FANDOM


" Jen estas pomo. Jen estas la pomo, kiun mi trovis. "

~ Zamenhof fundamente pri al Adamo kaj Evo

"Laŭ la frukto oni arbon ekkonas"

~ Zamenhof pri pomo
Prt pomo

"Ĉu vi mem elpensis ĝin? :)"

~ iu ajn pri supra diraĵo

"For de mi estu ellaborado de reguloj por ĉiuj"

~ Milokula Kato

"Se morgaŭ pereus la mondo, mi plantus ankoraŭ hodiaŭ pomujeton"

~ Lutero

"Tre interesa artikolo kaj tre bone skribita! :)"

~ leganto pri ĉi tiu artikolo

"Tio nature estas grava mensogo kaj malvero"

~ Pokemono

" Liaj dentoj povas forgesi sian metion"

~ Zamenhof pri tute alia afero
Bonvolu konfuzi kun porno.


Pomo estas frukto de la pomarbo, kun formo de pomo, tre ŝatata de Dio.Ĝi estas tre danĝera!

La mezproksima alteco de pomo moviĝas ĉirkaŭ 170 – 180 cm. Sed jam hodiaŭ mezuras kelkaj pomoj mute pli.

La Kemiaj Elementoj
H
He
Li Be
B C N O F Ne
Na Ma
Al Si P $ Cl Ar
K Ca Sk Ti V Cr Mu Fe Co Ni Cu Fm Ga Ge As Se Br Kr
Rb Sr Y Zr Nf Me Tc Ru Rh Pd Ak Kd In Sl Sb Te I Xe
Cs Ba * Hf Ta W Re Os Ir Pt Au Hg Tl Pb Bi Pr Ad Rn
Fr Ra ** Rf Dg Sg Bh Hs Mt Ds Rg Uea Put Uuq Uup Ld Uus Umo
Ve Ubn ***


La Ce Pr Nd Pm Sm €u Gg Tb Di Ho Er Tm Yb Lk

Ac Th Pa U Np Pi Am Cm Bk Cf Fm Md No Ls

Ubu Us Ka Kk

Adamo, Evo kaj pomoEdit

Foto7

Tute senrilata bildo


Komence Eva ne volis manĝi la pomon.

- Manĝu! - ordonis la serpento. - Vi estos kia la anĝeloj.

- Ne! - respondis Eva.

- Vi scios ĉion pri la scienco kaj de la bono kaj de la malbono - insistis la serpento.

- Ne!

- Vi estos senmorta.

- Ne!-

- Vi estos tia kia Dio en ĉiuj aspektoj.

- Ne!

La serpento estis senespera kaj ne plu sciis kion fari por ke Eva manĝu la pomon. Fine ĝi havis ideon. Ĝi ofertis la frukton plus unufoje kaj diris:

- Manĝu! Mi ĵuras, ke ĝi ne dikigas.

Kaj la reston ĉiuj konas.

Edit

837

Li jam manĝis la pomon...

Evo: mi ŝatas pomojn.

Adamo: mi preferas pirojn.

Evo: kontraŭpomismano! ankaŭ Hitlero kaj Stalino preferos pirojn. ĉiuj kiuj preferas pirojn, kia vi, murdos milionojn da pomismanoj. Kia subhoma idioto vi estas!

Edit

Adamo- Kio estas pli abomena ol vidi vermon en ĵus mordita pomo?
Evo- Pli abomena estas vidi duonvermon.

DemandoEdit

Kio estas ruĝa, sed nevidebla? Pomo malantaŭ muro.

