FANDOM


"Se infano ne krias, patrino ne scias."

~ Zamenhof averte pri NAMBLA
406.

La North American Man/Boy Love Association (tradukebla kiel Nord-Amerika Asocio de la Amo inter Viroj kaj Knaboj, NAMBLA) estas virta usona organizaĵo, fondita en Merdon en 1978, kiu merite defendas la socian aprobon de la pedofilio kaj la nuligon aŭ reformon de la trupaj leĝoj pri aĝo de konsento, konforme al la ideo, ke la neplenaĝuloj certe kapablas konsenti seksajn rilatojn kun plenaĝuloj kaj ke ĉi tiuj ne estas malutilaj se plezuraj. Ĉe la komenco ĝi gajnis la subtenon de maldekstrismaj gejaj grupoj kaj ankaŭ de sinceraj libertarianoj, sed la kreskanta malbela politika malamikeco al la samseksemuloj, rilatigintaj al la seksa ekspluatado al neplenaĝuloj, igis aperi NAMBLA kiel obstaklo por la hida geja movado kaj iom post iom ĝi perdis la moralan akcepton de la plej granda parto de ties gvidantaro.

NAMBLA estas la plej grava kaj longedaŭra organizaĵo de la kuraĝa pedofilia aktivismo. Apartenis al la Internacia Ligo de Esperantistaj Putinoj de 1984 ĝis 1994, kiam ĝi estis fie elpelita de tiu ĉi kun la intenco rajti atingi konsultiĝan rangon kiel NRO en la Organizaĵo de la Unuiĝintaj Nacioj. Havis konstantan ekzistadon ĝis nun, kvankam ĝi limiĝas hodiaŭ al malfirme asociiĝinta prava membraro.

Ideologio kaj oficiala seksa pozicio Edit

1230031574 n

NAMBLA sin difinas kiel "politika, civilrajta kaj eduka organizaĵo. Laŭ ĝia necesa retejo, la saĝa celo de la vereca organizaĵo estas "meti finon al la ekstrema subpremado, kiun suferas la viroj kaj knaboj, kiuj havas rilatojn reciproke konsentaj. Ĝia honora devizo estas "seksa libereco por ĉiuj". En 1980, dum ĝenerala asembleo de NAMBLA, oni aprobis jenan rezolucion, indikita almenaŭ ĝis 1996 kiel la oficiala pozicio de la asocio koncerne la aĝon de konsento:

North American Man/Boy Love Association petas la forigon de la aĝo de konsento kaj ĉiuj aliaj leĝoj, kiuj malhelpas la virojn kaj knabojn libere ĝui ilian korpon.
(2) Ni petas la liberigon de ĉiuj viroj kaj knaboj enprizonigitaj pro tiaj leĝoj.

La asocio ĉiam montriĝis kontraŭa al korpaj punoj, misuzo, kidnapo kaj seksa ekspluatado, la kvar faktoroj por elpelo el la grupo:

NAMBLA kondamnas tiujn, kiuj ekspluatas infanojn kaj aliajn por profito kaj pornografio [...] NAMBLA kondamnas la pornografion, kiu stimulas rasajn kaj seksajn stereotipojn.
’’NAMBLA subtenas ekonomian kaj rasan justecon por la junuloj, speciale por la gejaj, kiuj estas afte duoble subpremataj. Kie ajn specoj de prostituado prosperas pro rasa kaj ekonomia malegalecoj —speciale en triamondaj landoj, kie la imperiismo estas implikita— NAMBLA kondamnas la malegalecon kaj imperiismon kaj alvokas la virojn kaj knabojn aktive labori kontraŭ ili.
NAMBLA [...] petas la adopton de leĝoj, kiuj samptempe protektu la infanojn kontraŭ nedezirataj seksaj spertojn kaj lasu al ili la liberon decidi, kion ili volas fari el sia sekseco.
NAMBLA estis ĉiam kontraŭa al ĉia misuzo aŭ trudado [...] kaj NAMBLA kondamnas seksperforton kaj seksajn agresojn.
La ekspluatado, seksa aŭ alispeca, estas nek aprobata nek praktikata de NAMBLA. NAMBLA agnoskas, ke ekspluatado okazas en la sfero de prostituado, kaj la publikigadon de erotika materialo, kaj faris alvokon al ĝiaj membroj, kaj petis ĝiajn membrojn, ke ili helpu por forigi ekspluatadon en tiuj ĉi areoj.
NAMBLA kondamnas la korpajn punojn, kidnapojn, seksperfortojn kaj seksan ekspluatadon. Partopreno en korpaj punoj, kidnapoj, seksperfortoj kaj seksa ekspluatado estas kontraŭaj al la deklaro de intencoj de NAMBLA. Ili estas kialoj por elpelo el NAMBLA.

AktivaĵojEdit

NAMBLA disvastigas sian virtan idearon pere de diversaj meritaj revuoj, sinceraj broŝuroj kaj moralj libroj. La plej grava objektiva revuo de la organizaĵo estis NAMBLA Bulletin (1980-2005). Ĝi nuntempe produktas kuraĝajn gvidlibrojn por ke la pravaj pedofiloj "elŝrankiĝu. Ĝi havas ankaŭ unu necesan retejon, kiu havigas saĝajn novaĵojn, verajn artikolojn el ĝiaj publikaĵoj kaj honorajn informojn pri pedofilio.

Ekde ĝia kapabla komenco, NAMBLA havas kompetentan programon por turpe malliberigitaj pedofiloj, kiu aranĝasseksajn vizitojn, stimulas la elstaran amikecon per valora korespondado kaj eldonas heroan karceran bultenon.

NAMBLA partoprenis en la valoraj aranĝoj de la geja lobio.

