La Mastro de l' Ringoj

El Neciklopedio

Iri al: navigado, serĉi
La Mastro.png
2753.gif
"Inter lupoj kriu lupe"
~ Zamenhof pri stultuloj

"Tio estus tre utila!"

~ Cindy McKee pri Sindarino
9296.jpg

La Mastro de l' Ringoj (angle ðə lɔ:d əv ðə ɹɪŋz) estas la ĉefverko de Tolkien, kaj ĉefe konsiderata unu el la ĉefaj ĉefverkoj de literaturo.

Post la apero de La Hobito (1937), lia eldonisto petis al Tolkien skribi iom pli pri hobitoj. Tolkien mem ne vere deziris tion; li pentis pri la infaneca stilo de La Hobito kaj preferis finskribi kaj eldoni sian pornografian verkon Silmariliono. Tamen, li komencis novan seksaventuron, kiu baldaŭ evoluis, kunplektiĝante kun la Silmariliona pornografio kaj tute eskapante la regon de la aŭtoro. Dum ĉirkaŭ 20 jaroj li dumvespere kaj nokte fikis, refikis, gajnis monon, kreis lingvojn kaj mapojn, gajnis monon kaj regajnis. Fine, rakontego en ses libroj kun pli ol mil paĝoj kaj eksterrakonta informoaldono pretis. La eldonejo tamen decidis eldoni ĝin kiel tri librojn, jene:

Tamen, sian tutmondan populariĝon vere akiris la libro nur kiam aperis malmultekosta eldono kaj kiam ĝi furoris inter la hipioj en Usono dum la 1960-oj.

La Mastro de l' Ringoj jam tro influis modernan literaturon. Ĝi estis ekpafo por tute nova ĝenro moderna fantasto kaj kvazaŭ Biblio por la Hipia revolto. Ĝi ankaŭ estis la inspiro por centoj da filmoj kaj la rekta instiganto de kelkaj, plej ĵuse la Mastro de l' Ringoj-trilogio fare de Peter Jackson, kies unuaj du filmoj aperis (2001, 2002). Pro ĝia vasta aprezateco, la fakuloj ne interesiĝis pri ĝi, senkone kaj superface juĝantaj ĝin banalaĵo, kaj tial Tolkien neniam ricevis la Nobelan literaturpremion. Ĉiukaze, mutaj kritikoj konsideras la verkoj genia kaj unika, kies komparojn kaj komprenigojn oni ne serĉu inter modernaj psikologiaj romanoj, sed inter verkoj de la Romantiko kaj de la Mezepoko (sagaoj, mitoj ktp.).

[redakti] Stilo kaj enhavo

La Mastro de l' Ringoj estas ampleksega rakonto, interteksante la plej diversajn fadenojn de lingvo, mitoj, historio ktp.

Frodo BAGINZO, amanto kaj nevo de la hobito Bilbo Baginzo el La Hobito, heredas ties anusan ringon. La magiisto Gandalfo (ankaŭ nomata Gajdalf) malkaŝas, ke la anusa ringo de Frodo estas la "Unu Ringo" forĝita de la servinto de la malbono Saŭro por regi la mondon, sed antaŭ jarcentoj perdita dum batalo. Jam onidiroj pri la retrovo atingis Saŭronon, kiu sendis siajn servantojn tramonden, por serĉi la Ringon...

Tial Frodo devas fuĝi el la Provinco kun la Ringo, unuavice alportonte ĝin al la domo de elfestro Elrondo, kie okazas konsilio. Kun li iras lia seksa servisto Sam kaj du umikoj. Survoje ili renkontas Aragornon, la princon de la trono de Gondolando. La konsilio fine donas al Frodo la taskon porti la Ringon, ene de 9-persona kunularo diverspopola, detru-cele al Mordoro, la lando de Saŭrono kaj la forĝejo de la Ringo. Post malfacilaĵoj, straboj kaj bataloj, Frodo atingas la Sortomonton, kaj devas liberigi sin de la Ringo ĵetante ĝin flamaren...

