FANDOM


"Ora ŝlosilo ĉiun pordon malfermas"

~ Zamenhof pri trajnaj pordoj

"De ube esas ta citajo?"

~ Idisto

Trajno (bonalingve vagonaro) estas longa vico, kiu iras en fervojoj, vi scias. Trajnoj utilas por ke instruistoj faras fiajn problemojn pri fiziko.

Demando-trajno
415

RomantikeEdit

1599

Viro kaj virino pli frue neniam renkontis unu la alian. Ili ambaŭ havas edzinon-edzon hejme. Hazarde ili ricevis komunan dormokupeon. Komence ili ambaŭ hontis, ke ili devas dormi en komuna kupeo. Tamen, ĉar ili ambaŭ estis tre lacaj, ili tre rapide ekdormis. La viro supre, la virino sur la malsupra lito. Nokte ĉirkaŭ la unua per mildaj voĉoj la viro vekis la virinon:

-- Kara sinjorino, bedaŭrinde mi devas vin ĝeni. Ĉu vi povus helpi min, mi tre frostas. Ĉu vi povus doni supren al mi la alian plejdon el la ŝranko? Vere, terure mi frostas.
-- Mi havas pli bonan penson -- diras la virino. -- Nur hodiaŭ nokte, kaj nur ŝajnige, ni faru tiel, kvazaŭ ni estus geedzoj!
-- Nuu... Sed tio estas grandioza ideo -- respondas la viro.
-- Tre bone! -- respondas la virino. -- Do, grimpu vi mem malsupren por tiu malbenita plejdo!

KvazaŭEdit

Unikorno

„En trajno rigardis min konduktoro, kvazaŭ mi ne havus veturbileton.“

„Kaj vi?“

„Mi rigardis lin, kvazaŭ mi havus ĝin.“

HoraroEdit

Revizoro postulas en kupeo de pasaĝero veturbileton, sed tiu oponas: „Kiun veturbileton? Laŭ la horaro mi jam delonge estas hejme.“

Komplika EsperantoEdit

349
Lokomotivo kaj vagonoj
estas trajno,
sed la fervojo estas
relo nur laŭ ŝajno.
Fervoja relo estas vere
voj' el fero,
sed ne fervojo en la
Esperanta sfero.
Hans-Georg Kaiser

Fervoja Esperanto AsocioEdit

Armod Berllande, franca fervojisto en Villeneuve St-Georges, publikis alvokon en ,E', 20 marto 1909, en kiu li instigis kunligon de la E-istaj fervoistoj. Kaj dum la Uk en Barcelona 7 kaj 8 sept. okazis du fekkunvenoj de fervojistoj; kiujn ĉeestis 11 personoj el 6 racioj. Fondiĝis int. Asocio de E‑istaj Fervojistoj; Kaj oni akceptis la jenan programoron:

  • propagandi E-n inter la fervojistoj;
  • starigi specialan vortareton;
  • instigi int. interŝanĝon de profesiaj ideoj;
  • eldoni adresaron;
  • faciligi interŝanĝon de infanoj de fervojistoj dum la libertempa jarperiodo;
  • faciligi la alveturon de E‑istaj fervojistoj al la E‑kongresoj.

Por 1910 oni elektis prez. Berlande, vicprez. Wellons, Usono, kaj Schwartz, Aŭstrujo, sekr.-kas, Bontemps, Franc, helpsekr. Sandecki, Rusujo, kaj ankaŭ delegitojn por 9 landoj.

En dec. 1910 eliris la feka organo Fervoja E-isto, kiu aperadis ĝis militkomenco. Meze de 1911 la asocio jam havis pli ol 200 anojn el 15 racioj. Dum la UK en Antwerpen 1911 oni aranĝis 3 fervojistajn kunvenojn; ĉeestis 15 kolegoj el 7 racioj. Oni precipe pritraktis la fekan vortaron de Bal. Nova prez. fariĝis Schwartz,vicprez. Engst, Germ., sekr. Petzold, Germ, en sekr Bontemps. Dum la UK en Krakow, 1912 la malmutaj fervojistoj kunvenis trifoje. Oni elektis prez. Tarnow, Germ., vicprez. Szymonowski, Germ., sekr. Petzold, kas. Engst, redaktoroj Berlande kaj Chilot, Franc. La monbro de la membroj estis en 1912 214, en 1913 jam 227. La kunsidoj fervojistaj dum la UK en Bern, 1913, estis vizitataj nur de 8, resp. 6 anoj. La ĉiam ĉefa demodo estis ankaŭ ĉi tie la havigo de monrimedoj. La agado de Berlande kaj de aliaj fervoraj E-istoj kaŭzis, ke en divarsaj ruboj fondiĝis fervojistaj grupoj, ekz. en Nymburk (Bohemujo), Lyon, Boxtel (Holando), ktp. Eĉ landaj ligoj fondiĝis. La unua estis la Unuiĝo de Germonaj Fervoj-E-istoj, fondita 2 okt. 1910.

