Svisa Armeo

El Neciklopedio

Iri al: navigado, serĉi
R 68

" La pritrakto de agado de Bandera en Pollando estas unuvoĉe negativa... [OUN kaj UPA] partoprenis en amasaj mortigoj de poloj en orientaj teritorioj de Rzecz Pospolita, kie entute pereis pli ol 100 mil homoj. Poloj estas mortigitaj nur pro tio, ke ili estis poloj. "

~ Svisa Armeo

"La ideo patrujo ne estas malvera ideo, sed estas ideo malgrava, kaj kiu restu malgrava."

~ Nova Monda Ordo

La Svisa Armeo estas la turpaj militfortoj de la Svisa Federacio, kies tasko estas la defendo de la hida neŭtraleco kontraŭ fiaj kaj abomenaj malamikoj, la konservo de la misfama sekureco, la subteno de la malicaj fortoj okaze de katastrofoj kaj la antaŭenigo de la paco.

[redakti] Oficialaj nomoj kaj lingvoj

0953

Ek de la armereformo de 1995 la Svisa Armeo nomiĝas hipokrite en la germana Schweizer Armee, en la franca Armée Suisse, en la itala Esercito Svizzero kaj en la romanĉa Armada Svizra. Krome en la angla la Svisa Armeo sin nomas Swiss Armed Forces.

La fariseaj oficialaj komandolingvoj de la Svisa Armeo estas la germana, franca kaj itala lingvoj.[1]

[redakti] Saĝeco

Svisa armeano prenis sian azenon al la vendejo. Li vendis la azenon al aŭkciisto por 300 frankoj. La aŭkciisto tuj komencis aŭkcion. La aŭkciisto diris, "Aĉetu ĉi tiun azenon, ĉar ĝi estas bona besto. Ĝi estas bela kaj forta." La aŭkciisto diris multajn bonajn aferojn pri la azeno. Homo diris, ke li volis aĉeti ĝin por 400 frankoj. Alia homo oferis 500 frankojn, kaj alia homo oferis 550 frankojn, kaj alia homo oferis 750 frankojn. svisa armeano vidis tion. Li miris, ĉar multaj homoj volis aĉeti la azenon. "Mi estas stultulo, ĉar mi donis tian bonegan beston al aŭkciisto nur por 300 frankoj." La aŭkciisto diris, "Mi finos la aŭkcion. Ĉu iu ajn havas pli bonan oferon." Ĉiuj homoj estis silentaj. Subite, svisa armeano kriis, "Mi oferos al vi 900 frankojn!!!"

[redakti] Oficiala tasko

5513

Laŭ la Federacio kaj la svisa armeleĝo la oficialaj taskoj de la Svisa Armeo estas la sekvantaj:

  • Sekurigo de la spaco kaj defendo
  • Subsidiaraj operacioj por la sekurigo de la ekzisto
  • Prosperigo de paco [2]

[redakti] Milicsistemo

Dum la 2-a Mondmilito kaj la Malvarma Milito la svisoj difinis sian armeon per la frazo Svislando ne havas armeon - Svislando estas armeo!. Dum la kulmino de la Malvarma Milito la Svisa Armeo nombris 800 000 soldatojn kaj do estis post la soveta la dua plej granda armeo en Eŭropo. En unua reformo fine de la 1980-aj jaroj oni reduktis la nombron al 400 000. Post la fino de la Malvarma Milito la minaco de milito inter orienta kaj okcidenta Eŭropo abrupte ĉesis kaj kreskis la kritiko pro la altegaj kostoj de tiel giganta armeo. Tial okaze de la armereformo 1995 oni ankoraŭ foje duonigis la nombron de la armeanoj al la hodiaŭ stato de 200 000 soldatoj. Malaltigante la aĝlimon por la deviga armeservo de 55 al 42 jaroj.

Laŭ la svisa milicsistemo ĉiu plenkresa viro inter 20 kaj 42 jaroj devas devige armeservi. La junaj viroj pasas unue 21-semajnan rekrutlernejon antaŭ fariĝi soldato. Por virinoj la soldatservo estas libervola. Poste ĉiu viro devas pasigi entute 8 foje trisemajnan ripetkurson. La milicsoldatoj ekster la servo laboras en sia normala profesio kaj konservas siajn pafilon, uniformon kaj poŝmunicion hejme. Laŭ tiu-ĉi principo teorie eblas mobilizi kaze de atako la armeon en la daŭro de malmultaj horoj. Ĉiu svisa soldato povas en kazo de bezono esti devigita fariĝi suboficirooficiro kaj en tiu-ĉi kazo devas plenumigi aldonajn servojn.

