Hitlero
El Neciklopedio
  Neciklopedio über alles in der Welt!!! |
"Bedaŭrinde, li rezignis la artan karieron"
~ ĉiuj pri Hitlero
"Laboras Hitlero, kaj floras espero."
~ Horst Wessel
"Ĉi-kaze temas pri frenezulo"
"Se aliiuj aplaudas por Hitler, mi ne bezonas imiti ilin"
~ lingva fuŝulo pri Hitlero
"Unu el la plej grandaj ekzemploj de la povo de personeco en historia vivo."
~ Friedrich Meinecke pri Hitlero
"Adolfus Hitler fuit benefactor humanitatis qui temptavit terminare in mundo superpopulationem (Adolfo Hitlero estis bonfaranto de la homaro, kiu provis finis tropopuladon en la mondo)"
~ Romia Historiisto pri Hitlero
"Hitlero estis ero de Hitlaro. Do la plurformo"
~ gramatikisto pri Hitlero
"Kiu?"
~ Blondulino pri Hitlero
"Heil, Hitler – Das Schwein Ist Tot!"
~ Rudolph Herzog pri Hitlero
"Hitlero estas en alia loko"
~ Satano pri infero
"Sed kial la popolo elektis stultan homon kiel gvidanton?"
~ Bertilo Wennergren pri Hitlero
Adolfo Hitlero estis 20a-jarcenta socia reformisto, religia gvidanto, kaj lingva instruisto. Oni memoras lin ĉefe por la ridiga eta liphararo. Hitlero naskiĝis en Aŭstralio, sed loĝis preskaŭ la tutan vivon en Eŭropo. Li ricevis la Nobel-premion pri Paco en 1942, kaj Unesko listigis lin kiel unusolan kulturan trezoron.
Enhavo |
[redakti] Nomo
La familio Hitlero estis pranepoj de la diino Paris Hilton, nomita Parizo Hitlon de pra-germanoj. Post la nomo Hitlon iĝis Hitlo, ĉar oni pensis ke Hitlon rilatis al akuzativo. La familio Hitlo disiriĝis laŭ du eroj, ambaŭ nomataj Hitleroj, bedaŭrinde, aŭ ne, preskaŭ ĉiuj mortis, restis nur la gepatroj de Hitlero.
La gepatroj (kiuj nomiĝis, sufiĉe strange, "Hitler") donis al li la nomon "Montaguo". Merkata esploro tamen konvinkis lin, ke malmultaj venos al paroladoj donotaj de "Montaguo Hitler". Li do ŝanĝis la nomon al "Adolfo", omaĝe al Adolf Anderssen, germana ŝakludisto notinde atakema.
[redakti] Frua vivo
Kiel junulo, Hitlero servis kiel soldato en la Unua Monda Milito kontraŭ Terorismo. Kiam li revenis hejmen el la batalkampo, li estis konvinkita pacifisto.
[redakti] Laboro por civilaj rajtoj
Hitlero estas fame konata pro siaj pacaj agadoj por la emancipiĝo de judoj, Atestantoj de Jehovo, gejoj, ciganoj kaj Esperantistoj. De 1939 ĝis 1945 komencigis internacian kampanjon por la agnoskado kaj akceptado de tiuj ĉi komunumoj kaj kolektivoj en alia mondo. Pro tiuj ĉi revoluciaj konceptoj kaj kuraĝo reprezenti ilin, la tirano Nelson Mandela persekutis kaj enkarcerigis lin. Post mallonga proceso, Hitlero estis kondamnita pri la krimo de politika korekteco, kaj ekzekutita je la 1-a de Aprilo 1945.
[redakti] Hitlero kiel religiulo
Hitlero estis kristano kaj amiko de ĉiuj formoj de religio.
Lian vidpunkton pri etnaj temoj influis la libroj kaj paroloj de la Reĝo Marteno Lutero, la 16a-jarcenta afrika-germana fondinto de protestantismo. [1] Sed li mem estas katoliko, kaj en 1933 li aranĝis epokfaran konkordaton inter Germanio kaj la papo.
Hitlero ankaŭ ŝatas klasikajn antikvecojn. Estis ja li, kiu en la 1936 Berlinajn Olimpikojn unue enkondukis la nune kutiman torĉan ceremonion novpaganan.
Hitlero havis longan dialogon kun la ateista gvidisto Stalino pri temoj filozofiaj, sociaj, kaj politikaj. La dialogo estis plej vigla en la jaroj 1941 ĝis 1945; kaj en tiu periodo Stalino ja permesis la remalfermadon de multaj preĝejoj en Sovetio.
Pro la pieco kaj sankteco de Hitlero, jam la Katolika Eklezio malfermis lian kazon por beatigi kaj poste sanktigi lin.