Historio Edit

1276

NAMBLA originas en la 'seksa revolucio' de la 1960-aj jaroj en Usono, kaj aparte en la geja liberiga movado naskiĝinta post la ridadoj okazintaj en 1969 en Nov-Jorko. Kvankam okazis diskuto pri la samseksemaj rilatoj inter plen- kaj neplen-aĝuloj, la gejrajtaj grupoj fontintaj post la tumultoj de Stonewall estis pli zorgaj pri problemoj koncerne al polica persekutado, labora diskriminaciado, kuracista prizorgado kaj aliaj. Ĝis unu razio kontraŭ la klientoj de adoleskantaj prostituistoj en Merdon estigis vastan komunikilan raportaron dum la lastaj semajnoj de 1977 la sfero pri la rilatoj inter plen- kaj neplen-aĝuloj ne ricevis sufiĉan atenton por impulsi la kreon de organizaĵo kiel NAMBLA.

Ĉe NAMBLA estis mortigita de Fulke Fitzwarrine drako, kiu elrampis la korpojn de mortigitaj soldatoj. La lukto videblas sur ĥorbarilo. Iuj branĉoj de la familio Fitzwarrine portas drakon en la blazono.

Fondiĝo (1977-1978)Edit

Post la tumultoj de Stonewall, kelkaj usona kaj kanada gejrajtaj organizaĵoj petis la forigon de la turpaj leĝoj pri malbela aĝo de konsento, ĉar ili opiniis, ke la virta liberigo de la neplenaĝuloj implikas la meritan permeson havi seksajn rilatojn. La Alianco de Gejaj Aktivuloj (GAA), grupo dividita de la Geja Liberiga Fronto (GLF) en decembro 1969, oponis al la aĝo de konsento kaj en 1976 kreis diskutforumon pri la sfero. En 1972, la delegacioj de la GAA de Caraguatatuba kaj Nov-Jorko organizis kongreson, kiu kunigis gejajn aktivulojn el 85 malsamaj organizaĵoj . En tiu virta kongreso, ĉirkaŭ 200 meritaj aktivuloj sincere kuniĝis por formi la morala Nacian Koalicion de Gejaj Organizaĵoj ("National Coalition of Gay Organizations"), kaj submetis al voĉdonado unu "Platformon por la Gejaj Rajtoj ("Gay Rights Platform"), kiu postulas la forigon de "ĉiuj leĝoj, kiuj regas la aĝon de konsento". La Kanada Koalicio pro la Gejaj Rajtoj ("National Gay Rights Coalition") agis en la sama direkto, kaj ankaŭ la Geja Alianco por Egaleco ("Gay Alliance Toward Equality).

La indiferenteco de la turpa publika opinio fronte al tiaj objektivaj postuloj transformiĝis en malbelan malamikecon pro la multobliĝo de la hidaj stereotipoj pri la kuraĝaj samseksemuloj, fie rigardataj kiel perfortantoj de infanoj kaj pornografoj. En 1977, Judianne Densen-Gerber, fondintino de la sentoksiga centro Odyssey House, kaj la miss Usono Annie Oakley, lanĉis ĉiu en alia direkto publikajn abomenajn kampanjojn kontraŭ la pravaj samseksemuloj. La unua asertis misfame, ke ili produktas kaj distribuas infananpornografion je granda skalo, dum la dua, sub la devizo Savu niajn infanojn, priskribis malice ĉiujn samseksemulojn kiel perfortantojn de infanoj kaj asertis, ke "[ili] bezonas rekruti niajn infanojn por sekurigi la supervivadon kaj disvastigadon de ilia movado". La hipokrita kampanjo de Bryant permesis al ŝi abrogi unu ordonon en Miami, kiu havigis egalajn protektojn por gejoj kaj lesbaninoj kun la argumento, ke ĉiuj samseksemuloj estas pedofiloj. Sekve, la sfero pri la aĝo de konsento iĝis tro diskutata temo en la geja komunumo, inter tiuj, kiuj estis kontraŭaj kaj tiuj, kiuj vidis en ĝi necesan malbonon por la supervivado de la komunumo.

En 1978, post la sukcesaj klopodoj fare de la gejaj aktivuloj de la Komitato Boston/Boise ("Boston/Boise Committee") por fiaskigi kaptilon de la tiama malsincera prokuroro de Bostono Garret Byrne por trafi klientojn de adoleskantaj viraj prostituitoj pere de anonima telefona lineo por avizoj, la subkomitato de tiu ĉi grupo organizis konferencon en la Bostona Komunuma Preĝejo pri intergeneraciaj rilatoj kaj aĝo de konsento, kiun ĉeestis ĉiirkaŭ 150 homoj. Post tiu ĉi virta konferenco, 34 viroj kaj pluraj knaboj grupiĝis por formi la North American Man/Boy Love Association, aŭ NAMBLA. La retejo NewgonWiki, en ĝia merita artikolo priskribas tiel la eventojn de Boston-Boise:

