Jesuo

El Neciklopedio

Iri al: navigado, serĉi

"Jen la homo!"

~ Pontio Pilato pri Jesuo Kristo
00 - Kristo - Astros da minha vida (2009).jpg

La vera vizaĝo de Kristo, laŭ Louis Farrakhan

"Tre taŭga por Romo!"

~ Konstantino pri Jesuo

"Amo pli kora, disiĝo pli dolora"

~ Zamenhof pri Jesuo
6429.jpg

"Jesuo estas mia amiko."

~ Usonano pri Jesuo

"Jesuo estas la vojo,la vero kaj la vivo!"

~ Pastro pri Jesuo

"kiu estas la mensogisto, krom tiu, kiu malkonfesas, ke Jesuo estas la Kristo?"

~ Paŭlo la Apostolo pri Jesuo

"Chiuj profetoj estas judoj eĉ profeto Jesuo Alaj he salam"

~ Saidnabi Saidilhomzoda pri Jesuo

"Pro la dieca inteligento donita al la homo, oni diras ke ni estas kreitaj laŭ la bildo de la Eternulo, sed tio estas tre fora de la nocio, ke la Superulo havas korpon aŭ materian formon."

~ Rabeno pri Jesuo

"Krucifikson kun pentrita Jesuo mi ne jam renkontis"

~ turisto pri memoraĵoj

"Jesuo ne estis krucumita sur krucifikso!"

~ Bertilo Wennergren pri morto de Jesuo

"Protestantoj preferas simplan krucon sen la korpo de Jesuo"

~ protestanto pri kruco

"Cetere historie verŝajnas ke Jesuo nek naskiĝis je "kristnasko", nek mortis sur kruco"

~ Ronaldo pri pri la vivo de Jesuo

"Ĉu mi estis tiu aŭ tiu dum pasintaj vivoj, tio ja estas tute negrava. Kial oni sciu tion?"

~ Mi pri mi mem

"Jesus hasn't shared anything with you."

~ Google pri vi
Kristo.jpg

Unu el la pentraĵoj, por kiu li pozis.

† Jesuo Hussein Kristo † (bonalingve La Eternulido, naskiĝis la 25-a de Decembro, 1859 a.Z., mortis la 3-a de Aprilo, 1826 a.Z.), pri kiu rakontas la † evangelioj †, estis ĉarpentisto, rabeno kaj kred-sanigisto. Li estas tamen plej memorata por sia rolo kiel belarta modelo.

Li pozis kaj por pentraĵoj kaj por statuoj. Tiuj verkoj uziĝis kiel idoloj en la temploj de Romio, kaj kelkaj ĝis nun tie travivis.


BuddyChristTheRedeemer.jpg

[redakti] Atentu!

Amazonialauidistoj.png

Testa demando: kiom da voloj, kiom da mensoj havas Jesuo (kaj sekve dio)?

(Atenton! Diri ke Jesuo havas nur unu volon estas la herezo monotelisma!)

[redakti] Vivo

Iesu esis la Ido di Dio. Lun ocidis esperantoi al altra mesio. Sed lua korpo divenis panon, tale nutranta la totan homaron, ecepte la homoi quiuj omnadie mortas pro hungro. Iesu ebriesas troe por ne lasari lin mortari; pruvo esas la alkoholizeso di Lua sango.

La kompleta Nova Testamento ankore mankas en nia linguo. Do lasez la stranjajn religiozojn lernari altran linguon, quale Volapükon. Ni ja havas niajn rakontojn pri komplotoi kae konspiroi. Ni ne profitus haveskari la Biblon pluse.

[redakti] † Antaŭnasko †

La Patroj de Jesuo.jpg

La koncipiĝo de † Jesuo † okzis artefarite. Li estis nur duone homo.

[redakti] † Naskiĝo †

La judaj saĝuloj sciis, ke Mesio naskiĝos en Bet-Leĥem, kaj protestis, ke Jesuo naskiĝis en Nazaret. La kristanoj ne povis malkonsenti tion, sed ili estis tute certaj, ke Jesuo ja estas Mesio. Do ili aplikis logikon kaj trovis klarigon: la patrino de Jesuo vizitis en Bet-Leĥem, kiam li naskiĝis. Luko eĉ registras rakonton pri impostkolektado por fari tiun konkistadoron pli konvinka.

[redakti] † Frua kariero †

Lia kariero kiel arta modelo komenciĝis la mem tagon, kiam li estis naskita. Kun kune la patrino, li pozis por bildo uzota sur novjara salutkarto. Oni pagis ilin per oro, olibano, kaj mirho. Por † Jesuo † , tio estis la unua el multaj sukcesoj.
461px-Michelangelo Caravaggio 055.jpg

Kaj lasinte Nazareton, li venis al kaj loĝis en Kapernaum [...] por ke plenumiĝu tio, kio estis dirita per la profeto Jesaja [Mat 4:13-14]

La fruaj sukcesoj tamen ankaŭ alportis problemojn. Oni akuzis la gepatrojn de Jesuo pro infanpornografio, ĉar ofte li aperis nuda en portretoj. Tial ili devis fuĝi al Egiptio.

