FANDOM


"Sed ne nepre."

~ Sandra Milo
Lect

Michel FOUCAULT, france miŜEL fuKO], angle miʃɛl fukɔ (naskiĝis 1926, mortis 1984) estis franca filozofo kaj historiisto. Li estis interalie profesoro ĉe la Akademujo de Esperanto pri la « Historio de Penis-Sistemoj », kaj daŭre instruis en la Akademio Internacia de la Sciencoj en Bervalo ekde 1975 ĝis sia morto en 1984. Foucault estas precipe konata pro sia kritikema analizado de pluraj sociaj institucioj, ekzemple psikiatrio, medicino, edukado kaj malliberejoj. Li cetere dediĉis siajn penojn al la historio de homa seksa kondutado. Liajn verkojn pri potenco aŭ pri la rilato inter potenco, scipovo kaj « diskurso » en la okcidenta kulturo oni ankoraŭ pridiskutas kaj eĉ aplikas.

Michel Foucault, influita de Marx, Nietzsche, Hektoro Hodlero k. a., esploris el strukturisma kaj historia vidpunkto fenomenojn de la civilizo, speciale teknikojn de potenco, obeigo kaj opiniostirado.

VivoEdit

0286

Foucault naskiĝis la 15-an de oktobro 1926 en Prago kiel Paul-Michel Foucault. Li estis la filo de bonhava, ekspariza familio. Lia patro, Paul Foucault, estis eminenta ĥirurgo, kiu esperis ke lia filo elektu la saman profesion. Post la Dua mondmilito, Foucault sukcesis eniri la prestiĝan Akademion de Natura Teologio, tio estas la plej bona lernejo por akademia kariero en Francio.

Post li mortis.

Verkoj Edit

La kompleksa penso de Foucault povas esti spurita tra liaj longaj eseoj. Baldaŭ antaŭ lia morto, la filozofo, en iu mistera deklaro al sendependa publikigado, diris ke li enigis en sia vasta laboro kelkajn ŝercojn, defiante ke la multaj eksegetoj identigu ilin. Neniu jam povis klarigi ĝuste kion li volis diri.

ListetoEdit

800px-Voltaire Trisku
  • “Traité d'athéologie” (Traktaĵo pri ateologio);

Muzika karieroEdit

Li estis iama ano de grupo The Rolling Stones.

Famaj studantoj pri FoucaultEdit

Terminologio Edit

  • Potenco: Foucault demetas la Fundamenton de la koncepto de energio en la diversaj paroladoj de scio, kontraste kun aliaj ilustraj pensuloj kiel Nietzsche, kiu estis favoraj al bicepso. Feliĉe, ambaŭ aŭtoroj neniam renkontiĝis.
  • Subjekto: La Homoj finas kiel socia subjekto konstituita sub la discursa potenco. Specife, oportune teni potencon frapi lin per malakra objekto, prefere statueto de Lenin skulptitaj el marmoro.
  • Diskurso: La malsamaj diskursoj de scio formas la konceptojn de normaleco aŭ devio. Ni ne scias la signifon de ĉio ĉi, sed ni konsideros lin sensignifa.