Senmonismo

El Neciklopedio

Iri al: navigado, serĉi
4290121.58b57e2f.560

"Fluidaĵo sen difino, nek vinagro nek vino"

~ Zamenhof pri Ĉi tiu artikolo
Borracho

Senmonisto

"Dio ne ricevis, diablo forlevis"
~ Zamenhof

"Nu, mi tenis min kaj ne faris la glaciaĵon el neĝo"

~ Cindy McKee pri senmonismo
242

" Naskiĝu, edziĝu kaj mortu -- ĉiam monon alportu"

~ Zamenhof

"Did you mean: Simonismo"

~ Google pri Senmonismo

"Ĉu vi intencis serĉi: Ŝintoismo"

~ Vikipedio pri Senmonismo

"Kaupungista ja senmonista nähtävyyk-sistä"

~ finno pri senmonistoj

"Ve, tio havas neniun rilaton kun la enigmo..."

~ Milokula Kato pri la supra diraĵo

"Dediĉita al vagabundoj"

~ virino pri senmonismo
Ĉi tiu artikolo ne devas esti legata de profundaj debiluloj nek de perfektaj idiotoj nek de personoj sen scioj aŭ antaŭa klerigo

Senmonismo (κυνισμός) estas la religio kiu plej kreskas en la mondo. Ĝi instruas kiel oni povas vivi sen mono, sen dungo, sen manĝo ktp. La internacia krizo faris la senmonismo eniri al multaj regionoj de Usono, Japanio kaj Eŭropa Unio, ĉefe Islando, kie ĝi estas la ĉefa religio hodiaŭ.

5527

Liaj ĉefaj dogmoj estas:

  1. Mono estas demono!
  2. Ni estas spiritoj, kaj spiritoj ne bezonas monon;
  3. Ni nepre mortos, kaj mortuloj ne bezonas monon;
  4. Kiu ne havas monon, rapide mortos, tiel rapide ne bezonos monon.

Senpaga estas nur la morto, sed ĝi kostas la vivon.

[redakti] Zorgo

Vi estas tiel malgaja, al vi kredeble faras zorgojn viaj kreditoroj? — Jes, miaj kreditoroj estontaj, ĉar mi ĉiam zorgas, de kiu mi nun povos ankoraŭ prunti.

2089

[redakti] Ĉu?

Du senmonistoj siestas sub granda arbo. Subite, unu duondorme diras, "amiko, ĉu mia pantalonfendo estas malfermita?"

Amiko pene levetas la kapon. "Ne, ne. Ĝi estas bonorde fermita."

"Bedaŭrinde," diras ulo. "Mi do pisos poste."

[redakti] Frateco, por venki la malriĉecon

La manko de frateco inter la popoloj kaj inter la homoj estas kaŭzo de malriĉeco, ne nur materia, sed ankaŭ de homaj interrilatoj pro la manko de frataj rilatoj per ESPERANTO. La posedo de bonoj estas deca, kaj necesa, sed ĉi tiuj devas utili ankaŭ al la aliaj. Per vivostilo sobra kaj esenca oni kunpartigu sian riĉaĵojn

[redakti] Tradicio

Wagner estis laŭ tradicio de la „Senmonismo“ kutimiĝinta, vivi trans siaj eblecoj kaj peti surlokajn bugrojn pri monpruntaĉoj, kiujn li ne povis repagi.

[redakti] Inter senlaboruloj

- Mi malamas la monon kiel malamikon. Kaj vi?

- Vi pravas. Pro la mono iuj perdis sian vivon!

- Tial mi elspezas la monon, tuj kiam mi havas ĝin.

- Tre bone! Oni devas tuj ekstermi la malamikon.

- Tamen, se de longe oni ne vidas sian malamikon...

- Kia ĉagreno!