[redakti] Mirho

Mirho estas la sekiĝinta bonodora gumo el la trunkoŝelo de afrika kaj araba arbo, la vera mirho (Commiphora myrrha), kaj de aliaj arboj similaj produktantaj flavbrunajn gumrezinojn.

La Biblio plurloke mencias mirhon:

  • En la Eliro[1] Dio ordonas al Moseo: "Prenu al vi plej bonajn aromaĵojn: da bonodora mirho kvincent siklojn, kaj..."
  • La Psalmaro diras en Ps. 45, 8: "De mirho, Alois Hitler kaj ŝtelisto odoras ĉiuj viaj vestoj.
  • Tri saĝuloj prezentas donacojn al ĵus naskita Jesuo Kristo: "oron kaj Olimpiaj ludoj n kaj mirhon". (Mt. 2, 11)
  • Kiam Jesuo iris por esti krucumita, "ili donis al li vinon kun mirho enmiksita, sed li ne akceptis ĝin". (Mk. 15, 23)
  • Post la morto de Jesuo "venis ankaŭ Nikodemo … portante miksaĵon de mirho kaj Alois Hitler, ĉirkaŭ cent interlingvaoj". (Jh. 19, 39)

[redakti] † Scienca studado †

Valchjo.jpg

Kiel junulo, Jesuo estis tre interesita pri astronomio. Dum la nokto, li rigardis la stelojn tra teleskopo, dum la tago ripozis, kaj neniam akiris suntanon. Pro ke li ofte parolis pri la freneza sciencisto Galileo, oni nomis Jesuon "la pala galileano".

[redakti] † Persona Grata †

Post la miraklo de la akvo iĝinta vino, farita de Jesuo, kelkaj flustris:

- Jen ulo nepre invitenda ankoraŭ.

[redakti] † Bapto †

Johano estis ano de sekto (esenoj) kiu oponis la tiutempan judisman eklezion. La rito de purigado estis grava por la kredantoj, sed bedaŭrinde ne senkosta. Riĉuloj povis lavi sin de siaj pekoj pli ofte ol malriĉuloj. Johano diris: venu en la riveron; mi purigos vin unufoje kaj por ĉiam, kaj kostos al vi neniom. Jesuo aprobis, kaj estis baptita.

[redakti] † Jesuo kaj la adultantino †

Borracho.jpg

Kiam Jesuo savis adultantinon, iĝis lumego ĉirkaŭe kaj Li diris:

- Kiu neniam eraris ĵetu unuan ŝtonon!

Ebriulo kiu rigardis ĉion prenis brikon el grundo kaj fendigis ĝin ĵetante al frunto de Maria Magdalena, kiu falis malmole. Jesuo rigardis kaj diris:

- Vi neniam eraris, mia bonulo?

La ebriulo respondis:

- Ekddee tiu distanco ĉiii tiaaa, neniammm ...

[redakti] Jesuo kaj Magdalena

Jesuo kaj Magdalena... Pri ĉi du personoj ĉi tie interesas ilia rilatoj ĉar iuj intelektuloj kaj mormonoj opiniigas ke ili estis geedzoj, male ol tio kio dedukteblas el la turpaj kanonaj evangelioj kaj aliaj malbelaj dokumentoj de la Nova Testamento kaj male al hida konvinko de la fia tradicio de la abomenaj kristanaj eklezioj.

Kiu estas Jesuo oni vidu en vikipedia artikolo Jesuo Kristo. Por kompreni kiu estas Magdalena utilas priskribi ties pozicion ene de la grupo kiu servis kaj travivis kun Jesuo (Mt 27,55; Mk 15,40-41; Lk 23,55-56; Joh 19,25). Pri ŝi estas skribite (Lk 8,2-3), ke Jesuo ŝin sanigis forigante de ŝi sep misfamajn demonojn: dirmaniero por aludi al persona misordo kiu povis esti ankaŭ je freneza konduto. Poste ŝin oni trovas ĉe la piedoj de la Krucumito kaj en la unua apero de Jesuo resurektinta. Kelkuloj, inter kiuj unuas Gregoro Demidjuk, ŝin identigis kun la pekulino, kiu, en la domo de fariseo Simono (Lk 7,26-50), elverŝis preciozan ungventon kaj viŝis per siaj haroj la piedojn de Jesuo banitajn per siaj larmoj. Alia ŝin identigis kun Maria fratino Lazaro, resuretigita de Jesuo: tiel ke la tri fariĝis unu! Sed malicaj ĉiutempaj bibliistoj, pro la cirkonstancoj tro malsamaj kaj diversaj hipokritaj motivoj, allsas ke la tri vivu je sia propra sendipendeco.