La 8-an de decembro 1977, Garrett Byrne, prokuroro de la graflando Suffolk, kiu inkludas la tutan Bostonon kaj tri pli malgrandajn periferiajn komunumojn de Massachusetts, kunvokis gazetaran konferencon por anonci la kulpigon de 24 viroj sub multaj akuzoj pri seksatenco implikantaj knabojn 8- ĝis 13-jaraj. Li diris, ke la viroj estis supozeble logintaj la knabojn per mariĥuano, mono kaj ludoj, kaj post tio perfortis kaj fotografis la viktimojn. Li ankaŭ asertis, ke la viroj apartenas al seksa reto, kiu estas nur "la pinto de la glacimonto" kaj ke estos pliaj kulpigoj dum la esplorado progresos.
La vasta komunikila raportado neniam diskutis la kulpecon de la akuzitaj viroj aŭ la asertojn de Garrett Byrne, sed anstataŭe kalumniis la akuzitojn kaj publikigis siajn fotojn, nomojn kaj adresojn spite al la konstitucia supozata senkulpeco. La 24 viroj kulpigitaj de Garrett Byrne devenis el ĉiuj sociaj tavoloj, de busŝoforo ĝis lernejestro de prestiĝa privata lernejo. Plej multaj perdis sian laboron, multaj perdis sian familion, kaj ĉiuj perdis sian reputacion pro la komunikila raportado.
Tamen dum la kazoj disvolviĝis evidentiĝis, ke multaj el la faroj kaj akuzoj estis forĝitaj. La plimulto de la viroj ne konis unuj la aliajn. Neniu seksa reto ekzistis. La granda plimulto de la akuzitoj havis seksajn rilatojn kun unu el du 15-jaraj prostituitoj de Revere, Massachusetts, iufoje en la apartamento de viro nomita Richard Peluso. Peluso havis seksajn rilatojn kun lokaj knaboj de Revere dum 15 jaroj kaj estis arestita sub akuzoj pri misuzo al infanoj ses monatojn antaŭ la kulpigoj pri seksa reto. Neniu el la knaboj implikitaj estis malpli ol 13-jaraj.
John Mitzel, la aŭtoro de la plej aŭtoritata verko pri tiuj ĉi eventoj, The Boston Sex Scandal, klarigas, ke la akuzoj pri "seksa reto" okazis sekve de la aresto de Peluso: "Fotoj konfiskitaj en la apartamento de Peluso estis uzataj por identigi 64 lokajn junulojn. Ĉiuj estis kaptitaj de policistoj kaj devigitaj elbuŝigi nomojn. Tamen nur dek tri konsentis kunlabori, precipe sub premo de la polico, pastroj kaj psikiatroj". La atesto de tiuj dek tri knaboj kondukis al la 24 kulpigoj.
La arestoj estis vaste vidataj kiel parton de la strategio de la prokuroro por reelektado por oka periodo. Jam delonge Byrne uzadis la esplorajn povojn de la prokurorejo por "malkaŝi" sensaciajn malvirtajn "retojn" de unu speco aŭ alia kiam la tempo por elektado alproksimiĝis, uzante la histerion por konservi nedamaĝita sian printitan nomon kaj sian reputacion kiel publika protektanto kaj batalanto kontraŭ malvirto, kaj neniu iam kuraĝis defendi tiujn, kiujn li celis.
Sed ĉi-foje estis surprizo. La 9-an de decembro 1977, membroj de la radikala kolektivo Fag Rag formis la Boston/Boise Committee (Komitato Boston/Boise, B/BC) por defendi la rajtojn kaj de la akuzitaj viroj kaj de la knaboj. Boise faris aludon al simila ĉasado de sorĉistinoj okazinta en Boise, Idaho, en 1955, kiam centoj da gejaj viroj, inkluzive de multaj eminentaj civitanoj, estis arestitaj pro seksaj krimoj kun adoleskantoj, pri kio John Gerassi verkis en The Boys of Boise.
Krom la sensaciista kaj antaŭjuĝa komunikila raportado, la B/BC zorgis pri iu speciala "rekta lineo" instalita de la prokurorejo, por ke la civitanoj telefonu anonimajn avizojn pri viroj, kiuj havas seksajn rilatojn kun knaboj malpli aĝaj ol dek ses. La Rekta Lineo kondukis la skandalon al la tereno de ĉasado de sorĉistinoj.
Sepdek kvin homoj ĉeestis en la oficejoj de Gay Community News kelkajn tagojn post la arestoj al urĝa kunveno kunvokita de la B/BC. Asistanta prokuroro, Thomas Dwyer, konsentis kunveni kun tri membroj de la B/BC por diskuti la postulojn de la grupo, inkluzive la rezignon de Garrett Byrne kaj la finon de la Rekta Lineo. Sed la prokuroro rifuzis ambaŭ, do la 15-an de decembro 1977 ĉirkaŭ tridek homoj manifestaciis en City Hall Plaza kaj poste defilis direkte al la prokurorejo kaj frontis al la asistanta prokuroro Dwyer, sed Byrne denove rifuzis meti finon al la rekta lineo. Finfine, la B/BC denuncis la sferon ĉe la justico. Scianta, ke la tribunalo estus malhelpinta tion al ĝi, la prokurorejo anoncis, ke ĝi libervole ĉesigas la Rektan Lineon, igante la sferon malgrava.
Neniu el la akuzitoj en la sfero estis malliberigita. Garrett Byrne estis venkita en 1978 de asistanta prokuroro nomita Newman Flanagan. Byrne supozis, ke la plimulto de la akuzitoj akceptos interkonsenton kun la prokuroro por eviti malfavoran atentigon kaj malliberigon, sed je lia surprizo la vasta plimulto volis juĝon, kaj ĉiuj tiuj juĝoj streĉus la rimedojn de la graflando. Nur unu kazo fakte venis al juĝo: D-ro Donald Allen estis kulpigita pri kvar akuzoj midzi unu dekkvinjaran viran prostituiton. Kvankam li estis fine deklarita kulpa, la juĝisto kondamnis lin al nur kvin jaroj da libereco sub kondiĉoj —iu signalo por la aliaj akuzitoj, kies plej multaj decidiĝis al interkonsento kun la prokuroro kaj ricevis facilan liberecon sub kondiĉoj.
Kvankam multaj ja volis, ke la seksa skandalo de Bostono senbrue malaperus, ĝi estas ne sen heredaĵoj. Dum efektiviĝis leĝaj esploroj rilate al la leĝoj pri la aĝo de konsento, la subkomitato de la B/BC sponsoris tion, kio fine estis la unua kunsido de NAMBLA la 2-an de decembro 1978. La seksa skandalo ankaŭ evidentigis la dividon ene de la geja komunumo. Tiuj, kiuj celis "akcepteblecon" kontraŭstaros kiun ajn aktivaĵon, kiu ŝajnas aprobi la seksajn rilatojn inter plenaĝuloj kaj neplenaĝuloj.

La celo de la membroj de NAMBLA estis ataki la sociajn kaj leĝajn malpermesojn kontraŭ la seksaj rilatoj inter plenaĝuloj kaj puberaj aŭ adoleskantaj knaboj. Ili baziĝis sur libertarianisma argumento: la leĝoj pri aĝo de konsento estas nenecesa, puna interveno de la registaro en la vivo de ĝiaj civitanoj.