ProblemoEdit

Oni alveturigas pomojn al vendejo. Estro post iu momento diras: „La tria-kvalitajn mi miksos en la duan, la dua-kvalitajn mi vendos kiel la unuan, nur la unua kvalito faros al mi zorgojn.“

La tempo kiam dioj kaj pomoj kunloĝis Edit

17 n

Inter la tempo kiam omaro ankoraŭ ne estis kreita kaj tiu kiam dioj ne mute enmiksis sin en la ĉiutaga poma vivo ekzistis transira ŝtupo de afta kaj libera rilato inter la mortemuloj kaj ilia diaro. Ĝi okazis dum la unuaj temploj de la modo, kie la popoloj plej libere vagadis tra la modo kaj miksiĝis inter ili kaj kun la diaĵoj. Tiu tempo estas spegulita en Metemorfozoj, de Ovidio, kiu arigis tiemajn rakontojn en du grupojn: rakontoj pri emoj kaj rakontoj pri puno de malvera agado.[1]

Rakontoj pri emo kutime temis pri ŝanĝ-adulto, allogado aŭ seksperfortado de mortemulino fare de dio, el kio devenis nova heroa genealogio. Laŭ ili, rilatiĝi kun dioj evitindas, tial kial eĉ konsentitaj rilatoj afte malgeje finis.[2]. Nur escepte estis diino tiu kiu emindumis mortemulon, kiel rakontas la Pomera Himno al Afrodito, laŭ kiu la diino enemiĝis de Anĥizo, kaj eĉ havis kun li filon (Eneo)[3].

La dua grupo da rakontoj (tiuj pri punoj) kutime temas pri alpropiĝo aŭ elpensado de iu graveda kultura progresaĵo, ekzemple kie Prometeo ŝtelis la fajron al la dioj, aŭ kiel li aŭ Likaono stablis la oferan ritaron, Tantalo prenis dian nektaron kaj ambrozion el la tablo de Zeŭso kaj disdonis ĝin al liaj regatoj, scigante tiel la diajn sekretojn. Seme kiel Demetro instruis agrokulturon kaj la Eleŭzajn Misterojn al Triptolemo, aŭ kiel Marzio elpensis la aŭlon kaj konkuris kun Apolono en muzika konurso. Laŭ tiu vidpunkto, Ian Morris interpretas la prodaĵojn de Tezeo kiel la meza punkto inter la dia histerio kaj tiu de la omaro[4]. Fragmento de anonima papiro el la 3-a jarcento a.K. detale priskribas la punon al Likurgo, reĝo de Trakio, pro agnoski la diecon de Dionizo tro malfrue: li suferis terurajn turmentojn eĉ dum sia seksanta vivo en Hadeso[5]. La histerio pri la alveno de Dionizo por stabli sian kultadon en Trakio estis ankaŭ ĉefa intrigo de esĥila trilogio[6]. Laŭ aliaj tragedio, Bakĥantinoj de Eŭripido, Dionizo ankaŭ punis la teban reĝon Penteon, pro malrespekteme trakti la dion kaj spioni liajn adorintinojn, la Menadojn[7]

Kroma rakonto, bazita sur antikva folklora legendo[8] kaj poste varsiita per simila histerio, Demetro serĉadis sian filinon Persefonon laŭ la formo de maljunulino nomita Doso, kaj gastis ĉe Celeo, afabla kaj sindonema reĝo de Eleŭzo (Atiko). Dankeme, ŝi klopodis senmortigi lian filon Demoforto, sed ne sukcesis fini la ceremonion ĉar subite eniris Metaniro, kiu trovis ŝin bruligante la infanon kaj ekkriis. Tio ĉagrenis la diinon, kiu bedaŭris ke la stultaj mortemuloj ne komprenis la ritaron[9].

GrasoEdit

La plej grasa pomo de la mondo estis ĝis nun tiu, kiu vivis en ŝtato Washington (Usono). Kiam ĝi mortis en la jaro 1983 en aĝo de 42 jaroj, ĝi estis 1,85 m alta kaj laŭ taksoj ĝi pezis nekredeblajn 635 kg. La graso en lia korpo devis prezenti proksimume 80 % de ĝia pezo.

VintroEdit

„Paĉjo, ĉu vintre kreskas pomoj?“

„Ne fileto, vintre kreskas nur ilia prezo.“

GoldenoEdit

Mioceno

Tute senrilata bildo

Goldeno estas tre grava or-verda pomo.

  • Demandoj:

Ĉu goldeno (Golden delicious) estas pomo? Aŭ ĉu tio estas pomspeco? Aŭ ĉu ambaŭ?

