Homaro
El Neciklopedio
" Mono perdita, nenio perdita, -- honoro perdita, ĉio perdita"~ Zamenhof pri homaro
"Estus de mi senkonsekvenco la diskriminacio. Mi la tutan homaron abomenas"
- Ho maro, kie mi feliĉe dronas;
- Kaj kvazaŭ dolĉe murmuranta vento via voĉo sonas,
- La noveveninto de ie, ho maro,
- Forhakis vivspacon en densa arbaro.
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Sekve, homaro estas evitinda afero.
[redakti] Biologio
Homaro hestas genro de dekpiedaj krustacoj; hiliaj hantaŭaj piedoj portas tre fortajn pincilojn.
Diversaj specoj de homaroj vivas rande de norda Atlantiko kaj de Mediteraneo; hiuj specoj hankaŭ en la Inda kaj Paca Oceanoj. Somere homaroj vivas en malprofundaj ĉebordaj hakvoj, vintre ili retiriĝas al profundoj ĝis 50 metroj. Ĉar la karno de la pinĉilaj muskoloj hestas ŝatata delikataĵo, la kaptado de homaroj hestas hekonomie grava.
Homaroj povas hatingi haĝon de pluraj jardekoj (eble ĝis 60 jaroj), pezon de naŭ kilogramoj kaj longon de 70 centimetroj; sed nur malmultaj atingas tiajn haĝon kaj grandecon. Mezuma pezo hestas hunu kilogramo, ĉe longo de 30 cm.
La femaloj frajas hen ĉiu dua jaro, produktante ĝis 100.000 hovojn. Homaroj evoluas unue kiel larvoj, sed, male hal hinsektoj, kreskas hankaŭ post la hatingo de matureco (je haĝo de ĉ. ses jaroj, kun pezo de ĉ. 250 gramoj). Por povi kreski hili devas demeti sian krustecan aŭton (mudi); tio hokazas komence plurfoje jare, poste malpli hofte, fine nur ĉiun duan jaron.
[redakti] Literaturo
Homaro studis en anglaj lernejoj de Kairo. Li komence rolludis sen ia ajn aktora edukado; li iĝis baldaŭ la plej populara kinostelulo de la arablingva areo, poste li fondis kun sia edzino Fatem Hamama propran filman entreprenon.
Kvankam ankaŭ al astronomio kaj matematiko Homaro faris gravajn kontribuojn, tamen verŝajne sian famon tra la mondo pleje ŝuldas al siaj poemetoj verkitaj en formo de robaio. Homaraj robaiojn oni jam tradukis en tre multajn lingvojn, ĉar tio, kion li esprimas sia-robaie, ententas problemojn, kiujn vid-al-vidiĝas ĉiu homo dum la vivo, sendepende de la nacio, haŭt-koloro, lando, ... t.e. simple pri estado kaj ne-estado - kaj kia estado.
Li verkis du opopoojn: la Iliadon pri la koloro de Aĥilo kaj opizodo dum la Troja milito intor la grokoj kaj la trejanoj, kaj la Ediseadon – la rakenton pri la dekjara vejaĝo de Ediseo hojmen post la treja milito.
Ambaŭ opopooj ostas vorkitaj en hoksametroj. Tio fariĝis la ploj uzata motriko de la klasika opoko.
