Veneno

El Neciklopedio

Iri al: navigado, serĉi
Veneno-1.jpg

"Ne estas pli danĝera veneno, ol la povo, kiun oni ekzercas super aliulo."

~ Maksim Gorkij pri veneno

"Vi eraras, kiel kutime."

~ Yves Bellefeuille

"De malgranda kandelo forbrulis granda kastelo"

~ Zamenhof pri veneno

"Ho, dankon pro la memorigo!"

~ Cindy McKee pri ĉi tiu artikolo

"Kiom da espero estas plu sur nia Tero; mortas laste la espero"

~ Hans-Georg Kaiser

Veneno estas tre interesa afero. =) Ĝi estas minerala, vegetaĵa aŭ animala substanco, aŭ miksaĵo de substancoj (finfine, :) neniu scias) kapabla modifi, difekti kaj eĉ mortigi (ho! :( denove neniu scias bone) vivantajn ĉelojn, histojn, organojn, aŭ entute vivulojn  :-). Sekve, veneno estas iu ajn, ĉefe akvo. Potenca veneno estas bopatrina salivo.

Veneno estas la plej bona medikamento por vi.=(
Veneno.gif

[redakti] Infansekura kovrilo

Maljunulino provas malfermi medikamentujon. Kiam ŝi post multaj provoj malsukcesis, diras la alvenanta sesjaraĝa nepo: „Avinjo donu al mi.“ Kaj li per unu manpremo malfermis la ujon. „Sciu avinjo, la medikamentujo havas infansekuran kovrilon.“

[redakti] Hidrargo

Veĝemito.jpg

La veneneco de hidrargo ne estas komparebla al tiu de ciana acido, nikotino opio: ĝi ne riskas kaŭzi subitan morton. Ĝia efiko estas tre insida. Precipe, la rekta kontakto kun la videbla metalo ne estas necesa. La hidrargo, je ordinara (20°C) temperaturo, havas ne-nulan vaporpremon. Tio signifas, ke gasa hidrargo povas miksiĝi en la aero, kiun oni spiras, se oni restas longan tempon en proksimeco de libera (ne protektata) hidrargo. Unu guteto sufiĉas por produkti danĝeran gason. La enspirita gaso pasas en la sangon kaj iras ĝis la renoj, kiuj ne kapablas elimini ĝin. Tie la hidrargo kaŭzas gravajn kaj neripareblajn difektojn kun suferegoj. La ĉefa faktoro de la danĝereco de hidrargo estas la daŭro de kontakto kun ĝi.

[redakti] Mamuloj

Viro eniras en apotekon: „Ĉu vi havas venenon kontraŭ ratoj?“

„Jes. Por kiom da personoj tio estu?

[redakti] Kontraŭveganaj venenoj

En nia dieto ekzistas manĝaĵoj kiuj estas veneno por veganoj, ĉar ilia nutriga valoro estas apenaŭ ekzistanta kaj eĉ povas esti danĝeraj por nia sano. Konataj kiel “blankaj venenoj”, ili estas: la rafinitaj sukero, salo kaj faruno, rizo, inter aliaj, ili ĉiuj okazigas diversajn malsanojn konsiderataj ‘gravaj’, ĉar ili estas degenerigaj, kiaj la diabeto, hipertensio kaj eĉ kancero.

La Kemiaj Elementoj
H
He
Li Be
B C N O F Ne
Na Ma
Al Si P $ Cl Ar
K Ca Sk Ti V Cr Mu Fe Co Ni Cu Zm Ga Ge As Se Br Kr
Rb Sr Y Zr Nn Me Tc Ru Rh Pd Ak Kd In Sl Sb Te I Xe
Cs Ba * Hf Ta W Re Os Ir Pt Au Hg Tl Pb Bi Pr Ad Rn
Fr Ra ** Rf Dg Sg Bh Hs Mt Ds Rg Uea Uut Uuq Uup Ld Uus Umo
Uue Ubn ***


La Ce Pr Nd Pm Sm €u Gg Tb Di Ho Er Tm Yb Lk

Ac Th Pa U Np Pi Am Cm Bk Cf Fm Md No Ls

Ubu Us Ka Kk

[redakti] Arseno

En apoteko: „Vendu al mi arsenon. Tio estas por mia bopatrino.“

„Ĉu vi havas recepton?“

„Ne, sed ŝian foton.“

[redakti] Veneno kontraŭ insektoj

Sinjoro Hotts iris al drogejo.

"Kion vi deziras?", demandis lin juna vendisto, ŝajne komerca lernanto.

"Mi volus havi ses kilogramojn da insekto-pulvoro", respondis sinjoro Hotts.

"Por kiaj insektoj?", pludemandis la junulo.

"Ne p o r, sed k o n t r aŭ insektoj", precizigis la kliento.

"Nu jes; kiel vi volas", diris la vendisto. "Kiajn insektojn vi volas ekstermi?"

"Malutilajn insektaĉojn", klarigis sinjoro Hotts.

"Kompreneble", diris la junulo; "sed bonvolu sciigi al mi la specon de la insektoj: muŝoj, kuloj, aŭ moskitoj, aŭ puloj, au pedikoj, au tineoj, ..."

"Ne. Cimoj", seke respondis la iom stranga kliento.

"Ha, bone! Do: pulvoron kontraŭ cimoj vi volas havi", diris la pacienca vendisto. Li rapide preparis pakaĵon kun ses kilogramoj da DDT-pulvoro kaj afable demandis al la kliento: "ĉu vi volas tuj kunpreni ĝin?"

"Tute nature", estis la respondo, " ĉu, eble, mi alportu la cimojn ĉi-tien??!"

[redakti] Terure

724 o.jpg

Ŝmuel sidis vespere en drinkejo longe rigardante sian plenan bierglason. Tiam pasis grandega bubviro, kiu subite prenis la glason de Ŝmuel, eltrinkis ĝin kaj komencis ridegi.

Ŝmuel komencis plori laŭte.

— Kio okazas al vi, ulo, — demandis la grandegulo, — mi nur iom ŝercis.

— Vi eĉ ne povas imagi al vi kiom teruran tagon mi havis. — Ŝmuel respondis. — Matene mia estro sciigis, ke li maldungas min. Mi kuris hejmen kaj trovis tie mian edzinon kun mia plej bona amiko. Mi eliris kaj trovis, ke oni ŝtelis mian aŭton, en kiu estis la monujo kaj ĉiuj miaj dokumentoj. La plej terura tago en mia vivo! Mi decidis memmortigi. Mi aĉetis venenon, venis ĉi tien, metis la venenon en la bieron kaj intencis baldaŭ trinki ĝin, sed tiam vi venis kaj trinkis ĝin. Nu, sufiĉe pri mi.

[redakti] Vidu ankaŭ

Content Navigation
Aliaj lingvoj