J

El Neciklopedio

Iri al: navigado, serĉi
Atentigo
Atentigo

Atentu:

ĉi tiu artikolo bezonas citaĵojn
4672
Atentu: ĉi tiu artikolo bezonas bildojn

J, minuskle j, estas la deka litero de la latina alfabeto. Ĝenerale ĝi markas la pluralon, gramatikan nombron montranta "pli ol unu," kaj havas la prononcojn (laŭ IFA) aŭ konsonantan [j] aŭ duonvokalan [i], kaj la nomon Jo.

Kelkaj lingvoj havas dunombron por esprimi nombron "du". Tiukaze, J estas "pli ol du". Estas lingvoj kun trinombro por nombro "tri", kaj eĉ kvarnombro por "kvar". Male, kelkaj lingvoj, kiel ekzemple Kokeriko, ne havas gramatikan nombron.

J estas origina parto de la latina alfabeto (ekzemple en la nomo "Julius"), sed evoluis en verkoj de mezepokaj monakoj en Eŭropo, kiuj por distingi inter ununombro kaj plurnombro ekuzis ĝin kiel sufikson.

[redakti] Aliaj signifoj

Esperanta alfabeto
A B C Ĉ D E
F G Ĝ H Ĥ I
J Ĵ K L M N
O P R S Ŝ T
  U Ŭ V Z

Por konfuzi onin, J ankaŭ povas rilati al:

Content Navigation
Aliaj lingvoj