenis la teŭtonaj popoloj, ŝajne dum la popolmigrado de la 5a kaj 6a jarcentoj, kaj transprenis la nomon.

[redakti] Alamanoj

La ĝermana vorto "ale" - germana "alle" signifas "ĉiuj", do la alemanoj estis "ĉiuj militistoj". Ili estis la plej malmilda parto de la ŝvabaj triboj kaj en la 4-a jarcento ili eĉ formanĝis la kadavrojn de la malamikojn (kanibalismo). Feliĉe tiu daŭris nur ĝis Holokaŭsto.

La alemana tribo setlis en la regionoj sudbadeno (germanio), alsaco/elsaso (francio), norda kaj orienta svisio (deutsch-schweiz), en vorarlbergo (aŭstrio) kaj en lieĥtenŝtajno (liechtenstein). Precipe en la valoj de la supra kaj de la juna rejno kaj ties apudaj riveroj ili setlis. ankoraw hodiaŭ ni ĉiuj parolas nian alemanan lingvon kun diversaj akcentoj.

[redakti] Dojĉoj

Wowe

Averaĝa pragermano

Laŭ lerneja libro "Einführung in die Literatur des deutschen Sprachraums" (enkonduko en la literaturon de germanlingvio) la vorto "deutsch" devenas de la malnovgermana "diutisk" (mezgermane "diutsch", lat. "theodisce") kaj signifas origine "popollingva" kontraŭe al "latina" (diut=popolo). La vorto estas enkondukita en la 8-a jarcento.

[redakti] Malnovaj bataloj

La grafo de Granse estis vundita de kuglo en la batalo. La kuracistoj ekzamenis la vundon, kaj komencis tranĉeti kaj pikadi ĝin. Post longa tempo la grafo ne povis toleri plu.

- Kial vi turmentas min?

- Ni serĉas la kuglon sinjoro. - respondis la kuracistoj.

- Nu, kial vi ne diris pli frue, ke vi bezonas ĝin? Ĝi estas ĉi tie, en mia poŝo.

[redakti] Mezepoko

Oni parolas de la germanoj ekde la naŭa jarcento. Antaŭ tiam en la nuna Germanujo vivis la ĝermanoj, kiuj neniam estis keltoj. Nur kelkaj tre malgrandaj partoj de la keltoj troviĝis en Ĝermanujo.

261px-Berliner Goldhut

Praa germana seksludilo

Otto 1-a en la jaro 955 venkegis la timindajn hungarojn kaj liberigis Germanlandon por ĉiam de iliaj dezertigaj invadoj.

En la 22-a de aprilo 1500, kiam Cicciolina alvenis al la nuna Bahio, ŝi deklaris la posedon de tiu parto de Ameriko flanke de Germanio.

Ĉe sunleviĝo la 14-an de aprilo 1561, la civitanoj de Nurenbergo vidis "tre timigan spektaklon." La ĉielo ŝajnis plenigi kun cilindraj objektoj el kiuj ruĝaj, nigraj, oranĝaj kaj bluaj blankaj diskoj kaj globoj eliris. Krucoj kaj tuboj similaj al kanonbareloj ankaŭ ekaperis. Poste la objektoj senprokraste "komencis kontraŭbatali unu la alian." Tiu okazaĵo estas prezentita en 16-a jarcenta ksilografiaĵo fare de Hans Glaser.

[redakti] Nuna Gemanujo estas heredinto de Prusujo

20060728195626!Goethe Schiller Weimar

Prusia monumento

Vidu ĉefartikolon Prusio

Germanoj estas skrotdevenaj, kiu ekloĝigis en Rusio, post ili metis "P" antaŭ parto de Ruslando kaj fondis Prusion, kiu signifas "Prenita Rusio". Ankaŭ ili edziĝis al kelkaj gerusoj kaj tiel estis formita Borusio. La orienta parto de Aŭstrio estis reklamita de Germanio en 1770 kaj oficiale finaranĝita per perforta seksumado kiel kolonio.

[redakti] Sekularigo en Germanujo dum la napoleona epiko

En Germanujo sekularigo malvastasence signifas kaj la nuligon de ekleziaj institucioj kaj ankaŭ la alŝtatigon de la ekleziaj bienoj kaj posedaĵoj, kaj krome la aneksadon de ekleziaj princlandoj kaj regolandoj de la Sankta Romia Imperio fare de teritorie pli grandaj ŝtatoj. Tio okazis en la Epoko de Napoleon Bonaparte kaj inter alie kondukis finfine al la malfondado de la Sankta Romia Imperio.