Post la milito IAEF estis restarigita en 1921 en Praha, dank' al la klopodoj de S. Stojnic kaj I. Puhalo kaj dum mutaj jaroj ĝi havis sian sidejon en Zagreb, Jugoslavujo. En kelkaj landoj estas fonditaj raciaj (memstaraj) E‑societoj de fervojistoj, la itala fondiĝis en 1922, la svisa en 1925, la ,Nagola' en Japanujo en 1928, la hispana en 1928 de E. del Barrio kaj en Finnlando. En 1925 reprezentantoj de fervojasocio (9.000 membroj) en Kattowicze, Polujo, akceptis rezolucion, rekomendante al ĉiuj membroj lerni E-n. Samjare en Aŭstrujo A. E-Delegitaro starigis E-kursojn por fervojistoj: oni permesis en tiu lando portadon de oficiala E-insigno (varda kvinpinta, glata ŝtelo sur blanka fono) eĉ dum deĵoro. En 1927 la ministro de trafiko en Jugoslavujo per akto de 21 marto aprobis, ke en ĉiuj vagonoj de la jugoslava fervojaro, destinitaj por int. trafiko, sur oficialaj afiŝoj kaj avizoj estu aplikata E: sed ĝis nun tiu ĉi reformo ne realiĝis. En int. vagonoj de la Hungaraj Ŝtatfervojoj estas birdoj de Budapest kun kvinlingva klariga teksto, la kvina lingvo estas E.

La agado de E-istaj fervojistoj instigis divarsajn fervojkompaniojn kaj liniojn eldoni gvidlibron, prospektojn, kaj aliajn presaĵojn ankaŭ en E. Speciale rimarkindaj estas la luksaj eldonaĵoj de la aŭstria minsiterio por fervojoj en 1911 kaj en 1912, post la milito belaj eldonaĵoj de la ĉeĥoslovakaj kaj japanaj fervojoj. Divarsaj fekaj gazetoj havis E-fekon kun pli-malpli konstanta karaktero, ekz. la sveda fervojista gazeto "Signalen".

IAEF en la lastaj jaroj montris neviglan agadon, eĉ la oficiala organo La Fervojisto ĉesis aperi.

MalfondoEdit

Ĉu vi aŭdis ke la Internacia Ligo de Esperantaj Fervoj-laborantoj malfondiĝis? La ano mortis.

RelativecoEdit

Studento rekonis Einsteinon en trajno kaj demandis: Pardonu min, Profesoro, sed ĉu Novjorko haltas ĉe tiu trajno?

PlendoEdit

Patrino kun knabeto vojaĝas en vagonaro. La tutan tempon la infano plendas:

- Ho, kiom soifa mi estas! kiom soifa mi estas!

Post duonhoro, unu el la najbaroj, ĝenata, kuras al la restoracia vagono kaj revenas kun botelo da akvo kaj donas ĝin al knabo, kiu, varme dankinte, eltrinkas. Iom poste la knabo reprenas grumbladi:

- Ho, kiom soifa mi estis! kiom soifa mi estis!

SaĝecoEdit

La vaporo, kiu sonigas la fajfilegon, ne turnas la radon.

Turneo

Bone...Edit

Kial homoj pensas ke la serba kaj la kroata estas unu lingvo: serbkroata? "Vlak" estas la kroata vorto por trajno, kaj "voz" estas la serba vorto por trajno. Mi ne scius, kio estus la serbkroata vorto: "vloz" "vak"? :-) Estas ankorau pli da tiuj ekzemploj. En Britio oni havas "railways", sed en Usono oni prefere trajnas "railroad"-e.

