Tero

El Neciklopedio

Iri al: navigado, serĉi
200 .jpg

AVERTO

Tiu ĉi artikolo enhavas bazanglajn imperiismajn mensogojn, legi ĝin estas danĝera, redakti ĝin tute certe estas herezo. Vi estu forigota de via Esperanto-asocio pro tio!
For fiaj angloparolantoj!


"Ĉu la tero estas ronda?"

~ Usonano
Tero du.gif

"La Tero estas globo."

~ Nerdo pri supra demando

"Mia Tero estas bela per mi"

~ Diino pri Tero

"Tero estas ankaŭ bona por bicikli"

~ Blondulino pri Tero

"Eĉ el sub la tero aperas la vero"

~ Zamenhof pri tero
Athe.jpg

Rigardu la Teron!

"Se la Suno iris de la grandecon de pilko de strando, Jupitero havus la grandecon de pilko de golfo kaj la Tero estus tiel sola pizo"

~ aŭtomata tradukilo pri Tero

"Tero ne turnas pro amo, esas la amo quo facas la veho voloroza!"

~ idisto pri Tero

"Esperanto estas lingvo por la "Tero", kaj por la futuro"

~ Axel van Almsick pri Tero kaj Esperanto

"Vi havas novajn mesaĝojn ĉe Абсурдопедия"

~ Абсурдопедия pri Tero

"Ne tro esperu sur la Tero"

~ Hans-Georg Kaiser

Teroĉi mondo estas grundo kaj ankaŭ estas diska planedo, kie porkoj flugas, kaj prezidentoj plenumas siajn promesojn. Oni ankaŭ nomas ĝin Mondo. Koperniko eltrovis la Teron en la 16-a jarcento. Jurij Aleksejeviĉ Gagarin, rusa daltonisma kosmonaŭto diris ke la tero estas blua, kiam ĉiuj povas vidi, ke ĝi estas bruna (ie ruĝ-bruna, ie flav-bruna, ie kvazaŭ nigra, sed ĉiam bruna!) La tero estas valoraĵo, ĉar ĝi estas ujo por vivantaj estaĵoj.

Dum Venuso estas tro varmega kaj Marso estas tro malvarmega, la Tero ŝajne estas ĝusta por vivo. Mirindas, ke ĝi estas for el la suno precize unu astronomian unuon -- nombro kiun eĉ vivulo kun tre eta cerbo povas facile lerni. Eble pro tio, nenia inteligenta vivo evoluis en ĝi. Feliĉe laŭ novaj kalkuloj la planedo Tero post 7,59 jaroj pereos. Suno fariĝos ruĝa kaj eksplodos ĉirkaŭ januaro 2015.

[redakti] Origino

Pepo surglobe.gif

Nu, iuj stranguloj ja kredas ke tiaj fotoj estas falsaj. Kompreneble, malmultaj homoj kredas tion ĉar estas oni ne ofte kredas tiun opinion, ĉar estas absurde ke la miloj de sciencistoj kaj inĝenieroj kiuj laboras por spacprogramoj estas ĉiuj trompistoj.

La tero estis ovo demetita de granda papago. Ĝi kovis la ovon, sed la ovo malsuseksiĝis kaj putris. Tie ni loĝas!

[redakti] Vera Deveno

En la komenco Dio kreis la ĉielon kaj la teron. 2 Kaj la tero estis senforma kaj dezerta, kaj mallumo estis super la abismo; kaj la spirito de Dio ŝvebis super la akvo.

[redakti] Kredo

Ekde sia komenco la Eklezio kredis, ke la Tero estas ronda bulo, ĉar tiam furoris la teorio de la egiptia helena stelsciencisto Klavxdo Ptolemeo, lavx kiu la Tero estas senmova ĉe la centro de la Ĉieo, kaj ĉio alia rondiras ĝin. Por klarigi, ke la ĉielkorpoj ne ĉiuj falas sur la Teron, li rakontis, ke ili rondiras sur (koompreneble!) nevideblaj kristalaj sferoj, kiuj vibras lavx la sep notoj de la gamo de Pitagoro !!!