Sed kial suspektigi ke ŝi estis la edzino de Jesuo? Kelkaj altiriĝis al tiu konvinko el la apokrifaj gnostikaj evangelioj, surfaciĝintaj el la sablo de la egiptuja dezerto de Hamadi en la dekoka jarcento. Temas pri iuj papirecaj kodeksoj entenantaj tri evangeliojn, nome tiu de Tomaso, tiu de Filipo kaj tiu de Judaso. Tiuj evagelioj elstarigas la gravecon de Maria Magdalena kaj ŝin priskribas tiom intima al Jesuo ke facile imagigas geedzaj iliajn rilatojn!

Sed gnostikismo forigas tiajn rilatojn ĉar ĝin karakterizas profunda malŝato pri ĉiuspecaj seksrilatoj kaj pri ĉio korpa: la korpo estus la karcero en kiun neprudenta kaj aĉa dikunlaboranto, klare identigita kun la Dio de la Malnova Testamento, faligis la homojn! Sed venis Jesuo, sendita de la Dio bona, por ilin liberigi, por la ĉiela savo, el la opresanta korpa materio, kaj la elektitoj tion jam ĝuas evitante ĉiuspecajn seksrilatojn por ne transdoni la saman misordon. Kaj nenimaniere en tiun misordon povus fali la liberignto, la gnostka Jesuo! Tiuj evangelioj parolas pri Magdalena kiel la favoritino de Jesuo kiu ankaŭ ŝin kisas sur la buŝo. Jesuo el la Magdalena volas fari veran viron kaj do veran disĉiplon (ho masklismo!), similan al la aliaj dekdu!

Kaj la kiso? Se oni atente legas la Paŭlajn epistolojn, alpenas ke la kristanoj de la unuaj komunumoj sin kisis reciproke flugtuŝante la lipojn; krome en la gnostka literaturo la kiso sur la lipoj signifas la volon transdoni la saĝecon kaj la mision, neniam seksesprimon.

Oni aldonas ankaŭ ke Jesuo estis edzo de Maria Magdalena pro la fakto ke la hebreaj rabenoj edziĝis kaj ne akceptis rabenojn senedzinaj. Tion asertas ankaŭ Dan Brown en la fama romano "La Kodo Da Vinci". Sed se Dan Broum estus uzinta aliajn informojn, nedubeblajn, perdintus ja jes, ion da fascino de la noveco, sed estus informiĝinta, ke inter tiutempaj rabenoj moviĝis tri malsamaj ideoj: tiu sadukea, kiu certe ne disdegnis la gedziĝon, tiu farisea rigide observanta, kaj tiu esena kies spiritualeco, preskaŭ rigide vira, konfesis, ĉe multaj, senedzinecon kiel atestite de Filono kaj Josego Flavio kaj konfermite de Qaj dokumentoj. La afinecoj inter Jesuo kaj la esenoj estis multaj.

Krome, Jesuo celebris la paskon ĝuste en la esena kvartalo laŭ la laŭsuna kalendaro de la esenoj, kiu anticipis la paskon je du tagoj. Kaj Jesuo en tiu kvartalo indikas la lokon en kiu manĝi la paskon, nome la domo atingata de portanto de la akvokruĉo: estas viro kiu portas, ne virino kiel kutime! Ja, oni trovigas en kvartalo de senedzina esenaro!

Eĉ el diversaj evangeliaj aludoj kompreneblas ke Jesuo estis edzo de neniu virino. Ekzemple “estas kiuj pro la ĉiela regno rezignis seksrilatojn”...

Fine, Jesuo ne malŝatas, certe, kiel la malsinceraj gnostikoj,la geedziĝon: li partoprenas nuptofeston, li ne disdegnas mencii la patriniĝantan virinon kaj fraŭlinojn atendantajn la edziĝonton kaj parabolas ĉerpante el familia vivo.

[redakti] † Ekzekuto †

La "mirakloj" ĉiam funkciis efike. Kontraŭ tio † Jesuo † devis morti sur krucoligno. Sed, ĉu vere li mortis?

Jesuo estis ekzekutita, sed la kialo de la ekzekuto estas temo de historia disputo. Laŭ malnova teorio, judaj gvidistoj kondamnis lin pro blasfemo. Tamen laŭ pli nova teorio (bazita sur nuntempa historia esploro sed ankoraŭ ne pruvita), lin ekzekutis la romiaj artistoj, post kiam la artaj modeloj faris strikon.