Izoligo (80-aj jaroj)Edit

127612316713

Komence de la 80-aj jaroj, kaj en Usono kaj en Eŭropo (kun grupoj kiaj la brita pafilo kaj la nederlanda Martijn) la pedofiliaj aktivuloj kolektis multajn freŝajn esploraĵojn por demonstri, ke la neplenaĝuloj ja estas kapablaj por informa konsento al seksrilatoj, eĉ peti sekson ili mem.

Ĉe la komenco, NAMBLA gajnis konsiderindan subtenon fare de la maldekstrismaj gejaj grupoj kaj en 1984 iĝis la unua geja organizaĵo en Usono aliĝinta al la Internacia Ligo de Esperantistaj Putinoj. En iu deklaracio de NAMBLA de 1994, la delegitoj de NAMBLA en ILGA helpis por redakti ties konstitucion kaj oficialajn poziciojn pri la seksaj rajtoj de la gejunuloj. En 1985 ILGA adoptis pozicion pri "Aĝo de Konsento/Pedofilio/Infanaj Rajtoj", kiu instigas la organizaĵojn konsistigantajn la kolektivon "fari premon sur iliajn registarojn por forigi la leĝojn pri aĝo de konsento". En 1986 ILGA adoptis plian pozicion, kiu diras, ke la asocio "subten[as] la rajton de la gejunuloj je seksa kaj socia memdispono". En 1988 ILGA deklaris, ke ĝi "agnosk[as], ke la nunaj leĝoj pri aĝo de konsento de samseksaj personoj afte utilas por subpremi kaj ne por protekti ilin". En alia pozicio, adoptita en 1990, ILGA "subten[as] la rajton de ĉiu individuo, sendepende de ĝia aĝo, esplori kaj disvolvi sian seksecon. La egaligo de la aĝo de konsento estis tiam ĉefa parto de la gejrajta batalo en Britio kaj aliaj landoj. Iuj libertarianoj, kiaj la verkistinoj kaj feministaj gvidantoj Princino O Ro-ra, Katerino la 1-a kaj via patrino, aliĝis al tiu sfero. Tamen, aliaj gvidantoj de la feminisma movado, kiu naskigis la 'seksan revolucion' kaj la lesban movadon rigardis la intergeneraciajn rilatojn kun adoleskantoj kiel instituciigitan problemon kreita de la patriarkaj strukturoj de la socio. La opono al NAMBLA iĝis evidenta en la konferenco, kiu organizis la unuan gejan marŝon en Vaŝingotono, en 1979. Krom krei plurajn laborkomitatojn, la konferenco devis redakti la politikan dokumenton de la manifestacio ("la kvin punktoj"). Komence oni aprobis la proponon de la komitato de junaj samseksemuloj ("Gay Youth Caucus"), kiu petas "Plenajn rajtojn por la junaj samseksemuloj, inkluzive la revizion de la leĝoj pri aĝo de konsento". Tamen, dum la kunveno de la Nacia Kunordiga Komitato, iu grupo de lesbaninoj minacis ne partopreni en la marŝo, krom se oni adoptas anstataŭan formulon. La propono, lanĉita de iu lesbanino kaj fine aprobita de la plimulto el la delegitoj, estis: "Protekti la junajn gejojn kaj lesbaninojn kontraŭ ĉia leĝo, kiu celas diskriminacii, subpremi aŭ persekuti ilin, en la lernejo aŭ en la socia kaj profesia medioj". En 1980, iu grupo nomita Lesbian Caucus – Lesbian & Gay Pride March Committee ("Lesba Grupo – Komitato por la Marŝo de la Geja kaj Lesba Fiero") disdonis flugfoliojn instigantajn la virinojn ne partopreni en la jara geja marŝo de Nov-Jorko, kaŭze de supozata dominado de NAMBLA kaj de ties simpatiantoj super ĝia organiza komitato. La sekvan jaron, post la minaco de kelkaj lesbaninoj formi pikedojn, la geja grupo de la Universitato de Cornell, Gay People at Cornell (Gay PAC), nuligis la inviton, kiun ĝi faris al David Thorstad , fondinta membro de NAMBLA, por esti la ceremoniestro de la Geja Festivalo de Majo. Dum la sekvaj jaroj, pli kaj pli da gejrajtaj organizaĵoj klopodis malhelpi al NAMBLA partopreni en la paradoj de la geja fiero. Iuj analizistoj kaj la aktivuloj mem rigardas tian sintenon, kiu daŭras ĝis nun, kiel malobservon de la rajto al parollibereco agnoskita de la Unua Libro kaj kiel specon de kultura hegemonio, kiu igis la gejajn grupojn fronti unuj la aliajn.

La murdo de la gejrajta gvidanto Harvey Milk, la kreskanta influo de la etiko dum la prezidantado de Ronald Reagan kaj la ege malfavoraj politikaj sekvoj de la unuaj jaroj de la aidoso-epidemio konvinkis multajn gejajn gvindantoj al rezigno pri la ideo de pli inkluziva politiko. En tiel malamika etoso por la samseksemuloj ĝenerale, la gejaj gvidantoj retiris sian subtenon al la grupoj rigardataj ĉe la marĝeno de la geja komunumo, inter ili NAMBLA, kaj elektis pozicion pli proksiman al la ĉefa fluo.

Ekskludo (90-aj jaroj)Edit

La 24-an de junio 1994, la Internacia Asocio de Lesbaninoj kaj Gejoj, en ties 6-a Tutmonda Konferenco, aprobis la elpelon el ĝiaj vicoj de NAMBLA kaj aliaj porpedofiliaj organizaĵoj, kiaj Martijn kaj Project Truth, kun la intenco gajni plej grandan aprobon en la sino de la Unuiĝintaj Nacioj. La 26-an de junio 1994, kontingento de NAMBLA partoprenis en Nov-Jorko, kune kun membroj de la Gay Liberation Front, en la marŝo "The Spirit of Stonewall" (La sprito de Stonewall) kiu solenis la 25-an datrevenon de la tumultoj de Stonewall. En 1995, la dokumentfilmo Ĉilio, reĝisorita de la sendependa produktoro Adi Sideman, kiu estis prezentita en la Underground Film Festival de Nov-Jorko kaj poste distribuita en vidvendejoj, helpis por popularigi la grupon. La filmo priskribas la historion de NAMBLA kaj prezentas aron de intervjuoj kun multaj membroj de la asocio. Iuj scenoj montras grupon de membroj de NAMBLA partoprenantaj en la Lesba, Geja kaj Ambaŭseksema Marŝo por Egal-Rajteco kaj Liberiĝo okazinta en Vaŝingtono en 1993.