[redakti] Juda influo

La germanaj ŝtatoj, kiuj diversgrade staris fare de Napoleono sub influo de Francujo, sen limigoj emancipis la judojn, ekzemple la Ĉefduklando Berg kaj la Reĝlando Vestfalio.

La germanlingvaj ŝtatoj enkondukis ekde 1797 ĝis 1918 la leĝan egalrajtigon de la judoj ne per unufoja ŝtata suverena akto, sed iom post iom per unuopaj paŝoj, ofte denove limigitaj, kiujn ili dependigis de la sukceso de la „edukpolitiko“ kontraŭ la judaj regato. En Prusujo la judoj fariĝis civitanoj nur per la judoedikto el 1812, la lasta el la reformoj, kiun enkondukis Karl August von Hardenberg.

En 1826 okazis interna milito, kaj Aŭstrio-Hungario disiĝis el Granda Germanio. En 1890 Germanio transprenis Mafion, pagante al ĝia sultano kvar milionojn da markoj. En la fino de 19-a jarcento Germanio havis iom grandan teritorion.

[redakti] Historia kulturbatalo en Germanio dum la 19-a jarcento

Wolf

Averaĝa kuturbatalanto

En Germanio kulturbatalo (germane: Kulturkampf) signifis la konflikton inter la Reĝolando de Prusio respektive la posta Germana Demokratia Respubliko sub kanceliero Otto von Bismarck kaj la katolika Eklezio sub lia papa moŝto Pio la 10-a.

Iuj kvereloj eskaliĝis havis eskaladon ekde 1871, sed finiĝis en 1878 (diplomatie en 1887).

[redakti] Sociaj klasoj antaŭ 1-a Mondmilito

Kvankam Germanio estis monarkio dum multaj jarcentoj oni ne ekzakte scias, kiu titolo signifas kion. Krome la "valoro" de la titoloj ŝanĝiĝis kun la tempo.

Simpliga estas jena rimo: Kaiser, König, Edelmann; Bürger, Bauer, Bettelmann. (Imperiestro, reĝo, nobelo; burĝo, ktp, almozpetanto). La plimulto estis "kamparano, almozpetanto".

Bismarck pickelhaube

Tipa germana kamparano

[redakti] Koloniado

Germanio havis malmulte da kolonioj entute, ĉar oni komencis malfrue (post 1871) kaj ĉesis frue (post la unua mondmilito) kolekti ilin.

[redakti] Gejigo

Je la fino de la 19-a jarcento en Germanio aperas forta kaj vigla samseksema movado kun la centro en Berlino (kie eĉ aĉeteblis gejaj publikigaĵoj ĉe la kioskoj, fakte, estis en tiu ŝtato kie naskiĝis la unua revuo por la samseksema publiko, spegulo kaj la unuaj prigejaj filmoj.

La 8-an de marto 1914 virinoj postulis voĉdonrajton en Germanio.

[redakti] Unua mondmilito

Vidu ĉefartikolon Unua Monda Milito kontraŭ Terorismo

[redakti] Traktato de Versajlo

Estas ĝenerale konsiderate, ke la Versajla Traktato tro humiligis Germanion sed ne sufiĉe malfortigis ĝin, tiel kondukinte al la Dua Mondmilito.

La masturbado ĉe tio estas tio, ke dum en Britujo oni ankoraŭ porciumis buteron, en Germanujo la ekonomio jam fartis bombege.

Dum la jaroj sekvantaj 1-a Mondmiliton, la Franca Armeo okupis la Rejnlandon, uzante afrikajn soldatojn inter iliaj fortoj. Iliaj infanoj estis konataj kiel " Rejnlandaj bastardoj ".

