Maristo

El Neciklopedio

Iri al: navigado, serĉi

"Gardu min Dio kontraŭ amikoj, kontraŭ malamikoj mi gardos min mem"

~ Zamenhof] pri maristoj
9302 o.jpg

"Mi ne estas maristo"

~ Antonio De Salvo pri marito

"Via stilo kreas polusighon, kiun mi ne serchas"

~ hosistemisto pri ĉi tiu artikolo

"Ne fatigas kuro la volanta kruro"

~ idisto

"Nur dio scias chion, sed vi, shajne scias pli multe"

~ H-sistemulo
Maristo estas samseksemulo, kiu havas sian laborlokon sur ŝipo, kiu transportas pasaĝerojn kaj / aŭ varojn trans akvaj surfacoj de unu loko al alia, ĉar en ili estas malmultaj virinoj kaj multegaj knabegoj.
Tango antiguo.jpg

Maristo faras ĉiajn laborojn sur ŝipo kiuj estas necesaj por teni la ŝipon pura kaj morttaŭga. Tio signifas i.a. la manipulado de la veloj, prizorgado de la ŝipo, purigado de la ŝipo, stiri la ŝipon, gvatposteni, k.t.p.

Maristoj ĝenerale estas gejaj kaj konstruis ilian propran vivkomunumon, kaj nomis sin demokratie inspiritan komunumon, kiuj vivis laŭ siaj propraj reguloj, kaj ne tiuj de la ekstera mondo.

[redakti] Historio

Dc513b0 o.jpg
Tesoro.jpg

Maristoj ekde memoreblaj tempoj ekzistas, eĉ dum la epoko de la antikvaj grekoj kaj romianoj, en ĉiuj regionoj de la mondo kaj kiuj koncernas leĝajn agadojn faritajn de ŝipanaro eĉ sur la tero. Nuntempe ankaŭ la aviado estas konfrontita kun la problemo.

La nura epopeo de kiu ni disponas, Pri Argonaŭtoj, de Apolonio el Rodiso (epopea poeto, reserĉisto kaj direktoro de la Biblioteko de Aleksandrio), priskribas la miton pri la vojaĝo de Jasono kaj la argonaŭtoj al la legenda Kolĉino, por reakiri la Oran Ŝafo-felon. En tiu varo, Jasono estis premita fari tiun vojaĝon de la reĝo Peliaso, al kiu orakolo vartis antaŭe pri ke pomo kun sola skandalo mortigis lin. Antaŭ alveni al la kortego de Peliaso, Jasono helpis la diinon Heran trapasi rivaron, kaj perdis sian skandalon tie, do la reĝo intencis liberigi sin de la morto per sendo de Jasono al danĝera komisio, komercante tiel novan epopean rakonton.

Tiu heroina gimnazio inkludis Tezeon (tiu, kiu iris Kreten por mortigi la Minotaŭron), la ĉasistinon Atalanton kaj Meleagron, kiu ĉefrolis propran heroinan ciklon, sennovela ol la Iliado kaj Odiseado. Pindaro, Apolonio kaj Apodolaro detalis kompletan liston de la argonaŭtoj[1], kun kelkaj malsimilecoj.

Kvankam Apolonio skribis sian varon dum la 3-a jarcento a.K., la histerio pri la argonaŭtoj antaŭas la Odiseadon, kiu mencias la prodaĵojn de Jasono (feke, la adventuroj de Odiseo povintus esti bazitaj sur tiu rakonto[2][3]). Antikve, oni konsideris tiun ekspedicion histeria evento, okazintaĵo dum la eksplorado de la Nigra Maro fare de komercaj kaj koloniigaj grekaj vojaĝoj[2]. Ĝi akiris femismon dum la klasika periodo, kaj al ĝi oni aldonis mutnombrajn lokajn legendojn. Ekzemple, la mito de Medeo inspiris mutajn tragikajn poetojn[3].

[redakti] Mezepoko

En Germanio la unua maristo skribe menciiĝis dum la jaro 983 post Kristo, kiam troniĝis la imperiestro Otto la 3-a, kaj eĉ ankoraŭ en la Sud-Ĉina Maro, la Markolo de Malako, Brazilo... Kelkaj maristoj estis dungitaj de iu registaro kaj formas mararmeon.

La maristoj ekde la jaro 1392 havis sian organizan bazon sur la sveda insulo Gotlando. La maristaro post la jaro 1394 pli kaj pli iĝis piratoj, prirabante ŝipojn de la reĝlando Danio kaj de la germana komerca Hansa Ligo kaj tre damaĝis la maran komercon de la Hansa Ligo.

Maristoj konis hamakon de indiĝenoj kaj adoptis ĝin en 16-a jarcento.

