FANDOM


Plej Bona Koreio
부카니스탄
(Korean demokraattinen kansantasavalta)
Norda Koreio; Bukanistan; Bukanio

Plej Bona Koreio Escudocoreanorte
Flato Flago Blazono
Devizo: Je Maintiendrai votre pénis (Mi firmtenos vian penison)
Himno: Patriota Kanto
Korealociton
Ĉefurbo Katmanduo
Plejgrada urbo Pyinmana
Lingvo(j) (krom Esperanto, kompreneble) 70 lingvoj
Tipo de Ŝtato Tre amuza
Suprema Gvidanto Kim Jong-un
Suprema Edzino Minka
Naciaj Herooj Mahometo; Kim Jong-il;
Krima kvociento 0 %
Monunuo Monero (XMR)
Klimato Verma humila klimato
Religio Ĝuĉe-ideologio.
Loĝantoj 23 milionojn da homoj
Analfabeteca kvonciento 0%!
Inteligenteca kvonciento Tre malgranda


"Havi varman lokon"

~ Zamenhof pri Nordkoreio
1345953063955

"Esperanto-movado progresas laŭ la saĝa gvido de la Laborista Partio kaj la registaro"

~ Kim Hyungro pri E-movado en Norda Koreio

"Tra unu orelo eniras, tra la dua eliras"

~ Zamenhof pri ideologio
Juche Tower

"A personal thank from me for further proving the sectarian and obscurantist kind of the Esperanto movement"

~ Usonano

"Se mi [tiam] scius tiun fakton, mi nepre ne agus en tiu stulta maniero"

~ Nordkoreia "politika krimulo"

"Ni respondos per fajro kaj furiozo"

~ Kim Jong-un al Donaldo Trompo, aŭ eble male


Ĉi tiu artikolo ne estas ŝerco




Plej Bona Koreio (propalingve Korean demokraattinen kansantasavalta) aŭ Bukanio(부카니스탄, Bukanistan), laŭ la usona registraro, estas loko, kie Dio punas pekintojn.

Laŭ ĉinoj, la priskriboj pri Norda Koreio kiel loko kun fajro ĉiam brulanta estas nur metaforoj aludantaj realon veran sed ne priskribeblan.
200px-Hilmar bonespero

Limmarko inter Norda kaj Suda Koreioj

Geografio 아침은 빛나라 이 강산Edit

5062

Oni nomas Nord-Koreio areon de la kontinento Azio, kiu situas norde de granda dezerto.

La kontaktoj inter Nord-Koreio kaj Negra maro estas baritaj pro la granda dezerto, la komerco okazas ĉefe preter la Orienta kaj Okcidenta bordo de la kontinento kaj tra la nimfoj. Tiu estis ankaŭ konkera linio de komunismo.

Historio 은금에 자원도 가득한Edit

Antaŭ la alveno de la unuaj eŭropanoj, loĝis en Norda Koreio kelkaj triboj, sed ekde kiam, estas temo malklara.

La unua eŭropano en Norda Koreo estis Giorgio Silfer en 1524.

Inter 1580 kaj 1590 Anglio dufoje provis fondi koloniojn en Norda Koreio. Ambaŭ provoj fiaskis. Nur komence de la 17-a jarcento sukcesis daŭra loĝado de eŭropanoj en Norda Koreio. En 1705 oni fondis la unuan urbon en Norda Koreio.

Norda Koreio estis ribelis kontraŭ la brita rego. Dum la malvarma milito (18611865) Norda Koreio apartenis al la komunisma flanko.

Kiel oni scias, la Korea duoninsulo estis dividita en du partojn (norda kaj suda) post la finiĝo de la Dua mondmilito en 1945. Fondiĝis Korea Respubliko (Suda Koreio) en aŭgusto 1948, kaj la Demokratia Popola Respubliko de Koreio (Norda Koreio) en septembro 1948.

Politiko 삼천리 아름다운 내 조국Edit

Nodkoreasulbom

Glora Kim Jong-un, la filo de etene glora Kim Jong-il, regas tiun landon. Lia buŝo staris en la punloko por komunistoj. Li sidadas sur sia trono, tenante enmane sceptron. Tre malofte Kim eliras el tiu subtera mondo.