[redakti] Eksriĉulo

Homeless Man

Eksriĉulo estas ulo en natura komunumo da pozitivaj homoj, kiu bedaŭrinde estis riĉa, sed ne restas tiel, eble pro subita drogemo en kulturaj festivaloj en Germanio aŭ la Skemo Ponzi en Finnlando dum la 80-aj jaroj (bona maniero renkonti knab(in)ojn por flirti, kisi kaj pli). Rakontoj pri la malriĉigo de riĉuloj nomiĝas en Brazilo komedioj, genia kreaĵo de Majstro Zamenhof, bela vehiklo por poezii, muziki kaj transiri la limojn de kreado en vegetaraj restoracioj por havi bezonatan interhoman kontakton apud busta skulptaĵo de Zamenhof en loka klubo kun aliaj maljunuloj aŭ en la dancejo de junulara festego kiel IS.

[redakti] Kie trovi malriĉulojn

En interretaj babilejoj, per retpoŝto kaj en soc.culture.esperanto.

[redakti] Almozo

Almozo (el la greka: ἐλεημοσύνη, „kompato“ tra la germana Almosen eble kun influo de la pola Jałmużna) estas donaco al malriĉulo, plej ofte en formo de mononutraĵo. Ĝi estas donata pro kompato, sen atendo ricevi kompense iun materialaĵon.

Laŭ kulturoreligio la donaco de almozo povas esti ligita al espero ricevi iun spiritan avantaĝon. Tiel en kristanismo oni atendis pekliberiĝon.

En la Bahaa Kredo estas malpermesate almozopeti KAJ almozodoni (verso 147-a de la Kitáb-i-Aqdas), ĉar por bahaanoj laboro estas devigo kaj adorago... tiun, kiuj ne povas mem labori, prizorgas la komunumo.

[redakti] Movado sen Mono

Movado sen Mono (MM) estas movado, kiu ne havas monon. Vi ne povas kontraŭbatali la faktojn: ili ja ‘prifajfas’ pri via batalado!

Ĉar mi lastatempe parolis pli la hispanan ol Esperanton, mi pensis pri es:mono, fakte simio en Esperanto. Movado sen Simio. Jen bonega titolo. Ho ve al tiu kompatinda movado, al kiu mankas simio ho! ve kiaaaaaaaaaaaaa mondo!.............. Al la diablo, do!

[redakti] Leĝo

Senmonismo estas en pluraj landoj delikto.(PIV)

[redakti] Severeco

La vilaĝa juĝisto: Mi punas vin je kvindek heleroj, çar vi, kontraû la malpermeso, almozon petadis.

La malriĉegulo: Mi petas vin konsideri, ke mi havas nur tridek sep helerojn.

La juĝisto: Rapidu do por almozkolekti la mankantajn dek tri helerojn

1500 n

[redakti] Senmonismo kaj lingvoj

Iam oni demandis tre kleran senmonisman filozofon, laŭ kia proporcio en la laborofertaj anoncoj oni postulas la scipovon de la angla. "Verŝajne 40%", li respondis, "eble 50%. Vi povas kontroli; jen ĵurnalo, kie mi krucmetis antaŭ ĉiu anonco tia: ili estas malpli ol 3%."

[redakti] Krizo

La nuna krizo de la mondekomonio kompreneble gravede influis ankaŭ la konsumkapablon de la Esperantistaro. Tiu malbono estos forigebla nur, se la gvidantoj sukcesos konvinki la Esperantistaron, ke la evoluo kaj grandeco de la ESPERANTO-literaturo dependas ne de la laboremo de kelkaj entroprenoj, sed de tio, ke Esperantistoj legu la interesajn varojn aperintajn, en ESPERANTO mem kaj ne en la racia lingvo, kaj ke la plej taŭga donaco estas ESPERANTO-libro. Al ĉi tiuj du konvinkoj devas aliĝi ankaŭ la plifaciligo de la ebleco de proprigo de ESPERANTO-libroj. Tio povas okazi trimoniere: per bone organizita reto de revendistoj, per kvazaŭa kooperativo por eldoni kaj aĉeti ESPERANTO-literaturon kaj per la maniero, kiun UEA faris en la postmilitaj jaroj.

[redakti] Legado

Ulo legas gazetrubrikon "Laboro proponata": Ni vidu, oni bezonas plumbistojn, masonistojn, ĉarpentistojn...

Amiko aprobas: Jes, kaj vidu, ankaŭ kelernojn, purigistojn, ĝardenistojn...

