Infanpornografio

El Neciklopedio

Iri al: navigado, serĉi




"Al iu kun seksa monomanio, ĉio estas pornografio."

~ Lewis Carroll
Images (xxx)

"Aĝo tro matura ne estas plezura"

~ Zamenhof pri infanpornografio

"Obeema infano ne raportas pri onklo"

~ infanpornografiisto al sia "modelo"

"Kie mi loĝas, estas kontraŭleĝe rigardi per tuttera teksaĵo infanpornografion"

~ pedofilo pri infanpornografio

"Nu, bone se tiu "neciklopediisto", kiu verkis tion, havas nenion pli inteligentan por fari, li povas masturbi sin tiamaniere"

~ Anti Künstlich
Infanpornografio estas porna formo de infanlaboro. Granda kontribuo de Danio al monda kulturo estas la infanpornografiaĵoj de "Color Climax" dum 1970-aj jaroj. Belgio internacie gvidis la batalon kontraŭ la infanpornografio, postulis ĝisfundan klarigadon de la afero, volis ke “la kulpuloj” estu punitaj. Sekve Belgio invadis Danion kaj faris grandan sanktan militon.
461px-Michelangelo Caravaggio 055

Itala infanpornografio

Oni nun ankaŭ akuzas Sigmund Freud, ke li rifuzis vidi la seksan misuzon de infanoj (laŭ li, tio estis edipaj fantazioj de la infanoj...), ĉar li ĉiam fermis la okulojn dum infanpornografiaj filmoj.
160px-Cupidon

Infanpornografio sub preteksto de "arto"

Estas interese, ke eĉ en la plej "modernaj" socioj kunpuŝiĝas jura kaj protekta vidpunkto kun la arta. Tio okazas ekz. pri artverkoj, kiuj - laŭ preskaŭ ĉiuj kun minimuma puritana sinteno- estas infanpornografio. Tiam kelkfoje tribunalo devas prijuĝi arton, kio povas ŝajni tre "malmoderna". Kompreneble, misuzo de infanoj estas krimo, sed simpla uzo, ne.Tre ofte en Interreto aperas infanpornografiaj bildoj sub preteksto de arto. Eĉ en Vikipedio!


[redakti] Cenzuro de pedofilio

Cenzuro de pedofilio estas la fia malpermeso de la disvastigo aŭ cirkulado de ideoj, opinioj, informoj, studoj, donitaĵoj aŭ bildoj rilataj al pedofilio aŭ la barado en la aliro al tiuj ĉi, pere de ia ajn medio, ĉar ili estas konsiderataj obĵeteblaj, malutilaj, tiklaj, politike nekorektaj aŭ nekonvenaj laŭ starigite de iu registaro, amaskomunikiloj, organizaĵoj jen publikaj, jen privataj, influhava grupo aŭ alia kontrola korpo, pro ideologiaj, politikaj aŭ puritanaj kialoj.

Kiam oni parolas pri "cenzuro de pedofilio" temas pri misago kontraŭ pedofilio. Puritanoj vere ne eltenas, kiam iu volas postuli, ke pedofilaj agoj estu permesataj aŭ tolerataj sub la sola kondiĉo, ke la infano deklaris sian konsenton aŭ prefere dirite ne defendis sin, kion la plenkreskulo simple interpretis kiel konsento.

