Pastro

El Neciklopedio

Iri al: navigado, serĉi


"Havi la ĉefan voĉon"

~ Zamenhof pri iu ajn

"Lau' mi "sacerdoto" estas nenio alia ol "pastro""

~ Renato Corsetti pri pastro

"Homo elektita aŭ agnoskita de eklezia hierarkio aŭ de religia komunumo, por plenumi la ceremoniojn de kulto"

~ PIV pri pastro

"Mi aŭdas la voĉon de la patro"

~ Fundamento de Esperanto pri patro, ne paStro

"Li komprenas predikon kiel bovo muzikon"

~ Hans-Georg Kaiser

"Se vu o vua proximi bezonas exorcisesar de vua o lia demonozeso, lore vu devos konsultar la savoza sacerdoti pri qui vu povos havar informi"

~ idisto

"jIyempu'."

~ Klingono al sia pastro

Pedofilo Pastro estas persono, kiu ludas rolon en eklezio, televido, sepultigoj, geedziĝo, k.a., kiel sian profesion. Ekzistas ankaŭ amatoraj pastroj nomataj gvidantoj de sektoj, kiuj aŭ ludas ritualoj kiel sian hobion aŭ estis elektitaj en konkurso de Dio pro siaj tipaj kvalitoj aŭ tial, ĉar Dio bezonas simplan, naturan homon sen pastreca afekteco.

Profesiaj pastroj studas sian fakon en pastraj seminarioj kaj universitatoj, ili distingiĝas per kultivita, karakteriza voĉo, per aktora stilo, kiu ne estas nura ŝajnigado. Pastro (laŭ ili) ne volas spektantaron trompi, sed fulmas al ĝi sermonojn per aktoraj rimedoj - per regado de voĉo, movoj, korpotenado, mimiko, celante ke personoj pagu dizimon aŭ faru monkontribuojn.

La plej grava pastro estas la papo.
1276

[redakti] Pedofilio inter la pastroj

En la 2000-aj jaroj, la katolika eklezio multe suferis pro – plurfoje rekonitaj – pedofiliaj akuzoj (Usono, Aŭstrio, Germanio, Irlando). En Usono la eklezio eĉ pagis kompensan monon por la suferintoj, kio kaŭzis financajn malfacilaĵojn de la usona katolika eklezio. Ne estas klare, kial precipe la romkatolika eklezio suferis la akuzojn, sed menciinde estas, ke en aliaj eklezioj ankaŭ estas pedofilaj pastroj. Hodiaŭ eĉ la dirmaniero "pedofila pastro" iĝas, iom post iom, redunda.

[redakti] Misa renkonto

Kontraŭklerikalulo renkontas pastron survoje kaj diras laŭte:

- Sur ĉi tiu vojo pasas nur azenoj kaj pastroj.

- Vi pravas mi estas la pastro...

[redakti] Oriento X Okcidento

Dum katolikismo postulas ke la pastroj estu needziĝintaj, la ortodoksismo dum longa periodo postulis ke la pastroj _estu_ edziĝintaj. En la 19-a jc vidviĝinta pastro _devis_ monaĥiĝi, ĉar laŭ oni opiniis, ke oni povas sin protekti kontraŭ la peko aŭ en familio, aŭ en monaĥejo (kaj la dua geedziĝo estas malpermesita al la ekleziuloj, kaj la kvara al la laikoj).

[redakti] Kristnasko

Ĉu vi povas esprimi en unu frazo la similecon inter pastro kaj kristarbo? Jes: La globetoj tie estas nur dekoracioj.

[redakti] Kvalitoj

Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante: Diru al Aaron jene: Se iu el via idaro en iliaj generacioj havos ian kriplaĵon, li ne alproksimiĝu, por alporti la panon de sia Dio. Ĉar neniu, kiu havas ian kriplaĵon, alproksimiĝu: nek blindulo, nek lamulo, nek platnazulo, nek monstrulo, nek homo, kiu havas rompitan kruron rompitan brakon, nek ĝibulo, nek ftizulo, nek makulokululo, nek aknulo, nek favulo, nek herniulo. Neniu, kiu havas kriplaĵon el la idaro de Aaron la patro, alproksimiĝu, por alporti la fajroferojn de la Eternulo: li havas kriplaĵon, tial li ne alproksimighu, por alporti la panon de sia Dio...