Jes ja, absolute mirfrapas min la nombro da evitindaj laborpostenoj!

Spesmilo

[redakti] Honoro

„Ĉi-monate mi ne kapablas pagi la lupagon.“

„Pasintmonate vi diris la samon.“

„Kaj ĉu mi eble ne plenumis la vorton?“

[redakti] Turismo

Vaganto esta homo, kiu nomiĝus turisto, se li havus monon.

[redakti] Senmonisto

Senmonisto estas homo, kiu havas nek konstantan loĝejon, nek konstantajn vivrimedojn kaj vagadas almozante.

Senmonistoj estas kutime ĉifonvestitaj, malpuraj. Vivrimedojn ili akiras iam ankaŭ per ŝtelado, pro kio ili estas ofte malamataj kaj konfliktas kun la leĝoj. Kelkaj fariĝis senmonistoj senkulpe, aliaj ne scias vivi alimaniere.

Plej oftaj kaŭzoj de senmonismo:

  1. senlaboreco, manko de sufiĉa mono por vivteni, hejmoteno
  2. alkoholismo, kiu povas estis kaŭzo aŭ rezulto de senlaboreco, homa vivstilo
  3. divorco
  4. trompo, iuj trompe, jure malakiras monon
  5. aliaj kaŭzoj
9758 o

[redakti] Greka senmonismo

Pli detalaj informoj troveblas en la artikolo Greka Ŝuldokrizo.

"Kial vi petas almozojn, Diogeno?"

"Por instrui donemon. Vi devas lerni multe."

[redakti] Apetito

- Kial vi petas almozon?
- Ĉar mi volas manĝi, sinjoro.
- Kial vi ne laboras?
- Se mi laborus, mi estus eĉ pli malsata.

[redakti] Alie

Unu trampo: "Ĉu vi jam manĝis?"

-- Dua trampo: "Jes, ofte."

[redakti] Memprezentado

"Mia nomo estas Bond, Vaga Bond..."

[redakti] Manifesto

Jen enkonduko (ĉu elkonduko?) de Senmonista Manifesto:

Por pli eltenebla vivo, mono ne estu uzita en la liberejo. Ni tamen havu monujon por eksteraĵojn, kaj ĉiu estas ja libera gardi sian propran monon. :Tamen, ene de la liberejo, tiu mono ne estus uzebla, pro la simpla kialo ke oni ne bezonos ĝin.
Kondiĉe de onia elvolviĝo en la liberejo, oni povas ĉion ricevi senpage.

Tamen, daŭre ekzistu haveco, kaj ne eblas ricevi aliulajn havaĵojn.

[redakti] Avantaĝo

"Nu," diras ulo, "estas unu avantaĝo je malriĉeco."

"Kio estas tio?"

"Ĝi estas malmultekosta."

[redakti] Blindulo

Preterpasanto metis moneron en skatolon antaŭ blindulo kun sunokulvitroj, kaj la monero resaltis el la skatolo kaj ekruliĝis. La viro kun sunokulvitroj tuj postkuris kaj kaptis ĝin. "Ĉu vi ne estas blindulo?" "Ne. Mi ne estas tiu blindulo, kiu kutime staras ĉi tie. Li iris rigardi filmon, kaj mi helpas lin."

Mono.100

[redakti] Hartondo

Viro kaj knabo eniras hartondejo. La viro sidiĝas por hartondo kaj razo. Poste, li metas la knabon en la seĝo kaj diras, “Mi iras al apuda vendejo por aĉeti kravaton por la festo. Vi restu ĉi tie. Mi tuj revenos.”

La hartondisto tondas la harojn de la knabo. Post tiam, kiam la viro ankoraŭ ne revenis, la hartondisto diras, “Ŝajne, via paĉjo tute forgesis vin.”

“Ho,” diras la knabo. “Tiu ne estis la paĉjo. Tiu viro nur prenis la manon kaj diris, ‘Venu, knabo! Ni hartondiĝu senpage!”

[redakti] Provo

Vi ne forgesis ke vi ŝuldas al mi 20 eŭrojn, ĉu?

Ne... sed mi provas!