Ekzistas fia cenzuro de pedofilio en diversaj formoj, t.e. la malpermeso aŭ barado en la aliro de sanaj libroj, belegaj artaĵoj, poeziaj filmoj, buntaj revuoj, necesaj verkaĵoj, inteligentaj retpaĝoj, gravaj opinioj, sciencaj esploroj ktp, kritikaj al la oficialaj fiaj paradigmoj rilate al pedofilio altrudataj de stultaj registaroj, puritanaj amaskomunikiloj, oficiala psikiatrio, kune kun la persekutado kaj molestado, kelkfoje eĉ enprizonigo, de povraj verkistoj, grandaj artistoj, seriozaj esploristoj, neŭtralaj ĵurnalistoj, saĝaj eldonistoj kaj aliaj personoj kritikaj al tiaj malliberalaj paradigmoj, tutsimple pro iliaj verk(aĵ)oj aŭ opinioj. Nepre restu klara, ke: Ne estas la samo pedofilio ol infana seksa misuzo, eĉ ne la samo ol pederastio; ke la leĝoj pri aĝo de konsento kaj la derivata jurisprudenco pri tio, kion oni konsideras aŭ ne infana seksa misuzo varias tre multe inter landoj kaj sekve rilatoj kontraŭleĝaj kaj konsiderataj misuzaj en unuj lando povas ja esti laŭleĝaj kaj uzaj en aliaj; ke ekzistas bonaj esploristoj, viglaj asocioj, klarigemaj movadoj, batalantaj aktivistoj, sanaj intelektuloj, geniaj verkistoj kaj bonaj personoj defendantaj infanamon, diskutantaj la oficialajn paradigmojn rilate al pedofilio, postulantaj nuligon aŭ reformon de la aĝo de konsento kaj kritikantaj la cenzuron koncerne tiajn aferojn; ke la cenzuro kaj persekutado uzata kontraŭ tiaj bonegaj verkoj kaj bonkoraj personoj konsistigas kutime malobservon de la homaj rajtoj, kiel la fundamentaj rajtoj al parol- kaj inform-libereco, kion denuncis kelkfoje iuj asocioj pri homaj kaj civilaj rajtoj. Tio ĉio estas ĝuste kion la fiaj cenzuristoj volas silentigi por teni siajn paradigmojn.

Ja en la amaskomunikiloj estas malfacile trafi aludojn al la fakto de la cenzuro de pedofilio pro tio, ke tiuj medioj mem kutime praktikas ĝin kaj manipulas iun ajn aferon rilate al la temo, ŝajnigante pedofilion antaŭ la socio kvazaŭ sinonimo de monstra infana seksa misuzo kaj neante iun ajn eblon de konsento fare de la neplenaĝuloj preter la leĝoj pri aĝo de konsento, pro speco de sankta dogmo, kiun neniu rajtas diskuti sen esti bruligita en la ŝtiparo. Tamen la fakto de cenzuro de pedofilio ekzistas per si mem kaj estas sufiĉe grava por pravigi artikolon. Eĉ iuj el la supre menciitaj amaskomunikiloj fojfoje iom apartiĝas de ĝiaj kutimaj manipulaj normoj kaj publikigas sanajn artikolojn kaj neŭtralajn novaĵojn kiuj senvuale kvalifas "cenzuro" iujn faktojn riltajn al la cenzuro de pedofilio, eĉ en ĝiaj ĉeftitoloj.

La temo estas do pritraktenda kaj endas pritrakti ĝin kun maksimuma rigoreco kaj objektiveco, prezentante la faktojn, kiel ili vere estas kaj okazas, ne kiel la registaroj kaj televido volas, ke ili estu rakontataj.

Se nia humuro ne plaĉas al vi, vi trovos ĉe Vikipedio
artikolon pli ridindan pri Cenzuro_de_pedofilio.


[redakti] Argumentoj por infanpornografio

Marie-LouiseOMurphy painted by Francois Boucher

Marie-Louise O'Murphy, 15-jaraĝa, pentrita de pornografiisto Francois Boucher kaj aperata en Vikipedio!

Konsiderindaj argumentoj kontraŭ infanpornografio ne ekzistas. Sed argumentoj por ghi estas multaj!

Unue - de chiuj agnoskitaj homrajtoj estas ricevi kaj disvastigi chian ajn informacion (kaj bildoj estas informacio ankaŭ);

Due - rajto de infanooj disponi pri sia korpo, fotighi en chiu ajn vesto en kiu ili deziras (kaj nudeco ja ankau estas "vesto", nula);

Trie - legaligho de infana erotiko forlogus homojn for de falsaj politikaj, naciismaj kaj religiaj ideoj;

Kvare - plua persistado pri malpermesoj povas venigi al totala cenzuro de interreto kaj de tuta nia vivo, al denuncado, amasaj priserchoj kaj arestoj (kaj tio ja okazas tie, kie furiozas pedofobia histerio)...