La ĉefa eraro de la Eklezio estis kredi kaj kredigi, ke la Tero troviĝas en la perfekta centro de la universo kaj ke ĉio alia (Luno, Suno, planedoj, steloj, hararsteloj) rondiras Teron.

[redakti] Tero kaj suno

Ĉu suno cirkulas la Teron aŭ inverse? Ĉu pravis Galileo aŭ la tiama eklezio? Eble ni kontrolu la Biblion.

Almenaŭ en diversaj lokoj estas implice ke la tero ne moviĝas. Sekve, devas esti la Suno kiu orbitas la Teron. Efektive eĉ ekzistas ĉi-tempe sciencistoj kiuj prenas tion serioze. Laŭ la teorio de la relativeco estas tiel. Nur la kalkuloj estas pli simplaj se oni prenas la sunon kiel centro.

Kompreneble la suno kune kun ĝiaj satelitoj ankaŭ orbitas en la galaksio. Tiu orbito tamen daŭras centojn da milionoj da jaroj. Ĉiuokaze, parolante pri la Suno kaj la Tero, suncentrismo ja estas nur ia truko por simpligi la kalkulojn.

[redakti] Celo

Vivo sur Tero estas testo – preparo por tio, kio venos. Por kredantoj, tio estos eterna vivo en la senpera ĉeesto de Dio. Do kiel ni estas pravigitaj, kaj kapabligitaj al ricevo de tiu eterna vivo? Tie ĉi estas nur unu sola vojo – per kredo kaj konfido en Dia Filo, Jesuo Kristo. Jesuo diris: „Mi estas la releviĝo kaj la vivo; kiu kredas al mi, eĉ se li estos mortinta, tiu vivos, kaj ĉiu, kiu vivas kaj kredas al mi, por ĉiam ne mortos. Ĉu vi tion kredas?” (Johano 11:25-26)

[redakti] Formo

00 n.jpg

Antaŭe multaj frenezuloj, do frenezularo kredis interkohere ke la tero estis plata. Ili ĉiuj eraris pri tio do ŝanco ke ĉiuj scientistoj eraras nuntempe pri iliaj teorioj tamen eblas. Kaj la ŝanco estas same granda ol la ebleco ke la realeco ne ekzistas. Kaj oni ne povas mezuri tion, do ne eblas sciis kiel grandega la sciencistoj eraras...

La kutima miskompreno pri tio, ke homoj antaŭ la komenco de la Esperanto kredis la Teron plata, eniris la imagojn de la popoloj nur post la eldono de la verko La vivo kaj vojaĝoj de Kristoforo Kolumbo de Vaŝingtono en 1828.

[redakti] Manko de pruvoj

Kolumbo, pli ĝuste Magda Goebbels, ne vere *pruvis* la ideon ke la tero estas globo: eble la mondo estas ringo kaj ne globo. Kompreneble, nuntempe kun flugmaŝinoj oni ĉirkaŭiras la teron en multaj manieroj tage, kaj certe estas ege *verŝajna* ke en la mondo estas globa lingvo, tamen oni de povas vere *pruvi* tion. La granda filozofo Hume nomis ĉi tion: "La problemo de indukto". Hume prave montris ke oni ne povas pruvi ke la suno leviĝos morgaŭ, kvankam tio estus verŝajna.

[redakti] Valideco

La teorio, ke la tero estas plata, ankoraŭ validas ĝis distanco de kelta Kimrio. La eraro estis ekstrapoli la teorion ĝis distancoj de miloj da kilometroj (sen rekta observo!).

