Zozo

El Neciklopedio

Iri al: navigado, serĉi

"Ne laciĝos mano, ne fariĝos pano"

~ Zamenhof

"Ni strebu, ke ĉiuj artikoloj al kiuj ĝi ligas, estu objektivaj."

~ Neŭtralisto

"Ito esas tre utila!"

~ Idisto
Ĉi tiu artikolo ne devas esti legata de profundaj debiluloj nek de perfektaj idiotoj nek de personoj sen scioj aŭ antaŭa klerigo

Zozo (aramee: רמשנאל, hebree: עזאזל, arabe: عزازل ) estas enigma nomo ĉeesta kaj en la hebreaj sanktaj tekstoj kaj en tiutemaj apokrifaj; la nomo estas foje akompanata de vortoj Rameel kaj Gadriel. La unua alestiĝo de kiu nomo aperas en Levidoj 16,8.

Zozo
Ĝi estas mistere ligita al tiel nomata dek-sepa regulo de la Fundamento estus regulo revelaciita de Zamenhof al Louis Beaucaire per sonĝo. Beaucaire kreis parabolon pri la afero.

[redakti] La parabolo de la fraŭlinoj

Afrikamov

Foje f-ino Regultri, la tria regulo de la Fundamento, diris al sia kolegino f-ino Regulsep:

- Venu, ni iru iom promeni!


F-ino Regulsep hezitis:

- Ni ne rajtas forlasi la Fundamenton. Vi scias, ke s-ro d-ro Lavojo, la prezidanto de la Akademio, malpermesas tion.
- Ba, s-ro Lavojo estas malsana kaj kuŝas en fora sanatorio. Ni profitu lian maleston kaj ĝuu la liberecon!

F-ino Regultri malfermis la pordon de la Fundamento kaj eliris, ŝin sekvis ĉiuj reguloj ekde f-ino Regulunu ĝis f-ino Reguldekses. Post kelkaj mejloj ili renkontis fremdan regulon, kiu afable salutis ilin:

- Bonan matenon, koleginoj! Kien vi iras?


Ili haltis kaj respondis:

- Ni nur iom ekskursas en la ĉirkaŭaĵo de la Fundamento.
- Ho, mi bone konas la Fundamenton kaj volonte apartenus al ĝi.


F-ino Regulses, la plej granda, rimarkigis:

- Bedaŭrinde, ni rajtas esti nur dek ses, ne pli.
- Kiu ordonis tion?
Salato
- Nia patro, d-ro Zamenhof.
- Ba, d-ro Zamenhof mortis antaŭ multaj jaroj. Se li ankoraŭ vivus, li certe adoptus min kiel dek-sepan filinon.
- Kion do vi kapablas fari?
- Per mi Esperanto estus ankoraŭ pli facila. Oni nomas min Zozo. Kial? Tial ke oni povas en frazo anstataŭigi per "zozo" ĉiun nekonatan aŭ forgesitan vorton. Mi funkcias kiel ĵokero en ludo. Ni supozu, ekzemple, ke iu forgesis aŭ ankoraŭ ne lernis la vorton "ombrelo". Li simple diras: "Kiam pluvas, mi prenas mian zozon". Se li ne konas la verbon "fumi", li diras: "Mi zozas cigaredon".


Ĉiuj aplaŭdis krom f-ino Reguldekses, kiu energie protestis:

- Ne, ne! La tuta mondo scias, ke Esperanto havas dek ses regulojn. Mi estu por ĉiam la lasta regulo de la Fundamento!


Post mallonga silento Zozo proponis:

- Se mi vere ne povas fariĝi f-ino Reguldeksep, eble malgrava regulo de la Fundamento devus cedi al mi sian lokon.


Ĉies rigardoj turnis sin al f-ino Regulnaŭ. Zozo severe demandis ŝin:

- Por kio vi servas en la Fundamento?


F-ino Regulnaŭ balbutis:

- D-ro Zamenhof konfidis al mi la gardadon de jena leĝo: "Ĉiu vorto estas legata, kiel ĝi estas skribita".


