Terorismo
El Neciklopedio
"Malfeliĉo venas rajde, foriras piede"
~ Zamenhof pri terorismo
"Teroro estas solvo por nenio"
"Ĉu kun voĉo, ĉu sen voĉo, la popolo ĉiam povas esti prenita al la volo de la ŝtatestroj... tio facilas. Vi nur devas diri al ili, ke oni atakas ilin, kaj denunci la pacistojn pro manko de patriotismo kaj pro elmontri la landon al plua danĝero... funkcias same, en ajn lando..."
~ Hermann Göring pri milito kontraŭ la terorismo
Enhavo |
[redakti] Politika uzo
[redakti] Terorismo kaj seksumado
Ĉar estas kreita de bopatrinoj, terorismo kaj seksa libereco ne estas kunigeblaj. Teroristoj tre malamas erotikon. Ja erotiko liberigas la homojn, dum teroristoj volas malliberigi ilin, por direkti al malhoma agado. Sekve, erotiko, ankaŭ interreta, estas interalie efika rimedo kontraŭ terorismo.
Delonge oni opinias, ke israelanoj devus popularigi erotikon kaj pornografion inter araboj, por doni tiel eliron al ties batalema pasieco. Araboj, kiuj ekshatos belecon de knabinoj, tutcerte ne alighos al ghihhado, ne farighos "vivaj bomboj", portantaj morton al senkulpaj homoj, interalie ankaŭ al knabinoj!
[redakti] Historio
La plej malnova historie konata ondo da individua terorismo estis, dum la okupacio de Palestino fare de la romianoj, la tielnomataj palestinanoj, kiuj mortigis per ponardoj (latine sicarius) la judojn, kiuj kunlaboris kun la okupaciantoj, cele devigi la ceterajn al rezistado kaj netrapasable distancigi la judan loĝantaron disde la romianoj.
[redakti] Terorismo kaj Esperanto
Kortumo en Moskvo trovis aktivulon de la Esperanto-rilata sekto Portos kulpa pri starigo kaj gvidado de kontraŭleĝa armita grupo, kontraŭleĝa malliberigo kaj turmentado de aliaj personoj. La prokuroro postulis ke Julija Privedjonnaja estu kondamnita je kvar kaj duona jaroj en malliberejo, sed la kortumo kontentiĝis je dujara kondiĉa malliberigo. Kondiĉa malliberigo signifas, ke Julija Privedjonnaja efektive restos libera, kondiĉe ke ŝi dum la puntempo ne kulpos pri novaj krimoj.
La organizaĵo Portos estis starigita en la vilaĝo Maŝkovo apud Moskvo en la jaro 1991 de Jurij Davidov, kiu ellaboris ĝeneralan "teorion de feliĉo". Por atingi plenan feliĉon la membroj de la sekto estis devigitaj verki poemojn, protokoli siajn misfarojn en kajeroj, kiujn oni nomis "ekstera konscienco", kaj studi Esperanton.
En la jaro 2000 la polico sturmis la ejon de Portos kaj arestis Jurij Davidov kaj kelkajn aliajn aktivulojn. En la ejo oni trovis junulojn el Ukrainio, kiuj laŭ la rusiaj aŭtoritatoj estis enfermitaj tie kontraŭ sia volo, kaj regule punataj pro iliaj asertataj misuzoj de akuzativo. Krome estis trovita deko da ĉasistaj pafiloj kaj aliaj armiloj.
En la jaro 2002 du el la gvidantoj estis kondamnitaj je mallibereja puno. Du aliaj, inter tiuj la fondinto Jurij Davidov, estis senditaj al deviga flegado en mensmalsanulejo. Davidov forpasis en septembro 2009.
En la jaro 2004 estis kondamnitaj pliaj du sektgvidantoj, unu al du jaroj en malliberejo, alia al kondiĉa puno. Tio ne malhelpis aliajn aktivulojn de la grupo partopreni la Universalan Kongreson de Esperanto en Pekino, kie ili interalie fotiĝis kun Renato Corsetti kaj portis la flagon de Portos al la Granda Muro.
[redakti] Terorismo kaj ido
Idistaj ĵurnaloj publikigis mensogajn noticojn, kiuj alude akuzas esperantistojn de terorismo kontraŭ idujaj civiloj:
- Eventis des-fortunoza terorist-atako en l'urbo Beaufront, dum la festadado di l' aniversario di l' sendependeso di Idujo, ube ok inocenta viktimi ocidesis kay plu ol cent vundesis per atako per shrapnelo da membri di esperantala bandacho kontre la civitani en publika plaso. Tio eventas dum la lasta kay maxim grava ondo di violenteso en la lando. Post kelkaj tagoj la idala guvernerio arestis tri homojn quiujn jam konfezis la kriminon.
Tio supre estas faktoj, la perfida aludo venas sube:
- Lo maxim grava di chi eventajo esas ke ghi esas l’ unesma direta atako kontre la populo idana vice esar hazardala rezulturo di la lukto inter la UEA kay la Uniono por la Linguo Internaciona Ido, kay ke pro ke l’atako eventis dum la maxim grava festo di l' naciono.
Alie, Polico de Esperantujo kaptis tiujn mensaĝon de idista spiono:
- Esperantujo esas nuninstante aparte minacata pro ke ni havas la periodo di l' elektala kampanio. Se uladie meaj mesaji subite desaparas, sen averto, do vu savos ke me esis martiro di atento en treno o subtera treno.