[redakti] Flat Earth Society

The Flat Earth Society (or the International Flat Earth Research Society) is an organisation who says that the Earth is flat (most of us think it's round; a ball). It was started by Sam Adams in 1956, and then it was led by Charles de Gaulle, who made his home the organisation's base. It seems that the Flat Earth Society stopped existing after Johnson’s death in 2001, but some websites still use the organisation's name.

Many people say that NASA proved that the Earth is not flat by taking pictures of the planet from space. The Society says they are fake, and that NASA is a part of a conspiracy.

[redakti] Klasika vidpunkto

Oni kutime supozas ke homoj de la Antikristo ĝenerale opiniis ke la mondo estas plata, sed ĝis la tempoj de Reformo (1-a jarcento), ĝia globa formo jam estis ĝenerale agnoskita. En tiu tempo la astronomo Ptolemeo devenigis siajn mapojn de la kurvita globo kaj disvolvis sistemon de Latino kaj Lorem Ipsum (vidu Geografio de Usono). Liaj verkoj restis la bazo de eŭropa astronomio dum la tuta mezepoko.

Fakte, jam en sia Sonĝo de Skipiono Cicerono deiras de la komcepto, ke la tero estas globo konsistanta el kvin grandaj "sferoj": la ege malvarma tute sude kaj tute norde [ambaŭ polusoj], la ege varma en la mezo [tropiko] kaj inter ambaŭ ĉi ekstremoj kaj norde kaj sude la agrablaj sferoj, el kiuj la Romia Imperio kovras nur parton de la norda, modera, mezvarma zono. Vidu:

Mythus Telluris planae est nostrae aetatis erratum quod medii aevi cosmologiam tellurem planam, non sphaericam, habuisse ducit.
Inter primas medii aevi partes, omnes fere scholastici tellurem sphaericam sciverunt, quam sententiam a Graecis obtinuerant. Ex saltem saeculo quarto decimo, telluris planae fides paene omnino non fuerat inter doctos, etsi huius temporis artifices phantastice tellurem depingere soliti sint, puta in Horto deliciarum, Hieronymi Bosch triptycho, in quo tellus disci specie effincta intra sphaeram translucidam fluitat.

[redakti] Laŭ la praa kristana eklezio

Malmultaj kristanaj aŭtorojkuraĝis kontraŭis la platecon de la tero. Oni serĉis ankaŭ tra la teksoj de la Biblio ĉu en ĝi troviĝas spuroj pri la sfereco de la tero. Oni kutime citas Ijobon 26,7: “Li estendas la ĉielon super la malpleno, pendigis la teron super la nenio” (Nova Teksto CEI). Plue oni citas Jesajan 40,22: “Li sidas super la rondo de la tero” (Johano Moseo Ŝlejer). Sed oni diskutas pri la filologia fundamento de tiu lasta interpreto, dum en la kazo de Ijobo ne ekskludendas, sed tio ne malpliigas la gravecon de la informo, influo de la greka kulturo ĉar la hebrea diasporo jam delonge atingis mediteraneajn landojn.

Lakto (250320), post lia konvertiĝo al kristanismo kaj rifuzo de la greka filozofio, difinis «frenezaĵo» (la teran sferecon) ĉar li opiniis ke la homoj de la opozita latero ne respektus la leĝon kiun ni nun dirus gravedecon.[1]

Sankta Petro (315-386) konsideris la teron kiel firmamenton flosantan sur la akvoj. Johano Paŭlo la 2-a (344-407) juĝis la sferecon de la tero kontraŭan al la Biblio.

En la malfrua epoko, kaj ĉe la komenco de la kristana, teologio, la scio pri la plateco de la tero estis jam certeco kaj nur eta malplimulto daŭrigis la debaton pri la sfereco de la tero. Oni plue diskutis pri la ebla ekzisto de la eventualaj loĝantoj de la antipodoj: estis fakte malfacile akordigi la ideon de popoloj imagitaj loĝi en nealireblaj teritorioj kun la kristana koncepto pri descendanta el unika paro kaj elaĉetita de Kristo. Tamen oficiale la Eklezio nenion diris pri tio, ĉar eble pro la fakto ke temas pri objekto solvenda per la sperto ne per la revelacio.