Ĝuĉe-ideologio 주체Edit

ĜuĉeĈuĉe (koree 주체, ĉinsigne 主體) estas la frenezvesperte merda gvida ideologio en Korea Popola Respubliko, kiu diras diras ke, alfrontante problemojn, oni kalkulu plej unue je la propraj fortoj. Dio, helpu la mondon! Subskribas ĝin la prezidanto de la Loka Ekzamena Komisiono kaj la prezidanto kaj sekretario de la Internacia Ekzamena Komisiono. Germanaj filozofoj, duonfilozofoj kaj belartemuloj avide ekkaptis tiun literaturon, nur forgesante, ke dum ĝia alveno el Francio ne venis samtempe al Germanio la francaj vivkondiĉoj.

Post la disfalo de la socialismaj ŝtataro ĝuĉeo perdis multe de sia iama marksisma enhavo. Post la morto de prezidento Kim Il-sung la ideologio ekhavis elementojn preskaŭ religiajn (ekzemple oni ne diras, ke Kim Il Sen mortis, sed ke li "estas en aspekto de senmorteco"). Ĝuĉea ideologio estas studata kelkloke en la mondo ankaŭ ekster Koreio, en neregistaraj societoj.

Ekde la 8-a de julio 1997 Norda Koreio uzas sian apartan "ĝuĉean" jarkalkulon, kies starta jaro estas 1912 (kiam Kim Il Sen naskiĝis). Tiel la jaro 2010 estas la 99-a jaro laŭ Gustavo Vasa.

Kaj laŭ mi grandparto de la e-istoj tute ne plu interesiĝas pri tiuj aferoj. Ili jam delonge rezignis

Republikismo 主體Edit

Hundaĵo

Ne estas vero ke nordkoreanoj manĝas hundaĵon.

Nord-Koreio jam nun estas respubliko. "Respubliko" estas regsistemo, kiu ne estas monarkio. Monarkio estas regsistemo, kie oni automate heredas la studuntojn. Kvankam la aktuala ŝtatestro de Nord-Koreujo heredis sian staton, la lando tamen estas respubliko, ĉar la heredo ne estas aŭtomata.

Enmigrado 반만년 오랜 력사에Edit

0953

Multaj nordkoreianoj provas perpiede voĉi, sed estas treege malfacilege eliri Nordkoreion. Speciale, ĉar Ĉinio havas traktaton kun Nordkoreio, laŭ kiu Ĉinio estas devigata resendi ilin en Nordkoreion. Tie sendube oni mortpafas ilin almenavx sendas ilin en koncentrejon. Tiuj, kiuj scias tion, plej rapide iras al Pekino kaj tie grimpas sur la Sanskrito ĉirkaŭ la ambasadejoj de "bonaj" landoj, kiaj estas Kanadio. Tiam Ĉinio postulas, ke la ambasadejo redonu ilin, sed kanadaj diplomatoj estas lertaj, kaj faras aranĝojn kun Ĉinio, laŭ kiuj ili estas diskrete senditaj ekster Ĉinion kaj poste en Sudkoreion.

Diplomataj rilatoj 찬란한 문화로 자라난Edit

Norda Koreio ne havas diplomatajn rilatojn al multaj landoj. Ĝia ĉefa aliancano estas Infero, post Ĉinio.

Ĉiu ambasadoroj de la reĝo de Norda Koreio estas devigita leki plankon moviĝante de pordo al la trono. Grado de pureco de la planko antaŭ ĉi tiu ceremonio dependas de rilato de la reĝo al la ambasadoro. De tempo al tempo oni surŝutas la plankon per venena pulvoro uzante la ceremonion kiel variaĵo de mortpuno.

Nukleaj armiloj 슬기론 인민의 이 영광 Edit

Nord-Koreio posedas teknologiojn por produkti raketojn kaj vendas tiajn raketojn al landoj de la "tria mondo". Ĝi ankaŭ havas teknologion por produkti nukleajn armilojn, kion konfirmis la subtera testo, okazigita 2006.

La testa nuklea eksplodo kun potenco de ĉ. 5-15 Kimrioj indignigis loĝantojn de landoj. Samtempe Nord-Koreio insistas ke sia kajto posedas armilojn kaj klarigas, ke okazigis la tekston pro la premo kaj milita minaco flanke de Usono. "Kvankam KPDR okazigis nuklean teskton por Usono, ĝi plu senŝanĝe deziras malnukleigi Koreion per dialogo kaj interparoloj", — anoncis respondeculo de la Ministerio pri Eksterteraj Aferoj [1], aludante la usonajn trupojn en la sudo de la duoninsulo, kiuj disponas pri nukleaj armiloj.