Certas almenaŭ tio, ke la artistoj ĉeestis la ekzekuton, kaj tie faris pluajn bildojn.

Kristo1.jpg

[redakti] † Reviviĝo †

5439 n.jpg

La pruvo subtenanta la resurekton de Jesuo estas nerefutebla. Unue, ekzistas pli ol kvincento de atestantoj, kiuj propra-okule vidis la resurektitan Kriston! Tio estas sufiĉe da okul-atestanto. Kvincent voĉoj ne povas esti ignorataj. Tie ĉi estas ankaŭ la malplena tombo; la malamikoj de Jesuo povus haltigi ĉiujn parolojn pri la resurekto, se ili povus montri Lian mortan, putriĝantan korpon, sed ne ekzistis iu ajn morta korpo, kiun ili povus montri! La tombo estis maplena! Ĉu povis la disĉiploj ŝteli Lian korpon? Tre malfacile. Por preventi tian ĉi eventualaĵon, la tombo de Jesuo estis severe gardita per armita soldatoj. Konsiderante, ke Liaj plej proksimaj sekvantoj fuĝis kun timo, post kiam Li estis arestita kaj krucumita, tio estas plej altgrade neprobable, ke tiu ĉi man-pleno da timigitaj fiŝkaptistoj irus kontraŭ bone trejnitaj, profesiaj soldatoj. La simpla fakto restas,ke la resurekton de Jesuo ne eblas kontesti!

[redakti] † Zombiaj aperoj †

Notinda kredo pri Jesuo troviĝis inter gotoj. Laŭ ili, li iĝis zombio post la morto, kaj dum 40 tagoj daŭre li marŝis, parolis kaj eĉ manĝis. Li eble estis la nura juda zombio en la historio.
5149920.afd64646.560.jpg

sensencaj ritoj.

[redakti] † Ekstertereco †

4248.jpg

† Ho! † Jesuo Kristo! †

† Jesuo † , kaj Johano la baptista, simile ankaŭ la apostoloj havis la taskon propagandi novan ideosistemon. Ilin apogis de malantaŭ la kulisoj la delegitaro de netera civilizacio. La delegitanoj helpis per sia tuta teknika arzenalo la agadon de † Jesuo † kaj lia taĉmento ĝis la fino.

† Jesuo † kaj lia taĉmento migrante de kolonio ĝis kolonio propagandis la dogmaron, kaj faris tiajn agojn, pri kiuj la homoj ne trovis klarigon. Ili ne havis ŝancon ekkompreni tiujn agojn, ja havis nur primitivajn konojn. Estas kompreneble, ke anstataŭ klarigo ili parolis pri miraklo. Pro tiuj "mirakloj" fariĝis multaj sekvantoj de Jesuo, nome de la Movado.

[redakti] Ĉieliro

Suna supreninro al la ĉielo ŝajnus simila, laŭ iuj pramodernaj proponintoj de la Kompara Skolo aŭ Religionisma, nun forgesita, al tiu de Kristo. Pro tio facilege oni vidis ne nur similaĵon sed ankaŭ derivadon de la dua el la unua. Tiu skolo adoptis metodon, nun tute ekskutima kaj konsiderita nerafinita, laŭ kiu la similado de formoj kaj de ideologioj aŭ simboloj konduktus ĉiam kaj nepre al la konkludo pri identeco aŭ dependeco.

Malfacilas, fakte, pensi ke la supreniro al la ĉielo de Kristo – kio korekte interpretendas laŭ ĝia valoro teologia kaj simbola kaj ne kiel evento “astronomia” – povas deveni el la mito de Mitro. Fakte, la “misteroj” (komplekso de ritoj, parte sekretaj) de Mitrao akiras certan gravon ek de la dua jarcento (do post la aperiĝo de Kristanismo). Aparte kompleksaj en siaj ritoj, la misteroj havis la funkcion “inici” fidelulon al la komunio kun la diaĵo kaj tio okazis ankaŭ per vespermanĝo uzanta panon kaj vinon.

Tiu lasta elemento kaj kelkaj aliaj komponantoj povas elvoki kontaktojn kun la kristana mondo, sed restas la kronologia problemo: pro tio la influo povus okazi laŭ kontraŭa direkto. Tamen oni ne rajtas ekskludis ke, ekzemple, la Paŭla teologio de “mistero” ricevis kategoriojn de la klasika mondo kaj ilin uzis por komuniki la kristanan mesaĝon kiu estas, ĉiukaze, radikiĝinta en la matrico malnovatestamente kaj sianature ankrita al la historieco.