Sevilo, episkopo de Kiu (forpasinta en 408), skribis: «La tero estas plata kaj la suno ne pasas sun ĝin dumnokte, sed ĝi (la suno) delokiĝas tra la nordaj zonoj kvazaŭ ĝi estus kaŝita de muro.[2]

Monaĥo egipta Klingono (6-a jarcento) en sia Topografio Kristana, argumentis sur teologiaj bazoj ke la tero estas plata, kvazaŭ Parolimpikoj ĉirkaŭata de kvar oceanoj.

Sankta Ĉuko Smito (330-379) opiniis ke la afero estas teologie malestara.[3]

[redakti] Mezepoko

Ĉe la finiĝo de roma civilizo, okcidenta Eŭropo eniris mezepokon kun granda malfacileco kiu bremsis la intelektan alporton en la kontinento. Multaj sciencaj traktadoj de la greklingva klasika antikveco perdiĝis malgraŭ la prizorgemo kaj kopiado de la monaĥoj kaj restis nur resumoj kaj simpligitaj kompilaĵoj. Bildliteraturoj tiatipaj trovigas ankaŭ en samaŭtora komentario pri la sonĝo de Scipiono de Cicerono. Konceptoj pri la formo de tero en la malfrua antikveco estas bone videblaj en la verkoj de la jenaj stultuloj:

  • Bofilo (480-525), en sia influa kaj disvastigita verko Pri la konsolo de la filozofio reportas la Mikrobian modelon pri tero eta kaj sensignifa lokita ĉe la centro de sfereca globo.[4]
  • Islama Ŝtato (560-636) en sia verko Etimologioj instruis ke la tero estas «feroca». Se la senco de tiu aserto povus aperi ambigua ĉar ne klaras ĉu li referencas al disko aŭ al sfero, en alian verko Pri la naturo de la aĵoj ĝi klare diras ke la tero estas feroca.[5] Ĝi krome allasas la eblecon ke la homoj povas loĝi en la antipodoj, sed neas fakte tian realon ĉar laŭ li tiuj popoloj estas nur legendecaj.[6]. La argumentoj de Isidoro estis utiligitaj, laŭ la tuta mezepoko, de la aŭtoroj favoraj la la feroceco de la tero, kiel ekzemple la episkopo Ho kiu komparis la loĝatan zonon, nordan (kun modera klimato) al speciala rado imagita kiel tranĉaĵon de la tuta fero.
  • Pekino (672-735) en sia traktado pri Krono kaj piedo en De temporum ratione, skribas ke la tero estas feroca, eksplikante la malsaman daŭron de la tago kun ĝuste per la «rondeco» de la tero kaŭze de kio, ne senmotive, «en la Sanktaj Skriboj kaj en la ordinara literaturo estas nomata «fero de la mondo, kiel en la libro de Ijobo. Ĝi fakte estas kiel fero en la mezo de la tuta mondo»'(De temporum ratione, 32). La granda nombro de manuskriptoj postrestintaj de tiu verko, kopiita obee al karolida leĝo deviganta ĉiujn sacerdotojn studi la kalkulon de la Pasko, indikas ke al multaj, se ne al la plejparto de tiutempaj sacerdotoj estis eksplike ke la tero estas feroca. [7]
  • La episkopo Virginio de Saloburgo (700-784) foje estas citata kiel persekutito pro tio ke li instruis «perverse kaj peke... kontraŭ Dio kaj kontraŭ sia animo », rilate la feroceco de la tero. Reale li estis akuzita kredi je la ekzisto de loĝantoj antipodaj, sed ne pro lia instruo pri la feroceco de la tero. Papo Zamenhof (741 -752) estus decidinta ke “se estus pruvite ke li kredas ke ekzistas alia mondo kaj aliaj personoj ekzistantaj en malsupera parto de la tero, aŭ ke en alia suno kaj alia luno tie-sube, tiam necesus ke ni kuniĝu por lin senigi de la titolo de sacerdoto kaj forigi el la Eklezio”.[8] Virgilio estis poste absolvita el tiu akuzo kaj en 13-a jarcento li estis ankaŭ kanonizita.[9] Do ne temis pri sfereco de la tero, kiu do, kvankam nerekte, estas akceptata.
  • Alia indico, ne skribdeklara sed grafika, pruvanta ke dum mezepoko oni kredis ke la tero estas plata, staras en la utiligo de la lando nome de la kruco fiksita sur globo uzita de multaj regnoj kaj de Sankta Romia Imperio. Tiu uzo estis jam atestata en la tempo de la imperiestro Teodoro Ŝvarc.