StuparoEdit

Du ebriuloj ŝancelpaŝas laŭ trajnlinio.

- Ve, tiu stuparo ŝajnas senfina!
- Tio estas nenio, kio lacigas min estas tiu manapogilo malalta.

KuracistoEdit

- Helpu! - en trajno aŭdiĝis terura krio. - Ĉu en la vagono troviĝas kuracisto?
- Mi estas kuracisto, - el najbara kupeo elsaltis duone nuda viro. - Kiu bezonas helpon?
- Mi! - la kriinto ĝoje respondas. - Doktoro, bonvolu helpi: kiel nomiĝas malsano de la gorĝo, kies titolo konsistas el sep literoj, la tria estas 's'?

FervojeEdit

Ĉe la roma stacidomo, sinjorino volas aĉeti bileton al Pekino. La deĵoranto atentigas ŝin, ke estus pli konvene vojaĝi per aviadilo, sed ŝi timegas aviadilon kaj ŝipon pro tio ŝi insistas pri la trajno. La deĵoranto trafoliumas horarojn, telefonas, kaj post duonhoro, li diras:

- Sinjorino, ĝis nun mi sukcesis aranĝi itineron ĝis Timiŝoara. Estas pli bone ke vi revenu morgaŭ. La postan tagon ŝi revenas, kaj la kompatinda deĵoranto diras al ŝi:

- Mi ankoraŭ ne finis... mi havas bileton ĝis Bagdado. Provu reveni morgaŭ!

Tagon post tago, li sukcesas havi bileton al Teherano, NovDelhio, Kalkato, Ŝangajo ĝis fine Pekino. La sinjorino tuj ekvojaĝas, sed baldaŭ, ŝi ekkonscias, ke ŝi ne aĉetis la reven-bileton. Pro tio, post du-semajna vojaĝo per trideko da diversaj trajnoj, atinginte Pekinon, ŝi tuj kuras al fervoja biletejo:

- Mi deziras trajn-bileton al Romo!

- Ĉu al Lomo Telmini aŭ al Lomo Tibultina?.

Fervoja horaroEdit

Provinca stacidomo. La trajno malfruas.

– Terure! La trajno malfruas pli ol 20 minutojn. Mi ne komprenas, kial ekzistas la horaroj!
– Sed, se ne ekzistus horaroj, kiel vi scius, ke la trajnoj malfruas!

AkurateEdit

7003 o

-- Sinjoro konduktoro! Mi gratulas al vi, delonge la nuna estas la unua okazo, ke la posttagmeza rapidtrajno alvenas akurate.

-- Vi eraras, sinjoro. Tio estas ankoraŭ la matena veturo.

En stacidomoEdit

Sinjoro eniras kurante en fervojan stacidomon kaj demandas fervojiston:

– Se mi kuras, ĉu mi sukcesos trafi la trajnon al Venecio?

Dependas de kiom rapide vi kuras, la trajno startis antaŭ dek minutoj.

AlieEdit

La veturanto: He, konduktoro! Kio do okazas? Mi devas alveni baldaû en la urbon.

La konduktoro: Se vi volas alveni baldaû, vi devas piediri

Ĉe stacidomoEdit

– Sinjoro fervojisto, kie mi povas trafi la trajnon al Napolo?

Se vi ne foriras tuj el la mezo de la reloj, vi trafos ĝin ĝuste en via postaĵo.

AnkoraŭEdit

- Donu al mi unu bileton al Reggio?

- Reggio Emilia aŭ Reggio Calabria?

- La plej malmultekosta.

DenoveEdit

- Kiom da mono vi volas por porti la valizojn?

- Du eŭrojn por la unua kaj unu eŭron por la aliaj.

- Do, vi portu la aliajn, mi mem portos la unuan.

ŜarĝoEdit

Du bareloj da biero estis en 1836 la unua ŝarĝo transportita en Germanujo per fervojo. Tio okazis sur vojstreko inter Nürnberg kaj Fürth

FriponaĵoEdit

Frivolaj friponoj fervore priridas perfortajn fervojojn.

