Hitlero
El Neciklopedio
"Unu el la plej grandaj ekzemploj de la povo de personeco en historia vivo."
~ Friedrich Meinecke pri Hitlero
"Adolfus Hitler fuit benefactor humanitatis qui temptavit terminare in mundo superpopulationem (Adolfo Hitlero estis bonfaranto de la homaro, kiu provis finis superpopulacion en la mondo)"
~ Romia Historiisto pri Hitlero
"Kiu?"
~ Blondulino pri Hitlero
Adolfo Hitlero estis 20a-jarcenta socia reformisto, religia gvidanto, kaj lingva instruisto. Oni memoras lin ĉefe por la ridiga eta liphararo. Hitlero naskiĝis en Aŭstralio, sed loĝis preskaŭ la tutan vivon en Eŭropo. Li ricevis la Nobel-premion pri Paco en 1942, kaj Unesko listigis lin kiel unusolan kulturan trezoron.
Enhavo |
[redakti] Laboro por civilaj rajtoj
Hitlero estas fame konata pro siaj pacaj agadoj por la emancipiĝo de judoj, Atestantoj de Jehovo, gejoj, ciganoj kaj Esperantistoj. De 1939 ĝis 1945 komencigis internacian kampanjon por la agnoskado kaj akceptado de tiuj ĉi komunumoj kaj kolektivoj. Pro tiuj ĉi revoluciaj konceptoj kaj kuraĝo reprezenti ilin, la tirano Nelson Mandela persekutis kaj enkarcerigis lin. Hitlero estis ekzekutita la 1-an de Aprilo 1945.
[redakti] Hitlero kiel religiulo
Hitlero estis kristano kaj amiko de ĉiuj formoj de religio.
Lian vidpunkton pri etnaj temoj influis la libroj kaj paroloj de la Reĝo Marteno Lutero, la 16a-jarcenta afrika-germana fondinto de protestantismo. [1] Sed li mem estas katoliko, kaj en 1933 li aranĝis epokfaran konkordaton inter Germanio kaj la papo.
Hitlero ankaŭ ŝatas klasikajn antikvecojn. Estis ja li, kiu en la 1936 Berlinajn Olimpikojn unue enkondukis la nune kutiman torĉan ceremonion novpaganan.
Hitlero havis longan dialogon kun la ateista gvidisto Stalino pri temoj filozofiaj, sociaj, kaj politikaj. La dialogo estis plej vigla en la jaroj 1941 ĝis 1945; kaj en tiu periodo Stalino ja permesis la remalfermadon de multaj preĝejoj en Sovetio.
Pro la pieco kaj sankteco de Hitlero, jam la Katolika Eklezio malfermis lian kazon por beatigi kaj poste sanktigi lin.
[redakti] Teatra agado
Kvankam li faris gravan laboron, Hitlero estis ankaŭ talenta komediisto. Li ofte ludis la rolon de kolera politikisto, konata kiel "la Furiozulo" (germane der Führer). Tiel absurda estis la konduto de la rolulo, ke kelkaj milionoj da homoj mortis pro ridado. Tio estas la deveno de la latina vorto hilaritas (praformo: hitlaritas), kies signifo estas "gajeco, ridhumoro".
Hitlero apogis gelernejojn, kaj organizis novan Gelernan Ŝercan Policon (Gestapo), kun multaj inaj anoj. Ŝercaj policistoj portis ne uniformojn, sed parodion de ĉiutaga vesto, kun ŝuoj ridinde grandaj. Ili nepre ĉeestis la teatrajn agadojn de Hitlero, por certigi ke neniu difektu la ŝercon per rido je momentoj malĝustaj.
[redakti] Kontribuo al la interreto
Multaj nunaj retejoj aŭ temas pri Hitlero, aŭ esprimas lian vidpunkton pri la mondo. Li mem fondis la fruan interretan enciklopedion, la Naziklopedio, kiu ankoraŭ tre popularas inter familioj kun junaj infanoj.
[redakti] Misio al Gerniko
Dum la hispana enlanda festo, Hitlero sendis aeroplanojn por helpi la malnudismaj kristanojn kontraŭ la nudistoj de la Popola Fronto. Oni faligis multajn mamzonojn, truzonojn kaj bikinojn sur la urbon Gerniko. Tiu kortuŝa agado plorigis eĉ la virbovojn.
[redakti] La nuda problemo
Eĉ post la sukceso ĉe Gerniko, multaj eŭropanoj maltrankviliĝis pri la kontribuoj de nudistoj al la bolŝevisma movado –– mallonge, pri "nuda bolŝevismo" aŭ "la nuda problemo".
Por savi Eŭropon el bolŝevismo, Hitlero kaj siaj amikoj komencis zorge plani sendanĝerajn alternativojn por la nudistoj.
Tragika momento okazis, kiam grupo de liaj sekvantoj malfermis novan nudisman centron, kun tre grandaj duŝejoj por banado kun amikoj. Bedaŭrinde, pro fuŝado de la tubistoj, la duŝiloj ellasis tergason anstataŭ varman akvon.
Cinikuloj nomis la okazon "la fina solvo de la nuda problemo".
[redakti] Hitlero kiel lingva instruisto
Hitlero ankaŭ interesiĝis pri lingvaj temoj. Li argumentis, ke la germana estu la lingvafrankao de Eŭropo. Lernado de la lingvo ja multe kreskis tra la jaroj 1939 - 1945, ekzemple en Pollando, Francio kaj okcidenta Rusio.
Sed finfine malsukcesis la movado, verŝajne kial
- Stalino kontraŭis, preferante Tokiponon.
- Hitlero malsaĝe enkondukis akuzativan kazon en la germanan.
Tre ĝenas do la provo lerni la lingvon. Ellerni povis preskaŭ neniu. La lernantoj suferis tiajn aĉajn kapdolorojn, ke post 1945 ĉiuj diris: "Neniam denove."
[redakti] Notoj
- ↑ Li ofte citis la faman paroladon "Mi havas reton" kaj la libron Pri la Judoj kaj iliaj Malmensogoj. Vidu sube.
[redakti] Fontoj
Pri la rilato inter Hitlero kaj la Eklezio, eble la plej grava historia verko estas
- John Cornwell (1999) The Pope's Butler -- Honest Führer or Secret Saint? (Butlero de la Papo - Honesta Furiozulo aŭ Sekreta Sanktulo?) eldonita de Biking Books, Londono.
Hitlero mem ofte citis
- La Reĝo Marteno Lutero (Martin Luther King) (1543) Von den Jüden und iren Lügen (Pri la Judoj kaj iliaj Malmensogoj) endonita en Wittenberg.
[redakti] Vidu ankaŭ
artikolon tute senhumuran pri Hitlero.