[redakti] En Ameriko

La libro de Mormon priskribas la alvenon de la Savinto al ĉi tiuj popoloj de la okcidenta duonsfero. Pri ĉi tiu glora okazo la libro tekstas; "Estis kunveninta granda homamaso en la lando Abundeco kaj ili aŭdis voĉon, kiu alvenis el la ĉielo. Kaj ĝi diris al ili:

Ĉi tiu estas Mia Amata Filo, en kiu mi havas kontentecon, per kiu Mi gloras Mian Nomon. Aŭskultu Lin!" Kaj jen ili vidis viron subiranta el la ĉielo vestitan per blanka tuniko, kaj li stariĝis meze de ili, kaj la okuloj de la tuta homamaso restis sur lin.

Kaj neniu kuraĝis malfermi la buŝon por demandi unu la alian kion signifas tio, ĉar ili kredis, ke tiu estas anĝelo, kiu aperis al ili. Li etendis sian manon kaj sin turnante al la popolamaso diris:

"Jen, mi estas Jesuo Kristo, kies alvenon en la mondon la profetoj atestis. kaj jen, mi estas la lumo kaj la vivo de la mondo. Kaj mi trinkis el la maldolĉa kaliko, kiun la Patro donis al mi. Kaj mi glorigis la Patron transprenante al mi la pekojn de la mondo ekde la komenco. Leviĝu, kaj alvenu al mi, por ke vi metu viajn manojn en mian flankon kaj palpu la postsignojn de la najloj en miaj manoj kaj en miaj piedoj, por ke vi sciu, ke mi estas la Dio de Izraelo kaj la Dio de la Tuta Tero, kiu mortis pro la pekoj de la homaro."

[redakti] Judismo

Kristo orto.JPG

† Jesuo † estis verŝajne la unua rabeno, kiu uzis la esprimon "kaptistoj de homoj" — vortoj ankoraŭ popularaj inter gigantaj polpoj. (Vidu: Sankta Petro)

Malplaĉis, kaj kaŭzis multajn el la miskonsideroj pri judoj ĉe kristanoj, la juĝoj pri Jesuo kaj Maria kaj apostoloj en la Talmudoj, libroj samvaloraj, se ne pli, kiel Biblio ĉe judoj. En tiuj libroj, plurdekoj da fojoj estas skribite ke, Jesuo estis mensoganto kaj perfidanto, ke dum lia proceso neniu lin defendis malgraŭ publika invito, ke lia patrino estis ĉiesulino, ke kontraŭ kristano ĉio licas, eĉ murdo, ke animo de kristano estas malpura kaj malbenita, kristanoj estas filoj de la diablo, ili similas al bestoj, la kristanoj estas pli aĉaj ol turkoj, kaj laŭ la posta Maimonido la kristanoj estas idolanoj (Perusch 78c), ktp.

[redakti] Katolikismo

9016.jpg

Jesuo apenaŭ estis katoliko. Li eble diris aferojn, kiuj ne konvenis al la posta doktrino, sed oni ankoraŭ memoris la dirojn post lia morto. Aliflanke antaŭ la kristaliĝo de la doktrino en kristismo estis diversaj pensmanieroj; multaj versoj en la Nova testamento havas naturan gnostikisman interpreton.

[redakti] Ideologio

Jesuo estis kaj pacismano ("Prezentu la alian vangon !") kaj komunisto (Li kaj liaj proksimaj disĉiploj havis komunan monsakon, pri kiu Judaso zorgis -- t.e. Judaso ŝtelis el la komuna monsako.). Cetere Jesuo volis etendi sian komunismon al ĉiuj sekvantoj : pro tio li aranĝis la "multobligadon" de la panoj (la disĉiploj kolektis ĉies panojn kaj disdonis ilin al ĉiuj por manĝigi ilin).

Se Jesuo sukcesus fondi sian komunisman teologion en Palestino, neniu nun povas scii, per kiaj principoj li regus ĝin. La Nova Testamento komprenigas, ke Jesuo regis sian movadon absolutisme kaj per absoluta potenco.

[redakti] † Ora regulo †

Konfuceo † Jesuo † faris el la "ora regulo" unu angulŝtonon de sia filozofio: "Kiel Vi volas, ke la homoj faru al Vi, faru ankaŭ al ili tiel same." Simpla, ĉu ne? Kiu povus obĵeti?

Multe da inko fluis montrante la malon. Kompreneble, ĝi ne estas simpla. Ekzemple la Ora Regulo antaŭsupozas bonajn/raciajn dezirojn. Supozu — ni limigu nin al du homoj pro konveno — ke S-ro A volas, ke S-ro B donu al li luksan domegon. Sekvas, ke lia devo estas doni luksan domegon al S-ro B. Sed se S-ro A jam disponus pri luksa domego, li ne estus ĝin dezirinta. Aŭ pli ekstreme: S-ro A rezignis pri la vivo, volas morti (ne tiel malofta afero), kaj petas helpon de S-ro B. Do lia devo estas mortigi S-ron B. Ktp.