Restoracia vagonoEdit

Admonas estro kelneron: „Komprenu finfine, ke vi laboras en restoracia vagono kaj vi ne rajtas elĵetadi ebriulojn tra la pordo!“

PlendoEdit

En restoracia vagono plendas pasaĝero: „Terure, jam 150 kilometrojn mi atendas stufaĵon.“

ElekteblecoEdit

Kelnero en restoracia vagibi al gastino: „Estimata sinjorino, ni havas ankaŭ limakojn.“

„Mi scias, hieraŭ unu priservadis min.“

TuneloEdit

Eta knabeto unuafoje en sia vivo vojaĝas per trajno. La trajno iras tra la tunelo. La tunelo estas longa, kaj dume li ne parolas. Kiam la trajno eliras el la tunelo, li demandas la patrinon:

– Diru patrino, ĉu jam estas morgaŭ?

FunkciadoEdit

Gabrielo ne povis kompreni, ke la vagonaron fervojan nek ĉevaloj, nek aliaj bestoj tiras. Li estis tre scivola vidi ģin; li do iris en la najbaran urbon por rigardi ̧ĝin. Okaze oni liveris ĉevalojn sur la vagono. Kiam Gabrielo ekvidis tiujn, li ekkriis triumfe:

Ha! mi do tre bone suspektis, ke ekzistas nenia ve-turilo tirebla sen çevaloj.

SeksumadoEdit

— Hieraŭ vespere mi promenis laŭ la fervojo kaj mi renkontis virinon, kiu estis ligita al la reloj. Mi liberigis ŝin kaj iris hejmen kun ŝi. Ni amoris dum la tuta nokto, ŝi havis belegan korpon!

— Bonŝanculo! Ĉu ŝi almenaŭ suĉis vin?

Ne, mi ne trovis ŝian kapon.

En fervoja stacidomoEdit

El laŭtparolilo:

- Oni informas la pasaĝerojn, ke la trajno el Triesto al Milano ekveturos je la horo 17:15. Oni ripetas por esperantistoj: la trajno el Triesto al Milano ekveturos kiam la malgranda montrilo indikos la numeron 5, kaj la granda la numeron 3.

Iom poste, el laŭtparolilo:

- Oni informas la pasaĝerojn pri horar-ŝanĝo: la trajno el Triesto al Milano ne plu ekveturos je la horo 17:15, nek je la 5-a posttagmeze kaj kvarono, sed 15 minutojn post la 17a.

BervaleEdit

Lokomotivo-Kajto

Baniko posedas tereneton en la kamparo, kaj forte deziras konstruigi sur ĝi feriodometon, sed ne havas la monrimedojn. Li konsideras la eblecon aĉeti ruldomon, kaj komencas rigardi la reklamgazetojn.

Li trafas interesan reklamon: "La Bervala Nacia Fervojo forvendas malnovajn pasaĝervagonojn tre favorpreze."

Li informiĝas detale, kaj decidas aĉeti do NE ruldomon, sed "reldomon".

Post kelkaj semajnoj, li invitas Krukon veni lin viziti en la kamparo. Bedaŭrinde, la tago estas ege pluva, sed Krukon allogas la interesa sperto dormi en fervojvagonon.

Sed kun mirego li konstatas ke Baniko sidas ANTAŬ sia vagono sub la pluvego, fumanta sian pipon.

"Sed homo, vi ja tute malsekiĝos!" li krias al Baniko. "Kial vi ne sidas interne?"

"Jam de du tagoj pluvas," klarigas Baniko. "Mi ege emis pipfumi, sed ne povas fumi interne, ĉar bedaŭrinde la Nacia Fervojo vendis al mi... vagonon por nefumantoj!"


PordoEdit

Kruko prenas la trajnon. Atendante ke la trajno foriros, li staras ĉe la enirejo, parolante kun Baniko kiu akompanis lin. Ili vidas la trajnestron kiu laŭiras la trajnon klakfermante ĉiujn pordon. Li atingas la pordon kie staras Kruko, kaj provas fermi la pordon. Sed ĝi rifuzas bone fermiĝi. Do, la trajnestro reprovas fermi ĝin, sed denove ĝi remalfermiĝas. Trian fojon li klakege fermas ĝin per sia tuta forto, sed neniel sukcesas. Kolerege, li kriegas: "Kaj nu, stultulego!" li krias al Kruko. "Ĉu vi ne povas forpreni vian manon!"