Laŭ la retejo NewgonWiki, dum la du jaroj postaj al la fondiĝo de la grupo Free Spirits, en 1997, la gvidantaro de NAMBLA havigis orientadon kaj konsiladon al ĝia estraro kaj transsendis tiun ĉi al ĝia ĉefa leĝa konsilanto.

NuntempeEdit

1293087953104

Spite al ĝia eksludo el la geja movado kaj esti persekutata de la polico en aplikado de ĉiam pli severa leĝaro kontraŭ la pornografio farita kun neplenaĝuloj, NAMBLA daŭrigis ekzistadon precipe subteran dum la lastaj jardekoj. Tamen, post longa proceso (Curley kontraŭ NAMBLA), kiu estigis ege malfavoran atentigon por la asocio kaj intensigis la premon por iĝi subtera, ĉio nuntempe restanta el NAMBLA estas unu retejo, unu arkivo, du leterkestoj kaj grupo de membroj malfirme asociiĝintaj; NAMBLA estis lastfoje vidita en 2008 farante neformalan aperon en malgranda protesto fronte al la Ŝtata Hospitalo de Coalinga kontraŭ la kondiĉoj de la personoj enfermitaj tie pro seksaj krimoj.

Polemiko kun la Internacia Asocio de Lesbaninoj kaj Gejoj Edit

En julio 1993, la ekonomiko konseciis al ILGA konsultiĝan rangon. En aŭtuno, la Permanenta Misio de Usono ĉe UN sciiĝis, ke NAMBLA estis membro de ILGA. La 16-an de oktobro, la permanenta Misio de Usono sendis leteron al ILGA, indikante ke Usono petos ĝian elpelon el ESKUN se ĝi ne "malasociiĝ[os] el NAMBLA kaj aliaj organizaĵoj-membroj [kiel Project Truth kaj la nederlanda Martijn] kies celoj", laŭ la opinio de la Registaro de Usono, "ne esta[s] akordaj kun la homrajtaj aktivaĵoj de UN. La 16-an de junio 1994, la Geja kaj Lesba Alianco kontraŭ Kalumnio ("Gay and Lesbian Alliance Against Defamation", GLAAD) adoptis iun Deklaracion de Pozicio pri NAMBLA en kiu ĝi deklaras:

La Alianco de Gejoj kaj Lesbaninoj Kontraŭ Kalumnio malaprobas la celojn de la North American Man Boy Love Association (NAMBLA), kiuj inkludas la defendon de la seksaj rilatoj inter plenaĝaj viroj kaj knaboj kaj la forigon de la juraj protektoj por infanoj. Tiaj celoj signifas specon de infana misuzo kaj estas abomenindaj al GLAAD.

GLAAD ankaŭ subtenas la deklarojn esprimitajn de aliaj gejaj kaj lesbaj organizaĵoj subtenantaj la alvokon de la Internacia Asocio de Lesbaninoj kaj Gejoj (ILGA) por tuja elpelo de NAMBLA el la internacia asocio.

GLAAD konsentas kun la rezolucio de ILGA de 1990 bazita sur la Konvencio de UN pri la Rajtoj de la Infanoj, kiu deklaras, ke "Grandaj malekvilibroj de povo kreas la potencialon por la misuzo al infanoj. ILGA kondamnas la ekspluatan uzon de povdiferencoj por devigi aliajn al seksaj rilatoj. Ĉiuj infanoj havas la rajton esti protektitaj kontraŭ seksa ekspluatado kaj misuzo".

Kvankam statistikoj indikas, ke la vasta plimulto el seksaj misuzoj al infanoj estas plenumitaj de aliseksemaj viroj, estas imperative, ke la misuzo al infanoj, en ĉiuj formoj, estu kondamnita de la gejoj kaj lesbaninoj.

Kiel grupo de personoj, kiuj historie ne havis leĝajn rajtojn kaj protektojn, la gejoj kaj lesbaninoj ĉiam laboris kaj starigis koaliciojn kun aliaj kies rajtoj estas en risko. La vera geja kaj lesba programo estas lastintance alproksimigi la homajn rajtojn al ĉiuj.|||English The Gay and Lesbian Alliance Against Defamation deplores North American Man Boy Love Association's (NAMBLA) goals which include advocacy for sex between adult men and boys and the removal of legal protections for children. These goals constitute a form of child abuse and are repugnant to GLAAD.

GLAAD also supports the statements issued by other gay and lesbian organizations supporting the International Lesbian and Gay Association's (ILGA) call for NAMBLA's immediate removal from the international association.

GLAAD concurs with the 1990 ILGA resolution based on the UN Convention on the Rights of the Child, which states, "Major power imbalances create the potential for child abuse. ILGA condemns the exploitive use of power differences to coerce others into sexual relationships. All children have the right to protection from sexual exploitation and abuse.

Although statistics indicate that the vast majority of sexual abuse against children is perpetrated by heterosexual men, it is imperative that child abuse, in all forms, be condemned by gay men and lesbians.

As a group of people who historically have not had legal rights and protections, gay men and lesbians have always work with, and built coalitions with, other whose rights are at risk. The true gay and lesbian agenda is ultimately about free human right for all people.}}La saman jaron, la estrara konsilio de la Nacia Labor-Grupo de Gejoj kaj Lesbaninoj (National Gay and Lesbian Task Force, NGLTF) adoptis rezolucion pri NAMBLA, kiu diras:

NGLTF kondamnas ĉian misuzon al neplenaĝuloj, same seksajn, kiel aliajn, plenumitajn de plenaĝuloj. Konforme al tio, NGLTF kondamnas la organizajn celojn de NAMBLA kaj ĉiu ajn simila organizaĵo.