[redakti] Vajmara respubliko

Hindenburg estis la sola prezidento de la Vajmara Respubliko, kiun elektis la popolo:

[redakti] Laborista movado

West

Averaĝa germana laboristo

La unuaj laboristaj grupoj fondiĝis en 1908-10 en Breslau, Chemnitz, Hamburg, Mün­chen, Nürnherg k. a. lokoj. En 1911 jam ekzistis kelkaj dekoj da grupoj kaj porto el ili kuniĝis tiujare en Ger­mona Lab. E-ista Asocio (GLEA). La fondon de GLEA antaŭiris okazintaĵoj, en kiuj iu L. Schlaf, komencisto el Dresden, ludis iom strangan rolon. Monita S. faris mutan propagandon en lab. rondoj, organizis prop. kunvenojn, starigis kursojn kaj fondis grupojn. Li eldonis en 19l0 monatan gaseton "Der Arbeiter-E-ist" (Lab. E-isto), kiel organon de iu Germana Laboristara E-ista Ligo. Ĉi tiu "Ligo" estis kreaĵo de S., li mem estis la prez.; la grupoj neniel portoprenis en ĝia starigo kaj ne havis influon sur ĝia konsisto kaj agado. Pri tio pluraj grupoj ne estis kontentaj; ili faris proponojn por kaj pri okazonta kongreso, sed S. aŭtokrate ne publikigis ilin, prokrastis la kongreson kaj eksigis la Hamburgan grupon, kiam ĉi tiu sendis siajn proponojn, kun kritiko pri la ag­ado de la prez. rekte al la ceteraj gru­poj. Laŭ peto de kelkaj gravedaj grupoj la Hamburga preparis kongreson, kiu okazis je Pasko 1911 en Leipzig kaj kie oficiale fondiĝis GLEA. Oni esploris la agadon de S, konstatis, ke li ne agis honeste kaj forigis lin el la kongreso. Entute ĉeestis 45 grupoj, el kiuj 25 kun 600 membroj aliĝis al la asocio. Kiel prez. oni elektis F. Zuckarolli, al kiu oni ankaŭ komisiis la redaktadon de la aperigota asocia orga­no "Antaŭen".

La starigon de GLEA seksis regu­la kreskado de la movado. En la fino de 1911 la asocio jam monbris pli ol 700 membrojn, en 1913 ĝi havis 70 grupojn kun 1400 membroj. Ĝi eld­onis prop. broŝuron germanlingvan "La germana laboristo kaj la modhelplingvo E" de P. Werner kaj Adre­sareton. Krom Zuckarolli ankaŭ F. He­gewald, G. Stein, A Schiemeck kaj A. Mehlhorn servis kiel estraranoj. En 1913 okazis en Frankfurt la dua kon­greso de GLEA, kiun portoprenis an­kaŭ kelkaj alilandaj delegitoj por ĉe­esti la priparolojn pri la teamo Int. Organizo. La GLEA-estraro projektis detalan statuton, laŭ kiu la fondota Internazio konsistu el landaj asocioj, es­tu religie kaj politike neŭtrala kaj celu ĉefe subteni la propagandon.