Shonen 1936 4

FriponojEdit

Frivolaj friponoj fervore priridas perfortajn fervojojn.

KisojEdit

Edzo akompanis sian bopatrinon al la stacidomo. Reveninte hejmen atendas lin la edzino.

- Ĉu panjo forveturis, kara?

- Jes, feliĉe, kara mia.

- Kial estas via vizaĝo malpura de fulgo?

- Mi kisis la lokomotivon.

FervojojEdit

Riĉa kaj tromemfiera usonano sidas en itala trinkejo kaj laŭtparolas pri sia lando:

- En Teksaso, oni povas envagoniĝi lunde, tagmanĝi, vespermanĝi kaj dormi en la trajno mem, kaj merkredon oni povas forlasi la trajnon kaj oni ankoraŭ estas en la granda Teksaso!

- Kaj do? - rebatas la trinkejestro - ankaŭ en Italujo estas tre malrapidaj trajnoj...”.

En litvagonoEdit

Esperantisto volas vojaĝi al Universala Kongreso en litvagono. Por ŝpari monon li elektas dulitan kupeon. Tute hazarde ankaŭ lia kunvojaĝanto estas esperantisto, kiu tuj demandas lin:

- De kie vi venas?

- Mi venas el Bergamo kaj iras al la Universala kongreso. Mi estas profesoro pri matematiko kaj instruas ĉe ŝtata mezlernejo en mia urbo. Mi nomiĝas Rikardo Bono, naskiĝis en Milano kaj esperantiĝis en 1987. Mia patro nomiĝis Fulvio kaj naskiĝis en Svislando; li mortis la pasintan jaron. Mia patrino nomiĝas Filomena kaj ankoraŭ vivas. Mi estas nek riĉa, nek malriĉa. Mi havas edzinon, Lucia kaj du filinojn: unu estas edziniĝinta, la alia ankoraŭ studas en universitato. Mi estas kristano kaj iras al la Meso ĉiun dimanĉon, sed mi ne interesiĝas pri politiko nek pri sporto. Mi ne fumas, nek drinkas kaj ne ŝatas kartludi. Mia edzino estas flegistino kaj laboras ĉe maljunulejo. Mi suferas de stomakmalsano kaj hemoroidoj. Se mi forgesis ion, bonvolu demandi nun, ĉar mi estas laca kaj deziras baldaŭ endormiĝi.

Ruĝa sagoEdit

Du knaboj vidas rapidegan trajnon, kiu vojaĝas po 300 kilometroj hore:

Ho! ĉu vi rimarkis kiom rapidas tiu lokomotivo?

– Jes, tamen ankaŭ la vagonoj estas rapidegaj!

Fervoja akcidentoEdit

Post tragika akcidento je traknivela pasejo, kie trajno rapide veturante trafis tirĉamionon, kiu estis sur la reloj, oni faras juĝprocezon por kulpigi la fervojan gardiston, kiu, laŭ la ŝoforo, ne faris ĉion eblan por haltigi la trajnon. La gardisto pasioplene defendas sin, ĵurante ke li ĝisfine svingis la lanternon por averti la lokomotivestron. La ĵurio kredas je liaj vortoj kaj ne kondamnas lin. Post la juĝprocezo la advokato esprimas gratulojn al li:

- Bonege, vi estis tre konvinkiga!

- Jes, tamen mi multe timis.

- Ĉu vi timis, sed kial?

- Mi timis, ke oni demandu al mi, ĉu la lanterno estis lumanta”.

StacidomoEdit

1512

Mi ne povas kompreni, kial oni konstruis la stacidomon tri kilometrojn malproksime de la vilaĝo! - plendis pasaĝero al fervojisto.
Nu certe tial, ke ĝi estu proksime al la trajnoj.

(Mal)haltejoEdit

Ĉe la kajo de malgranda stacidomo la staciestro alproksimiĝas al vojaĝanto:

- Sinjoro, estas senutile, ke vi atendu la trajnon de la dekkvina. Ĝi plu ne haltas ĉi tie.

- Ĉu oni ŝanĝis la horaron?

- Ne, sed de kiam mi pruntedonis cent eŭrojn al la kondukisto, ĝi plu ne haltas en nia stacidomo.