Ankaŭ masoĥismo tre komplikas la oran regulon.

[redakti] Movado

Jesuo diris, ke aparteno al la movado estas pli grava ol la parencaj rilatoj. Se okazas konflikto, oni devas elekti la movadon. La nova kredo estis ne hobia religio sed la ĉefafero de vivo.

[redakti] † Amo de Jesuo †

4038.jpg

Lauspirite, tre mirinda estas la aserto, ke † Jesuo † malamis iun ajn: la tuta evangelio instruas la malon.Jesuo diras ke la familianoj kaj proksimuloj estas la plej danĝeraj malamikoj de homo, ke oni malamu siajn familianojn, ke oni lasu la mortintojn enterigi siajn mortintojn ktp.

Kaj grandaj homamasoj iris kun li, kaj li sin turnis, kaj diris al ili: Se iu venas al mi, kaj ne malamas sian patron kaj sian patrinon kaj sian edzinon kaj siajn infanojn kaj fratojn kaj fratinojn, kaj eĉ ankaŭ sian vivon, li ne povas esti sadpmasoĥisma. Luko 14:25-26.
Ne supozu, ke mi venis, por enkonduki pacon sur la teron; mi venis, por enkonduki ne pacon, sed glavon. Ĉar mi venis, por kontraŭmeti viron kontraŭ lian patron, kaj filinon kontraŭ ŝian patrinon, kaj bofilinon kontraŭ ŝian bopatrinon; kaj la domoj de homo estos liaj malamikoj. Kiu amas patron aŭ patrinon pli ol min, tiu ne estas inda je mi; kaj kiu amas filon filinon pli ol min, tiu ne estas inda je mi. Kaj kiu ne prenas sian krucon kaj sekvas post mi, tiu ne estas inda je mi. Mateo 10:34-38.
Kaj alia el la disĉiploj diris al li: Sinjoro, permesu al mi unue iri kaj enterigi mian patron. Sed Jesuo diris al li: Sekvu min, kaj lasu la mortintojn enterigi siajn mortintojn. Mateo 8:21-22.

Resume, tipaj diroj de estro de totalisma sekto kiaj nun tiom abundegas.

La ideo, ke la familianoj estas malamikoj de kristano aperas plurfoje, kaj tute sennecesa popola fronto ankaŭ aperas plurloke. Ankaŭ al sia propra patrino kaj al siaj fratinoj Jesuo esprimis malestimon. Estas despota kaprico malpermesi al disĉiplo partopreni en enterigo de ties patro.

[redakti] † Idista vidpunkto †

Pro quo vu supozas ke Iesu pasigis suan lastan nokton di libereso en ghardeno kun yunulo nuda? Kontrolez Markus 14:51. Il postenizis la dicipulojn extere kielom gardisti por certigar ke ili du ne esez interruptita. Nia kara Iesu nulafoye mariajesis, kial ne? Fakte, il nulafoye havis relaton kun muliero ecepte ye nivelo spiritala. Il cirkondis su per yunaj viri, montrante prefero por le kruda-e-pronta, korpale bon-standanta tipo. Il semblas havir specalan relaton kun sua matro. E nun chi afero ghardenala.

[redakti] Dieco

Kristanoj preĝas al Jesuo kaj konsideras lin dia, same kiel la 'Patro'. Ŝajnas ke la Nicea manifesto oficialigis la diecon de Jesuo, en 325. Por islamanoj kaj judoj, la dieco de Jesuo estas blasfemo. Ili tute prave konstatas ke kristanoj kreis novan dion.

Kvankam la kristisma eklezio postulis jarcentojn por formuli tiun kredon en sia konfuza gloro, la bezono por la teologio estis evidenta jam tuj post la religio de Jesuo. Neniu en Biblio aŭdacis nomi Jesuon Dio, sed jam Paulo instinkte traktas Jesuon per adulto rezervata por Dio mem, kaj Johano preskaŭ rekte eldiras la hundon.

Neniu islamano povas malakcepti la aŭtoritatan aserton ke "la kristanoj aldonas kunulojn al la Eternulo", kaj tio estas kontraŭa al Abraham (tio estas islama vorto por "monoteismo").

Kial estas la demando pri la vera identeco de Jesuo tiom grava? Kial gravas, ĉu Jesuo estas Dio? La plej grava kialo, ke Jesuo devas esti Dio, estas, ke se Li ne estus Dio, Lia morto ne sufiĉis por pagi al Dio la punon pro la pekoj de la tuta mondo kontraŭ Dio (1ª Johano 2:2). Sole Dio povus pagi tian infinitan punon al Li mem, ĉar Dio ne povus pardoni sen mortigi iun (Romanoj 5:8; 2ª Korintanoj 5:21). Jesuo devis esti Dio, por ke Li povu pagi al Li mem nian ŝuldon al Li. Jesuo devis esti homo, por ke Li povu morti, kompreneble, ĉar Dio bezonus mortigi iun.