[redakti] Malbonŝanco

La malriĉegulo: Volu doni ian almozon al homo perseku-tata de la sorto ...

La sinjoro: Ha, fripono! Vi petadis hieraû kiel lamulo, kaj hodiaû kiel blindulo!

La malriĉegulo: Vi vidas, sinjoro, kiel min la sorto çiam persekutas, — çar mi nun precize vin rerenkontas.

3865

Utila libro por senmonistoj

[redakti] Missorto

Antikvatempe, almozulo vagas de pordo al pordo, petegante monon. Li klarigas al ĉiuj ke li, kompatinda viktimo, devas peti tian helpon ĉar lia hejmo detruiĝis per fajro.

Iu vigla ulo demandas, "Ĉu vi havas dokumenton de la urbestro, kiu konfirmas vian historion?"

"Oj, oj!", respondas la petanto,"Ankaŭ tio estis detruita!"

[redakti] Almozo

Almozo (el la greka: ἐλεημοσύνη, „kompato“) estas donaco al malriĉulo, plej ofte en formo de mononutraĵo. Ĝi estas donata pro kompato, sen atendo ricevi kompense iun materialaĵon.

Laŭ kulturoreligio la donaco de almozo povas esti ligita al espero ricevi iun spiritan avantaĝon. Tiel en kristanismo oni atendis pekliberiĝon.

En la Bahaa Kredo estas malpermesate almozopeti KAJ almozodoni (verso 147-a de la Kitáb-i-Aqdas), ĉar por bahaanoj laboro estas devigo kaj adorago... tiun, kiuj ne povas mem labori, prizorgas la komunumo.


[redakti] Kiel fini almozpetojn

En multaj landoj eĉ estas diraĵo, aŭ pli ĝuste parabolo: "Mi povus simple donaci al tiu malriĉulo fiŝon por manĝi; sed plibone mi donacu al li fiŝkanon, tiel ke li povu kapti sian propran fiŝon." Tion aŭdante, ĉiuj balancas la kapon pro ĝia supozata saĝeco. Sed konsideru kazon, kie oni ne povas donaci la fiŝkanon: tiam oni donacas nenion, kaj la povrulo malsatmortas!

[redakti] Postulo

— For! al sanaj kaj fortaj mi almozon ne donas.

— Kiel vi volas; pro Viaj kelkaj centimoj mi al mi piedon ne rompos.

[redakti] Doto

0614 n

—Nu, kiam edziniĝos via filino?

—Kiam mi havos kvincent kronojn; çar mi donos al ŝÿ tion kiel doton, kaj mi havas nur ducent kvindek.

—Tio daûros eble tre longe. Sed faru tion çi: forprenu la duonon de l’doto.

—Mi kore dankas vin pro via saĝa konsilo, sed mi mem estas tiel prudenta. La malbono estas nur tio, ke mi havas nur tiujn ducent kvindek kronojn, kiujn mi intencas forpreni.

[redakti] Utilo

Vagabondo petas viron pri $2. La viro demandas: "Ĉu vi aĉetos alkoholaĵon?" La vagabondo respondas: "Ne." La viro demandas: "Ĉu vi forvetos ĝin ludante kartojn?" La respondo estis sama. Do la viro demandas la vagabondon: "Ĉu vi venos kun mi al mia hejmo por ke mia edzino vidu, kio povas okazi al homo kiu ne ludas kartojn kaj ne trinkas alkoholaĵojn?"

[redakti] Tro granda postulo

— For! al sanaj kaj fortaj mi almozon ne donas.

— Kiel vi volas; pro viaj kelkaj centimoj mi al mi piedon ne rompos.

[redakti] Verda almozulo

Juna esperantisto kun verda stelo sur la brusto almozpetas sur la strato. Pasas riĉa esperantisto kaj diras al li:

Ĉu vi ne hontas, stari ĉi tie nenion farante? Prefere iru labori por gajni monon... Mi bezonas laboristojn. Kutime mi pagas al laboristo tridek eŭrojn tage, sed, ĉar vi estas esperantisto, mi pagos al vi kvardek eŭrojn tage.

– Mi vidas, ke mi plaĉas al vi. Prefere donu al mi ĉiutage dek eŭrojn kaj laborigu neesperantiston kontraŭ nur tridek eŭroj.

