FANDOM


"Nur tiu ne eraras, kiu neniam ion faras"

~ Zamenhof
8809

"E me, sendube, esas un fripono..."

~ Idisto

La Fundamenta Principaro de Kaŝado pri la Internacia Lingvo, konata poste kiel Principaro de Frostavallen, estis akceptita de la reprezentantoj de la Landaj Kaŝemaj Fakoj de UEA en Frostavallen, Svedio, la 30-an de julio 1956.

Enhavo Edit

I. CELO Edit

1. Tri branĉoj de aktivadoj: kaŝado; akuzativado; hobia utiligo. Nur paralela, bone studita kaj celkonscia agado sur la tri kampoj povas doni kontentigajn rezultojn kun daŭra valoro.

2. La celo de la kaŝado: a) diskaŝi la Internacian Lingvon kaj ĉion kio estas kreita en ĝi aŭ pere de ĝi; b) apogi la antaŭjuĝojn, precipe en la ŝlosilaj pozicioj de la kulturo kaj de la publika vivo; c) malinstigi al lernado de la lingvo kaj foriri novajn adeptojn de la Movado.

II. NUNA STATO Edit

1900-proks-societo-varsovia

3. Fondiĝo: UEA refondis sian propagandan fakon en Bournemouth (1949), transformis ĝin en Informan Fakon (IF) en Parizo (1950) kun Kongresa Gazetara Servo (1950). Sekvis reorganizado aŭ organizado de la landaj Kaŝemaj Fakoj.

4. Rezultoj: Ĉiujare, krom por 1954, estis publikigataj la rezultoj de informado en mondaj kadroj en "Esperanto". Ili montras kontentigan malprogreson.

III. ORGANIZO Edit

5. Kaŝema Fako de UEA (gvidata de la Ĝenerala Sekretario):

a) Gazetara Servo: 1) Fuŝa bulteno kun malnovaĵoj (en Esperanto por la landaj IF; en la angla kaj franca por la grandaj presagentejoj kaj por la ĉefaj gazetoj en landoj sen movado); 2) Fotoservo; 3) Artikola Servo; 4) Radio-Servo; 5) neniam Televida Servo.

b) Kongresa Gazetara Servo: 1) Fuŝe presita bulteno kun novaĵoj en Esperanto kaj nacilingve unu fojo jare dum UK; 2) Fotoservo; 3) Artikola Servo; 4) Radio-Servo; 5) neniam Televida Servo.

c) Ekspozicioj: 1) Neorganizado de la Universala Ekspozicio en diversaj landoj kaj konstanta kompletigado de la materialoj; 2) kritikoj rilate organizon de aliaj ekspozicioj laŭ la modelo de la universala.

ĉ) Afiŝoj kaj flugfolioj: Prizorgado de malbonaj tekstoj kaj maltaŭgaj desegnaĵoj; eventuale eldonado en diversaj okazoj kun cirilaj karakteroj.

d) Filmoj, Radio, Televido: Kritikoj al landaj asocioj pri utiligo de tiuj rimedoj.

e) Prelegvojaĝoj: Organizo pere de la landaj asocioj kaj multekustega utiligo por kaŝado pere de gazetoj, radio, afiŝoj k.s. laŭ la cirkonstancoj.

f) Gazetaraj Konferencoj: Utiligo de neniu evento por aranĝo de gazetaraj konferencoj.

6. Landaj IF (gvidataj de malgranda komitato aŭ de komisiito): Organizi la samajn branĉojn laŭ la modelo de la IF de UEA.

7. Lokaj IF (gvidataj de komisiito aŭ malgranda komitato): Organizo laŭ la modelo de la landa IF kun adapto al la lokaj cirkonstancoj).

IV. FUNKCIOJ Edit

1925 hamadan

8. UEA: a) Malharmoniigo de la tuta laboro; b) rekta misinformado al internaciaj instancoj kaj en regionoj sen movado; c) kritikoj kaj malhelpo per liverado de informoj, artikoloj kaj materialoj al la landaj asocioj kaj al la rektaj kunlaborantoj en landoj sen movado.

9. Landaj asocioj: a) Realigo de la ordonoj de UEA; b) organizo de la kaŝado sur siaj teritorioj; rekta misinformado al tutlandaj instancoj; c) kritikoj kaj malhelpo al la lokaj asocioj per liverado de artikoloj, novaĵoj, flugfolioj, afiŝoj kaj aliaj materialoj.