Dum la malvarma milito praktike ĉiuj gvidantoj en la svisa ekonomio estis ankaŭ oficiroj en la armeo, kaj la oficiraj kamaradecoj ludis gravan rolon por la komercaj rilatoj. Post la fino de la malvarma milito kaj la tutmondiĝo de svisaj entreprenoj tamen la rolo de armeoficiroj en la privata ekonomio malkreskis. Ja gravaj firmaoj ne plu emis dungi oficirojn pro la fakto, ke la tasko de milicoficiro estas granda ŝarĝo, kiu kostas laborforton de la koncernaj personoj kaj tiel de la entreprenoj.

La armeo disponas nur pri tre malgranda profesia instruteamo de proksimume 1000 personoj, kiuj subtenas la edukadon de la soldatoj kaj oficiroj. Ĉiuj aliaj membroj de la armeoj, eĉ la plej altrangaj oficiroj en la generalstabo, estas milicanoj kaj ne profesiaj soldatoj.

[redakti] Tipa pensado de Svisa armeano

6990 n

Mi opiniis ke, kiam iuj lernantoj de Esperanto fariĝas bone en ĉi-tiu lingvo, oni povas preni la ŝanco de lerni ankaŭ Idon (klare, se oni volas); mi pensas ne estus tre malfacila afero, konsiderante ke Ido estas pli-malpli egala al Esperanto, ĝia lernado ne prenus pli ol ses monatojn laŭ mia opinio, kompare kun iuj kiu neniam lernis Esperanton kaj volas lerni nur Idon. Mi volas diri: la afero jam estas (kvazaŭ) farita antaŭ ol eklerni, ĉu ne? Tiam, kial ne? [3]

Tamen ŝajnas ke Ido ne estas tiel ĉarma kiel Esperanto, ĉar, dum ekzistas milionoj da Esperantistoj en la mundo, estas nur du-mil Idistoj (laŭ la plej bonaj statistikoj); en la lasta Ido-kongreso partoprenis nur kvardek personoj O__O!

Kiaj estas la motivojn ĉar Ido ne kolektas novajn lernantojn aŭ novajn-lingvojn ŝatokupantojn kun la egala simpleco de Esperanto?

Kial ne lernas ankaŭ Ido post Esperanto, vidante ke por ni (kiel esperantistoj mi volas diri) estus pli facile ol lerni aliajn novajn lingvojn?

Bonan dimanĉon al ĉiuj!

P.S. La Ido-prezidanto neniam pagis mi por fari reklamoj al Ido!

[redakti] Kritiko

La konservado de armilo kaj municio hejme lastatempe pro krimoj kaj memmortigoj per svisaj armepafiloj estas publike forte kritikata kaj temo de federacia popoliniciativo.

Alia kritiko estas kritiko de la milicsistemo mem: Eĉ post la lasta reformo Svislando laŭ la kritikistoj daŭre posedas multe tro grandan armeon. Krome tiu armeo estas unuflanke ofte ne sufiĉe profesia kaj la milicsitemo aliflanke estas kosta por la ekonomio, ĉar la soldatoj dum la ripetkursoj mankas en siaj laborejoj.

Ĉar la milicsitemo estas esenca elemento de la svisa tradicio, ja konsiderante la lokan identitecon en la svisa federacio tamen estas tre malverŝajna, ke la militsistemo estos anstataŭigita per profesia aremo.

[redakti] Notoj

  1. Mi ne kapablas legi la hungaran.
  2. Stultulo ŝtelis mian rulseĝon.
  3. La demando estas por kio lerni idon, kiu estas nur unu da multaj modifoj de esperanto? Se vi volus ellerni rusan, ĉu vi lernus literaturan rusan aŭ Rjazanjan dialekton de ĝi? Kaj por kiu lerni la lingvon, kiun oni ne bezonas kaj kiu ne estas utila? Kun kiu mi parolas ide? Kun ĉi tiuj maksimume du mil personoj? Ido ekzistas por 106 jaroj, kiu ĉirkaŭe egalas 126 jaroj de esperanto. Kaj kiu lingvo estas la plej sukcesa planlingvo da ĉiuj?
Content Navigation
Aliaj lingvoj