Na

El Neciklopedio

Iri al: navigado, serĉi
Esperanto-sen-akuzativo.png
Bonvolu konfuzi kun Noa.

"Aŭ plej riĉa stato, aŭ plena malsato"

~ Zamenhof pri tiu artikolo

"La ideon, ke oni rajtas uzi Esperanton por vegetaranismo, nudismo, samseksamo, religioj konfliktaj inter si, kaj efektive por ĉio krom por serioza konsidero de la lingvo mem - tiun ideon mi trovas ŝoke malakceptebla."

~ Roy McCoy pri lingva plibonigo

"Mi ne ase pens ke oni ea ver use vol ie uz ja na tia oa ja na eta vort! Ĝi use est ea sufiĉ sene aa senc oa afer"

~ Brion Vibber pri Na

" Oa tia ase est ea perfekt aa klar"

~ Pierre Levy pri supra diraĵo

"Mi sincere esperas (sed timas, ke mi eraras), ke via opinio baziĝas sur manko de scio, ĉar tion oni povas ŝanĝi."

~ Lingvisto pri ĉi tiu artikolo

"Mi estas konservema. Mi preferas uzi je 'je' anstataŭ 'na'."

~ George Bush pri na

"Kelki esperantist hidialim usar li preposition 'NA'"

~ novialisto

"Malofte mi legis pli nekompreneblan diskuton."

~ Bertilo Venergreno pri ĉi tiu artikolo
266.jpg

Naismo esta herezo. La esperantistaro ne devas toleri ke iu faru reformojn sur lingvo, kiu tute bone funkcias. La homoj kiuj portas esperanton en la vejnoj kaj neŭronoj sentas nenian bezonon pri la proponata prepozicio.

De pli ol cent jaroj multaj esperantistoj estas obseditaj de la ideo pri lingvaj reformoj - eble ne mirinde, ĉar Esperanto en si mem estas grandioza lingva reformo. De 1891 ĝis 1894 la gazeto "Esperantisto" estis plena de diversaj reformprovoj. En 1894 Zamenhof mem, premate de multflankaj postuloj, publikigis reformproponon, kiu estis malakceptita per voĉdono. Kontraŭ reformoj voĉdonis ankaŭ Louis de Beaufront, kiu poste iĝis la ĉefa gvidanto de la Ido-movado. Post la Ido-krizo la reformemo de la Esperantistoj iom mildiĝis, sed tute ne malaperis. Post la ŝajne mortinta riismo, nun furoras naismo.

[redakti] Deveno

Pluraj esperantistoj en Ĉinio konfuzas la sonon por la litero L je la sono por la litero N. Ofte oni aŭdas "Na libro, na domo" anstataŭ "la libro" aŭ "la domo".

[redakti] Ĉu dialektigo?

Akcepto de "na" ne signifus dialektigon de Esperanto, nur riĉigon de ĝi. Evidentiĝas ke la aldono de "n" al fremdaj nomoj aŭ mallongigoj/akronimoj estus akceptebla nur skribe, sed funkcias harstarige en parolata lingvo. Eble Zamenhof pensis unuamomente pri skriba lingvo kaj ne konsciis pri tiu malsoneco de voĉaj akuzativoj (en mia ekzemplo "Rousseauon" ktp). Krome eble li pensis en la unuaj tempoj ke la propraj nomoj iam estus plene esperantigitaj. Sed en la realo oni ne esperantigas "na" Rousseau kiel Ruso".

[redakti] Esenco kaj estonteco

Dancistino.jpg

Ŝi dancas na, dancas na,
dancas na la na na na.

La gramatika vorteto nan-a estas mojosa mallongigo de nuda. La uzado de la vorto estas konata kiel naismo, kaj estas akceptata de ĉiuj nepruduloj kaj vegetaranoj.

La vorteto troviĝas en frazo, kies objekto (aŭ subjekto) estas

  • sen prepozicio,
  • sen akuzativa finaĵo,
  • kaj sen vestaĵo.

Oni uzas la vorteton

  • post verbo - ekz. "Ŝi dancas na."
  • antaŭ substantivo, kun aŭ sen "la" - ekz. "Na naĝado ĉiuj ŝatas."
  • anstataŭ "ne" - ekz. "Ne diru ne. Ridu na."
  • en feliĉaj kantoj - ekz. "Na na na na na."

La na-ismo jam ŝajnas multe pli sukcesa ol iam ajn estis la riismo.

Na vorto tre plaĉas, ĉu na?

[redakti] Kuirarto

Oni ne akuzativigos per "na" pro lingva sento: same kiel oni malfacile digestas kelkajn nutraĵojn, oni malfacile digestas la naajn aldonojn. Nur afero de gusto... do ne indas plu pridiskuti tion.

[redakti] Manifesto de naismo

7093 n.jpg

La Fundamento de Esperanto estas sankta kaj netuŝebla. Akuzativo estas parto de Fundamento, do ĝi estas ankaŭ sankta kaj netuŝebla.

Zamenhof elektis finaĵon kaj ne fiksitan lokon de la rekta objekto en la frazo. Tiel li savis liberan vortordon. Sed ekzistas tria vojo: esprimi akuzativon per prepozicio antaŭ la rekta objekto. Japanoj tion faras per postpozicio malantaŭ la rekta objekto. Uzi prepozicion forigus la esceptan (malkoheran) rolon de la akuzativo kaj farus ĉiajn rilatojn egale nominativaj.

Ekzistas frazoj en kiuj la uzo de la finaĵo estas malkonvena: ekz 'oni ne tro uzu je-n' (se oni ne volas amplekse diri: 'oni ne tro uzu prepozicion je'). Por eviti tiun 'je-n' ni povas diri: 'oni ne tro uzu na je'. 'Na' estas nomo, kiu sankta Gaston Waringhien donis al la voĉhava konsonanto 'n'.

[redakti] Alia ideo

Kelkaj homoj eĉ pravigas la prepozicion "na" ĉi-maniere: oni rajtas adjektivigi ion ajn per la finaĵo "-a"; do tial estas plene laŭregula adjektivigi ankaŭ la finaĵon "n", tiamaniere kreante na "na"; tiel fakte "na lakto" signifus "akuzativa lakto", do "lakton". Aliaj homoj tamen pensas ke tio estas jam iom halucinaĵo...

6938.jpg

[redakti] Vidu ankaŭ

1819.jpg

[redakti] Ne vidu ankaŭ

La Kemiaj Elementoj
H
He
Li Be
B C N O F Ne
Na Ma
Al Si P $ Cl Ar
K Ca Sk Ti V Cr Mu Fe Co Ni Cu Fm Ga Ge As Se Br Kr
Rb Sr Y Zr Nf Me Tc Ru Rh Pd Ak Kd In Sl Sb Te I Xe
Cs Ba * Hf Ta W Re Os Ir Pt Au Hg Tl Pb Bi Pr Ad Rn
Fr Ra ** Rf Dg Sg Bh Hs Mt Ds Rg Uea Uut Uuq Uup Ld Uus Umo
Uue Ubn ***


La Ce Pr Nd Pm Sm €u Gg Tb Di Ho Er Tm Yb Lk

Ac Th Pa U Np Pi Am Cm Bk Cf Fm Md No Ls

Ubu Us Ka Kk

Ekzemplo de na-istoj: http://br.youtube.com/watch?v=ekVro51joB4

Pri na prepozicio troviĝas senornama artikolo en la Vikipedio.
Content Navigation
Aliaj lingvoj