[redakti] Infantrejnado

Infantrejnado taŭgas por malaltigi la inhibiciojn de la infano por pedofilio, infanprostitucio, aŭ la produktado de infanpornografio.

Por establi bonan rilaton kun infano kaj la familio de la infano, infanpornografistoj eble faras plurajn aĵojn: Ili eble provos akiri la fidon de la infano aŭ gepatroj amikigante ilin, kun la celo de facila aliro al la infano. Ili eble donos donacojn aŭ monon al la infano en interŝanĝo por seksa kontakto, aŭ pro neniu ŝajna kialo. Ofte, ili montras pornografion (vidbendoj aŭ bildoj) al la infano, aŭ parolas pri seksaj temoj kun la infano, esperante igi ĝin facila por la infano akcepti tiajn agojn, tiel normaligante la konduton.

[redakti] Historio

0dd09 o

La unua konata publikigaĵo ekskluzive dediĉita al pedofilio estis la scienca akademia revuo International Journal of Greek Love, publikigita en Usono inter januaro 1965 kaj novembro 1966 de la fama numismato Walter Breen. Tiu ĉi sin prezentis kiel revuo "trimestra dediĉita al la studoj literaturaj, historiaj, sociologiaj, psikologiaj kaj aliaj rilatantaj la fenomenon de la greka amo, difinita kiel amo inter viroj kaj adoleskantoj". Malgraŭ ties efemereco kaj limigita cirkulado, la publikigaĵo, kiu signifis pioniran provon publikigi sciencan revuon dediĉita al studado de pederastio, havis konsiderindan influon inter la samseksemaj akademiistoj kaj faciligis la vojon al aliaj gravaj aktivistaj aŭ akademiaj publikigaĵoj pri la temo. La artikolo de Jonathan Drake pri la infanprostituado en Turkio estas alia kontribuaĵo kiuj utilis por infanpornografio.

Inter la fino de la 1960-aj jaroj kaj la komenco de la 1970-aj, en landoj kiel Danio, Germanio, Nederlando, Svedio kaj Usono, profitante leĝan malplenon kiu permesis distribuadon de infana pornografio, oni publikigis presitajn revuojn kiaj Lolita magazine kaj aliaj, en kiuj aperis de simplaj infanaj nudaĵoj ĝis scenoj de eksplicita sekso, same de incesto kiel de aktoj kun neplenaĝuloj. En iaj kazoj, komercaj produktantoj kiel Color Climax Corporation okupiĝis pri ĝia distribuado.

En 1979 aperis la unua numero de Pan: A Magazine About Boy-Love, revuo en la angla internacie distribuita direktita al la samseksema pedofilia publiko, oficiale publikigita en Nederlando de la asocio Spartacus kaj eldonita de John D. Stamford kaj Frank Torey. Ĝi oferis novaĵojn, artikolojn, fotografiojn de knaboj kaj aliajn enhavojn interesajn por la knabamantoj. Entute estis publikigitaj 21 numeroj, ĝis decembro 1985. Spertuloj pri la temo kiaj Frits Bernard kaj Edward Brongersma kunlaboris en ĝi regule.

Dum la 1980-aj jaroj, paralele al la bultenoj de la diversaj pedofiliaj asocioj, oni publikigis diversajn revuojn pli malpli rilatantaj al la pedofilia aktivismo, kiel Palestra (1985) , Beach Boys (1985-1986), Eklat (1985) kaj Photokid (1986).