Zozo rikanis:

- Mi ja respektas d-ron Zamenhof, sed li estis verŝajne laca, kiam li inventis tiun superfluan regulon. Kial li ne preskribis same: "Por paroli Esperanton, oni malfermu la buŝon" aŭ "Por lavi siajn piedojn, bona esperantisto demetas siajn

ŝuojn"?
Tiom da sprito tiel ridigis la ceterajn regulojn, ke ili senkompate forlasis f-inon Regulnaŭ en angulo de arbaro kaj transdonis ŝian lokon al la fremda, senhonta regulo.
Zozo persvadis siajn naivajn koleginojn tuj reiri en la urbon kaj komisii al presisto la eldonadon de nova Fundamento. Sekve multaj homoj eklernis sensuspekte la dek ses regulojn, inkluzive la nezamenhofan naŭan: "Kiam parolanto de la lingvo

Esperanto ne scias vorton, li simple uzu anstataŭe la radikon zoz-, kiu memstaran signifon ne havas".
Foto-(65)

Jen la fraŭlino


Kio baldaŭ okazis? Babelo inter la esperantistoj mem: la Lingvo Internacia, la plej klara lingvo en la mondo, fariĝis nenomebla ĵargonaĉo, terura galimatio, ankoraŭ pli nekomprenebla ol Volapuko. Neniu lernanto penis parkerigi vortojn. Ĉiu ĉiam ĉie ĉiel uzis la lingvan ĵokeron.
3844


Iu procesis kontraŭ iu, pretekste ke tiu lin insulte nomis zozego. Aŭtoj karambolis, tial ke neniu sciis, ĉu "zoza" signifas "ruĝa" aŭ "verda", "dekstra" aŭ "maldekstra". Policano enkarcerigis pasanton, kiu kriis "Zozu la prezidanto!" Komercistoj bankrotis, ĉar ili ricevis mendoleterojn, kiuj tekstis proksimume: "Estimata zozo, zoze zozinte vian zozon de la 3-a de aprilo, mi zozas tujan prizozon de alia zozaĵo".
Feliĉe, la zoza periodo de Esperanto daŭris nur du monatojn. La kompatinda forĵetita regulo de Fundamento petveturis al la fora sanatorio de d-ro Lavojo. Kiam la resaniĝanta prezidanto de la Akademio ekvidis f-inon Regulnaŭ, li preskaŭ sufokiĝis:

- Kio? Vi ĉi tie? Sola? Kie estas viaj kunulinoj?
- F-ino Regulnaŭ murmuris:
- Ili eksigis min.


La prezidanto demetis sian piĵamon, surmetis sian akademian uniformon, kaptis valizon per la maldekstra mano, f-inon Regulnaŭ per la dekstra mano kaj galopis al la stacidomo.

9282


Dumvojaĝe li petis de ŝi detalan raporton pri la katastrofa situacio. Liaj okuloj fulmis, kaj li senĉese grumblis:

- Oni vere ne rajtas malsaniĝi. Ha, idiotinoj! Ha, perfidaj porkinoj!


La kunveno en la granda salono de la Fundamento restos por ĉiam unu el la plej tumultaj momentoj en nia historio. La prezidanta voĉo tondris kaj tremigis la murojn. Zozo kaŝis sin malantaŭ la hontoplenaj, teruritaj, plorĝemantaj reguloj kaj provis piedpinte eskapi merititan punon, sed d-ro Lavojo haltigis ŝin:

- Vi! Jes, vi! Alproksimiĝu!


Zozo paliĝis.

- Vi profitis mian maleston por konfuzi la harmonian aranĝon de nia Esperanto. Fi al vi! Tuj malaperu aŭ vi ricevos piedbaton sur vian, sur vian...


Ŝi nesaĝe balbutis:

- Sur mian zozon?
Amikanto 29


Kun ruĝa vizaĝo li furioze blekis plengorĝe:

- Sur vian postaĵon!


Zozo forkuris. La Lingvo Internacia iom post iom reakiris sian kutiman klarecon. Okaze de la Librotago [15] oni ĵetis en grandan ĝojofajron ĉiujn ekzemplerojn de la falsa Fundamento, krom unu, kiun pie konservas la Internacia Esperanto-Muzeo en Vieno.

Content Navigation
Aliaj lingvoj