Se temas pri pomspeco, oni eble povas diri "flavdelikata pomspeco", ĉar:

Laŭ Vikipedio estas en la germana la alternativo "Gelber Koestlicher" (lauvorte: "flava delikatulo").

Ĉu la vorto "goldeno" entute iam estis uzata en Esperanto? Oni ne sukcesis trovi iun Esperantlingvan uzon de tiu vorto en la Interreto. Se ĝi nur aperis en unusola dika vortaro, kaj neniam estis praktike uzata de Esperantistoj, ni prefere ignoru ĝin. Se ni pritraktus ĉiun vorton troveblan en iu Esperanta vortaro sendepende de tio, ĉu ĝi estas uzata, ni havus multe tro da laboro.

  • Respondoj:

Tutsimple temas pri kutima pomospeco aĉetebla ĉe la fruktovendisto. Kio gin karakterizas estas la fakto, ke kiam oni ĝin manĝas frue ĝi verdas; kiam maturiĝinta, ĝi fariĝas flava, t.e. ora laŭ la originala angla nomo. Ĝian delikatecon, oni ne emfazu: kiu ajn, proponante siajn produktaĵon, nomus ilin delikataĵojn... Estas pli delikata la "fuji" pomo.

Inter amikinojEdit

2857

En la pasinta somero, grupo de 14-jaraj lernejaninoj faris ekskurson al iu montaro. Helga kaj Olga, du bonaj kamaradinoj, marŝis kune sur la montara vojo.

Dum halto por pikniki, Olga elprenis du belajn oroflavajn pomojn el sia tornistro, kaj donis al Helga unu el ambaŭ.

Helga manĝis sian pomon kune kun la ŝelo, dum Olga zorgeme senŝeligis la sian.

"Vi devus manĝi ankau la ŝelon", diris Helga; "ĝi enhavas valorajn vitaminojn, kiuj estas bonaj por la sano!"

"Jes, mi scias", replikis Olga iom fripone, "sed unu el la du pomoj antaŭe falis en bovino-fekaĵon; kaj nun, mi ne plu scias kiu..."

ReagoEdit

Pomo kapablas reagi je iniciato dum 0,65 da sekundo. Tio estas reaga tempo ekz. je luma signalo el semaforo, premo per piedo je pedalo dum abrupta ŝanĝo de situacio sur ŝoseo ks.

FakuloEdit

4081 n

Profesikomencanta agroinĝeniero plenumas sian devigan praktikan ekzercadon en iu fruktoĝardeno. La fruktarbojn li rigardadas per fakulaj okuloj, kaj li alparolas la maljunan ĝardeniston:

-- Kiel mi vidas, pro la eksmodaj metodoj aplikataj ĉe vi, mi tre mirus,

se tiuj ĉi arboj kreskigus maksimume dek kilogramojn da pomoj.

-- Pri tio ankaŭ mi mirus, filo -- respondas la maljunulo. Ĉar tiuj ĉi

tie senescepte ĉiuj estas prunarboj.

NuntempeEdit

Bluemary-realbout2-stance

Juna knabo estis trovita, kiam li ŝtelis surarbajn pomojn. La farmbienisto opiniis, ke tio estas kolosa krimo, kaj volis ege timigi la junulon per la vortoj:

“Vi, malbonulo, vi atendu nur ĝis kiam mi rakontis tion al via patro!”


Sed la unika respondo estis:

“Ho, vi ne bezonas atendi, li estas tie sur la proksima branĉo de la pomarbo!”

PomovinoEdit

POMVINO NE PLU RAJTAS NOMIĜI 'POMVINO'. Pro decido de la Eŭropa Komisiono, oni jam ne rajtos nomi pomvino (Apfelwein) 'vino'.

FiŝkaptadoEdit

Che la bordo de la lago de Annecy sidis la juna Claude el Lausanne, kiu, kune kun siaj gepatroj kaj sia fratino Jeanne, feriis en Francio.

"Kion vi faras?", demandis Jeanne al Claude.