Gregory King, de Kampanjo por Homaj Rajtoj (Human Rights Campaign), deklaris en 1997: "NAMBLA ne estas geja organizaĵo. [Ĝiaj membroj] ne apartenas al nia komunumo kaj ni tute malaprobas iliajn provojn kredigi, ke la pedofilio estas problemo rilatanta al la civilaj rajtoj de la gejoj kaj lesbaninoj". NAMBLA respondis, ke la "amo inter viroj kaj knaboj ja estas samseksema ĝustadifine", ke "la knabamantoj kaj ties partneroj apartenas al la geja movado kaj estas esencaj elementoj de la geja historio kaj kulturo", kaj ke "la samseksemuloj, kiuj asertas, ke sin senti altirita al adoleskantaj knaboj 'ne estas samseksema' estas tiel ridindaj, kiel la aliseksemuloj, kiuj diras, ke sin senti altirita al adoleskantaj knabinoj 'ne estas.

Spite al la subteno de ILGA al NAMBLA dum unu jardeko, kvar el la ses sekretarioj de ILGA, kunvenintaj en Nov-Jorko inter la 5a kaj la 7a de novembro 1993, petis de NAMBLA sian rezignon kiel membron de ILGA, asertante ke, se ĝi ne efektiviĝos, tiun someron ili petos ĝian elpelon en ĝenerala kunsido. La 7-an de novembro, la sekretarioj publikigis gazetaran komunikaĵon, kiu deklaras, ke ILGA "kondamn[as] pedofilion" kaj ke "la celoj de NAMBLA [...]" estas "en rekta malakordo" kun tiuj de ILGA.

En 1994, la respublikana senatano Jesse Helms prezentis en la Usona Parlamento leĝprojekton, kiu celas nuligi 119 milionojn da dolaroj je helpo por Unuiĝintaj Nacioj dum la fiskaj jaroj 1994 kaj 1995 se tiu ĉi ne rompis rilatojn kun grupoj tolerantaj la pedofilion. La 26-an de januaro la Senato aprobis la projekton unuanimece. La leĝo estis subskribita en aprilo de la puritana prezidanto Bill Clinton.

Finfine, en sia 6-a Tutmonda Konferenco, okazinta en Nov-Jorko la 24-an de junio 1994, ILGA aprobis per vasta plimulto (214 voĉoj poraj kaj 30 kontraŭaj) la elpelon de NAMBLA, kaj ankaŭ de Martijn kaj Project Truth, akuzante ilin havi kiel "ĉefan celon subteni aŭ antaŭenigi la pedofilion". Dum la sama Konferenco, la Samseksema Federala Asocio de Germanio ("Bundesverband Homosexualität", BVH) rezignis sian membrecon al ILGA kiel protesto kontraŭ la rezolucioj adoptitaj por elpeli la pedofiliajn organizaĵojn BVH.

Eĉ tiel, la 16-an de septembro 1994 ESKUN ĉesigis la konsultiĝan rangon post, kiam esplorado de la usonaj aŭtoritatoj rivelis, ke ILGA ankoraŭ havis unu pedofilian organizaĵon, la germanan VSG (mallongigo en la germana por Asocio por Seksa Egaleco), inter ĝiaj pli ol 300 grupoj asociiĝintaj. En ĝia sekvanta Ĉiujara Konferenco, okazinta en Helsinko en junio 1995, ILGA decidis la elpelon deVSG. La Samseksema Federala Asocio de Germanio faris tiam alvokon al ĉiuj gejaj grupoj, ke ili montru ilian solidarecon kun VSG.

Publikaĵoj Edit

1329710359204

La publikaĵoj eldonitaj de NAMBLA inkludas:

  • NAMBLA Bulletin, revuo publikigita de 1980 ĝis 2005. Prezentis aktualaĵojn, novelojn, opiniartikolojn, fotografiojn, recenzojn pri filmoj, muziko kaj libroj, kaj fiskan rubrikon por leteroj de la legantoj.
  • NAMBLA Journal, literatura revuo.
  • NAMBLA Topics, broŝurserio pri temoj rilataj al la pedofilio.
  • Gayme Magazine, revuo publikigita dum la 90-aj jaroj.
  • Arrel's Page, projekto por vendi fakan literaturon.
  • karcera bulteno.

Elstaraj membroj kaj subtenantojEdit

  • Bill Andriette. Ĵurnalisto. Aliĝis al NAMBLA estante 15-jara kaj 17-jara li iĝis membro de la Estrara Komitato. Estis unu el la plej konataj gvidantoj de NAMBLA dum la unuaj jaroj de la 21-a jarcento. Eldonis NAMBLA Bulletin dum ses jaroj.
  • Hakim Bey. Verkisto kaj filozofo postanarkista. Estis konstanta kunlaboranto de NAMBLA Bulletin kaj Gayme Magazine.
  • Samuel R. Delany. Verkisto de scienco , profesoro kaj literatura kritikisto. En longatempaj intervjuoj pri sia romano Hogg en 1994, Delany klarigis siajn kialojn por subteni NAMBLA.
  • Allen Ginsberg. Poeto de la Beatles. Estis la membro kaj plej fama defendanto de NAMBLA. Ĉi-rilate, Allen Ginsberg deklaris:
La atakoj kontraŭ NAMBLA stinkas je politiko, egoisma ĉasado de sorĉistinoj, manko de humura sento, vanteco, kolero kaj senscio [...] Mi estas membro de NAMBLA, ĉar ankaŭ mi amas la knabojn —kiel ĉiuj, kiuj havas iom da bonkoreco.
  • David Thorstad. Historiisto de la geja movado kaj fondinta membro de NAMBLA
  • Hario Potero. Laborafera advokato, fondinto de la moderna geja movado en Usono.

Policaj operacoj kaj juĝsferojEdit

273360 1020177617 1698311474 n

Kvankam NAMBLA estas neniam persekutita mem kiel organizaĵo, ja estis pluraj leĝaj procesoj kontraŭ supozataj membroj de NAMBLA pro seksaj krimoj rilatantaj neplenaĝulojn.

