Lupo

El Neciklopedio

Iri al: navigado, serĉi

"Portu longan jupon, ne alparolu lupon."

~ Ruĝĉapulino
"Jen kion mi ne sciis".
3259 o

"Homo estas lupo por alia homo"

~ Homo pri Lupo

"Se homo estus tiel ruza kiel vulpo,ne agus tiel kruela kiel lupo"

~ Morteza Mirbaghian pri Lupo

"Estintaj amikoj plej kruele malpacas"

~ Zamenhof pri iu ajn

"La anglo Roger Bacon elpensis la lupeon en 1250"

~ nerdo pri lupEo

"Kiu volas esti ĉe la lupoj, devas hurli kun ili"

~ Lutero pri lupo

"Konata psikologia fakto estas, ke oni estas dum certa tempo blinda por propraj eraroj"

~ Hans-Georg Kaiser pri lupo

"Kiu volas esti ĉe la lupoj, devas hurli kun ili"

~ Marteno Lutero (Reĝo)



Lupo estas branda sovaĝa traba besto, kiu similas la homan hundon.

Ol la hundo, la lupo havas pli brandan cerbon, kaj ĉasas tre lerte, ofte imitante la blekojn kaj konduton de la ĉasatoj. Ĝi plejparte manĝas infanojn kaj junajn virinojn, sed ankaŭ avinojn, porketojn, ktp.
Wolf and Little Red Riding Hood

Por ke lupoj manĝu nek vin nek viajn amatojn, ni konsilas ke vi...

  • ne portu vestaĵojn brile koloritajn, ĉefe ne ruĝajn kapvestojn.
  • ne parolu kun iu ajn nekonato, kiu havas la haran vizaĝon.
  • ĉiam gardu vin kontraŭ lupoj en ŝafaj feloj, ĉefe kiam vi uzas la interreton.
  • ĉiam voĉdonu por iu kiel George Bush la Pli Juna.

==Historio

La tiamaj lupoj nun ne plu estas lupoj, sed aliaj lupoj povas aperi.

[redakti] Ĝentile

- Bonan tagon, Bluĉapulino!
- Bonan tagon, Daltonisma Lupo!

4464

[redakti] Alie

- Saluton, Ruĝcapulinon, kion vi portas en tiu korbeto?
- Divenu! Se vi divenas, mi donacos al vi faskon!
- Ha! Biskvitojn!!!

[redakti] Sendanĝere

Imageŝx

Porkideto renkontas la kojon-havan leporeton.

-- Saluton, leporeto kuraĝa! Ĉu vi vere ne timas la lupon?
-- Vere ne.
-- Ĉu mi povas sekvi vin? Mi aŭdis, ke ĝi ĉasas ĝuste ĉi-regione. Mi tre timas.
-- Sekvu min!
-- Leporeto kuraĝa, mi jam sentas, ke la lupo estas en la proksimo. Ĉu tutcerte vi ne timas?
-- Tutcerte ne.
-- Mi jam vidas ĝin, jen tie ĝi montradas la dentojn. Sed kial ĝi ne manĝas vin?
-- Kelkatage mi portas al ĝi porkideton.

[redakti] Lupo ĉasante

Iutage malsata lupo estis serĉanta ĉasaĵon en dezerto kaj feliĉe renkontis dikan melon. "Ho? kiel bela frandaĵo!" La lupo estis tiel ĝoja, ke eĉ ĝiaj oreloj moviĝis. pro la rido. La lupo afable diris: "Ho, bona amiko mia, de kie vi venas kaj kien vi iras?" Ĝi estis en bona humoro.

La melo jam rimarkis la malican intencon de la lupo kaj diris sagace: "Hej! mia fraĉjo! Por serĉi vin mi trairis montojn kaj valojn. Estas feliĉe, ke mi renkontas vin ĉi tie. Mi alvenas por inviti vin gasti ĉe mi!"

La lupo subite montris sian kruelan bestecon: "Ha, ruza aĉulo, ci eĉ aŭdacas trompi min! Mi ne estas tia stulta lupo, facile trompebla. Hodiaŭ, mi formanĝos cin."

La lupo ĵetis sin al la melo kaj kaptis ĝin.

La melo estis neniom konsternita kaj aplombe diris: "Ho, stultulo! Ĉu vi scias kiel manĝi min? Se vi havas talenton, do manĝu kiel via patro."

Aŭdinte la vortojn neniam aŭditajn, la lupo mirigite demandis: "Kiamaniere mia patro manĝis?"

"Se vi volas aŭskulti, mi diru al vi," diris la melo. "Via patro neniam estis tiel stulta kiel vi. Post kiam ĝi kaptis min, unue portis min sur la dorso kaj poste po tri fojoj ĵetis min al ambaŭ flankoj de la vojo. Post tio, ĝi komencis manĝi min. Mi ne scias, pro kio ĝi tiel faris."

La lupo pensis en si, ke eble estas sekreto en tio. Ĝi do imitis sian patron. Unue ĝi levis la melon kaj poste ĵetis ĝin flanken de la vojo. La melo rapide kuris en kaveton apud la vojo.

La kruela lupo kriis laŭte : "Ci trompis min!"

La melo sin kaŝis en la kavo kaj fiere diris: "Mia saĝa patro ĉiufoje tiel mistifikis vian stultan patron."

[redakti] Lupo Alberto

Lupo Alberto estas itala lupo naskiĝita en 1971. Ĝi ĉiam klopodas kapti la kokinon Marta, kiu estas ĝia fianĉino, sed la gardhundo Moseo strebas malpermesi tion.

[redakti] Lupo, Ŝafaro kaj Kapro

Lupo sendis misiulon al ŝafaro, dirante, ke, se ŝafaro kaptos kaj mortigos la hundon, kiu protektas ilin, li pacos kun ili eterne. Tiuj stultaj ŝafoj faris promeson al la lupo. Tiam maljuna kapro diris: "Kiel igi nin kredi vin kaj vivi kun vi? Sub protekto de la hundo, vi ankoraŭ ĝenas nin, tiel ke ni ne povas manĝi pace."

"Oni ne devas kredi je la falsa ĵuro de malbonuloj nek rezigni pri la garantio de sia sekureco."

[redakti] La knabo, kiu kriis "lupon"

Eta ŝafistknabo enuiĝas sin, kiam li gardas la ŝafaron, por tio ekkriadas direkte al vilaĝo, ke lupo atakis la ŝafaron. Ja homoj alrapidegas, sed ja ne estas lupo. Li tiun diras: ĝi forfuris, kaj la vilaĝanoj laŭdi lin por sia vigleco. Inteligenta knabo! Sekvanta tago ree li faras, kaj ankaŭ je tria tago. Je la kvara tago vere venas la lupo. La knabo el plena sia gorĝo blekas, sed la vilaĝanoj ne venas, kaj la knabo kaj la ŝafaro estis devorintaj. Moralinstruo: neniam ni mensogu dufoje tiun saman.

[redakti] Vidu ankaŭ



La Vikipedio havas senhumuran artikolon pri Lupo.