Levidoj 21

[redakti] Juda pastro

Usona judo, decidis kristaniĝi. Post longa studado li fariĝas pastro. Venis la tago en kiu li gvidis sian unuan meson antaŭ speciale invititaj altrangaj pastroj. En la fino de la prediko, farita de la nova pastro, iras al li la kardinalo por gratuli lin.

"Pastro", li diras, "Estis bona via meso kaj perfekta via prediko. Sed mi petas vin, ke en la venonta fojo vi ne komencu la parolon per la vortoj "Karaj gojoj".

8366 n

[redakti] Mia kulpo

Du pastroj faras aŭtomobilan akcidenton. La unua diras:

- Estas mia kulpo!

- Ne, ne, ne - rebatas la dua - estas mia kulpo, mia kulpo, mia grandega kulpo!

[redakti] Prediko

Prediko estas

  1. parolado per Kiu oni komunikas al publiko verojn religiajn,
  2. insistado en rekomendado de tio, kion oni kredas vera kaj bona.

[redakti] Predikaj akcidentoj

Pastro miras, ke multaj piuloj iafoje ridas dum lia predikado. Li informiĝas, kaj la pedelo diras al li :
- Sinjoro paroĥestro, sub la katedro estas mus-truo, kaj dum vi parolas ofte eliras muso, kiu kaprioletas antaŭ viaj piedoj.

La sekvantan dimanĉon, dum la prediko, maljuna, surda fraŭlino eligas furzon, kiu ridigas ŝiajn najbarojn. La pastro, miskomprenante tiun gajecon, interrompas sian paroladon :
- Trankviliĝu, gefratoj. Ties trueton mi ŝtopos hodiaŭ vespere.

[redakti] La bona paŝtisto

Pastro instruas vila ̧ajn infanojn en la lernejo.

—Miaj infanoj, — diras li, — mi estas por vi tia, kia paŝtisto estas por la ŝafoj. Diru al mi, Julo, kion li faras por la ŝafoj?

—Li tondas ilin.

[redakti] Infana eraro

Estis dum la dimanĉa diservo en la preĝejo. La prediko estis iomete seka kaj multe tro longa. Juna knabo, kiu tre enuis, fine ne plu povis regi sin kaj ne mallaŭte flustris al sia patrino: “Panjo, se ni pagus nun, ĉu li lasus nin foriri?”

1230031574 n

Pastroj sekvas la ekzemplon de Jesuo!

[redakti] Fraŭleco

Fraŭleco estas la stato de fraŭlo, tio estas, de ne edziĝinta viro.[1]

Tiu stato povas esti provizora aŭ definitiva, limigita je tempo aŭ dumviva, libervola aŭ deviga. Ĉu abstinante de seksaj rilatoj (totala ĉasteco) ĉu vivante malĉaste, fraŭlo restas fraŭlo...

Ekzistas kvazaŭ virtuala fraŭleco de edziĝintaj homoj, kiuj vivas senkunule. Tio okazas, ekzemple, al atletoj, al kiuj oni konsilas ne havi seksajn rilatojn antaŭ konkurso. Muhammad Ali strebis tiel abstini dum ses semajnoj antaŭ siaj boksbataloj.[2] Tia virtuala fraŭleco implikas totalan ĉastecon.