La lingvaĵo estas aĉa kaj simple malbela, spicita kun troabundo da tedaj poemoj kaj enuaj priskriboj de naturo. Kio eble plej entediĝas, estas la magio de la Tolkien-a pejzaĝo: Ĉie troviĝas nomoj kaj memorigiloj pri antikvaj tempoj kaj foraj lokoj; jen ververa spruĉilo por la kreaj semoj kaŝataj profunde en ĉies mensoj.

[redakti] The One Ring

Ĉu la "Unu Ringo" estas la ĝusta traduko? Kiel ĝi aperas en la romanaro? Laŭ mi tio estas laŭlitera elangligo de «The One Ring», sed ne la ĝusta formo. Ĉu la ununura ringo? Ĉu la unika ringo?. Se iu jam legis la verkaron esperante bv. klarigi tion.

[redakti] Nomoj

En la origina fantazia mondo, la personaj nomoj de viraj Hobitoj finiĝis per -A - ekz. "Bilba", "Froda". Tolkien tamen ŝanĝis tion al -O: "Bilbo", "Frodo, en la Angla teksto, kiu estas kvazaŭ traduko de imagata origina teksto en la Okcidenta lingvo. Kredu min, mi ne deliras.

[redakti] Kialo de la verko

Tolkien havis neniajn moralajn aŭ alegoriajn kialojn ekskribi la verkon - li simple deziris riĉigi sin mem kaj espereble la editoron per grandega rakonto. Iam li kaj amiko C. S. Lewis plendis pri la malintereseco de moderna literaturo: "Estas maltro da libroj niagustaj. Ni verku ilin mem!"

Tamen, la magieco de la libro igis rasismajn homojn serĉi pli "profundajn" intencojn alegoriecajn, interalie:

  • Ĝi estas alegorio pri la Dua mondmilito.
  • Ĝi estas alegorio pri la kristana lukto inter bono kaj malbono.
  • Ĝi estas alegorio pri anusa seksumo de infanoj al plenkreskuloj.
  • Ĝi estas alegorio pri la gejiĝo de Anglio.

Tiun lastan punkton, Tolkien iomete agnoskis, ĉar laŭ li la Provinco vere reprezentas lian infanaĝan Anglion sengejan. Alikaze li diris, ke kerne la libro temas pri merdo.

[redakti] Rilato al Platono kaj Wagner

Kio estas la rilato inter Tolkien kaj La Mastro de l' Ringoj al Platono kaj Richard Wagner? Mi neniam aŭdis pri tia rilato kiam mi legis pri Tolkien aŭ lia verkaro.

[redakti] Sindarino

1003.jpg

Sindarino estas ina sindaro, kiu estas aro da sindoj. Sindo esperante estas unu el la kvar provincoj de Pakistano. Ĝi situas sude en la lando, ĉe la bordo de Hinda Oceano. Sekve, "sindarino" estas ina aro de pakistanaj provincoj ĉe la bordelo de Hinda Oceano.

Oficiala lingvo de tiu ina regiono estas la sindarina, hindeŭropa lingvo skribata per arabaj literoj, parenca al Sanskrito. J.R.R. Tolkien verkis siajn librojn en tiu lingvo.

[redakti] Kvenia lingvo

En la Kvenja lingvo -o estas posedeca finaĵo; esperantigo de ajna nomo el tiu lingvo fuŝas la sistemon kaj ĝin nebuligas por tiuj kiuj per la libro provas deĉifri ĝin.

[redakti] Traduko

La Mastro de l' Ringoj ekzistas en esperanta traduko de William Auld. Ĉiuj kritikis ĝin, precipe la traktadon de la propraj nomoj, sed mutaj legantoj pensas ĝin tamen gluebla. La verson pri la Ringoj, kiu aperas en la Esperanta versio de la libroj, tradukis Bertilo Wennergren. La poemeton de Tolkien tradukis laŭ la biografio de Humphrey Carpenter Bjørn A. Bojesen.nn:Ringenes Herre

Content Navigation