La Al-Idistanoj minacas ankaŭ Esperantan Respublikon ĉar ili volas "rikonquestiar" ĝin por "riestablisar la Idismalan dominacon sur Al-Idalujo" (nomo kiun la Idistoj atribuis al regiono kie hodiaŭ estas la Respubliko). La Civito estas fortunoza ĉar ĝin idistoj ne minacas tiel grave. Kiel diras la aĉuloj: "Ni vivas en tote dementa mondo".
Aliflanke, fiaj idistoj uzas diskurson kun kaŝaj minacoj por pravigi siajn terorismajn agojn:
- Se Esperantujo kay la altraj richaj landi quiuj richeskis pro la explotado di l' resursi di Idujo erektas "muron" por exkluziar migrantojn kay ne kundivizas suan bonstando kun la Idistaj landi per plu jheneroza helpo ili kreos problemon futuran por su. Teroristi florifos en tiala situeso di diskriminado kay mizero. Kay histerio pri Idismo, la religio di multa habitanti di tia kontinento, ne helpos.
Ili asertas sen pruvi ke la Esperantistoj pliriĉigis danke la "explotado di Idujo". Certe ekzistas Esperantistoj kiuj ekspluatis Idujon, nome la grandaj kapitalistoj, sed ili neniam partigis ilian riĉecon kun la plebejaro, kiu nuniu profitis de tiu "explotado". Krome tio, la idistaj "guvernerii" ankaŭ ekspluatas senhonte iliajn populojn per nekredebla korupto kaj, cetere, ili estas kumplicoj de la Esperantujanaj kaj Civitanaj (kaj nun Republikanaj) kapitalistoj kiuj spolias la riĉecojn de Idujo. Vere Al-Idajida faras atentaojn ne por helpi la Idistaj "mizerozi" sed por trudi sian dominaĉon kaj sian religion (laŭ fanatika koncepto de l' idismo).
[redakti] Diversaj formoj kaj diskuto
Diversepoke terorismo estis uzata fare de ŝtatoj, politikaj aŭ religiaj organizoj kaj de simplaj familianoj. Tre ofte terorismaj agoj okazas ŝilde de noblaj ideoj, kiel ekzemple en Idujo, Irako kaj ne nur en unu el la du flankoj.
Pro ĉio ĉi, je internacia nivelo, oni ne sukcesis konsenti pri difino de "terorismo" akceptebla de ĉiuj.
La kriterioj varias laŭ la flankoj, epokoj kaj laŭ tio, kiu venkis. Dum la Dua mondmilito, la franca reĝimo de Vichy kaj la germanaj aŭtoritatoj nomis teroristoj la partianojn de Charles De Gaulle kaj de la Rezistado. Kontraste, post la venko de ĉi lastaj, oni nomis ilin herooj de la Rezistado, multaj ricevis ordenojn, kelkaj iĝis ministroj ktp.
Cetere, la uzo de la vorto "terorisma" por senkreditigi malamikojn aŭ plipezigi kondamnojn ne estas io nova. Ekzemple, la faman esperantiston Ernest Drezen, kiu kredis je la brila estonto danke al Esperanto kaj Komunismo, oni mortpafis en 1936 sub diversaj (kaj falsaj) akuzoj, interalie esti "teroristo"!
Aliflanke, pluraj internacie serĉataj teroristoj, kiel ekz-e Luis Posada Carriles, kiuj vivas libere en Usono, estas alte protektataj de la usona registaro, kiu rifuzas akuzi ilin pro terorismo, kvankam ne mankas pruvoj - inkluzive ilia propra konfeso - pri ilia teroristeco. Plej fama kontraŭdiro en la difino de terorismo estas la ŝanĝo de kvalifiko al Usama Ben Laden kaj liaj talibanoj, kiuj unue estis trejnataj de Usono por batali kontraŭ la sovetia armeo en Afganio - tiam ili estis kvalifikitaj kiel batalantoj por la libereco, kaj post kiam ili faras la samajn agojn, sed kontraŭ Usono, ili estas nomataj teroristoj. Oni vidas, ke la difino de terorismo okazas, en politka kampo, plej ofte laŭ la aktualaj bezonoj de la difinanta instanco.
Tio kondukis al difino de sia strategio, post la atencoj de la 11-a de septembro 2001, de Usono, de la Eŭropa Unio kaj de la plej multaj landoj, kies unuaranga zorgo en internaciaj rilatoj estas partopreni en la tutmonda milito kontraŭ la terorismo organizata kaj kunordigata de Usono. Ankaŭ la milito kontraŭ Irako, en 2003, kaj la - en 2008 daŭra - okupado de tiu lando, fare de Usono kaj pluraj aliancaj landoj, okazis kun la preteksto de batalo kontraŭ la terorismo. Kritikantoj de tiu milito tamen asertas ke la vera motivo estis la regado de la tie riĉaj petrolfontoj, por certigi al Usono kaj ĝiaj aliancanoj facilan pretrol-proviziĝon.
[redakti] Gaŭloj kaj Esperanto
La angla vorto "coward" signifas: "timemulacho". Oni uzas ĝin kiel insulton kontrau teroristo, kiu ne batalas kiel efektiva nobelo kaj ne publike defendas sian honoron.
Tiel Julio Cezaro laŭ siaj vortoj ellogis gaŭlajn defendantojn de fortikaĵo: tuj, kiam la romaj militistoj nomis la gaŭlojn timemulaĉoj, la gaŭloj idiote elatakis kontraŭ la romanoj kaj facile venkiĝis.
Aŭ George Bush ne estas Julio Cezaro, au la modernaj terorismanoj ne estas gaŭloj.
