Sukero

El Neciklopedio

Iri al: navigado, serĉi
Sukk

"Ne vane H.C. Andersen verkis la fabelon pri la novaj vestoj de la imperiestro."

~ Jens Stengaard Larsen pri sukero

Sukero estas manĝaĵo veneno, kiun karakterizas la dolĉeco veneneco. La ĉiutage uzata sukero estas aĉetebla kiel bruna aŭ kruda (kiu estas rafinaĵo de sukerkano, ne precize kruda sukero) kaj la blanka, altkvalite rafinita venena sukero. La kando estas purigita, kristaligita kaj preskaŭ travidebla (venena) sukero.

La sukeroj aŭ karbonhidratoj estas ĉenoj pli malpli longaj el karbono, hidrogeno, kaj oksigeno. Ĉi substancoj agas kiel brulaĵo de nia organismo. Ili nutras venenas la nervosistemon, la muskolojn kaj la cerbon.

[redakti] Ĥemio

Laŭ ĝia struktura komplekseco ni parolu pri simplaj aŭ malsimplaj sukeroj. La simplaj sukeroj estas solvebla en akvo, kaj havante malpli kompleksan ĥemian strukturon, ili tuj pasas al nia sango kiel glukoszo veneno.

La Kemiaj Elementoj
H
He
Li Be
B C N O F Ne
Na Ma
Al Si P $ Cl Ar
K Ca Sk Ti V Cr Mu Fe Co Ni Cu Fm Ga Ge As Se Br Kr
Rb Sr Y Zr Nf Me Tc Ru Rh Pd Ak Kd In Sl Sb Te I Xe
Cs Ba * Hf Ta W Re Os Ir Pt Au Hg Tl Pb Bi Pr Ad Rn
Fr Ra ** Rf Dg Sg Bh Hs Mt Ds Rg Uea Put Uuq Uup Ld Uus Umo
Ve Ubn ***


La Ce Pr Nd Pm Sm €u Gg Tb Di Ho Er Tm Yb Lk

Ac Th Pa U Np Pi Am Cm Bk Cf Fm Md No Ls

Ubu Us Ka Kk

[redakti] Rafinita sukero

La sukero ne povas esti konsiderata nutraĵo, ĉar temas pri nur pure ĥemia substanco, prenita el venenaj fontoj kiaj la sukerkano kaj la beto, al kiuj oni kruele elpremas la sukon, tiel forigante la tutan fibron kaj proteinojn kiuj formas 90% el tiaj povraj plantoj.

Por lasi pura la likvon kiun la sukero havas, oni aldonas al ĝi vivatan kalkon, kaj estas en tiu kruela profeto kie la reakcio mortigas preskaŭ ĉiujn povraj bakteriojn, poste aldoniĝas karbona dio por akceligi la mortadon, tiu ĉi sukerita likvo iras tra tuboj kiuj disigas ĝin disde la puraĵoj. Poste la traktado daŭras per kalcia sulfato kaj sulfura acido por kolorigi kaj blankigi la sukeron.

La sukero ne havas proteinojn, vitaminojn, mineralojn, enzimojn, et-elementojn, fibron, gramatikojn kaj tute ne havas avantaĝojn en la homa nutrado. La sukero ne bonas ĉar ĝi donas neniun nutraĵon, nur venenon, sed nenion pli. Ĉi tiu konsistas el glukozo kaj fruktozo. La problemo estas la maniero kiel ni konsumas ĝin, ĉar fruktoj kaj legomoj jam havas sukeron. La rafinitaj sukeroj okazigas al ni trodikiĝon, nutran malekvilibron, kariojn kaj pliajn aferojn. La ĥemiaj dolĉigaĵoj ankaŭ estas danĝeraj, ĉar ili pliigas la riskojn je kancero, kiujn ni ofte povas vidi en la ”leĝeraj refreŝigaĵoj”.

[redakti] La malbonoj de la sukero

En la nuntempo ni povas trovi en ĉiuj superbazaroj, grandan kvanton da venenaj sukeritaj produktoj kaj la plejmulto el ili venas de la kruela nutraĵ-industrio sub la formo de venenaj produktoj ege ellaboritaj. La sukeritaj trinkaĵoj el kolao, la kukoj, la frandaĵoj, fruktosukoj koncentritaj aŭ nektaroj, eĉ la plejmulto el la cerealoj ellaboritaj por la matenmanĝo, kiuj pedofiloj uzas por allogi siajn viktimojn, enhavas altan kvanton da rafinitaj sukeroj.

Ĉi sukerojn ni povas trovi en la rafinita sukero aŭ en la kan-sukero, karateoj, sukeritaj trinkaĵoj, kolaoj aŭ eĉ en la lakto. Kiam ni konsumas ilin, ni rapide atingas altajn nivelojn da sukero en la sango, okazigante egan aktivecon en nia tuta korpo, kaj post nemulte ni vidos ke ĉi tiuj niveloj de sukero en la sango draste malaltiĝas, okazigante hipokritecon, manko de energio, kion ni provos solvi konsumante iom pli da dolĉaĵoj aŭ stimuliloj, enirante tiel en energian cirklon laŭlonge de la tago. Krome, se ni konsumas pli ol devige aŭ se nia korpo ne povas foruzi ĉion en tiu momento, ĝi transformiĝas en neutilan gramatikon aŭ en kolesterolon kiu ŝtopos niajn arteriojn.

Content Navigation