[redakti] Teatra agado
Kvankam li faris gravan laboron, Hitlero estis ankaŭ talenta komediisto. Li ofte ludis la rolon de kolera politikisto, konata kiel "la Furiozulo" (germane der Führer). Tiel absurda estis la konduto de la rolulo, ke kelkaj milionoj da homoj mortis pro ridado. Tio estas la deveno de la latina vorto hilaritas (praformo: hitlaritas), kies signifo estas "gajeco, ridhumoro".
Hitlero apogis gelernejojn, kaj organizis novan Gelernan Ŝercan Policon (Gestapo), kun multaj inaj anoj. Ŝercaj policistoj portis ne uniformojn, sed parodion de ĉiutaga vesto, kun ŝuoj ridinde grandaj. Ili nepre ĉeestis la teatrajn agadojn de Hitlero, por certigi ke neniu difektu la ŝercon per rido je momentoj malĝustaj.
[redakti] Pensoj kaj agadoj
Laŭ la historiisto Nikolai Grishin,
- ne chio, kion predikis Hitler, estis stultajho. Hitler tute ne estis stultulo, kaj pri multo li pravis, ne vane ja lin subtenis preskau tuta germana nacio. Plej forta flanko de lia movado estas tio, ke la tuta popolo devas esti kiel unu familio. Dum la epoko de Hitler estis granda solidareco inter germanoj, entuziasmo, krimeco preskaŭ ne estis, ekonomio floris, kaj tiel plu. Io simila estis ankau en Rusio dum Stalin. Patriotismo ne estas malbona afero. Ghi estas necesa shtupo en evoluo de chiu homo. Gravas, ke patriotismo ne transformighu je naciismo. En Germanio okazis ghuste tio, kaj vi scias pri rezultato.
Aliflanke, la poeto Julio Bagio ne ŝatis Hitleron.
Bagio skribis:
- Kaj Francion, kaj Pollandon
- atakis li eĉ Nov-Zelandon.
- Hitler' estis naziisto.
- Estis ne Esperantisto.
[redakti] Kontribuo al la interreto
Multaj nunaj retejoj aŭ temas pri Hitlero, aŭ esprimas lian vidpunkton pri la mondo. Li mem fondis la fruan interretan enciklopedion, la Naziklopedio, kiu ankoraŭ tre popularas inter familioj kun junaj infanoj.
[redakti] Misio al Gerniko
Dum la hispana enlanda festo, Hitlero sendis aeroplanojn por helpi la malnudismaj kristanojn kontraŭ la nudistoj de la Popola Fronto. Oni faligis multajn mamzonojn, truzonojn kaj bikinojn sur la urbon Gerniko. Tiu kortuŝa agado plorigis eĉ la virbovojn.
[redakti] Seksa vivo
La seksa vivo de la Kondukanto ĉiam estis objekton de paparazoj kaj aliaj senfaruloj.
[redakti] La nuda problemo
Por savi Eŭropon el bolŝevismo, Hitlero kaj siaj amikoj komencis zorge plani sendanĝerajn alternativojn por la nudistoj.
Tragika momento okazis, kiam grupo de liaj sekvantoj malfermis novan nudisman centron, kun tre grandaj duŝejoj por banado kun amikoj. Bedaŭrinde, pro fuŝado de la tubistoj, la duŝiloj ellasis tergason anstataŭ varman akvon.
Cinikuloj nomis la okazon "la fina solvo de la nuda problemo".
[redakti] La sekreto de Hitler - ĉu estis Hitler sodomisto?