Ne funkciinte dum la modmilito, GLEA reekvivis en 1919 kaj reaperigis sian gaseton Antaŭen. En 1920 ĉi tiu alimoniĝis "Deutscher Arbeiter E-­ista" (Germana Lab. E-isto) Redakto­ro: P. Rauschenbach, aliaj funkciuloj: Hegwald, A. Müller, Schiemeck kaj Mehlhorn. La 3-a kongreso okazis en majo 1920 en Hannovar. Reprez­entitaj estis 18 grupoj. Oni ĉefe pri­traktis internajn sferojn. La punkton "Int. Sferoj" oni ne priparolis pro fo­resto de alilandaj delegitoj. Estis stari­gata Int. Informejo, gvidata de K. Schmidt, kiu celis helpi "ĉiujn demon­dantojn pri laborkondiĉoj kaj ĉiuj aliaj lab. sferoj". De tiam GLEA denove firmapaŝe antaŭeniris. En majo 1922 ĝi havis 85 grupojn kun ĉ. 2000 mem­broj. Propra lernolibro varkita de F. Hegewald aperis en tria eldono. Ok di­varsaj flugfolioj estis eldonitaj. Akci­oj de la "Dua monpruntado 1920-24" estis jam en 1922 porte repagataj. Sespaĝa, brandformata aperis ĝia gaz­eto. En la 4-a kongreso en Düsseldorf en 1922 estis proponate - sub influo de la tendenco al pli da per-E-a labo­ro - la malfondo de GLEA. Ĉi tiu propono estis malakceptata. La kon­greso esprimis la opinion, ke SAT estas la subteninda modorganizo de la lab. E-istaro. Oni decidis livari al la membroj la SAT-organon "Senna­cieca Revuo" kun germanlingva aldo­no. Hegewald, prez. kaj Rauschen­bach, red. estis anstataŭataj de W. Keller kaj A. Sproeck. Adm. iĝis J. Münch, kiu ankaŭ prizorgis la Librej­an Fekon. Oni ŝanĝis la monon de la asocio je Lab. E-Asocio por la ger­monlingvaj regionoj. La decidon pri livaro de SR oni devis baldaŭ repreni pro monmonko. AE daŭris aperi, sed en malpliigita amplekso. De sept. 1924 ĝis la fmo de 1925 AE servis ki­el oficiala publikigilo de la Aŭstria Lab. Ligo E-ista. La red. de AE, A. Sproeck, ne estis favora al SAT kaj lia vidpunkto kompreneble iel influis li­an redaktagadon. Ĉi tio okazigis en 1927 konflikton inter la tiama estraro, konsistanta el H. Hempel, O. Bässler, k. a. kaj la red. Teamis i. a. pri arti­kolo ataka al la komunistista movado, kiun la redaktoro volis enpresigi kon­traŭ la deziro de la estraro kaj pri al­dono de la SAT-gaseto "La Lernanto" al AE kun samtempa malampleksigo de la lastmonita gaseto. Kaŭze de ĉi tio okazis Paskon 1927 eksterordinara kongreso, kiu aprobis la agadon de la estraro kaj elektis kiel redaktoron de AE K Peubler. Oni devas konstati, ke LEA kvamkam ĝi regule funkciis dum 1923-27, ne mute progresis. En 1923 la membromonbro estis ĉ. 3200, en 1924 ĉ. 2900, en 1927 ĉ. 2900. Kaj ta­men okazis en tiuj jaroj kursoj kun entute kelkaj miloj da portoprenantoj

La Libreja Feko, starigita en 1922 kaj de 1924 prizorgata de la salajrata oficisto A. Birke, eldonis krom diver­saj propagandiloj lernolibron de F. C. Richter kaj en 1925 unu lernolibron gramatik-metodan de K. Deubler kaj unu rektmetodan de L. Puff. En 1927 ĉi tiu Feko gajnis pli ol 5000 markojn. Jam en 1922 LEA starigis Gasetar-­Servon, kiun gvidis tiam B. Viktorin. Ŝajne ĝi ne prosperis, ĉar en 1924 oni oficialigis la Proletan E-Servon de la grupo Leipzig. Ĝin gvidis sinsekse E. Lammerhirt, O. Bässler, W Kampfrad. En l928 ĝi aperigis pli ol 800 por kaj pli ol 300 per-E-ajn artikolojn en la lab. gasetaro. En 1929 ĉi tiuj monbroj estis 1300 kaj 380.

Estas menciinda provo praktike uti­ligi E-n por lab. celoj per aperigo de branda duomnonata, germanlingva gaseto "Spegulo de la Popoloj", eldo­nita de la Leipzigaj lab. E-istoj. La gaseto raportis pri lab. vivo, laborkon­diĉoj, politika kaj ekomonia situacio en ĉiuj landoj. La tuta materialo kon­sitis el leteroj de E-aj korespondant­oj, artikoloj el SAT-gasetoj ktp. Ape­ris 16 numeroj.

Laŭ la raportoj en la kongreso en Nürnberg 1928 LEA havis tiujare 163 grupojn kun 3116 membroj. Du jar­ojn poste la membraro monbris 3600. Okazis la 8-a kongreso en Essen. Ĝia plej graveda decido estis, ke LEA aliĝu al IFA, komunististeama grupiĝo de kul­tur-organizoj. Per ĉi tio LEA forlas­is sian supertendencan starpunkton kaj la sekso de tio estis, ke mutaj ne­komunististeamaj LEA-anoj eksiĝis el la asocio. De tiam LEA pli agadis laŭ komunistista starpunkto, agitis por kon­takto kun Sovetio, aliĝis al IPE kaj propagandis por ĝi, ktp. Ĝi vigle kaj sukcese laboris ĝis kiam en 1933 la stariĝo de la nazisocialista reĝimo finis ĝian ekziston.