Fraŭleco ofte rezultas de libervola elekto pro religiaj motivoj.[3]

La kanona juro de la katolika eklezio afirmas, ke la klerikoj devas observi perfektan kaj ĝisĉiaman ĉastecon kaj pro tiu motivo oni destinas tiujn klerikojn, kiuj apartenas al la latina eklezio, al fraŭleco, kio estas aparta dono de Dio, kiu kapabligas la pastrojn ligiĝi pli facile per nedividita koro al Kristo, kaj dediĉi sin pli libere al servado de Dio kaj de la homaro.[4]

Tiu kanona juro ankaŭ malpermesas (en la latina eklezio sed ne en ĉiuj orientaj katolikaj eklezioj) la ordinadon kiel sacerdotoj de homoj kiuj havas edzinon.[5] En aliaj antikvaj eklezioj, kiel la bizanca ortodoksa kaj la orientaj ortodoksaj, fraŭleco estas kondiĉo por ordinado de episkopoj, sed ne de presbiteroj. En tiuj ĉi lastaj eklezioj, oni ne permesas al jam ordinitaj klerikoj nek edziĝi nek, se al ediĝinta sacerdoto mortas la edzino, reedziĝi. Kontraŭe, tiuj eklezioj, kiu estiĝis en la lastaj jarcentoj, precipe ekde la Protestanta Reformacio, nenion tian postulas al siaj klerikoj. Pri tio vidu Eklezia senedzineco.

La celo, por kiu budhistoj elektas fraŭlecon, estas atingi liberecon, kiun malhelpas la deziro de seksaj plezuroj.[6]

La motivoj pro kiuj elekti fraŭlecon ne estas necese religiaj. Ili povas estis tre variaj. Ne ŝajnas, ke por religia voto preferis la angla reĝino Elizabeto la 1-a ne edziniĝi.[7]

[redakti] Eklezia fraŭleco

La pastra senedzineco estas devige praktikata en la latinrita Katolika Eklezio kiu ĝenerale ordinas sacerdotojn kaj episkopojn nur tiujn baptitojn kiuj elektis fraŭlecon por la Regno, aŭ vidvojn needziĝintajn. Tiu praktiko ne estas konsiderata kredogma, sed nur eklezia elekto; fakte, en la katolikaj eklezioj orientritaj la episkopoj ordinas ankaŭ virojn edziĝintajn. Al la sacerdotoj, tamen, ne estas permesite aliri geedziĝon.

Iuj klerikoj de la Katolika Eklezio estas devigataj al fraŭleco. Tiu regulo valoras por la sacerdotoj de la katolika latina Eklezio, kiu estas la plejgranda parto. En kelkaj de la orientaj katolikaj eklezioj tiuj, kiuj deziras esti pastroj, povas aliri la geedziĝan sakramenton antaŭ ol ricevi tiun de pastra ordino, sed ne poste. Ne temas pri simpla eklezia ordono sed ordono akompanata de teologiaj motivigoj. La kritikoj obĵetigas tiel:

  • La doktrino kaj la praktiko de deviga fraŭleco ne havas eksplicitan biblian bazon; eĉ, male, supraĵvide aperas la malo kiel en 1Tim 4.3: ”admonante ne edziĝi, kaj deteni sin de manĝaĵoj, kiujn Dio kreis por ke ili estu danke ricevitaj de tiuj, kiuj kredas kaj scias la veron”. Notinde, krome, ke multaj se ne preskaŭ ĉiuj apostoloj estis edziĝintaj (vidu 1Kor 9,5). Tiu apostolo, kiu diris tion, Paŭlo, mem elektis ne edziĝi, kaj praktikis faston. Tio, kio inspiras akcepton de senedzineco estas la deziro kaj la sekva eblo sin plej libere dediĉi al servo de Dio inter la fideluloj.
  • La subpremado de la seksemo konstituus violenton sur la pastroj. Sed la interesitoj observas ke ili antaŭ ol “subpremiĝi” elektas alian amon kiu kompensas la korajn kaj sentajn inklinojn.

Aliuloj diras: “Estante, teorie, senigitaj je iu ajn sperto pri seksa interrilato, pri parrilato kaj patreco, la pastroj ne taŭgas kompreni tiujn spertojn en la vivo de la komuna popolo, kaj tio igus la eklezion strukture netaŭga esplori kaj sugesti kontentigajn utilajn kondutnormojn al la fideluloj”.