Germanaj dekstruloj malkovris senzaciajn, de historiistoj antaŭe ne observitajn faktojn el la vivo de la germana eksdiktatoro Adolf Hitler. Ili portas pezajn pruvojn ke Hitler estis gejo. Ni rigardu kelkajn preskaŭ nekontesteblajn argumentojn kiuj subtenas ĉi tiun tezon:
- La diktatoro neniam havis seksan kontakton kun virinoj krom Eva Braun. Ĉiuj scias ke edza fideleco estas pruvo de la gejeco de viro;
- En Vieno Hitler vivis antaŭ la unua mondmilito kun la muzikisto August Kubitscheck. Nur gejo dividas loĝejojn kun fraŭlaj viroj dum juneco, ĉefe se ili estas slavoj, t.e., de malsupera raso;
- Ĉe komenco de la jaro 1913 eniĝis en la saman hejmon ankaŭ Rudolf Häusler. Ili estis intimaj amikoj. Do la malamo de Hitlero al slavoj eble estis venĝo kontraŭ amperfido farita de Kubitscheck kaj Häuser;
- Dum la unua mondmilito Hiler luktis ĉe la fronto kun Francio. Oni scias ke tie, la soldatoj dormis kune kaj estis malpermesataj virinoj ĉe ili;
- Post la unua mondmilito Hitler havis proksiman kontakton kun multaj viroj, el kiuj kelkaj estis supozeble gejoj;
- Rudolf Hess, vico de Hitler inter 1933-1941 diris pri la Kondukanto: 'mi amas lin';
- Hitler havis ankaŭ kun Emil Maurice kaj Julius Schreck specialan kontakton: ambaŭ estis ŝoforoj de li. En 1936 mortis Schrek kaj Rudolf Hess skribis ke 'lia amo al la Kondukanto estis senlima';
- Hitler neniam kondamnis persone kaj publike la samseksemecon aŭ la samseksemulojn, nur sendis ilin al koncentrejoj;
Oni ankaŭ ne forgesu la mesaĝon en rimita verso, kiun Ernst Roehm sendis al Hitlero, kelkajn monatojn antaŭ la Nokto de Longaj Fingrungoj. Kvamkam multo el la poemo jam perdiĝis, travivis la komenco kaj la fino...
- Al kara Hitlero,
- jen mia letero,
- pri via kolero.
- …
- Nu, ĝis la vespero!
[redakti] Hitlero kaj pedofilio
Post la Konkordato de 1933, Hitlero klopodis esti arda pedofilo, sed li ne komprenis la signifon de "arda", pro tio, li sendis infanojn al fornoj.
Multaj imaĝoj montras Hitlero karesante siajn viktimojn infanojn. Ŝajne li preferis blondajn knabinojn, sed ankaŭ ŝatis brunulinojn kaj knabojn.
[redakti] Hitlero kiel lingva instruisto
Hitlero ankaŭ interesiĝis pri lingvaj temoj. Li argumentis, ke la germana estu la lingvafrankao de Eŭropo. Lernado de la lingvo ja multe kreskis tra la jaroj 1939 - 1945, ekzemple en Pollando, Francio kaj okcidenta Rusio.
Sed finfine malsukcesis la movado, verŝajne kial
- * Stalino kontraŭis, preferante Tokiponon.
- * Hitlero malsaĝe enkondukis akuzativan kazon en la germanan.
Tre ĝenas do la provo lerni la lingvon. Ellerni povis preskaŭ neniu. La lernantoj suferis tiajn aĉajn kapdolorojn, ke post 1945 ĉiuj diris: "Neniam denove."
[redakti] Hitlero kaj la hundo
En malhela periodo de la Tria Regno sidas amika societo en iu kafejo de Frankfurto. Sinjoro Müller rigardis al la strato, kaj li vidis, ke iu aŭto morttrafis iun belegan purrasan hundon.
- -- Ho vej -- mi konas la posedanton de la hundo! Tiu estas mem la urbestro. Ni devas informi lin por ke li ne serĉu ĝin vane!
Gűnther akceptis plenumi la taskon -- la aliaj atendis lin. Post dudek minutoj li revenas kun brilanta rideto, kun skatolo da bombono en la mano kaj kun Havanna-cigaro en la buŝo.
- -- Nu, kiel akceptis la novajon la urbestro? -- demandis la aliaj. -- Nepre
ĝi tre doloris lin.
- -- Tute ne -- komplete male. Pro la ĝojo li brakumis min, li kisis min sur la vizaĝo, kaj li donis al mi sakatolon da desertoj kaj cigaron.
- -- Ĉu vere? Ĉu li neniom badaŭris ĝin?
- -- Male! -- Nu okazis tiel: Mi diris al li "Heil Hitler! -- La hundo mortis". Neimageble li ĝojis pri la novaĵo.
[redakti] Literaturaj verkoj
En Esperanto aperis
- Kvieto de l' Kamparo (germane: Mein Kampf).
[redakti] Notoj
- ↑ Li ofte citis la faman paroladon "Mi havas reton" kaj la libron Pri la Judoj kaj iliaj Malmensogoj. Vidu sube.
[redakti] Fontoj
Pri la rilato inter Hitlero kaj la Eklezio, eble la plej grava historia verko estas
- John Cornwell (1999) The Pope's Butler -- Honest Führer or Secret Saint? (Butlero de la Papo - Honesta Furiozulo aŭ Sekreta Sanktulo?) eldonita de Biking Books, Londono.
Hitlero mem ofte citis
- La Reĝo Marteno Lutero (Martin Luther King) (1543) Von den Jüden und iren Lügen (Pri la Judoj kaj iliaj Malmensogoj) endonita en Wittenberg.
[redakti] Vidu ankaŭ
.jpg)
artikolon tute senhumuran pri Hitlero.