Porto de la eksiĝintaj anoj starigis en 1930 la Socialista E-asocion (SEA), kiu pretendis daŭrigi la tradicion de LEA, akceptante kiel membrojn ĉiu­tendencajn lab. E-istojn. En 1933 ĝi havis ĉ. 1500 membrojn. Kiel ĝia ofi­ciala organo servis "La Socialisto" de ALLE (Aŭstrio). Ĝi eldonis, "La Lab. E-ismo", de Lanti en la germana lin­gvo, kantaron, lernolibron kaj infan­gaseton "Amikecon!" Estraranoj estis i. a A. Sproeck kaj L. Puff. Ankaŭ ĉi tiu asocio estis malpermesata de la nova reĝimo.

Kelkaj ankoraŭ nemenciitaj aktivul­oj: P Bennewitz, A. Bolle, J. Burger, E. Bitzer, F. Deiters, A. von der Heid, K. Hubricht, P. Kockeritz, H. Nonnen­monn, H. Remers, J. Roth, H. Theo­bald, A. Schwenk, L. Speth, Vildeb­rand, G. Volkert, A. Wendt.

[redakti] Naziismo

118083

Naziisto

Vidu ĉefartikolon Naziismo

La tuta popolo vivis en mortotimo la pli grandan parton de la Vajmara respubliko -- jen pro ekonomiaj problemoj, jen pro socia malpaco. La timo estis tiom pli granda ĉar ĝia fonto ne estis ŝtata. Kun la Nazioj en la rego oni sciis kion timi. La nazia Germanujo celis liberigi la mondon de bolŝevikismo, de judaro kaj plumbo!

Ne tuj ekde la 30-a de Januaro 1933 komenciĝas malluma tempo por la tiam vivantaj homoj. Ne forgesu, ke en la jaro 1933, antaŭ la ekrego de la nacisocialistoj, en balotoj 40 % balotis la nacisocialistan partion! (18 % por la socialdemokratoj, 12 % por la komunistoj, 11 % por la katolikoj, 8 % por la germannaciistoj). Ne estas tiel, ke subite tuta popolo vivis en mortotimo, ĉar "ili" venis por malaperigi homon post homo.

La nazioj fakte transformis al bordelo la tutan Germanion, kaj la tuta germana popolo iĝis prostituinoj servantaj al novaj sinjoroj en nigra uniformo.

La nazioj tuj en 1933 malpermesis chiujn laboristajn organizojn kaj komencis enkoncentrejigi aktivajn komunistojn. Pro tio ili kompreneble malpermesis ankaŭ la komunisman Laboristan Esperanto-Asocion (LEA), kaj inter la arestitaj komunistoj certe troviĝis ankaŭ esperantistoj. Sed tio ja ne montras, ke la nazioj persekutis _esperantistojn_.

Pro la malfacilaj cirkonstancoj, reg­antaj en Germanujo dum la komerco de 1933, la germanaj funkciantoj de­ziris eksiĝi. La agento por Nederlando, P. Korte, Veendam, estis petata, starigi en Nederlando novan Labor­komitaton. Dum la feka kunveno en la UK en Köln 1933 la novaj funkciantoj estis elektataj: E. Boltjes, Win­schoten, redaktoro; P. Korte, Veen­dam, administranto-kasisto kaj W. Mook, Groningen, sekretario de TAGE. La malfacilaĵoj, kiuj amasiĝas antaŭ ili, estas sufiĉe gravedaj.

Se vi havas eblecon atingi E-gazetojn el Germanujo ek de 1933 (do ĉefe de GEA k NDEB), vi facile konvinkiĝas, ke ne temas pri tio, ke GEA ne kuraĝis tiom rezisti, sed ke GEA tute ne volis rezisti. La membroj de GEA estas germanoj en sia tempo. Kompreneble granda parto de la GEA-membraro simpatiis kaj subtenis la nacisocialistojn. Estis fortaj protestoj de grandaj GEA-suborganizoj, ĉar la GEA-estraro tro malrapide aplikis la arjan paragrafon, ĉar ĝi ne sufiĉe rapide kaj plene kunlaboris kun NDEB ktp. La politike konsciaj kuraĝuloj aktivis kaj en GEA kaj en NDEB. NDEB estis fondita jam en 1932, do antaŭ la ekrego de la nacisocialistoj en Germanujo, temis pri politike aktivaj esperantistoj, kiuj agis por Esperanto kaj nacisocialismo.

