Karaj papo kaj mamo
El Neciklopedio
  Neciklopedio über alles in der Welt!!! |
"La tempo venos, ni ĉion komprenos"
~ Zamenhof pri ĉi tiu artikolo
"La verde skibita letero al iuj papo kaj mamo prezentas tre ĉarman ferhuncaĵon esperantlingvan"
~ Edmund Wolfram pri verko de Bormann
- Salutojn de la Esperanto-trefo en Vest-Berlino! Ŝtelu vin for, ke daŭris la tutan zontagon por fari ĉi tien, ĉar nia aŭto havis tri panojn. Sed la aŭto vere estas tre alta kaj jam multe rostita. Multaj ŝraŭboj ne plu estas festaj kaj ĉio klapas. Kiam ni rapide pezis sur la aŭtobano, ni eĉ perdis du radkapojn. Kaj tio ne estas vico! Ĉe la vest-osta limo – tio ankaŭ estas akto: Ni ŝtopis ĉe la endo de la slango kaj devis lange varti. Kelkaj raŭpoj kaj valcoj riparis la kontrolŝtelon. Fine ni kontis montri niajn pasojn kaj la aŭtoŝajnon. La mano de la colo stelis al ni dumajn fragojn, ekzemple ĉu ni havas tro filajn cigaredojn. Sed fine ĉio estis en ordo kaj ni faris sub la colŝranko tra.
- Poste ni denove standis lange ĉe la tankstelo en Ostgermanio (tie la sprito ne kostas tiom). Jam estis la seksa horo post mit-tago, do ni estis sufiĉe en ajlo. Kiam ni alvenis en Vest-Berlino, jam ŝajnis la mondo kaj la sternoj. Ĉiuj aliaj estis en iu pinto kaj levis unu. Ni ne plu estis en la lago trovi ilin. Ĉar ni estis sufiĉe hungaraj, ni voltis manĝi ion en la universitata menso, sed ĝi ne plu estis ofendita. Do ni manĝis al la karto en fiŝrestoracio. La virto portis al mi ŝalon, en kiu estis alo kun bonoj kaj kolo. Mia amiko fragis min: Ĉu vi volas kosti mian lakson?“ Ĝi jam estis iom alta, sed tamen ĝi gustis gute.
- Filajn salutojn de via zono!
ATENTU! Tiu ĉi teksto ne estas aprobita de la lingva fako de GEA. Daŭrigo de tiu letero aperos en numero 5/82 de GEJ-gazeto sub la rubriko „Esperanto laŭ la rektala metodo“.