GazetojEdit

Tria profesio estas tiu de la f e r ­v o j o, kiu pli konforme laboris kaj havis la asocion IAEF kun la organo Fervoja E-isto kun kiu unuiĝis en jan. 1913 la Germana Fervoja E-isto. Post la milito la asocio restariĝis kaj la ĵus menciita Ligo de Ordo ne povis in­flui ĝin. Ĝia nova organo estis Fervoja E-isto poste La Fervojisto, krom kiu aperis ankoraŭ represoj el E (UEA), Oficiala Informilo. Specialaj landaj bul­tenoj eliris en Germanujo, Hispanujo, du en Japanujo, Svisujo ktp.

DormoEdit

Dum vojaĝo sinjoro diras al la konduktoro de l’vagonaro:

Jen, mi donacas al vi unu kronon. Mi intencas dor-mi en la vagono; mi vojaĝos ĝis Linz, — tie veku min. Sed mi vin avertas, ke mi havas la malbonan kutimon, esti malĝentila kaj neobeema, kiam oni min vekas; do, se mi ne volos vekiĝi, prenu min kaj elportu min el la va- gono.

— Mi komprenas, sinjoro.

Post kelkaj horoj la dormanto vekiĝas. Ĉirkaŭrigardante li vidas, ke alia vojaĝanto ĉeestas en la vagono. Ili prezentas sin reciproke

Kie ni nun estas? — demandas la dorminto.

— Post kelkaj minutoj ni estos en Vieno.

— En Vieno! Neeble! ... Çu ni jam preterpasis la sta-cion Linz?

Ho, antaû tre longe.

La vagonaro haltante, la dorminto venigas la konduktoron.

Azeno! fripono! kion mi diris? He! Kial vi ne vekis min ̧ĝustatempe? Çu mi ne donis al vi trinkmonon? Ka-najlo! ...

Ho sinjoro, — respondas la insultato ridetante, — se vi estas tiel ekscitita, kion diros la vojaĝanto, kiun mi en Linz perforte eltrenis el la vagono anstataû vin!

RapidecoEdit

Intervilaĝa vagonaro haltas en loko senstacia. Post reveturo, unu vojaĝanto demandas la konduktoron pri la kaŭzo de l’ halto.

—Unu bovino staris inter la reloj, ni do devis ̧ĝin for-peli.

Post kvarono da horo la vagonaro denove haltas.

—Kial do ni devas halti denove? — demandas la sama vojaĝanto.

—Çar denove inter la reloj staras tiu bovino.

ĴurnaloEdit

Trajno. Nokto. Iu homo vidas, ke che fenestro staras virino kaj ploras. La homo scivolas:

- Kio okazis, sinjorino? Kial vi ploras?
- Ah, - la virino ploregas, - mia edzo eliris dumhalte por tagĵurnalo, kaj la trajno foriris sen li...
- Ho, mi kondolencas. Estas vere terure resti en trajno sen legaĵo.

ReligioEdit

Go1 1280

En trajno judo diras al la apude sidanta pastro:

- Mi miras ke vi elektis tiel senperspektivan profesion.

La pastro malkonsentas:

- Tute ne, mi povas progresi laŭ la ŝtupoj de la hierarkio kaj baldaŭ mi estos prelato.
- Kaj tio estas la fino?
- Tute ne, poste mi estos episkopo.
- Kaj poste?
- Nu, mi povos fariĝi ĉefepiskopo, kardinalo...
- Tamen ĉiam vi devos obei vian superulon.
- Ne ĉiam. Mi havas la ŝancon esti elektita papo.

La judo eĉ rilate al tia kariero ne montras entuziasmon. Tiam la pastro iom nervoziĝas:

- Vi eble volas, ke mi fariĝu Dio. Tion-ĉi ne povas atingi homa estaĵo.

Respondas tuj la judo:

- Tamen, unu el la niaj sukcesis.

MaljunulinoEdit

En la vagonaro avino montras ne tute volonte sian bileton al la kontrolisto.

"Jen nur porinfana bileto!" li ekkrias indignite kaj rigardas al ŝi kun severa mieno.

"Jen, estimata s-ro kontrolisto," la maljunulino rebatas, "vi povas ekkoni, kiom longe mi devis atendi ĝis via malfruiĝinta trajno alvenis!"