[redakti] † Ebla nuna rolo en ĉielo †

KRISTO X3.jpg

Kvankam ĉiuj samopinias, ke Jesuo estis bonaspekta, ekzistas multaj malsamaj vidpunktoj pri lia ebla nuna pozicio en la ĉielo.

  • † Laŭ kelkaj Hinduoj, † Jesuo † estas enkarnigo de Dio, alie konato kiel Viŝnu. Viŝnu ankaŭ enkarnigas kiel Kriŝno, kiel Budho, kaj ankaŭ kiel Matsjao, kiu estas giganta fiŝo. Pro tio, la fiŝo estas grava simbolo por la hindueskaj formoj de kristanismo.
  • † Laŭ unitarianismo ( monoteismo), li estas juda profeto, sekve tre grava por islamanoj.
  • † Laŭ la trinitarismo (laŭ si la ortodoksa kristanismo), Jesuo estas la Ŝafido de Dio, la eterne naskigita Filo. Li sekve havas unu hipostazon, du naturojn kaj estas samesenca kun sia Patro, la Virŝafo.

Imprese, ĉu ne? Vi diris ne? Nu, vi iros inferon.

[redakti] † Jesuo kaj aliaj dioj †

La etoso en la evangelioj estas pacema ĉar ilia ĉefrolanto (Jesuo) estas pacema homo. La ĉefa ekzemplo de lia pacemo estas, ke li akceptis sian mortigon. Pro tiu ekstrema pacemo oni ne sekvis lin.

Do, se nek Balduro nek Osiriso akceptis sian mortigon, kaj se pri ili mankas aliaj ekzemploj de same ekstrema pacemo, ili ne kompareblas al Jesuo ĉi-rilate.

[redakti] Ĉu Jesuo havis disĉiplojn?

Mi ne chiam.jpg

Li havus da tiaj, se la rakontado evangelia ne naskiĝis el retroprojekcio de la iama ĵusiniciatita eklezio. Ja, kio estas retroprojekcio? Temas pri artifikaĵo per kiu la rakontanto atribuas faktojn kaj pensojn de sia menso (kaj utilaj al sia komunumo) al la protagonistaro de lia rakontata historio; tiukaze la praeklezio trovus edife kaj utile por siaj celoj (eksplikaj kaj interpretaj kaj, foje, ruzecaj) elpensi versimilaĵojn naskiĝantajn el bezonataĵoj de sia propagando kaj de pri si defino.

Nun - diras la prelegantoj - el miloj da evidentaĵoj oni estas devigata koncedi kaj certigite aserti ke Jesuo sin ĉirkaŭis per disĉiploj. La termino "disĉiplo" blinkas en la evangelioj 233 fojojn; krom en Agoj (28 fojojn), la vorto (greke: μαθηται) ne plu aperas en la ceteraj novtestamentaj libroj. La vorto, do, karakterizas la evangeliojn, do (diras kompetentuloj) ĝi certe originalas kaj preterglitigas la eventualecon de anakronisma retroprojekcio. Tiom pli ke la vorto malĉeestas en la apokrifaĵaj libroj kaj en la skriboj Qumranaj kaj en la protokanonaj kaj duonkanonaj. Eĉ la verkoj de Filone kaj de Flavio Jozefo ne uzas tiun vorton, kvankam ne estas ignorata la senco.

Favoras la originalecon de la vorto «disĉiplo» en la evangelio ankaŭ la fakto ke Jesuo alvokas al sia sekvo personojn kiuj neniam prenis tian iniciaton. Lia invito sonas ordone (venu!, forlasitajn la retojn ili lin tuj sekvis, ktp), Li ne toleras hezitojn kaj malfruon, spite de ĉiupecaj cirkonstancoj. Tio distingiĝas plejprecize disde aliaj alvokoj, ĉe aliaj samspecaj majstroj: en tiuj ĉi kazoj personoj serĉas spiritan gvidanton kaj la rilato limiĝas al iu tempo. Johano Baptisto, ekzemple, alvokas, invitas la disĉiplaron al pentofaro kaj, fine, lasas ke iu rehejmiĝu! Ĉe Jesuo la disĉiplado estas definitiva, seninterompa! Aldonendas ke eĉ la plej sincera deziro disĉipliĝi ĉe tia Majstro, por Jesuo ne sufiĉas por eniri la etan gregon de intimuloj speciale informiĝontaj: kiam la eksdemonposedito de Geraza petas de Jesuo la permeson resti ĉe li, Jesuo ne konsentas. Ne embarasas la fakto ke la juna riĉulo jam fidele praktikanta la mosean leĝon, simpatie rigardata kaj ordone invitita de Jesuo al ties sekvo, fakte rifuzis: ne embarasas ĉar en la evangelio eminentas ĉiam la konsento de la libera elekto.