En 1987 oni kreis Paidika: The Journal of Paedophilia (1987-1995), akademia revuo publikigita en Nederlando, dediĉita al studado de pedofilio, el pozitiva kaj normaliga vidpunkto. De la komenco, Paidika diferencis de aliaj publikigaĵoj dediĉitaj al pedofilio: ĝi havis profesian dezajnon kaj ĝiaj kontribuoj estis reviziitaj de spertuloj. Inter la membroj de ĝia eldona estraro, iuj inter ili senvuale favoraj al la pedofilia aktivista movado, estis fakuloj kiaj Frits Bernard, Edward Brongersma, Vern L. Bullough kaj D. H. (Donald) Mader. Dum ĝiaj naŭ jaroj de ekzistado, Paidika publikigis pli ol tridek artikolojn de akademia reserĉo, poezion, recenzojn de libroj kaj kritiko pri arto kaj kino. La studo de D. H. Mader pri la pederastio en la Biblio kaj la transkultura studo de Robert Bauserman pri la vira pedofilio estas ĝiaj laboroj pli citataj. Aliflanke, ĉio, kion oni konas pri la pedofilio de gravuloj kiel Karol Szymanowski kaj Jacques d'Adelswärd-Fersen estas danke al Paidika. Unu el la plej interesaj kaj pioniraj aspektoj de la revuo estis ĝiaj intervjuoj kun elstaraj specialistoj pri studado de sekseco (inter ili Gunter Schmidt, Kenneth Plummer, John Money kaj Gilbert Herdt). Tamen, malgraŭ ĝia scienca valoro, la revuo estis ofte atakita kaj diskreditigita kiel "pedofilia revuo". La fakto, ke ĝi havis pedofilian karakteron kaŭzis, ke multaj minimumigis la gravecon de la reserĉoj publikigitaj. Bullough kaj aliaj estis atakitaj pro aparteni al ĝia eldona estraro kaj aliaj oponantoj provis diskreditigi la akademiistojn kiuj publikigis artikolojn aŭ donis intervjuojn al Paidika (kiaj Bruce Rind, Robert Bauserman kaj Ralph Underwager).

CPFBI

Tre frua infanpornografio

En 1993, la Fondaĵo Amikejo de Nederlando publikigas la unuan numeron de Koinos, dulingva revuo en la angla kaj en la germana pri la beleco de la viraj adoleskantoj. Ĝi enhavas artikolojn pri arto kaj politiko, akademiajn eseojn, intervjuojn, recenzojn de libroj kaj filmoj, rakontojn kaj fotografiojn de knaboj, kun kontribuoj de diversaj profesiaj fotografistoj. Ĝia nomo aludas al la kojnea greko, la komuna norma dialekto uzata dum la helena periodo. Ĝi estas publikigita ĉiun kvaran monaton kaj oni povas akiri ĝin pere de internacia mendo kaj de limigita nombro da distribuantoj en Nederlando kaj Germanio.

Inter 2006 kaj 2010, la svedo Karl Andersson eldonis Destroyer, geja revuo oficiale presita kaj publikigita en Ĉeĥio kaj internacie distribuita pere de ĝia retloko. Kontraste kun la plejparto de gejaj revuoj, Destroyer fokusiĝis ekskluzive sur la infanoj kaj la adoleskantoj. Presita sur glacea papero kaj kun dezajno simile al tiu de revuoj kiel Playboy, ĝi enhavis fotografiojn, eseojn, intervjuojn, recenzojn, raportaĵojn, artikolojn pri kulturo kaj rakontojn. Ĝi ricevis multajn kritikojn de la amaskomunikiloj kaj de kontraŭpedofiliaj sektoroj pro hipoteze "seksualigi" la infanojn, sed Andersson rapide surprenis la defendon de sia eldonaĵo kaj donis intervjuojn por argumenti kontraŭ siaj kritikistoj.

[redakti] Estonto

La vivo evoluas en tiu direkto, ke estonte, probable, tiel nomataj "infana pornografio" kaj "pedofilio" estos permesitaj aferoj. Ĉio - kaj interalie evoluo de teknikaĵoj - movas la socion al tio. Ne eblas malpermesi al homoj tion, kion ili volas.

Content Navigation
Aliaj lingvoj