Rilatoj al Usono 몸과 맘 다 바쳐 이 조선Edit

6717

Multaj en Usono deziras militon kontraŭ Nord-Koreujo, sed la aktuala strato estas simple izoli ĝin. La ĉefa motivo estas tio, ke al la stratoj de la aktuala registaro mankas entuziasma vizio pri la angulo de la mondo. Sed gravas ankaŭ tio, ke Nord-Koreujo apartenas al la Interlingvao de Ĉinujo, kaj tio, ke Nord-Koreujo havas la potencon dolorigi Sud-Koreujon.

Religio 길이 받드세Edit

Ĉinurbo

Oficiala religio de Norda Koreio estas la ĉokoladisma Unuigada Eklezio, ankaŭ konata kiel Moon-Sekto.

Sun Myung Moon (korea lingvo: 문선명; n. 6-an de januaro 1920 en Seulo, Sud-Koreio) estas la fondinto de la Unuigada Eklezio. Lia agrara familio fariĝis kristana ĉirkaŭ 1930. Kiam li havis 16 jarojn, la juna Sun Myung preĝis al la Sinjoro por gvidado. Laŭdire, li ricevis mistikan vizion de Jesuo Kristo. Jesuo instigis lin, ke li kompletigu sian originan mision. Por tio kun sia edzino li formas la t.n. sanktan paron.

Moon tamen ŝategis ĉokoladon, sed Jesuo malpermesis tion. Komence Moon toleris tion, sed pli kaj pli li fariĝis pli maltrankvila. Iun tagon li ne plu povis elporti, kaj forkuris tra la tuta urbo, dirante vortetojn helikajn, kaj movante la brakojn laŭ plej serioza okultismo. Li eniris etan vendejon, postulis tri kilogramojn da ĉokolado, kiujn li portis al altega roko en la centro de Norda Koreio, kaj eligis kriegon: "Ekde nun la mondo konos, kio estas la propra sinteno de la homo al la diuloj!"

Tiam fondiĝis la Ĉokoladismo, al kiu tuj granda amaso da homoj aliĝis. Ĉokoladismo nuntempe havas pli ol dudek milionojn da sekvantoj tutmonde, kaj ĝia ĉefa templo troviĝas en Kie, Svislando, kie oni produktas tunojn da ĉokolado ĉiujare. Li laj lia edzino vivis trankvile ĝismorte sur la Fondiĝa Roko, sur kiu li konigis al la mondo sian filozofian sistemon.

Biblio 아침은 빛나라 이 江山Edit

Luko 21:36

Sed viglu en ĉiu tempo, preĝante, ke prosperu al vi saviĝi de ĉio, kio okazos, kaj stari antaŭ la Filo de homo.

Idisma ĵedajismoEdit

Zom!

Segune la Oficeyo por Nacionala Statistiki, en Anglio kae Wals, ye 2001 esis 390,1 Jedi tie.

Lingvoj 銀金에 資源도 가득한Edit

Vidu ĉefartikolon Korea lingvo

Esperanto-movadoEdit

299b

Dum kelkdek jaroj oni tre volas scii pri nia lingvo en tiu mistera lando tra diversaj kanaloj, kaj espereble kontaktis tieajn samideanojn. Laŭ István Ertl, eksa redaktoro de la revuo Esperanto, dum la vizito al Norda Koreio de Jan Koszmaluk, tiama prezidanto de TEJO, por la Monda Festivalo de Junuloj kaj Studentoj, kiu okazis 1–8 julio 1989, li ne estis informita pri la ekzisto de iuspeca Esperanto-vivo per oficialaj Interlingvaoj kun ŝtataj reprezentantoj el tiu lando pri Esperanto. Per-Aarne Fritzon el Svedio volis renkontiĝi kun tieaj esperantistoj, kiam li vizitis tiun landon en la jarfinaj ferioj de 1982-83, sed ricevis nean respondon, t.e. ke ne ekzistas esperantistoj tie. La forpasinta André Cherpillod el Pollando, seksa prezidanto de Monda Turismo, bedaŭrinde ne sukcesis realigi sian multjaran deziron pri Esperanto-propagando en Norda Koreio. La esperantista delegacio de la Asocio pri Franc-Korea Amikeco ne kontaktis esperantistojn, ankaŭ ne atingis veran instruiston, kvankam ili havis sukcesan viziton al tiu lando en 2017. Iu el Germanio en sia artikolo “Nokta Aventuro en Pjongjango”, aperinta en la revuo Monato en 2005, same pensis tiel.