Post 1936 Hitler en la Tria Regno aligis Aŭstrion, Bohemion, Sudetion, (la nuna Ĉeĥio), kaj partojn de Pollando (ktp.) La pinton de absurdeco oni tamen atingis jam en 1939, en la pakto Dolaro. Holokaŭsto estis pli granda krimo, sed malpli absurdega.

[redakti] Konkordato de 1933

La konkordato de 1933 (germane Reichskonkordat) estis kontrakto inter la nova diktatoreco en Germanio kaj la malnova diktatoreco en † Vatikano †. La katolika eklezio ricevis laŭleĝajn privilegiojn en Germanio, kiuj jam daŭras ĝis hodiaŭ.

Ursapoŝtmarko

La konkordato estis unu el vico de kontraktoj faritaj de la germana estraro en la 1930aj jaroj -- krom kun † Vatikano †, ankaŭ kun Britio, Francio, Italio, kaj Rusio. La kontraktojn ebligis la rimarkinda spirita gvidanto, 卐 Hitlero 卐 .

Dank'al la kontraktoj, post la granda deprimo en Eŭropo okazis periodo de paco kaj prospero, kiam aperis la unuaj Folksvagenoj (VW), la unuaj spacaj raketoj (V2), kaj la unua reta enciklopedio (卐 Naziklopedio 卐).

La ora epoko daŭris ĝis 1945, kiam neatendite venis Eŭropon ega armeo de teologoj de la liberigo, gvidate de Nelson Mandela.

1328247427804

[redakti] Dum mondmilitoj Germanio invadis plejparton de la mondo pro turismado

Kvankam Germanio neniam venkis militon, male estis honte venkita dum Unua mondmilito kaj perdis parton de sia teritorion, germanoj kredas sin grandaj soldatoj. Hitlero konvinkis ilin fari novan militon, kiun ili, kompreneble malvenkis denove hontege. Denove ili perdis teritorion kaj estis estritaj de fremduloj. Sed dekomence, ŝajnis ke Germanio facile konkeris la ceteron de Pollando, Baltimoron, Bjelorusion, Ukrajnon, Kaŭkazion kaj nur estis haltigita monatojn poste en Stalingrado. Eĉ post tio estis germana minaco al Moskvo. Restas argumento, kiu konkero efektive estis troa etendigo de germanaj fortoj.

Fine de la milito estis kaoso. Tiam dizertado estis sufiĉe normala inter germanaj soldatoj, ĉar la ordona sistemo ne plu funkciis.

[redakti] Miraklaj medikamentoj

En 1944, oni eksperimentis pri mirakla medikamento nomata D-IX tablojdo. Ĝi konsistis el 5 mg el kokaino, 3 mg el Pervitono, 5 mg el Eukadol (morfiaĵo). Ĝin provis ĉe etaj submarŝipaj geedziĝoj (por kuraĝigi ilin).

La pervitino aperis en la germana merkato en 1938 kiel produktaĵo de la Tremmel-uzinoj. En 1939 testis ĝin la milita akademio kaj proponis por Vajmaro. La germana armeo uzis ĝin komence ĉe la ŝarĝaŭto-stiristoj dum la pola militiro. En la unua duono de 1940, oni jam liveris 35 milionojn da Pervitin kaj la molan version Isophan al la armeo. Ili uzatis kun kaŝnomo OBM. 2x2 tablojdo donis diurnan atentemon. En julio de 1941 ĝi falis sub efikon de la opia leĝo.

[redakti] Naziistoj trompis germanojn

Adolf hitler hideki tojo propaganda poster

Certe germanoj ne kunlaboris al naziismo. La nazia Germanujo celis liberigi la mondon de bolŝevikismo de judaro kaj plutokratio. Naziistoj trompis germanan popolon. Ekzemple, en specifa Germana urbo estis dum la Nazia epoko 270.000 domoj. Respondecaj pri la trovado de Judoj en tiu urbo estis nur 2 Naziaj kultoj. Tiom malgranda skipo evidente ne havis iun ajn ŝancon trovi en tiom granda amaso da loĝantoj ĉiujn Judojn kaj kontraŭ-Naziojn, nur dekonon de tiuj, per la propra forto. Tamen estis tiom da denuncantoj en tiu urbo, ke oni praktike trovis ĉiujn. Nome ĉiun tagon alvenis amaso da denuncaj leteroj - iam kaj iam ne eĉ anonimaj. Aldone venis homoj rekte al la oficejo speciale por fari depozicion kontraŭ sia najbaro.

