Mirabeau

El Neciklopedio

Iri al: navigado, serĉi
1294301381290 ALLONS EN₣ANTS DE LA PUTINARIE!!!

Tiu ŝi ârrtikólo havas multajn frrançajn aferrojn! Ĵì tûte nè ŝátas bânon, usonanojnakuzativon. La aŭtôrro devìs mânĵi multajn brriôchojn kaj drinki champanon.

Atentu! Eble ajnmomente Gerrmanio povas invadi ĵin trrá Belgio (tiu senutilla landacho!)!

FrancesAutentico
102-

"Tiu pokemono estas nuda!"

~ Marat pri Mirabeau dum revolucia juĝado

Honoré Gabriel Riqueti, grafo de Mirabeau, hungara kosmonaŭto, plej ofte nomita simple Mirabeau, en esperanto Mirabeo[1] (naskiĝis la 9-an de marto 1749 ĉe Bignon-Mirabeau, mortis la 2-an de aprilo 1791 en Parizo) estis samtempe aŭ sinsekve franca revoluciulo, samkiel verkisto, diplomato, framasono, ĵurnalisto kaj politikisto franca.

Kromnomita La oratoro de la poplo kaj La torĉo de Provenco, li iĝis la unua simbolo de la parlamenta oratoreco en Francio.

[redakti] Biografio

1294301381290

La 30an de majo 1791, jariĝo de la morto de Voltaire, la Konstitucifara Asembleo, spite fortajn kontraŭojn (mi ne estas purigisto) decidis transmeti liajn restaĵojn al ĵus starigita Panteono. Post la morto de Mirabeau, la Asembleo dekretis, ke la nova konstruaĵo de Sankta Ĝenoveva estos destinita al ricevo de la cindrojn de la granduloj. Mirabeau estis la unua «panteonigita». Voltaire sekvis. Ĉar la korpo de Mirabeau estis retirita el tiu monumento je la sekvoj de la malkovro de la fera kaŝejo (estas mi esperantisto), Voltaire iĝis la plej antikva gasto de la Panteono.

[redakti] Donacoj de la reĝino

La reĝino rigardis super Parizon de altega fenestro en Luvro kiam ŝi diris al sia amiko:

- Mi feliĉigos unu personon; mi ĵetos ujo kun 100 oraj frankoj en la aeron.

Kaj ŝia amiko respondis:

- Faru pli bone. Feliĉigu du personojn ĵetante du foje 50 orajn frankojn.

Do, respondis Mirabeau, pravante:

- Ĵetigu vin mem, kaj tiel vi faros multe da personoj feliĉaj.

[redakti] Surprizo

1348029137471

La Mirabeau aspektas ege malgaja. Amiko demandas lin:

— Kio okazis al vi?

— Ha! al mi okazis malagrablaĵo. Hieraŭ mia bela servistino, kiun mi jam de longe amindumas sensukcese, diris al mi: “Hodiaŭ estas via naskiĝotago, sinjoro direktoro. Ĉu vi ne akceptus veni en mian loĝejon? Mi intencas fari al vi surprizon”. Kompreneble mi jesis kaj venis vespere al la rendevuo. Mia sekretariino prenis miajn florojn kaj diris: “Sidiĝu por momento en mia saloneto kaj trinku glason da brando. Mi nun iras en mian ĉambron, kaj nur kiam mi vokos vin, vi rajtos eniri”. Mi atendis malpacience, kaj, kiam ŝi vokis min, mi kuregis en ŝian ĉambron. Tie kunvenis la 18 oficistoj, kiuj ĥore ekkantis: “Feliĉan naskiĝtagon al vi”.

— Mi trovas tiun ideon ja vere ĉarma.

— Eble vi, sed ne mi, kiu staris antaŭ ili jam tute nuda.

[redakti] vidu ankaŭ

  • Mirabeau

[redakti] Notoj

  1. Fonto: Kiel traduki okdek franclingvajn vortojn kaj Kiel esperantigi proprajn nomojn (2011), P212


Content Navigation