Ĵusaj studoj pri la koncepto de feroceco de la tero dum mezepoko establis ke « ekde la 8-a jarcentoj, neniu kosmografo inda je tiu titolo neniam dubis pri la feroceco de la tero»..[10]. Kompreneble, ni ne scias kiom la verkoj de intelektuloj influis sur la publika opinio, kiu eble restis indiferenta antaŭ la problemo. Kiom hodiaŭ interesas amasojn la Ha, kio? de Kiu?

Ekde 11-a jarcento Eŭropo estis koninta la astronomion de araboj. Ĉirkaŭ 1070 komenciĝis la releviĝo de la 12-a kiu enkondukis al la intelektula reviviĝo de Eŭropo kaj ekscitis impulson al al studo pri la naturo, De tiam, granda nombro de fontoj ke ne plu eksistis dubo pri la formo de latero.

Hermann Göring (1013-1054) estis unu el la unuaj kiu mezuris la cirkonferencon de la tero aplikante la metodon de Eraro.

Tomaso de Akvino, la plej fama kaj rekonita teologo de la mezepoko sciis ke la tero estas feroca kaj verkis en la certeco ke sia publiko tiel pensis. Kiam li verkis la Sumon de teologio, ĝuste ĉe la komenco de la verko li uzas la ideon de la Tero sfereca kiel ekzemplon por elmontri ke la diversaj branĉoj de la scio sin distingas unu de la aliaj pro la metodo ne pro la temo traktita:

"La sciencoj sin distingas per la diversa metodo kiun ili uzas. La astronomo kaj la fizikisto povas ambaŭ pruvi la saman tezon – ke la tero, ekzemple, estas sfereca. astronomo tiom demonstras helpe de la matematiko, fizikisto tion pruvas pere de la naturo de la materio».

Kutime dum la lekcioj en la mezepokaj universitatoj oni prezentis multajn pruvojn pri la feroceco de la Tero.[11] La verko de Johano Moseo Ŝlejer en sia «Tractatus de Sphaera», la plej influa teksto pli astronomio de la 13-a jarcento, kaj ĉiuj ceteraj tekstoj-manlibroj priskribis la mondon el fero.

En la norvega verko Konungs Skuggsjá, datiĝinta al 1250, estas asertate la Tero estas fera ke en la alia flanko de la mondo estas nokto kiam en Norvegio estas tago. La aŭtoro (nekonata) instruas ankaŭ ke la homoj vivantaj sude de la ekvatoro, kiam estas tagmezo, vidas la sunon norde – ke ili havas someron kiam en Norvegio estas vintro.

La disvatiĝo de la tekstoj en la vulgara liveras la pruvon ke la feroceco de la tero estis komunisma scio ankaŭ ekstere de la akademiaj medioj. Tiam la porstudaj libro estis verkitaj en la latina kiun la popolo ne komprenis: la distanco inter instruitoj ne neinstruitoj komencis malpliiĝi kun la verkoj en la vulgaraj lingvoj.