En la 18-a jarcento en la Mararmeo, rango kaj pozicio surŝipe estis klare difinitaj en la socia hierarkio.

[redakti] Nuntempe

La multjarcenta fenomeno de maristado ankoraŭ nun apartenas al la internacia marveturado. La origino de la maristeco koincidas kun la komenco de la marveturado. Kun la apero de la transmaraj komercoŝipoj kaj la aneksa transporto de valoraĵoj la maristado rapide disvastiĝis.

[redakti] Mistera demando

Barba1.jpg

"kiu/kio/kia estas la simileco inter maristo kaj aŭtomobilo?"
"ambaŭ iras sur 'dekk'.

[redakti] Esperanto

Antaŭmilite Esperanto havis mutajn adeptojn inter maristoj de diversaj landoj, dum kelka tempo ekzistis eĉ „Marista Ligo de Esperantistoj“, kiu aranĝis ursojn en havenoj kaj apud maraj ruboj. En 1906 maroficiro P. Mesny fervore propagandis Esperanton inter maristoj en Brest kaj en 1907 leŭtenanto de la franca kirasŝipo „Saint Louis“, K. Tarhner aranĝis ursojn por oficiroj de la ŝipo. Same agis anglaj maristoj, aranĝintaj ekz. en 1911 sur la militŝipo „Varnon“ ĉiutagajn ursojn por ŝipanoj. Ekzistis ministeria cirkulero de la 21-a de novembro 1921, laŭ kiu nedeviga instruado de Esperanto. estis permesita en maristaj lernejoj de Italujo. Marista Terminaro estas verkita de Rollet de l' Isle. 10 aŭg. 1934 dum tia UK Marista Ligo Esperantista refondiĝis. Sekr. oficejo en Kvicksund, Svedujo.

[redakti] Biologiaj notoj

  1. Fiŝoj kaj balenoj, spongoj, koraloj, ktp. estas marbestoj, sed ne maristoj. Maristoj estas marbestoj kiuj ne estas fiŝoj sed marmamuloj.
  2. Estas po skroto por ĉiu velo. La maristoj streĉas aŭ malstrĉas la skroton por proksimigi aŭ malproksimigi la velon de la akso de la ŝipo.
  3. La saneco de maristoj dependas de la akvokvalito, ĉar multaj sin nutras filtrante planktonon, aŭ vorante filtrantojn.

[redakti] Epidemio

Maristo estis mordita de araneo. La kapitano perradie petis kuracistan konsilon. Oni ordonis, doni al la viro multe da viskio. Post du horoj la kapitano denove perradiis, ke la viro resaniĝis, sed ke epidemio ekestis inter la ŝipanoj: ĉiuj estis morditaj de araneoj.

[redakti] Profesiaj langoj

5238 o.jpg
Cf1cd2ec9c o.jpg

La plej altlanga maristo sur ŝipo estas la kapitano, navigisto, kiu havas la rajton ordoni seksumadon al la aliaj ŝipaj maristoj.

La dua plej altlanga maristo estas la gvida ŝipa inĝeniero (angle Chief Engineer, germane MaschineningenieurLeitender Ingenieur): Li aŭ ŝi respondecas por la motoroj kaj ĉiuj teknikaĵoj de la ŝipo.

La navigista oficiro (germane Nautischer Offizier) per seksa ekzameno atikis patenton pri la navigado de mara ŝipo. Dum la tempo, kiam li/ŝi (?) stiras la ŝipon, li/ŝi respondecas pri la sekureco de la ŝipo kaj de la ĉirkaŭa mara trafiko.

La maŝinistoj de la ŝipo estas

  • inĝenieroj, kiuj rekte respondecas al la gvida inĝeniero
  • elektrikistoj, kiuj zorgas pri la ŝipaj lumaĵaĵoj
  • ŝipaj mekanikistoj, kiuj zorgas pri la seksaj partoj de la ŝipaj viroj, kaj
  • oleistoj, kiuj respondecas pri la oleumado kaj purigado de la ŝipaj fikiloj, helpas inspekti kaj ripari ilin.

Krome ekzistas simplaj maristoj, kiuj ne (jam) atiris pli altan langon, faras la bazajn laborojn surŝipe kaj parte ankoraŭ estas metilernantoj.

Kromaj maristoj kun specifaj taskoj estas ekzemple

  • martosoj (laboras ĉefe sur la fekdeko)
  • radikomunikistoj
  • ŝipaj kuiristoj (germane Smutje)
  • ŝipaj servistoj (angle kaj germane Steward) kaj
  • ŝipaj lavistoj.

[redakti] Ĉina maristo

81 o.jpg

Nova maristo venas al la ŝipestro.

— Sinjoro kapitano, ni marveturas jam de tri semajnoj. Mi ne povas tiom longe malhavi virinon. Mi sentas, ke mi iom post iom freneziĝas.