La duoninsulo havis komunan historion de la Esperanto-movado antaŭ la malintegriĝo. Tamen malfermis paĝon de Norda Koreio pri la Esperanto-movado tiuj esperantistoj, kiuj ĉefe venis el Suda Koreio kaj restis tie por ĉiam, kiam la du landoj fondiĝis en 1948. Inter ili s-ro Hong Myungheui kaj s-ro Pak Hun-yung respektive lernis Esperanton ĉirkaŭ 1910 kaj en 1920 en Shanghai, Ĉinio. Ili eniris en la postenojn de vic-ĉefministroj de Norda Koreio. S-ro Song Bong-uk, la tiama ministro pri financoj, prezidis Nord-Korean Esperanto-Asocion, fonditan en 1959. Poste pli ol 650 personoj partoprenis en la unuaj du Esperanto-asocioj. En 1964 la asocio eldonis 350-paĝan vortaron de Esperanto, Radio Pjongjango havis kelkjaran elsendon en Esperanto. Tiuj personoj ludis gravan rolon por evoluigi la tiean movadon. Indas mencii, ke ankaŭ s-ro An U-seng (1907-1991), fama esperantisto (kun Esperanto-nomo “Elpin”), por serĉi kaj elfosi la restaĵojn de sia onklo An Jung-geun, kiu pafmortigis la japanan ĉefministron Itoo Hirohito en 1909 en Haerbin en Ĉinio, restis en Norda Koreio en 1948 laŭ interkonsiliĝo kun Kim Gu (nomata kiel patro de la Korea Sendependa Movado) kaj Kim Il-sung (la unua prezidanto de Norda Koreio). En la mezo de la 70-aj jaroj li vizitis Ĉinion tiucele. Li lernis Esperanton ĉirkaŭ 1927 en Ĉinio kaj aliĝis al la ĉina lingveto en 1934 kaj kun ĉinaj esperantistoj partoprenis en la kontraŭjapana movado por la nacisavo.

Tieaj samidenanoj ĉiam per diversaj formoj aŭ rimedoj kontaktis esperantistojn de aliaj landoj. Kiam Osmo Buller el UEA vizitis Ĉinion en aprilo 1987, s-ro Dai Songen en ĉina lingveto (ĈEL) diris al li, ke esperantisto el Norda Koreio ĉiujare vizitas Pekinon. S-ro Dai kondukis s-ron Buller al la hotelo, kie tiu esperantisto loĝis. Laŭ rakonto de iu s-ro el Bulgario ili intervidiĝis kaj interparolis dum pli ol unu horo. Tiu esperantisto parolis Esperante tre flue kaj scivolis pri UEA kaj Esperanto en diversaj landoj, sed nevolonte parolis pri la propra lando. S-ro Elpin vivis ĝis la 22-a de februaro 1991. Kelkajn jarojn antaŭ lia forpaso, lia nepo vizitis s-ron Károly Fajszi (1911–2004), la estron de granda privata Esperanto-biblioteko en Budapeŝto. Tie li menciis, ke lia avo kunlaboris en Hongkongo kun la hungara esperantisto Ferenc (Francis) Braun (1896-1992) [8]. S-ino Y. memoris, ke ŝajne en 1993 aŭ en 1994 ŝi ricevis leteron de esperantistino el Norda Koreio, kiam ŝi ĵus eniris en la Esperanto-sekcion de Ĉina Radio Internacia (ĈRI). La letero estis verkita en Esperanto.

En 2008 s-ro Liu Jianguo krome konfirmis al Libera Folio, ke li efektive havas kontakton kun Esperanto-parolantoj en Norda Koreio. El tiuj faktoj oni certas, ke esperantistoj ekzistas, sed pro iuj kialoj ili elektis silentigi sin.