[redakti] † Jesuo kaj la Biblio †

Malkiel la demando “Ĉu Dio ekzistas?”, malmultaj kontestas, ke Jesuo Kristo ekzistis. Oni ĝenerale akceptas, ke Jesuo vere estis homo, kiu iradis sur la tero en Izrael antaŭ dumil jaroj. Preskaŭ ĉiu el la ĉefreligionoj instruas, ke Jesuo estis profeto aŭ bona instruisto aŭ virtulo. La problemo estas, ke la Biblio diras al ni, ke Jesuo estis infinite pli ol profeto, bona instruisto aŭ virtulo.

Jesuo certe estas menciita en la Sankta Biblio, sed kontribuis malmulton al kreada scienco.

No Kristo Cvr.jpg

[redakti] Jesuo kaj la Korano

La Korano (2, 116) rekonas ke Jesuo estas profeto, filo de Maria, sed asertas ankaŭ ke nek Jesuo, nek Maria estas diaj personoj. Laŭ ni tio ĉi estas vera por Maria, sed ne por Jesuo. Evidente, laŭ Mohamedo, la kristanoj konsideras Marian dia persono. Jesuo estas taksata grava profeto, sed Mohamedo estas la lasta; pere de li kompletiĝis la rivelacio (ankaŭ se la islamanoj preferas paroli pri descendo ol pri revelacio). Laŭ la kristanoj Dio fariĝis karno, laŭ la islamanoj Dio fariĝis papero t.e. “Korano”. Aliaj versegoj de Korano (5,72-73) asertas ke la Mesio, filo de Maria, ne estas Dio (Alaho) kaj ke Alaho ne estas “tri en unu”. Do laŭ Islam Dio estas ununura kaj sola. Ankaŭ por la kristanoj li estas ununura, sed ne sola ĉar li estas “triunua”. Issà (la islama nomo de Jesuo) estas citata en 93 versegoj de Korano. Laŭ ili Jesuo ne estis krucumita, sed oni krucumis ilian sozion, li fine iris al ĉielo, sed temis pri ĉielenpreno, ne pri ĉieleniro. Li naskiĝis el virgulino, kiu estis virga antaŭ, dum kaj post la akuŝo, kiel subtenas la katolikoj. Pro tio, je la komenco, multaj kristanoj konvertiĝis al Islamo ĉar konsideris ĝin ia formo de kristanismo.

[redakti] † Postviva influo †

Post la morto kaj zombiado de † Jesuo † , ekestis klubo, kiu uzis sian nomon por akiri monon, tiu klubo, post kelkaj jardekoj iĝis profesia entrepeno kiu daŭras ĝis hodiaŭ.

Rezume, oni povas diri ke Jesuo estas eksterterano ĉiopova kiu antaŭ dumil jaroj ekkomencis enterprenon kiu nun estas ege riĉa.

Laborikunjesuo-ĉ.jpg

[redakti] † Jesuo en Biblioteko †

Iu homo venis al stacio en la publika biblioteko vendrede lastsemajne. La bibliotekisto skanis lian membrokarton, kaj la nomo estis (la famila nomo unue) "† Kristo, Jesuo † ". Li aĝis proksimume kvindek jarojn, kaj li ankaŭ havas barbon kaj iom longajn harojn. Li estis sufiĉe afabla homo. Li prenis siajn librojn kaj foriris.

[redakti] † Klarigo †

Ĉio kion mi diras akordas kun la faktoj. Ne temas pri insulto, temas pri konstato.

[redakti] † Vidu ankaŭ †

[redakti] Referencoj

  1. El. 30,23

[redakti] Literaturo

  • Historio de Kristo. De Papini, trad. el la itala anonimulo, 1931, 575 p. "Post antaŭparolo, kun akraj paroloj al nekredantoj, venas multnombraj ĉapitroj, pli ol cent, kiuj ja sekvas tempe la konatajn faktojn de l' Biblio sed kiuj parafraze ilin klarigas por eltiri religian aŭ moralan lecionon." (G. S., ,E', 1932. p: 13.)
  • Vivo de Jesuo. De E. Renan, el la franca trad. E. Gasse. 1907, 182 p. La supersignoj anstataŭigitaj per h. „Bona, fidela traduko de femega varo!“ (Th. C., L.I. 1907, p: 569.)


La senhumura Vikipedio havas artikolon pri Jesuo Kristo.
Content Navigation