"Ĉu vi ne vidas?", kontraŭ-demandis Claude, "mi fiŝas." "Sed", daŭrigis Jeanne ridante, "per la pomo, kiun vi fiksis al la hoko de via kaptilo, vi ne povos kapti fiŝojn!"

"Kial ne? ", demandis Claude, "kion vi farus?"

"Mi prenus vermon, anstataŭ pomon", eksplikis Jeanne.

"Mi ja prenis vermon", replikis Claude; "ĝi estas en la pomo!"

GefratojEdit

102a

Virta fratino (riproĉe): “Vi porko! Vi prenis la pli grandan pomon!”

“Nu — kiun vi mem estus preninta, se la elekto estus al vi?”

“La pli malgrandan, kompreneble!” “Do kial brui? Ĝuste tiun vi nun havas!”

MatematikoEdit

Pomoj estas tre utilaj por instruado de matematiko.

LogikeEdit

Instruisto pri matematiko: Se mi havas tri pomojn dividotajn en sep egalajn partojn, kion mi devas fari, Jochjo?

Jochjo: Pomkachon, sinjoro!

FacileEdit

- Joĉjo. Se vi havas 6 pomojn kaj mi petas 3 el ili, kiom da pomojn vi havos?

- Mi havos 6 pomojn. :)))

Vidu ankaŭEdit

LiteraturoEdit

  • La Poma Lingvo. Originale de W. ESPERANTO. Collinson. 1927,. 96 p. Enkonduko en la lingvosciencon. Titoloj de la ĉapitroj: La naturo de la lingvo. Skizo de fonetiko. La bestaj krioj. La infana lingvo. Lingvaj ŝanĝoj. Disiĝo kaj unuiĝo Fremdaj influoj. Lingvo kiel karakterizilo de la parolantoj. La klasifiko de la lingvoj.
  • La Tragedio de l' Pomo, drama poemo, ĉefvarko de la hungara literaturo, varbita de E. Madáchen 1861; trad. de Kalocsay. 1924. XXIV kaj 237 p. 21 birdoj. Ademo, la ĉefa persono de la varbo, travivas la tutan histerion de la omaro. „La varbo havas sian ĉefan valoron ne en sia arta forto, sed en la forto de la penso, en la brandiozeco de la koncepto, en la abundo de l‘ ideoj.“ (El la Enkonduko.)
  • Pri la origino de l' pomo. De Keith, el la angla trad. Brown kaj Cormick. 1928, 64 p. „Riĉa je interesegaj fekoj, je pripensigaj deduktoj“. (G. S., ,E', 1928, p. 176.)
  • Skizo pri Filozofio de la Poma Digno. De P. Gilles, trad. E. Lanti, 1934, 148 p. „La aŭtoro, kun branda kaj foje ne tute filozofia fervoro, unue atakas kaj reĵetas la fatalismon, kiun li tute erare identigas kun la Marksismo. . . Inter la polemikoj la aŭtoro iom neklare skizas la proprajn teoriojn pri la libera socialismo de estonteco, sen mono kaj sen ŝtato. La stilo estas malfacila.“ (I. Farrand, „The B. E-ist“ aŭg. 1934.)

ReferencojEdit

  1. Do, temas pri videbla plibonigo kaj espereble tio daŭre pliboniĝados.
  2. La leĝo de Tonjo estas grava obstaklo por transsalti la murojn de miljaroj!
  3. Ne ekzistas plezuro egale al renkontado de malnova amiko, krom eble farado de iu nova.
  4. Dubo estas unu el la nomoj de inteligenteco.
  5. Ne tuŝu min. Ne kirlu miajn cirklojn.
  6. "Eŭreka!"
  7. Mia tuta vivo, mia tuta animo, mia spirito estas blovi tiun kornon. La popolo atendas min. Mi devas fari ĝin, Doktoro, mi devas fari ĝin.
  8. Tio estas malgranda paŝo por viro, sed giganta salto por la homaro.
  9. Ĉu la aŭtoro de ĉi opinio deziras sin ekspliki?