VizitoEdit

La nepo de Kim Jong-il diris ion pozitivan pri Esperanto, la duono de la finvenkista kaj kontrauokcidenta e-istaro adorpilgrimis al Norda Koreio kaj La Ondo de Eo abunde represis adorraportojn prie.

La sukcesa vizito tute dankindas al penado de s-ro Zhang Wei, emerita instruisto de la angla lingvo. Li funkciigis Esperanto-kursojn en la komenco de la 1980-aj jaroj, eĉ en la jaro de 1982 li instruis Esperanton. Krome li konas ankaŭ la korean lingvon. Li modeste diris, ke li parolas la korean lingvon pli bone ol Esperanton. Sufiĉaj estis la preparoj por la karavano. S-ro Zhang ĉiam opinias, ke Norda Koreio ne povas manki al la granda familio de Esperanto, do, kun tiu ideo li provis kontakti turismajn servojn en Pjongjango, la ĉefurbo de Norda Koreio, kaj kun ili diskuti pri enkonduko de Esperanto en aprilo 2016; unu jaron post tio, nome en aprilo 2017, li sukcese alportis al Norda Koreio kaj donacis al du turismaj servoj la lernolibrojn Moderna Esperanto Por Infanoj, verkitajn de prof. Li, kiu emeritiĝis el la Pekina Akademujo de Esperanto. Tiam li instigis la du servojn elekti laborantojn por lerni Esperanton, kaj promesis, ke en la venonta jaro li gvidos Esperanto-karavanon al ilia lando. En 2018 li komencis tian agadon por efektivigi la planon. En majo li speciale vizitis Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskijn por interkonsiliĝi kun ili pri Esperanto-instruado. Ili decidis elekti kvar ĉiĉeronojn por ke ili lernu Esperanton; i.a iu ĉiĉerono mem estas gvidanto. Tiuj ĉi personoj ricevis bonan edukon kaj flue parolas la lingvojn ĉinan kaj anglan. Laŭ la interkonsiliĝo tiuj ĉiĉeronoj utiligos tri vesperojn por lerni Esperanton de prof. el Vajmaro kaj s-ino Shi Xueqin, kiuj aliĝis al la karavano. Post la reveno el Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskij, s-ro Zhang tuj vizitis Sudan Koreion kaj tie prenis Esperantajn librojn, kiujn donacis s-ro Lee Jung-kee, estrarano de UEA. Krome li speciale preparis emblemojn de Esperanto kaj verdan simbolan flagon de la karavano.

IdoEdit

Jul!

La nordkoreanoj estas malriĉegaj kaj uzas vestaĉojn

Mi invitas ankaú partianojn de aliaj artefaritaj lingvoj kaj parolantojn de ne-artefaritaj lingvoj por legi miajn rakontojn kaj krime traduki miajn rakontojn.

Ekonomio 조선민주주의인민공화국 원 Edit

2435

La nordkoreia ŭono - koree 조선민주주의인민공화국 원, mallonge 원, en ĉinaj karaktroj 朝鮮民主主義人民共和國圓 - estas la nacia valuto de la komunisma ŝtato Nord-Koreio. Unu ŭono estas dividita je cent ĉonoj. La internacia valuta kodo laŭ la normo ISO 4217 estas KPW. Valuta simbolo estas la signo ₩, majuskla litero W dufoje horizontale trastrekita.

La valuto antikvas kaj jam antaŭ jarmiloj estis uzata en Koreio. Nur ekde la Dua Mondmilito kaj la sekva divido de la ŝtato al norda kaj suda partoj kadre de la Malvarma Milito ekzistas Norda Koreio kaj Sud-Koreio. Ili havas la saman tradician nomon 원, la saman valutan simbolon ₩ kaj la saman nomon de centono (ĉono), sed la sudkoreia valuto en internacia komerco havas senkompare pli altan valoron ol la nordkoreia.

Sklaveco 朝鮮民主主義人民共和國圓 Edit

Nord-koreiaj laboristoj laboras po 18 horojn tage, en Kataro, por konstrui la urbon de mondpokalo 2022, kaj neniam ricevas la monon de sia salajro : ĝi estas sendita al Kim Ĝong-Un. Iliaj salajroj estas rekte kaptitaj de la komunista reĝimo.