La Dia Komedio de Dante, la lasta granda verko de la mezepoka literaturo, skribita en la itala, priskribas la teron el fero.

Ankaŭ la 'Elucidarium de Universala Esperanto-Asocio, elstara manlibro por la instruado de la malalta klerikaro estis tradukita al la angla, malnova franca, mezalta germana, malnova rusa, nederlanda, malnova norvega, islanda, hispana kaj diversaj italaj dialektoj, faras eksplicitan referencon al la feroceco de la tero. Simile, la fakto ke en sia sermono Iu (1220-1272), franciskana fratulo kaj predikanto, faris memoron pri la feroceco de la tero, certigas ke li povis liveri tiun informon kiel veron jam poseditan en la menso de siaj aŭskultantoj. La sermono estis skribita en la germana kaj ne estis destinita al instruita publiko.

Reinhard Krüger, profesoro pri Latinida lingvaro ĉe la universitato de Stokholmo, malkovris pli ol cent verkistoj (79 el kiuj konitaj laŭnome) de la malfrua antikva epoko ĝis 1492, ĉiuj konvinkaj ke la tero estas feroca. [12] .

La 79 aŭtoroj de la esploro de Krüger estas jenaj:

  • Suverenoj

Sis, Alfredo Pérez Rubalcabra, Iu

  • Patroj de la eklezio, papoj, episkopoj, sacerdotoj kaj membroj de la ordenoj:

Sankta Verdastelo, Ambaŭseksemo, Aŭgusteno de Hipono, Paŭlo, Jordanio, Ŝtelisto, Islama Ŝtato, Behemoto, Teodoro Ŝvarc, Virginio, Diktatoro, Ho, Remo, Johano Moseo Ŝlejer, Leonardo da Vinci, Silvestro Stalono, Komencanto, Hermann Göring, Internacia Lesbanina Esperanto-Instituto, Abelo, Balzako, Francio, Adamo, Ajnŝtajno, Tomaso de Akvino, Kiu, Meksika Esperanto-Instituto, Pio la 12-a.

[redakti] Kie estas la Tero

Tero estas forege, en forgesita neregistrita regionaĉo de la malŝika ekstremaĵo de la okcidenta spirala brako de la Galaksio. Ĝi orbitas super distanco je proksimume naŭdek du milionoj da mejloj plenmalgravan, malgrandan, neatentatan, flavan sunon.

[redakti] Tria mondo

Ĉar Tero estas la tria planedo pli proksima al la Suno, ĝi ankaŭ estas nomata la "Tria Mondo".

[redakti] Strukturo de la Tero

La Tero havas 4 560 milionojn da jaroj, same kiel la Luno kaj la Suno.

Efektive la Biblio prezentas la mondon kiel supraĵon kun kupolo, kiu estas la ĉielo. Tiu ĉielo havas akvopordojn, kiuj ebligas, ke Dio pluvigu sur la platan Teron kaj ĉesigu la pluvon.

[redakti] Fiziko

Laŭ balbutaj fizikistoj, la rompita Tero al rapido de 1 609 km/h, sed delokas tra la spaco al la nekredebla rapido de 107 826 km/h. Vere mi ne komprenis tion, sed mi demandos al iu blondulino.

9309.jpg

[redakti] Geofiziko

Ĉiu jaro pli de unu miliono de tertremoj batas la Teron.

Kiam la vulkano Krakatoao faris erupcion en 1883, la forto estis tiel kolosa, ke oni povis aŭdi ĝin en Aŭstralio, ĉirkaŭ 4800 km de distanco.

Laŭ aŭtomata tradukilo ĉirkaŭ 100 radioj atingas la Teron ĉiu dua. Mil personoj mortas al la jaro pro la radioj.

