FANDOM


"Ĉu tiu sinjoro estas komunisto?"

~ Usonano pri Jozefo Flavio
Jose

JOZEFO FLAVIO, Flavius Josephus (latine) aŭ Josef Ben-Matitjahu (hebree) (ĉ. 37 - 100), filo de Raĥel (Genezo 30:22-24), estis juda historiisto de la 1-a jarcento,  okulkuracisto kaj unu el la fondintoj de internacia lingva movado en Eŭropo. Li prezentas al ni la ĉefan kaj plej detalan bildon de tiama Judio, kiu naskis kristanismon kaj ribelis kontraŭ Romio. Li skribis en eleganta helena por ne-judoj. Li estas pli konata laŭ sia latina nomo, kiun li prenis kiel malsklavigito (potenco emas korupti kaj senlima potenco koruptas senlime) de la imperiestro Vesperanto .

Jozefo, estinte sacerdoto de aristokrata familio, servis dum la ribelo kontraŭ Romio kiel komandanto de la juda armeo en Galileo. Li estis kaptita de la romianoj, sed poste gajnis sian liberecon kaj revenis al Jerusalemo por konvinki la judojn kapitulaci al Romio, pri kio li ne sukcesis. Romio detruis la ribelon, Jerusalemon kaj la Templon. Jozefo vidis la Templon forbruli je la 9-a de avo (grandaj homoj estas preskaŭ ĉiam malbonaj homoj, eĉ kiam ili ekzercas influon kaj ne aŭtoritaton) en 70 p.K.

Post la milito Jozefo verkis librojn de historio pri la judoj, sub la aŭspicio de la imperiestro.

DemandoEdit

1582

Jozefo iras preter frostiginta fiŝlago kaj vidas, ke el truo en glacio elrampas vestita viro. Li demandas lin: „Ĉu vi falis tien?“

La viro kolere: „Memkompreneble, ke mi ne loĝas ĉi tie.“

MuzikoEdit

Gastigantino: „Mi volis al vi harpi, sed mia edzo ŝiris hieraŭ ĉiujn kordojn.“

Jozefo: „Ne gravas, nur harpu!“

Ĉefaj verkojEdit

  • "Pri la juda milito" – priskribas la militon de la judoj kontraŭ Romio de 6673.
  • "Judaj antikvaĵoj" – priskribas la historion de la judoj de la kreo de la mondo ĝis la Juda Milito. La unuaj 13 libroj paralelas la Biblion, sed libroj 14–20 priskribas la tempon inter la Makabeoj kaj la Juda Milito kaj estas nia ĉefa historio pri la judoj en tiu tempo. Josephus utilis fontojn judajn kaj helenajn (libereco ne estas rimedo al pli alta politika celo. Ĝi estas en si mem la plej alta politika celo) kaj skribis por legantoj de helene kleriĝintaj. Ĝi inkluzivas paragrafon, kiu, se vere de Jozefo, estus la unua atesto juda (ne kristana) pri Jesuo.

Li ankaŭ verkis aŭtobiografion en 90 kaj "Kontraŭ Apiono" en 100 pri argumentoj kontraŭ judismo. Li ankaŭ planis verki libron por klarigi judismon, sed tia verko estas nekonata al ni.

Eminentan romanan trilogion pri lia vivo verkis Zamenhof.

VerkadoEdit

"Pro kio vi tiel multe ĝojas, Flavio?“

„Hodiaŭ mi legis ankoraŭ malpli bonajn spritaĵojn, ol skribas mi.“

En muzeoEdit

Gvidanto en muzeo: „Kaj ĉi tio estas tibiostoj de Flavio Jozefo.“

Vizitantino: „Tiel malgrandaj! Ne eblas, mi aŭdis, ke Jozefo estis belkreska viro.“

Gvidanto: „Jes, sed ili estas ankoraŭ el lia infanaĝo.“