  • Laŭdire, la seksa deziro subpremita trovus, foje, “ellason en neakcepteblaj kondutoj inter kiuj ankaŭ pedofilio”.
3658 n

[redakti] Espero Katolika

Du kanonikoj babilas :
- Ĉu vi kredas, ke ni spertos antaŭ nia morto la edziĝorajton de la katolikaj pastroj ?
- Certe ne ni, sed niaj infanoj.

[redakti] Peto

Paroĥestro je la fino de la meso anoncas:

- Gefratoj, la tegmento de la preĝejo estas damaĝita, oni devas elspezi iom da mono por ripari ĝin. Tiurilate mi havas du aferojn por diri: La unua estas bona kaj la dua malbona. La bona estas, ke ni havas sufiĉan monon. La malbona estas, ke la mono troviĝas ankoraŭ en viaj poŝoj.

[redakti] Kontraŭklerikalemo

Pastro, suririnte trajnon, sidas senscie flanke de kontraŭklerikalulo. Tiu ĉi, sarkasme, diras al li:

- Ĉu vi scias kiom da distanco estas inter pastro kaj idioto?

La pastro mezuras per sia mano la distancon inter ili du kaj respondas:

- Nur uno spano.

[redakti] Kvazaŭ kripo

Pastro eniras en trajnan kupeon kaj sidiĝas apud iu spritulo kiu eldiras:

- Antaŭe mi neniam sidiĝis apud bovo.

Kaj la pastro:

- Mi bedaŭras ke ne ĉeestas la infano Jesuo, alimaniere ni povus meti lin inter ni por fari belan kripon.

[redakti] Tipoj da pastroj

[redakti] Postmorto

Deacon

Laŭ hazardo, venas al la Paradiza Pordo samtempe pastro kaj aŭtobuskondukisto. Dio akceptas ilin kaj kontrolas iliajn dosierojn. Li turniĝas al la aŭtobuskondukisto:

"Mi bonvenigas vin en Paradizon. Ĉu vi vidas tiun belegan domon tie, sur la supra nubo? Ĝi havas varmigitan naĝbasenon, tenisludejon, ktp, alivorte ĉiun luksegon. Tie vi pasigos Eternon."

Tiam Li turniĝas al la pastro:

"Ĉu vi vidas tiun ruldometon tie, sur la suba nubo? En ĝi estas nenio. Tie vi pasigos la ceteron de via mizera ekzisto."

La pastro ekkoleras, kaj diras al Dio:

"Kial do al mi, al pastro de Via Eklezio, Vi donas nur aĉan ruldometon, dum al tiu simpla aŭtobuskondukisto vi donas luksegan vilaon!?"

"Estas tre simple," respondas Dio. "Kiam vi predikis dum la Meso, la homoj dormis, dum kiam li kondukis sian aŭtobuson, la homoj preĝis!"

[redakti] Vidu ankaŭ

[redakti] Referencoj

  1. Plena ilustrita vortaro: "fraŭl/o"
  2. Elizabeth Abbott, A History of Celibacy (James Clarke & Co. 2001 ISBN 978-0-71883006-9), p. 214
  3. Encyclopaedia Britannica, "Celibacy"
  4. Kodo de Kanona Juro, kanono 277 §1 (latinlingve); la teksto konsulteblas ankaŭ en diversaj aliaj lingvoj.
  5. Kodo de Kanona Juro, kanono 1042 (latinlingve); la teksto konsulteblas ankaŭ en diversaj aliaj lingvoj.
  6. William Skudlarek, Demythologizing Celibacy (Liturgical Press 2008 ISBN 978-0-81462947-5), pp. 2–4
  7. Elizabeth Abbott, A History of Celibacy (James Clarke & Co. 2001 ISBN 978-0-71883006-9), p. 243
Content Navigation