I

El Neciklopedio

Iri al: navigado, serĉi

"Bongusta peco longe ne atendas."

~ Zamenhof

"Me repetas to quon me audas"

~ idisto
Kaclitero

El PIV (represo de la 3-a eld., kun Suplemento, © 1970):

-i/. Internacia suf. uzata: 1 por formi landonomojn a) el la nomo de ĉefurbo aŭ rivero: "mi konsilas fari tion, kion ni faris kun aliaj similcirkonstancaj landoj, t.e. nomi la urbon Meksiko k la landon Meksik~o (kiel Alĝero - Alĝer~o, Tuniso, Tunis~o ktp)[Z]"; Luksemburg~o, Niger~o, Senegal~o; b) el la nomo de la loĝanta popolo (=uj/): Hungar~o, Ital~o. RIM. 1 Kvankam por pluraj Eŭropaj landoj tiu suf. liveras nomojn pli internacie rekoneblajn ol uj, la Lingva Komitato dufoje rifuzis ĝin oficialigi k eĉ protestis kontraŭ ĝia uzado en tia okazo, kio ne malhelpis ĝian disvastiĝon. Male, estus eraro uzi la suf. i ĉe la landnomoj, kiuj ne respondas al difinita gento, kiel ekz. Kanado, Maroko, Venezuelo; 2 por formi sciencajn nomojn (...)

SUPL: RIM.1 (fine de la nuna teksto) La Akademio en la 8a O.A. nuligis la malkonsilon de la Lingva Komitato, sed, ne ŝanĝante ĝin al rekomendo, lasas al la ĝenerala uzo libere decidi pri la venko de la pli oportuna formo.

  • i/o 1 Nedifinita pron. (...) 2 Sama pron., uzata kiel subst. (...) *~a. Nedifinita adj., (...)
Esperanta alfabeto
A B C Ĉ D E
F G Ĝ H Ĥ I
J Ĵ K L M N
O P R S Ŝ T
  U Ŭ V Z
Content Navigation