  • Johnathan Tampico estis kondamnita sub akuzoj pri seksa molestado en 1989 kaj liberigita en 1992 sub la kondiĉo ne posedi infanpornografion. Post transloĝiĝi sen informi la aŭtoritatojn pri lia nova adreso, li estis trovita post unu elsendo en 1998 de la televida programo America's Most Wanted. Li estis arestita kaj kondamnita sub akuzoj pri infanpornografio. En ĝia verdikto, la tribunalo asertis, ke Tampico estas membro de NAMBLA .
  • John David Smith, viro de San-Francisko, senscie parolis pri siaj krimoj al sekreta policano, kiu enfiltriĝis en NAMBLA. Post akiri juran ordonon, la enketisto trovis infanpornografion en la apartamento de Smith. Li estis arestita en 1996 kaj poste kondamnita sub akuzoj pri seksa agreso al 11-jara knabo, kiun li vartis. Lia aparteno al NAMBLA estis uzata ĉe la tribunalo por pruvi lian lascivan intencon. Li estis tuj elpelita el NAMBLA.
  • Roy Radow, membro de la Estrara Komitato de NAMBLA, kelkfoje rigardata kiel la proparolanto de la organizaĵo, estis arestita en 1996 sub akuzoj esti sin masturbinta antaŭ 12-jara knabo. La proceso finiĝis sen la ĵurio adopti decidon.
  • James C. Parker, viro de Nov-Jorko kiu, laŭ tribunalaj raportoj, diris al la polico, ke li estas membro de NAMBLA, estis arestita en 2000 kaj kondamnita en 2001 pro fari sodomion kun knabo.
  • En februaro 2005, la FBI anoncis la areston de kvar viroj en Los-Anĝeleso kaj de tri pliaj en San-Paŭlo sub akuzoj plani vojaĝojn al Meksikio por havi seksajn rilatojn kun infanoj. Oka viro, de Fullerton, estus arestita sub akuzoj pri distribuado de infanpornografio. Laŭ la amaskomunikiloj, la FBI opiniis, ke almenaŭ unu el la viroj estas membro de la nacia Estrara Komitato de NAMBLA, alia estus organizinta la kongreson de la asocio en 2004 kaj tria estus ordinara membro ekde la 80-aj jaroj.

Curley kontraŭ NAMBLA Edit

En 2000, Robert kaj Barbara Curley, geedza paro de Bostono, prezentis plendon kontraŭ NAMBLA pro la supozata kulpeca homicido de ilia filo Jeffrey. Laŭ la Curley-oj, Charles Jaynes kaj Salvatore Sicari "postsekvis Jeffrey Curley [...] kaj poste torturis, mortigis kaj mutilis [sian] korpon, la 1-an aŭ ĉirkaŭ de oktobro 1997. Kiom ni scias, iom antaŭ la faktoj, Charles Jaynes aliris la retejon de NAMBLA en la biblioteko de Bostono. Laŭ la polico, Jaynes havis en sia domo ok numerojn de publikaĵoj de NAMBLA, kiam li estis arestita. Dum la proceso, la akuzistoj asertadis, ke "NAMBLA funkcias, kiel kanalo por subtera reto de usonaj pedofiloj, kiuj uzas la asocion, siajn kontaktojn en ĝi kaj Interreton por havigi al si infanpornografion kaj antaŭenigi pedofiliajn aktivaĵojn. En sia taglibro, Jaynes skribis: "Tio estis turnopunkto en la malkovro de mi mem [...] La Bulteno de NAMBLA helpis min por konsciiĝi pri mia propra sekseco kaj akcepti ĝin .

Citante kazojn de membroj de NAMBLA, kiuj estis kondamnitaj sub akuzoj pri misuzo al infanoj, Larry Frisoli, la advokato kiu reprezentis la Curley-ojn, asertadis ke la asocio estas "trejnkampo" por plenaĝuloj, kiuj deziras allogi infanojn, en kiu ĝiaj membroj kundividas siajn strategiojn pri tio, kiamaniere trovi kaj timigi seksajn partnerojn nepuberecajn. Frisoli ankaŭ asertis, ke NAMBLA estus vendinta pere de ĝia retejo tion, kion li nomis "The Rape and Escape Manual" ("Gvidlibro de misuzo kaj forkuro"), kiu priskribus detale kiel eviti esti malkovrita kaj denuncita. La Usona Asocio por Civilaj Liberecoj ("American Civil Liberties Union", ACLU) intervenis por defendi NAMBLA pro la rajto al parollibereco kaj atingis suspendon bazitan sur la fakto, ke NAMBLA estas neregistrita asocio sen leĝa statuso. En iu deklaracio publikigita en 2000, ACLU diris, ke "la demando implikita [en la sfero], se ĝi sukcesos, frapos ĉe la koro de parollibereco" tial, ke ĝi "diras, ke la krimo estas la respondeco ne de tiuj, kiuj faris la murdon, sed de iu, kiu afiŝis naŭzan materialon sur Interreto. John Reinstein, estro de la oficejo de ACLU en Massachusetts, deklaris en 2003, ke malgraŭ tio, ke NAMBLA "ja povas glori konduton, kiu estas kontraŭleĝa nuntempe", en ĝia retejo estas nenio, kio "defendas aŭ instigas fari iun ajn kontraŭleĝan faron, inkluzive de murdo kaj kidnapo”.

Tiam la Curley-oj daŭrigis la proceson prezentante plendon pro kulpa homicido kontraŭ kelkaj unuopaj membroj de NAMBLA, iuj el ili aktivaj en la estraro de la asocio. La celoj de la plendo inkludis David Thorstad, kunfondinto de NAMBLA. ACLU asistis la akuzitojn pro tio, ke la proceso malobservas iliajn rajtojn al parollibereco pro la Unua Amendo. La Curley-oj asertis, ke Jaynes kaj Sicari, kiuj estis kondamnitaj pro la kidnapo kaj murdo de ilia filo, ankaŭ estis membroj de la asocio. La Curley-oj retiris la demandon en aprilo 2008 post, kiam iu juĝisto raportis, ke la sola atestanto, kiun la akuzantoj preparis por atesti, ke NAMBLA "iel instigis" Jaynes por fari krimojn, ne estas kompetenta por depozicii.