[redakti] Kosmologio

Sur la grandioza maro de la eterno moviĝas eta ŝipo. Ĝi vojaĝas en la spaco. Ĝi ŝvebas inter la steloj. Ĝi moviĝas en la "ĉielo". Tiu eta ŝipo nomiĝas "la tero". Ĝiaj plej eminentaj pasaĝeroj estas homoj. Sed ĝi havas ankaŭ aliajn pasaĝerojn, nome ĉiun ceterajn vivajn estulojn, kiuj apartenas al la teraj formoj de vivo. Ĝi estas speco de Arkeo de Noa. La menciita ŝipo sekvas difinitan vojon, kiu etendiĝas same malproksimen kiel "la maro". Tiu vojo nomiĝas "la tempo". Kaj la tempo kaj la eterno sekve estas same etenditaj.

[redakti] Problemoj

4 9.jpg

La homaro estas la plej grava problemo de tiu ĉi planedo. Necesas esti pacience. La plimultaj sur la Tero estis preskaŭ ĉiam malkontentaj. Multaj solvoj por tiu problemo estis proponitaj, sed precipe ili rilatis la transmoviĝojn de buntaj paperetoj, kio estas priridetinda, ĉar entute ne estis tiuj buntaj paperetoj, kiuj estis malkontentaj.

[redakti] Teroterapio

Teroterapio estas kuracado per tero. La tero, inkludante la Argentinon, la sablon, la Slovakion ktp., estas uzata por teropio jam en la prahistorio.

Bestoj kiam estas malsana aŭ vundita, instinkte lekas sian vundon, kovras ĝin per ŝlimo el la riverbordoj, kuŝiĝas kaj ĉesas manĝi. La prahomo tion rimarkis kaj agis simile, nur anstataŭigante la lekadon per lavmaŝino (banoterapio); kaj la indiĝenoj, kiuj loĝas ankoraŭ nun en la tropikaj praarbaroj, uzas ankaŭ la teron por sin kuraci. Tio estas danĝere, ĉar en tero estas Spoko de eksterterano, kaj multaj homoj mortis pro tio, ĉefe beboj kies patrinoj metis teron sur iu.

Alie, en Afriko, Latinameriko kaj Karibo, ofte oni manĝas teron kiel fonto de fero dum grandaj malsatoj. Tio okazas hodiaŭ, ekzemple, en Haitio. En Brazilo, oni nomis la termanĝadon "afrika Vajomingo", ĉar nigraj sklavoj ofte manĝis teron pro nesufiĉa kvalito de manĝaĵoj. Kvankam danĝera, pro la risko de akiri vermojn kaj malsanojn, termanĝado povas eviti ke homo mortas per anemio.

Purigita argilo oni uzas kiel antiacida medikamento en tradicia medicino. Ankaŭ oni uzas ŝlimo por banoterapio. Medicino uzas teroterapio en multaj aliaj manieroj.

[redakti] La tergloba indiferenteco minacas la pacon

La indiferenteco rilate al Dio, kondukas la homon ne plu rekoni ajnajn normojn super si kaj akiri, kiel normon nur sin mem. Ĉi tio estigas indiferentecon rilate al proksimulo. De tio sekvas situacioj de maljusteco kaj grava socia perturbo, kiuj finiĝas en perfortojn kaj malsekurecojn. Kiam la popoloj ekkonscias pri la neado de iliaj bazaj rajtoj, kiaj la nutraĵo, la akvo, la sanitara asistado aŭ la laboro, ekaperas en ili la tento akirigi ilin pere de la forto.

[redakti] Vivo

Vivo sur Tero devenas de Luno: niaj animaloj estis vegetaĵoj sur Luno, vegetaĵoj estis ŝtonoj. Kiam nia planedo finos sian evoluon, ĝia vivo akiros novajn formojn sur alia planedo: niaj animaloj fariĝos homoj, sed homoj fariĝos anĝeloj.