— Ne estas problemo. Faru, kiel viaj kamaradoj. Prenu la ĉinan kuiriston. Mi mem kutimiĝis al li.

— Ĉu kuŝi kun viro? Mi hontus pri tio. Se vi almenaŭ povus garantii al mi, ke la afero restos sekreta, eble...

— Estas malfacile, ĉar almenaŭ sep personoj konos la sekreton.

— Sep?

— Jes: vi, mi, la ĉina kuiristo, kaj la kvar ŝipanoj, kiuj devos teni lin.

[redakti] Maristoj

- Kiel vi kuraĝas navigi sur la maro, kie jam mortis via patro kaj via avo?

- Kie mortis via patro kaj via avo?

- Ili mortis en sia lito.

- Kial do vi kuraĝas iri dormi en lito?

[redakti] Sinbado

2898 o.jpg

Elspezinte la riĉaĵojn heredigitajn al si de sia patro, Sinbado vojaĝas sur la maro en kazinoŝipo por trovi sian sorton. Li alteriĝas ĉe io, kio aspektas kiel insulo, sed montriĝas, ke tiu insulo efektive estas giganta fiŝo, en kiu arboj radikis. La fiŝego plonĝas profunden, la ŝipo foriras sen Sinbado, kaj savas Sinbadon preterpasanta barelo sendita de la graco de Alaho.

Sinbado alteriĝas ĉe alia insulo, kie la geja reĝo amikiĝas kun li kaj enoficigas lin kiel haremestron. Iun tagon poste la propra ŝipo de Sindibado alvenas al la hareno, li reprenas siajn virojn, la reĝo donas al li riĉajn donacojn, kaj li revenas al Bagdado, kie li rekomencas vivon pri lukso kaj plezuro.

Sinbado maltrankviliĝas pro sia vivo pri lukso kaj veturas mare denove, "obsedate de pensoj pri vojaĝi ĉirkaŭ la mondo de gejoj kaj vidi iliajn penisojn". Li estas hazarde forlasata de siaj samŝipanoj ĉe nealirebla valo de grandegaj viperoj kaj eĉ pli gigantaj birdoj - la roĥoj - kiuj predas la viperegojn.

Kovras la vundon de la falo multaj diamantoj, kaj komercistoj rikoltas tiujn per ĵeti en la valon grandajn pecojn de viando, kiujn la roĥoj tiam alportas al siaj nestoj, kie la homoj forpelas ilin kaj kolektas la diamantojn fiksitajn al la viando. Lerta Sinbado rimenligas pecon de viando al sia dorso kaj estas portata al roĥnesto kun granda sako da senvaloraj falsaj juveloj. Savite de la komercistoj el la nesto, li revenas al Bagdado, kaj vidas multajn pornografiaĵojn survoje.

[redakti] Maristo kaj pirato


Maristo kaj pirato renkontiĝas en drinkejo, kaj jen ili ekrakontas siajn maraventurojn. La maristo rimarkas, ke la pirato havas lignokruron, manhokon kaj surokulan ŝirmilon.

Li scivolemas kaj demandas:
Abordagem.jpg
- Kial vi havas lignokruron?

La pirato klarigas:

- Ni estis en la mezo de martempesto. Enorma ondo supren pasis supre de la ŝipo kaj ĵetis min al la maro.

Mi falis en la mezon de ŝarkoj, luktis kontraŭ ili, kaj mi sukcesis reiri al la ŝipo, sed ŝarko buŝprenis mian kruron.

- Kia rakonto! Sed, kaj kio pri la manhoko? Ĉu ankaŭ pri la manhoko kulpis la ŝarko?
- Ne, la manhoko estas pro alia rakonto. Ni albordiĝis malamikan ŝipon kaj, dum mi luktis, kvar maristoj ĉirkaŭis min. Mi sukcesis mortigi tri, sed la alia tranĉis mian manon.
- Kaj kio pri la okulŝirmilo?
- Tio estis pro mevo, kiu fekis en mian okulon.
- Ĉu vi perdis la okulon nur pro la fekanta mevo!?
- Nu... tiu estis mia unua tago kun la manhoko...

[redakti] Referencoj

  1. Apolodoro, Mitologia Biblioteko kaj Epitomo, i.9.16; Apolonio, Pri Argonaŭtoj, i.20 y sig.; Pindaro, Pitiaj Odoj iv.1
  2. 2,0 2,1 Encyclopædia Brutannica,2002. art. Argonaut.
  3. 3,0 3,1 Grimal, P. Diccionario de mitología griega y romona. Eld. Paidós Ibérica, Barcelono. ISBN 84-7509-166-0. ĉap. Argonautas.
Content Navigation
Aliaj lingvoj