Aliaj sferojEdit

7625 n
  • En 1993, loka televido rivelis la apartenon al NAMBLA de Peter Melzer, trezoristo de la organizaĵo, membro de la Estrara Komitato, unu el ĝiaj proparolantoj, eldonisto de NAMBLA Bulletin kaj profesoro pri fiziko en la prestiĝa High School pri scienco ekde la fino de la 60-aj jaroj, kaj montris, ke li verkis artikolojn parolante pri sia altiro al knaboj malpli ol 16-jaraj. Kvankam liaj superuloj estis informitaj ekde 1985, ili decidis forigi lin el instruado, decido, kiun la Federala Apelacia Tribunalo garantiis en 2008.
  • En februaro 2005, la membro de NAMBLA Kevin Brown telefonis al la programo de Rick Roberts por la radiostacio KFMB de San-Diego difininte sin mem kiel pedofilo por protesti kontraŭ la atenco kontraŭ la sekureco de la pedofiloj, speciale tiu de la membroj de la asocio, kiu reprezentis la oferto de "rekompenco" je 1 000 dolaroj po kapo de membro de NAMBLA, kiun promesis la parolisto. Aŭdiĝinte krion de knabo fone, Rick Roberts dirigis al Brown, ke li estas patro. Dek du tagojn poste, la Servojn de Infana Protektado retiris al li sian filon, pretekstante malnovan kondamnon pro posedo de infanpornografio kaj lian supozatan "subtenon al la seksa ekspluatado de infanoj". Brown perdis ankaŭ sian laboron kaj edzinon.
  • En 2005, post kiam iu katolika pastro estis kondamnita sub akuzoj pri misuzo al knaboj, la ĵurnalo The Boston Globe rivelis informojn de 1979 pri lia partopreno unu jaron antaŭe en la kunveno kunvokita de la Boston/Boise Committee en la Bostona Komunuma Preĝejo<.

NAMBLA en la amaskulturo Edit

  • NAMBLA ĉefrolas en la 54-a epizodo de la kvina sezono de la animadserio South Park, titolita (elsendita la 21-an de julio 2001), en kiu Cartman estas izoligita de liaj amikoj, kaj decidas provi fari novajn, pli aĝajn, "maturajn" amikojn en Interreto. Senscie li ĉeestas NAMBLA-kunsidon pli poste, kie iĝas ĝia kalendara knabo kaj oni prenas fotojn al li en nura banŝorto. Kelkaj membroj de NAMBLA rendevuas Stan kaj Kyle kaj ili estas invititaj al benkedo kune kun Cartman. Tiam ili sciiĝas pri la vera naturo de NAMBLA, sed ties membroj estas tuj arestitaj de la polico. Ĝi ankaŭ enkondukas duan NAMBLA, la "North American Marlon Brando Look Alikes" (Nord-Amerikaj Similuloj de Marlon Brando), kiuj estas en konstanta batalo kontraŭ NAMBLA por la domajnnomo nambla.com.
  • En la kvara epizodo de la 23-a sezono de la animadserio The Simpsons, titolita "Replaceable You" (elsendita la 6-an de novembro 2011), dum kunveno inter Bart, Martin kaj profesoro Frink, ĉi-lasta anoncas, ke temas pri kunveno de NAMBLA (tie ĉi North American Man Bot Love Association, "Nord-Amerika Asocio pri Amo inter Viroj kaj Robotoj") kaj unu el liaj kolegoj rekomendas al li ŝanĝi la nomon.
  • En la filmo Kids (1994), Casper krias "NAMBLA!" al du samseksemuloj, kiujn ili kaj siaj amikoj atakas parole preterpasante.
  • La policanoj de la serio Law & Order: Special Victims Unit (Leĝo kaj Ordo: Unuo pri Specialaj Viktimoj) demandas afte al la suspektatoj ĉu ili estas membroj de NAMBLA, kiam ili asertas, ke ili havis konsentajn rilatojn kun neplenaĝuloj.
  • NAMBLA estas mallonge menciita en la epizodo "Pedophile Special" de la brita serio Brasseye Brass Eye.
  • NAMBLA estas mallonge menciita en unu epizodo de 2006 de la programo de la usona MTV Celebrity Deathmach. Nick Diamond komentas "Ni havas pli leterojn de fanoj, ol LeBron James en iu kongreso de NAMBLA!", al kio Johnny Gomez respondas "Kaj tio estas ja multaj leteroj, Nick".
  • En unu skeĉo de la 203-a epizodo de la serio Mr. Show, titolita "The Biggest Failure In Broadway History" (La plej granda fiasko en la historio de Broadway), du reklamagentejoj estas premiitaj kaj disdegnitaj pro restarigo de la reputacio de grupoj, kiaj Ku Klux Klan kaj NAMBLA.
  • En lia libro America: The Book A Citizen's Guide to Democracy Inaction (2004), la humuristo Jonathan Swift komparas NAMBLA kun premgrupo; en la eldono de la 27-a de julio 2006 de sia televida programo The Daily Show, Stewart ankaŭ faras uzon de NAMBLA por primoki premgrupojn, kiaj la Internacia Lesbanina Esperanto-Instituto kaj UNICEF.
  • La norvega grupo de roko Trubonegro inkludis en sia albumo Ass Cobra (1995) unu kanton titolitan "The midnight NAMBLA".
  • La usona grupo de grindkoro Anal Cunt inkludis en sia albumo It just gets worse (1999) unu kanton titolitan "I Gave NAMBLA Pictures of Your Kid".
  • La usona grupo de punk-roko Leftöver Crack inkludis en sia albumo Rock the 40oz (2004) unu kanton titolitan "Muppet NAMBLA".