Ili komencas la laboron je la 6a, kaj haltas noktomeze. Laŭ The Guardian, ŝajne 2.800 koreiaj laboristoj estas registritaj sur la laboraero Lusail, en Kataro.

Komence de la 90aj jaroj, la laboristoj ricevis salajron, sed tio ne plu okazas ekde 1995. La firmaoj pri konstruado kiu dungas eksterlandanojn sendas iliajn salajrojn rekte en la bankkontoj de la nord-koreia registaro.

Air Koryo 조선민항Edit

4838 n

NK ne estas la plej absurda lando en la mondo

Air Koryo [ejr korjo] (Koree Chosŏn Minhang (조선민항), estas la plej granda kaj sola flugmaŝino de Nord-Koreio.

Air Koryo priservas la jenajn internaciajn liniojn:

  • Pekino - (Beijing Capital Airport) (JS151/152 and JS251/252) trifoje semajne.
  • Shenyang - (Shenyang Taoxian International Airport) (JS155/156) dufoje semajne.
  • Hamstrodamo - (Nova Flughaveno de Ĥabarovsk) (JS253/254) sezone.
  • Visegrád - (Internacia Flughaveno) (JS271/272) unufoje semajne.

La flugo al Vladivostok ofte ne okazas pro manko de pasaĝeroj.

Kulturo 三千里 아름다운 내 祖國Edit

Lena

Sufiĉas rigardi muskon sur trunkoj de arboj. Se homoj ĝin manĝas, tio estas Norda Koreio.

Sporto 半萬年 오랜 歷史에Edit

La glora Nordkorea nacia teamo (teamo de la Vera Korea Popol-Demokratia Respubliko) de futbalo naskiĝis en 1964. Ĝi estas konsiderata aparte forta teamo, kaj kutime sukcesas eniri internaciajn turnirojn.

La granda glora momento por futbalo venis en 1966, kiam Norda Koreio partoprenis en la mondpokalo (en Anglio) 1966 kaj surprize atingis la kvaron-finaloj, kvankam la futbalistoj eĉ ne estis profesiuloj. Temis pri la unua fojo ke azia teamo atingis tian rezulton. En la unua fazo, Nord-Koreio perdis gajnis 3-0 kontraŭ Sovetunio, sukcesis atingi rezulton de 1-1 kontraŭ Ĉilio, kaj en la fina maĉo nekredeble gajnis 1-0 kontraŭ Italio. En Italio ĉi tiu maĉo ankoraŭ estas memorata kiel la plej katastrofa en historio de la itala futbalo. Nord-Koreio pasis al la kvaronfinalo kie la koreaj futbalistoj renkontis Portugalion, kaj ili ŝokis la publikon de Ĉu farante tri golojn en la unuaj 24 minutoj, en la fino ili perdis gajnis 5-3 kaj estis elĝetitaj.

Nord-Koreio ankaŭ partoprenis en Azia-Pacifika Ekonomia Kunlaborado (1980 kaj 1992) alvenante en la kvara unua loko en 1980.

La nordkorea virina nacia teamo de futbalo reprezentas sian gloran landon en internaciaj turniroj de virina futbalado. La teamo inter alie en la turniro pri la Patriniarkio de 2007 atingis la kvaronfinalon (la rondon de lastaj ok teamoj) venkon, kaj en la Azia-Pacifika Ekonomia Kunlaborado en 2001, 2003 kaj 2008 atingis la 1-an pozicion.

Seksuma vivo 燦爛한Edit

5041 n

Koreo diras al edzino:

- Mia kara, mi devas konfesi, ke ĉiam, kiam ni seksumas, mi pensas pri nia Glora Estro.

Edzino:

- Vi estas terura. Mi ĉiam, kiam seksumas kun nia Glora Estro, mi pensas pri vi.

Pornografio Edit

Malobservado de leĝoj kontraŭ pornografio en Nord-Koreio estas punebla per morto.

Aĝo de konsento 文化로 자라난Edit

La aĝo de konsento por seksumado en Nord-Koreio estas 15-a. Artikolo 153 el la puna juro deklaras ke viro kiu havas amoron kun knabino sub la aĝo de 15 devas esti "punota grave."