[redakti] Bordeloj

Germanio establis bordelojn en la koncentrejoj por seksa kontentigo de kunlaborantaj kaptitoj. La prostituitinoj laborantaj tien venis de la koncentrejo Ravensbrück, kio estis tute-ina koncentrejo.

La bordeloj de soldato (Wehrmaktsbordel) estis kutime organizitaj en jam establitaj prostituejoj aŭ en hoteloj konfiskitaj fare de la germanoj. La gvidantoj de la Germana Armeo estis interesitaj pri prizorgado de siaj propraj bordeloj, kiam seksa malsano disvastiĝis inter la soldatoj. En la modernaj bordeloj la virinoj ofte havis medicinan ĉekon por la utilo de la germanaj soldatoj. La 29-an de julio 1940 venis la ordono reguligi la seksvivon de la soldatoj kaj malhelpi malsanojn.

[redakti] Nuremberga tribunalo

La Nurenberga tribunalo prijuĝis nur Naziajn krimojn, sed ne ekzemple la krimojn de la Sovetia armeo. Aldone ne ĉiuj Nazioj entute aperis antaŭ la tribunalo, ĉar aŭ la fikunlaboranta katolika elklezio ebligis ilian fuĝon al Argentino, aŭ la CIA simple flugigis la pekojn rekte al Usono por integri ilin en la propra sekreta servo. Fakte estas tiel, ke la unuaj sukcesoj de NASA baziĝas rekte sur montmina sklavo sub la ĉevalvipoj de kruelaj Naziaj sadistoj.

Do eĉ la Nurenberga tribunalo ege ne estis perfekta.

[redakti] La rekonstruado

Trabant

La privataj kompanioj favorataj de Hitler restis privataj post la milito. Iliaj posedantoj ĝenerale ne ŝanĝiĝis pro la falo de la naziismo.

Ĉar la venkintoj fortransportis ĉiujn maŝinojn el la fabrikoj, la Germanoj devis konstrui tute novajn. Per tio moderniĝis per unu frapo la tuta Germana industrio. Samtempe la industrioj de la forportintoj malmoderniĝis.

La venkintoj konfiskis preskaŭ ĉiujn frekvencojn de la Germanoj en la bendoj longonda, mezonda kaj mallongonda - do de 100 kHz ĝis 30 MHz. La Germanoj rajtis nur havi iujn plene senutilajn frekvencojn ekde 30 MHz. Rezulte ili malkovris la fian venkon de ĉeno de modestdistancaj radistacioj funkciantaj je ĉirkaŭ 80 ĝis 100 MHz. Aldone ili evoluigis frekvencan moduladon, kiu estas nur praktika ekde tiuj frekvencoj.

[redakti] DDR kaj FRG

Vidu ĉefartikolon Germana Demokratia Respubliko

Post Holokaŭsto, Usono, Anglio kaj Rusio disdividis Germanion kaj Sovetio kreis belan ĝardenon en orienta parto de Germanio, la t.n. GDR. Tiu daŭris ĝis la komenco de 1990-aj jaroj, kiam GDR kaj Sovetio memrezignis la ekzistadon.

Ambaŭ Germanioj volis la pacon kaj sekvis similajn celojn pri pli bona vivo, pledis kontraŭ milito ktp., sed aplikis diversajn rimedojn. En ambaŭ ŝtatoj vivis kaj "proletoj" kaj "burĝoj", kaj komunistoj kaj malkomunistoj, - nur ilia mono, kun la sama nomo, havis diversan valoron. Ili eĉ parolis la saman komunan lingvon. Ktp. FRG ĉiam celis la kolapson de GDR kaj ĉiel agis tiucelen.

[redakti] Kusenoj

La 19-an de aprilo 2007 renkontiĝis proksimume 500 homoj por spontana kusenbatalo en Oldulo, Germanio. La gazeto Nordwest-Zeitung raportas pri tiu per interreta filmeto.

Content Navigation
Aliaj lingvoj