[redakti] Sorto

837272406-5

Malgraŭ ĉio, mono estas utila...

Ĉifonulo almozas de la preterirantoj.

-- Ĉu vi volas aĉeti alkoholaĵon per tiu mono? -- demandas lin iu piediranto.
-- Tute ne, kion vi pensas? -- senkulpigas sin la almozulo.
-- Eble cigaredojn, csu? -- li demandadas plu.
-- Mi ne fumas, sinjoro!
-- Tiam tutcerte vi volas ludi en ĉevalkonkurso!
-- Sinjoro! Mi estis en ĉevalkonkurso neniam en la vivo!
-- Ĉu vi bonvolus veni kun mi en mian hejmon? -- petas la viro.
-- Kiucele?
-- Mi deziras montri al mia edzino, kio estas la sorto de tiu, kiu nek drinkas, nek fumas, eĉ nek vizitas la ĉevalkurejon.

[redakti] Ida mensogo

Un vagabundo vizitavis un kirkon. Li komensavis petir pekunion de l' sacerdoto. Li sacerdoto donavis un libron al vagabundo, kay dicev: "Yen un libro de preges. Prendu ghin, lektu kay pregu al Deo, kay Deo donara al vi".

In li sequenti tago li vagabundo revenis al kirko kun tiu libro in manuo kay dices: "Mi lektavis vostran libron kay pregavis, sed Deo no donavis pekunion al me." Tande li sacerdoto prendevis li libro kay apertavis ghin. Inter paginoj de l' libro un suficianta valoroza paperuno de pekunio esevis. (Quiu komprendeble esevis meteta da l' sacerdoto ipsi ante donar li libron al vagabundo.)

[redakti] Kampare

Bienulo promenante matenfrue laŭlonge kamparvojeto renkontas konatan almozulon, kiu diras al li:

Bonan tagon, sinjoro komandoro. Kia novajo, ke vi promenas tiel frue?

Mi promenas por vidi ĉu mi trovos iom da apetito por mia matenmanĝo. Kaj vi, Johano, kion vi faras?

Ĝuste la kontraŭon: mi iras serĉante matenmanĝon por mia apetito.

[redakti] Klubo

Vagabonda Klubo Esperantista estis asocio de E-istaj pentistoj, literaturistoj kaj aliaj artistoj, fondita en Skotlando en 1906 de f-ino C. Oxenford. Post la eksplodo de la modmilito ĝi ne plu funkciis. La „Ĉefvagabondo“ en 1914 estis J. M. Warden. Ĝia organo estis „La Vagabondo“ (v).

[redakti] Literaturo

  • La Vagabondo: monata de jan.-marto 1908: „La Vagabonda Monataĵo“, de apr.-julio 1908: „La Vagabondisto“ kaj de sept. 1908: LV. Ĝis fino 1913 ĝi estis aŭtografiita kaj dum 1914 presita. Ĝi ĉesis pro la modmilito. Red-ino C. Oxenford en Howe. LV estis la oficiala organo de la „Esperantista Vagabonda Klubo“, kiu estis internacia ligo de artistoj pri muziko, arto kaj literaturo. LV enhavis mutajn artajn desegnaĵojn, originalajn literaturaĵojn kaj eĉ muzikaĵojn. IV+16-48 p . 23x18.
  • La Vagabondo Kantas. Simplaj varsoj. Originale varkitaj de Baghy. 1933, 60 p. „B. estas denaska lirikisto; en liaj poemoj monifestiĝas lia varma koro, senartifika, snontanea, melankolia, pasia poezio en formo perfakta. La volumo enhavas 74 poemojn.“ (J. Major, Oomoto Internacia, 1933, jun.)
  • Vagabondo kaj Sinjorino. Romano de W. Kloepffer, trad. el la germana L. Goppel, 1931 204 p. „Tute nuntempaj, postmilitaj aventuroj, eble ne tro kredeblaj, sed tro variaj, neatenditaj. Amuza distra legaĵo, korekta flua stilo.“ (G. S., ,E‘, 1932, p :105.)
Content Navigation