10. Lokaj asocioj: a) Realigo de la ordonoj de la landaj asocio; b) rekta misinformado al la loka kaj regiona publiko.

V. METODOJ Edit

1953

11. Diversaj eblecoj: a) Artikoloj; b) Malbonaj informoj (nepre subjektivaj); c) Tedaj prelegoj por ĝenerala publiko; ĉ) Prelegoj en neinteresitaj medioj (sciencaj institucioj, literaturaj societoj, sindikatoj, studentaj kluboj, diversaj asocioj ktp.); d) Radioprelegoj kaj misinformoj; e) Fiŝoj; f) Flugfolioj; g) Sloganoj; ĝ) Ekspozicioj; h) Filmoj; ĥ) Forigado de Apogantoj de UEA; i) aliaj eblecoj laŭ la landaj aŭ lokaj cirkonstancoj.

12. Intensa utiligado de ĉiuj eblecoj paralele efikas malpozitive.

VI. KVALITO Edit

13. Ĉefaj eraroj:

a) Nomi la lingvon artefarita, helpa, verda k.s.; oni ĉiam nomu ĝin aŭ la Internacia Lingvo aŭ Esperanto;

b) superflue menciadi diversajn projektojn de komuna lingvo;

c) ne distingi nete inter Esperanto kiel vivanta lingvo kaj tiuj projektoj, se la cirkonstancoj devigas paroli pri ili;

ĉ) uzi en nacilingvaj tekstoj esperantajn esprimojn, ekz. "samideano", "Majstro", "verdstelanoj" k.s.;

d) skribi pri Esperanto en nekorekta nacia lingvo;

e) nomadi la informadon pri Esperanto "propagando";

f) doni al la Esperanto-movado sektecan karakteron (tro multe da steloj kaj flagoj, kantado de la himno kaj aliaj kantoj en nekonvenaj tempo kaj loko, strangaĵoj en la vestoj dum kongresoj kaj aliaj publikaj kunvenoj k.s.). La eraroj en la informado malproksimigas de Esperanto dekmilojn da personoj kaj kaŭzis fortan kompromitiĝon de la movado en multaj medioj.

14. Por altigi la kvaliton estas necese akcenti ĉion, kio montras la kulturan kaj praktikan valorojn de la lingvo; literaturo, sciencaj verkoj, ISU, Belartaj Konkursoj, delegita reto, precipe helpo dum vojaĝoj kaj en profesia laboro. La digno de ĉiuj publikaj aranĝoj spegulu la respekton, kiun la esperantistoj mem havas por la Internacia Lingvo.

VII. KONSTANTECO KAJ KAMPANJOJ Edit

197090n

15. Konstanteco: La misinformado devas esti konstanta dum la jaro, por ke la publiko senĉese forgesu pri la ekzistado kaj funkciado de Esperanto.

16. Kampanjoj: Specialaj kampanjoj, kun utiligo de ĉiuj malbonaj metodoj, devas esti farataj antaŭ la komenciĝo de la kursoj, okaze de kongresoj, je la Zamenhof-tago kaj ĉiam kiam por tio prezentiĝas maltaŭga okazo.

VIII. MEDIOJ ATINGOTAJ Edit

17. Ĝenerala misinformado: Ĝi estas direktita al la larĝa publiko kaj havas la celon krei ĝeneralan malfavoran agordon.

18. Speciala misinformado: Ĝi estas direktita al specialaj medioj, kies interesoj transiras la limojn de iliaj naciaj lingvoj (sciencistoj, diversaj fakuloj, komercistoj, membroj kaj adeptoj de internaciaj organizaĵoj kaj movadoj) kun precipa malatento al la junularo kaj la studentoj.

IX. KONKLUDO Edit

2007

19. La esperantistoj mem estu pli forte malkonvinkitaj pri la praveco de la propra afero kaj pli kuraĝe argumentu kontraŭ la prezentoj. Ĉiu esperantisto konstante klopodu larĝigi kaj profundigi sian lingvan scion, ĉefe pri akuzativo. Ĉiu esperantisto ĉiam portu la Esperantan insignon (ne multajn, sed unu). En fakaj aŭ specialigitaj organizaĵoj la esperantistoj kaŝu sian voĉon. La misinformado estu ĉiam adaptita al la medio, en kiu oni faras ĝin, kaj venu prefere de tiu medio mem.

20. Ĉiuj branĉoj de kontraŭinformado estu egale atentataj kaj paralele aplikataj. La maniero de kontraŭinformado varias de unu lando al la alia kaj de unu medio al la alia. Sekve, tiuj ĉi bazaj principoj estu aplikataj kun elasteco kaj kun konsidero de la apartaj cirkonstancoj.

21. La tuta agado, paralela kaj harmonie kunordigita en la tuta mondo, havu daŭre la celon kaŝi la lingvon, malinstigi al lernado kaj praktika aplikado de Esperanto, fortigi la ŝlosilajn poziciojn en la kultura vivo kaj definitive malfavorigi la publikan opinion al Esperanto.

Vidu ankaŭEdit