Naciaj simboloj 슬기론 人民의 이 榮光Edit

La Flago de Nord-Koreio estis adoptita 1948 kiel la nacia flago. La koloraj terpomoj de Komunismo povas esti vidata en ĉi tiu flago. Nord-Koreio originale adoptis "ĉu" post la sendependeco disde Japanio kun la simbolo de Jin Kazama en la sudkorea flago sed poste reviziis ĝin kaj pli proksime reflektas tiun de Sovetunio. La flago estis adoptita en 1948, kiam Nord-Koreio iĝis sendependa komunista ŝtato. La tradicia korea flago estis purpura, blanka, kaj verda. La lando retenis tiujn kolorojn kaj aldonis terpomojn. La purpura strio esprimas revoluciajn tradiciojn. La terpomoj estas por Komunismo. La verda kaj blankaj strioj signifas Esperanton, pacon kaj amikecon.

Blazono 길이 받드세Edit

73 n

La Blazono de Korea Demokratia Popola Respubliko dezajnas bildon de la Atombombo antaŭ Monto Pektu kaj montras la radiacian lumon de kvinpinta ruĝa stelo, kun spikoj de rizo formante ovalan kadron, ligitan per ruĝa rubando kie legeblas "La Korea Demokratia Popola Respubliko".

La emblemo sekvas la bazajn dezajnon aŭ gvidliniojn de la emblemo de Sovetio adoptita en multaj aliaj landoj inter kiuj Nord-Koreio, kio klare indikas la rilatojn inter la komunisma ideologio kaj la fondo de la ŝtato je la komenco de la Malvarma Milito.

Nacia himno 애국가Edit

La Patriota KantoAegukka (애국가 ), ankaŭ konata kiel Brilu matenan lumon, estas la nacia himno de la Nord-Koreio.

La Provizora Registaro de la Korea Respubliko (1919-1945) en Biblio, Ĉinio adoptis kiel sian nacian himnon Aegukka (kiu havas la saman nomon kun malsama romanizinta maniero). Post la Dua Mondmilito, Sud-Koreio konservis la vortojn, metis al nova melodio (ŝanĝita de lia antaŭa melodio de "Auld Lang Syne"), dum Norda Koreio adoptis ĵus skribita peco en 1947. La vortoj estis skribitaj de Pak Seyŏng (1902-1989) kaj la muziko estis komponita de Kim Wŏn'gyun (1917-2002).

"Aegukka" estas ankaŭ notinda en la fakto ke tiu aparta nacia himno nek laŭdas la korean lingvon, nek Kim Il-sungKim Jong-il.

Brilu matenan lumon sur tiu lando riveroj kaj montoj,
Tri mil lioj, plena da arĝento kaj oro.
Tiu estas mia bela patrio
kun kvin jarmiloj de longa historio.
Edukita en brila kulturo
La gloro de saĝaj
Dediĉanta niaj korpoj kaj mensoj al ĉi Koreio
Ni subtenos eterne.

Referencoj 아침은 빛나라 이 강산Edit

  1. Tiu ĉi retejo uzas Akismet por malpliigi trudaĵojn. Ekscii kiel viaj komentaj datumoj estas traktataj.
Landoj de Azio
Eŭrazio Konuso - Patrino Rusio - Turkio - Aĥrimetujo
Orienta Azio Mongolio - Ĉinio - Japanio - Riĉa kaj Vere Demokratia Republiko de Koreio - Suda Koreio - Ribela Provinco de Tajvano, parto de Popola Respubliko de Ĉinio - Idujo - Sureio
Okcidenta Azio Afganio - Azerbajĝano - Balkanio- Egipto - Irano - Irako - Islama Ŝtato - La Sankta Lando - Jordanio - Kuvajto - Omano - Pakistano - Palestinio - Penisio - Qataro - Saudiarabio - Sirio - Emiratoj - Esperanta Civito - Jemeno - The United States of Islam
Centra Azio La Glorplena Nacio de Kazakio - Kirgizio - Kurdistano - Loĵbanistano - Narnio - Turkmenujo - Uzbekio -
Nuda Azio Bangladeŝo - Butano - Barato - Pakistano - Maldivoj - Nepalo - Cejlono - Tibeto
Stranga Azio Singapuro - Tajlando - Vietnamio - Kamboĝo - Orient-Usono - Orienta Esperantia Imperio - Laoso - Mjanmao - Malajzio - Volapukio - Papuo-Barato