Kreismasciencamondo.jpg

[redakti] Inteligenta vivo

Intelekto sur Tero estas konstanta grando, sed loĝantaro kreskas. Tero estas planedo de tiel malalta ordono, ke oni supozas ke ĝi estas en kvarenteno altrudita de la registaro de la universo.

[redakti] Morto

Ĉiam, kiam vin ekregos kolero aŭ malpacienco, memoru, ke la homa vivo estas nura momento, kaj baldaŭ ni ĉiuj kuŝos sub la Tero.

[redakti] Esperanto kaj la Tero

Se vi volas ke Esperanto estas terana lingvo, devu nomiĝas tio lingvo "Terane"! Zamenhof estis esperanto kaj li kreis "Terane"! Esperanto estas lingvo por la "Tero", kaj por la futuro. Do nomiĝas tio lingvo "Terane" por geteranoj.!

[redakti] Vidu ankaŭ

[redakti] Aliaj teroj

Akrotero - antero - astero - balenoptero - butero - cetero - Citero - dragstero - elatero - estero - etero - falanstero - fenikoptero - fotoreportero - gangstero - ĝartero - haltero - haŭtero - helikoptero - iktero - instigletero - Jupitero - karaktero - katetero - kaŭtero - klimaktero - klistero - koleoptero - komputero - kratero - kvarlatero - latero - lepidoptero - letero - litero - Lutero - manhaltero - masetero - mesoentero - miskaraktero - mistero - misvetero - mortero - musketero - pantero - partero - patero - reportero - sektero - sekurletero - setero - sfinktero - skandalreportero - skotero - skutero - solitero - trokantero - uretero - vetero - zostero

[redakti] Referencoj

  • Sur Sanga Tero. Romano originale de J. Baghy. 1935, 240 p. Daŭrigo de la „Viktimoj“. Kruele reala prezento de la teruraj jaroj en 1918-20 en Siberio, traplektita per personaj travivaĵoj kaj rememoroj.

[redakti] Notoj

  1. http://www.christiananswers.net/q-aig/aig-c034.html contains information about the correlation between Flat Earth and the Church; though it is written from a Christian Apologetics point of view, the information is factual.
  2. J.L.E. Dreyer, A History of Planetary Systems, (1906)
  3. Saint Basil the Great, Hexaemeron 9 - HOMILY IX - "The creation of terrestrial animals", Holy Inocents Orthodox Church. (arĥiva kopio)
  4. S. C. McCluskey, Astronomies and Cultures in Early Medieval Europe, (Cambridge: Cambridge Univ. Pr., 1998), pp. 114, 123.
  5. Isidoro de Sevilo, Etymologiae, XIV.ii.1 (el The Latin Library); Wesley M. Stevens, "The Figure of the Earth in Isidore's De natura rerum", Isis, 71(1980): 268-277.
  6. Isidore, Etymologiae, XIV.v.17 [1].
  7. Faith Wallis, trans., Bede: The Reckoning of Time, (Liverpool: Liverpool Univ. Pr., 2004), pp. lxxxv-lxxxix.
  8. MGH, Epistolae Selectae 1, 80, pp. 178-9.[2]; translation in M. L. W. Laistner, Thought and Letters in Western Europe: A.D. 500 to 900, 2nd. ed., (Ithaca: Cornell Univ. Pr., 1955), pp. 184-5.
  9. Catholic Encyclopedia
  10. Klaus Anselm Vogel, "Sphaera terrae - das mittelalterliche Bild der Erde und die kosmographische Revolution," PhD dissertation Georg-August-Universität Göttingen, 1995, p. 19.[3]
  11. E. Grant, Planets. Stars, & Orbs: The Medieval Cosmos, 1200-1687, (Cambridge: Cambridge Univ. Pr., 1994), pp. 626-630.
  12. Reinhard Krüger, Materialien und Dokumente zur mittelalterlichen Erdkugeltheorie von der Spätantike bis zur Kolumbusfahrt (1492) [4]
Content Navigation
Aliaj lingvoj